Gênesis 21
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Yiang Sursĩ chuai Sara ariang parnai án khoiq ữq cớp alới chơ.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Rapĩeiq ngư Yiang Sursĩ khoiq ữq ki, Sara mumiaq cớp canỡt muoi lám con samiang yỗn A-praham; bo ki A-praham khoiq thâu chơ.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 A-praham amứh con samiang Sara canỡt la I-sac.
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Toâq I-sac bữn tacual tangái, A-praham táq rit cứt yỗn án. Án táq puai ĩn parnai Yiang Sursĩ khoiq patâp án chơ.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 Bo Sara sễt I-sac, A-praham khoiq bữn muoi culám cumo.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Sara pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq táq yỗn cứq têq cacháng bũi óh. Cớp cũai aléq ca sâng tễ ŏ́c nâi, alới têq cacháng bũi óh tê cớp cứq.”
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Sara pai ễn neq: “Tễ nhũang, tỡ bữn noau khớn atỡng A-praham pai cứq ma têq canỡt muoi lám con samiang yỗn án. Ma tam A-praham khoiq thâu, cứq noâng têq sễt con samiang yỗn án.”
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Tữ con samiang toâr achỗn cớp táh tóh, A-praham táq muoi pêl toâr cha sa‑ỡn tangái I-sac táh tóh.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Bữn muoi tangái Sara hữm con samiang Hacar la cũai Ê-yip-tô khoiq sễt yỗn A-praham, cacháng saryễ níc I-sac.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Ngkíq Sara atỡng A-praham neq: “Cóq mới tuih chíq mansễm sũl nâi cớp con samiang án, yuaq con samiang ki tỡ têq rachống mun mới cớp I-sac, con samiang cứq.”
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Ma A-praham tỡ bữn bũi tữ án sâng Sara pai ngkíq, yuaq It-ma-el la con samiang án tê.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Ma Yiang Sursĩ atỡng A-praham neq: “Mới chỗi ngua ntrớu tễ con samiang mới It-ma-el cớp mpiq án. Máh santoiq Sara atỡng mới, cóq mới táq puai, yuaq nhơ tễ I-sac cứq táq máh ramứh cứq khoiq ữq cớp mới.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Ma cứq táq yỗn tŏ́ng toiq It-ma-el cỡt muoi cruang tê, cỗ án la con samiang mới.”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Toâq poang tarưp, A-praham tamỡ tễ cláih. Án ĩt sanyam cớp muoi aluoi dỡq yỗn Hacar. Án chóq crơng ki tâng apal Hacar, chơ ớn Hacar cớp con samiang án loŏh tễ ntốq ki. Ngkíq bar náq con cán loŏh, cớp pỡq chu nâi chu ki tâng ntốq aiq Bêr-si-ba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Toâq dỡq tâng aluoi khoiq nheq chơ, Hacar dŏq con samiang án nhưp prul.
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 Chơ án pỡq tacu tâng ntốq canŏ́h, yơng tễ con án ỡt bữn muoi phữn alieiq. Án pai neq: “Cứq tỡ rơi nhêng con cứq cuchĩt.”
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Ma Yiang Sursĩ sâng sưong con samiang ki nhiam. Ngkíq, ranễng Yiang Sursĩ arô Hacar tễ paloŏng neq: “Hacar ơi! Nŏ́q mới sâng ngua? Mới chỗi ngcŏh ntrớu, yuaq Yiang Sursĩ khoiq sâng chơ sưong con samiang mới nhiam bân ntốq ki.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Mới yuor tayứng, cớp acŏ́q con ki. Lứq samoât, cứq táq yỗn muoi cruang cũai clứng lứq rứh tễ án.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Chơ Yiang Sursĩ yỗn Hacar hữm muoi lám dỡq chữong cheq ntốq ki. Án pỡq ŏh dỡq yỗn poân aluoi, chơ án yỗn con án nguaiq.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Moâm ki, Yiang Sursĩ chuai con samiang ki toâr, cỡt carsai. Án ỡt tâng ntốq aiq, cớp cỡt cũai chiang pán tamĩang.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Tữ án ỡt tâng ntốq aiq ramứh Paran, mpiq án ĩt yỗn án muoi lám lacuoi tễ cruang Ê-yip-tô.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Prôq ki, puo Abi-maléc cớp manoaq sốt tahan án, ramứh Phi-côl, alới bar náq toâq pỡ A-praham cớp atỡng neq: “Lứq Yiang Sursĩ chuai níc mới tễ máh ranáq mới táq.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Ngkíq sanua sễq mới parkhán cớp cứq choâng moat Yiang Sursĩ, tữ nâi chumát mới tỡ bữn táq sâuq ntrớu chóq cứq, dếh nheq tữh tŏ́ng toiq cứq hỡ. Cứq khoiq táq o chóq mới nŏ́q, ngkíq mới cóq táq o loah machớng ki tê chóq cứq, cớp chóq cruang cutễq mới ỡt sanua.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 A-praham ta‑ỡi án neq: “Lứq samoât, cứq par‑ữq ngkíq cớp mới.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 A-praham tếq Abi-maléc, yuaq cũai táq ranáq yỗn Abi-maléc cheng chíq dỡq chữong A-praham.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Ma Abi-maléc ta‑ỡi A-praham neq: “Cứq tỡ dáng noau táq ngkíq. Mới tỡ bữn atỡng cứq tễ ranáq ki; toau toâq sanua cứq tỡ yũah dáng ntrớu loâng tễ ranáq ki.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Moâm ki A-praham dững cữu cớp ntroŏq yỗn Abi-maléc. Ngkíq alới bar náq pruam táq tếc parkhán parnơi.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 A-praham rưoh dŏq tapul lám cữu tansữ.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Chơ Abi-maléc blớh A-praham neq: “Mới dŏq tapul lám cữu tansữ nâi táq ntrớu?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 A-praham ta‑ỡi neq: “Cứq sễq mới roap tapul lám cữu tansữ nâi, dŏq táq tếc cứq toâp píq dỡq chữong nâi.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Yuaq ngkíq, noau amứh ntốq ki la Bêr-si-ba, yuaq ntốq ki alới bar náq khoiq táq tếc parkhán parnơi.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Moâm A-praham cớp Abi-maléc parkhán parnơi pỡ Bêr-si-ba, Abi-maléc cớp Phi-côl, la cũai sốt tahan khong Abi-maléc, alới píh chu loah pỡ dống alới pỡ cruang Phi-li-tin.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 A-praham chóh muoi nỡm aluang mpứl tâng Bêr-si-ba, cớp án câu sễq arô ramứh Yiang Sursĩ, la Yiang tamoong mantái níc.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Ngkíq A-praham ỡt dũn tâng cruang Phi-li-tin.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.