Gênesis 25
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Ngkíq A-praham ĩt muoi lám ễn lacuoi, ramứh Kê-tura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Kê-tura canỡt máh con samiang yỗn A-praham, ramứh Sim-ran, Yôc-san, Mê-dan, Madian, It-bac, cớp Suah.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yôc-san bữn con samiang ramứh Sê-ba cớp De-dan, cớp De-dan cỡt achúc achiac máh tỗp Asur, Lê-tut, cớp Lê-um.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Madian bữn con samiang ramứh E-pha, E-phơ, Hanoc, Abi-da, cớp El-da. Nheq tữh cũai ki cỡt tŏ́ng toiq Kê-tura.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 A-praham yỗn I-sac ndỡm nheq máh mun án.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 Ma bo án noâng tamoong, án yỗn crơng o yỗn nheq tữh con samiang ca án bữn cớp lacuoi cỗiq. Chơ án ớn máh con ki pỡq ỡt coah angia mandang loŏh, cớp ỡt miar cruang tễ I-sac.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 A-praham tamoong bữn muoi culám tapul chít la sỡng cumo.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Anhúq án cuti lứq. Moâm ki án cuchĩt ariang achúc achiac án tễ nhũang tê.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 I-sac cớp It-ma-el, bar náq con samiang A-praham, tứp mpoaq alới tâng cưp Mac Pala tâng ruang khong Ep-rôn, con samiang Sô-har, cũai tỗp Hêt, cheq ntốq Mam-rê.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Ruang nâi, A-praham khoiq chỡng tễ tỗp Hêt. Ỡt ntốq ki, máh con samiang A-praham tứp án cheq ping Sara lacuoi án.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Vớt A-praham cuchĩt, Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn I-sac ễn. Bo ki I-sac ỡt cheq dỡq chữong ramứh Lahai Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Saráq nâi atỡng tễ tŏ́ng toiq It-ma-el, con samiang A-praham bữn cớp Hacar, la mansễm Ê-yip-tô ca táq ranáq yỗn Sara.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Ramứh con samiang It-ma-el noap tễ con clúng toau toâq con ralŏ́h, la neq: Nê-bayôt, Kê-da, At-bil, Mip-sam,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 Mit-ma, Duma, Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 Hadat, Tê-ma, Yê-tur, Naphit, cớp Kêt-ma.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nheq tữh alới la con samiang It-ma-el. Ramứh vil alới ỡt la tũoiq loah ramứh alới tê. Cớp alới cỡt sốt tâng muoi chít la bar tỗp.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 It-ma-el tamoong nheq tữh la muoi culám pái chít tapul cumo, chơ án cuchĩt ariang achúc achiac án tê.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Tŏ́ng toiq It-ma-el ỡt tâng cutễq tễ Havi-la toau toâq pỡ ntốq ramứh Surơ. Cutễq nâi ỡt coah angia mandang loŏh tễ cruang Ê-yip-tô choâng coah cruang Asi-ria. Alới ỡt miar ntốq tễ sễm ai alới.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Parnai nâi atỡng tễ I-sac, con samiang A-praham.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Bo I-sac bữn pỗn chít cumo, án ĩt Rê-be-ca con Be-thuol táq lacuoi án. Amiang Rê-be-ca ramứh Laban, cớp alới la cũai tễ tỗp Aram ca ỡt tâng cruang Padan Aram.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Rê-be-ca la cũai cũt; ngkíq I-sac câu sễq tễ Yiang Sursĩ chuai lacuoi án. Chơ Yiang Sursĩ yỗn ŏ́c I-sac sễq tễ án; ngkíq Rê-be-ca lacuoi I-sac ỡt mumiaq.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Rê-be-ca sâng con án rachâu rêng lứq tâng púng. Án dớt lứq cớp chanchớm neq: “Nŏ́q ranáq nâi toâq pỡ cứq?”
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Yiang Sursĩ atỡng án neq: “Tâng púng mới bữn bar lám con samiang, nỡ‑ra alới cỡt miar cruang. Lứq bữn bar tỗp cũai loŏh tễ tỗ mới. Ma tỗp muoi bữn bán rêng hỡn tễ tỗp bar. Cớp con ndĩ cỡt sốt hỡn tễ con clúng.”
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Toâq ngư Rê-be-ca canỡt con, án bữn con cartuan.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Con clúng ki loŏh, ma ngcâr án cusâu nheq, cớp bữn sóc muar sa‑ữi lứq, samoât án sớp au táq toâq sóc charán. Ngkíq, alới amứh con ki la Ê-sau.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Moâm ki a‑ễm án ễn loŏh; ma atĩ án yống candỡl Ê-sau. Ngkíq, alới amứh con ki la Yacốp. Tangái Rê-be-ca canỡt bar lám con samiang nâi, I-sac bữn tapoât chít cumo chơ.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Bar náq sễm ai ki cỡt toâr achỗn. Ê-sau ỡt tâng ruang, cỡt cũai prian pupán. Ma Yacốp ỡt níc tâng dống, cỡt cũai bĩq bỗq.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Yuaq ngkíq, I-sac ma ayooq lứq Ê-sau, yuaq án mác lứq cha sâiq charán Ê-sau pupán. Ma Rê-be-ca ayooq Yacốp.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Bữn muoi tangái Ê-sau chu tễ ruang, án hữm Yacốp tacooq dũih satong. Án sâng panhieih lứq, ễ catớq tháng.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Chơ án sễq tễ Yacốp neq: “Chái, chái! Yỗn cứq cha tê crơng sana cusâu ki. Cứq sâng panhieih lứq, ễ catớq tháng.” (Yuaq án pai ngkíq, noau dŏq ramứh án la Ê-dôm. Saráq ‘ê-dôm’ parlong loah la ‘cusâu’.)
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Yacốp pai chóq Ê-sau neq: “Sanua hái ralêq; cóq mới yỗn chíq cứq chớc con clúng ca mới bữn.”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Ê-sau ta‑ỡi neq: “Têq! Cứq cheq ễ cuchĩt chơ! Chớc ki tỡ bữn kia ntrớu yỗn cứq.”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Ma Yacốp pai ễn neq: “Sanua cóq mới thễ dũan cớp cứq tễ ramứh nâi.”
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Moâm ki Yacốp yỗn Ê-sau cha bễng cớp dũih satong cusâu. Chơ Ê-sau cha nguaiq. Vớt ki, án yuor tayứng pỡq chu ntốq canŏ́h ễn. Án tỡ bữn chanchớm ntrớu noâng tễ chớc án cỡt con clúng.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.