Gênesis 25
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Ngkíq A-praham ĩt muoi lám ễn lacuoi, ramứh Kê-tura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Kê-tura canỡt máh con samiang yỗn A-praham, ramứh Sim-ran, Yôc-san, Mê-dan, Madian, It-bac, cớp Suah.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yôc-san bữn con samiang ramứh Sê-ba cớp De-dan, cớp De-dan cỡt achúc achiac máh tỗp Asur, Lê-tut, cớp Lê-um.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Madian bữn con samiang ramứh E-pha, E-phơ, Hanoc, Abi-da, cớp El-da. Nheq tữh cũai ki cỡt tŏ́ng toiq Kê-tura.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 A-praham yỗn I-sac ndỡm nheq máh mun án.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Ma bo án noâng tamoong, án yỗn crơng o yỗn nheq tữh con samiang ca án bữn cớp lacuoi cỗiq. Chơ án ớn máh con ki pỡq ỡt coah angia mandang loŏh, cớp ỡt miar cruang tễ I-sac.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 A-praham tamoong bữn muoi culám tapul chít la sỡng cumo.
7 Abraão viveu 175 anos
8 Anhúq án cuti lứq. Moâm ki án cuchĩt ariang achúc achiac án tễ nhũang tê.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 I-sac cớp It-ma-el, bar náq con samiang A-praham, tứp mpoaq alới tâng cưp Mac Pala tâng ruang khong Ep-rôn, con samiang Sô-har, cũai tỗp Hêt, cheq ntốq Mam-rê.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 Ruang nâi, A-praham khoiq chỡng tễ tỗp Hêt. Ỡt ntốq ki, máh con samiang A-praham tứp án cheq ping Sara lacuoi án.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Vớt A-praham cuchĩt, Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn I-sac ễn. Bo ki I-sac ỡt cheq dỡq chữong ramứh Lahai Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Saráq nâi atỡng tễ tŏ́ng toiq It-ma-el, con samiang A-praham bữn cớp Hacar, la mansễm Ê-yip-tô ca táq ranáq yỗn Sara.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Ramứh con samiang It-ma-el noap tễ con clúng toau toâq con ralŏ́h, la neq: Nê-bayôt, Kê-da, At-bil, Mip-sam,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 Mit-ma, Duma, Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 Hadat, Tê-ma, Yê-tur, Naphit, cớp Kêt-ma.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nheq tữh alới la con samiang It-ma-el. Ramứh vil alới ỡt la tũoiq loah ramứh alới tê. Cớp alới cỡt sốt tâng muoi chít la bar tỗp.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 It-ma-el tamoong nheq tữh la muoi culám pái chít tapul cumo, chơ án cuchĩt ariang achúc achiac án tê.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Tŏ́ng toiq It-ma-el ỡt tâng cutễq tễ Havi-la toau toâq pỡ ntốq ramứh Surơ. Cutễq nâi ỡt coah angia mandang loŏh tễ cruang Ê-yip-tô choâng coah cruang Asi-ria. Alới ỡt miar ntốq tễ sễm ai alới.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Parnai nâi atỡng tễ I-sac, con samiang A-praham.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Bo I-sac bữn pỗn chít cumo, án ĩt Rê-be-ca con Be-thuol táq lacuoi án. Amiang Rê-be-ca ramứh Laban, cớp alới la cũai tễ tỗp Aram ca ỡt tâng cruang Padan Aram.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Rê-be-ca la cũai cũt; ngkíq I-sac câu sễq tễ Yiang Sursĩ chuai lacuoi án. Chơ Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c I-sac sễq tễ án; ngkíq Rê-be-ca lacuoi I-sac ỡt mumiaq.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Rê-be-ca sâng con án rachâu rêng lứq tâng púng. Án dớt lứq cớp chanchớm neq: “Nŏ́q ranáq nâi toâq pỡ cứq?”
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Tâng púng mới bữn bar lám con samiang, nỡ‑ra alới cỡt miar cruang. Lứq bữn bar tỗp cũai loŏh tễ tỗ mới. Ma tỗp muoi bữn bán rêng hỡn tễ tỗp bar. Cớp con ndĩ cỡt sốt hỡn tễ con clúng.”
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Toâq ngư Rê-be-ca canỡt con, án bữn con cartuan.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Con clúng ki loŏh, ma ngcâr án cusâu nheq, cớp bữn sóc muar sa‑ữi lứq, samoât án sớp au táq toâq sóc charán. Ngkíq, alới amứh con ki la Ê-sau.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Moâm ki a‑ễm án ễn loŏh; ma atĩ án yống candỡl Ê-sau. Ngkíq, alới amứh con ki la Yacốp. Tangái Rê-be-ca canỡt bar lám con samiang nâi, I-sac bữn tapoât chít cumo chơ.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Bar náq sễm ai ki cỡt toâr achỗn. Ê-sau ỡt tâng ruang, cỡt cũai prian pupán. Ma Yacốp ỡt níc tâng dống, cỡt cũai bĩq bỗq.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Yuaq ngkíq, I-sac ma ayooq lứq Ê-sau, yuaq án mác lứq cha sâiq charán Ê-sau pupán. Ma Rê-be-ca ayooq Yacốp.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Bữn muoi tangái Ê-sau chu tễ ruang, án hữm Yacốp tacooq dũih satong. Án sâng panhieih lứq, ễ catớq tháng.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Chơ án sễq tễ Yacốp neq: “Chái, chái! Yỗn cứq cha tê crơng sana cusâu ki. Cứq sâng panhieih lứq, ễ catớq tháng.” (Yuaq án pai ngkíq, noau dŏq ramứh án la Ê-dôm. Saráq ‘ê-dôm’ parlong loah la ‘cusâu’.)
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Yacốp pai chóq Ê-sau neq: “Sanua hái ralêq; cóq mới yỗn chíq cứq chớc con clúng ca mới bữn.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Ê-sau ta‑ỡi neq: “Têq! Cứq cheq ễ cuchĩt chơ! Chớc ki tỡ bữn kia ntrớu yỗn cứq.”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Ma Yacốp pai ễn neq: “Sanua cóq mới thễ dũan cớp cứq tễ ramứh nâi.”
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Moâm ki Yacốp yỗn Ê-sau cha bễng cớp dũih satong cusâu. Chơ Ê-sau cha nguaiq. Vớt ki, án yuor tayứng pỡq chu ntốq canŏ́h ễn. Án tỡ bữn chanchớm ntrớu noâng tễ chớc án cỡt con clúng.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.