Gênesis 18
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Yiang Sursĩ toâq pỡ A-praham pỡ nỡm aluang toâr ramứh Mam-rê. Bo moat mandang toâng, A-praham tacu bân ngoah toong dống aroâiq án.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 A-praham tapoang cớp hữm pái náq samiang ỡt tayứng, ma tỡ bữn yơng tễ án. Tữ án hữm cũai ki, án pỡq chái lứq tễ dống án toâq pỡ cũai ki. Cớp án roap chỗm alới.
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 Chơ A-praham atỡng án ca muoi neq: “Achuaih ơi! Khân anhia yám noap cứq, ki sễq anhia chỗi pỡq luat tễ cứq.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 Sễq anhia yỗn cứq ớn cũai dững dỡq yỗn anhia ariau ayững, cớp ỡt rlu nhưp aluang nâi voai.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Cứq ễ ĩt bĩq crơng sana yỗn anhia cha. Cớp yỗn anhia sarai lakéh voai. Moâm ki, nŏ́q anhia pỡq ễn. Prớh anhia toâq pỡ cứq, ki cứq bũi lứq roap chỗm anhia.”
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Ngkíq A-praham tál mut tâng dống án cớp ớn Sara neq: “Táq chái! Ĩt pái crưo bỗt mi, chơ mới táq bễng.”
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 Moâm ki, A-praham lúh pỡ cantóh ntroŏq, chơ rưoh muoi lám ntroŏq con plứm o lứq chiau pỡ cũai táq ranáq án. Cũai ki kiac cớp táq cha toâp sâiq ntroŏq ki.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 Vớt ki, A-praham ĩt dỡq tóh ntroŏq cớp sâiq ntroŏq yỗn alới pái náq ki nguaiq cha. Ngkíq alới ki chi-cha nhưp coâl aluang toâr ki. Ma A-praham partê níc bo alới chi-cha.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Chơ alới blớh A-praham: “Nléq Sara, lacuoi mới?”
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 Bữn manoaq tễ pái náq ki pai neq: “Cumo kếq tâng casâi nâi, cứq ễ toâq loah pỡ mới. Tangái ki, Sara lacuoi mới ễ canỡt muoi lám con samiang.”
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 A-praham cớp Sara khoiq thâu lứq chơ, cớp Sara la khoiq nheq ngư táq ramia.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Yuaq ngkíq Sara cacháng tâng mứt, cớp án chanchớm neq: “Cứq khoiq thâu chơ, nŏ́q têq cứq táq ramia noâng? Cayac cứq la thâu machớng cứq tê.”
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Chơ Yiang Sursĩ blớh A-praham neq: “Nŏ́q Sara cacháng, pai neq: ‘Cứq thâu lứq chơ; nâng têq nâng tỡ cứq amia con?’
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 Bữn ranáq ntrớu Yiang Sursĩ tỡ têq táq tỡ? Ariang cứq khoiq atỡng anhia, cumo kếq cứq toâq loah pỡ anhia, cớp tangái ki Sara lứq bữn muoi lám con samiang.”
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Sara sâng ngcŏh lứq, chơ án cakéq neq: “Léq bữn cứq cacháng bớh.”
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Vớt ki, samiang pái náq ki yuor tayứng loŏh pỡq nhêng chu angia vil Sadôm. A-praham pỡq satoâl alới dĩ ria rana.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Yiang Sursĩ chanchớm neq: “Cứq tỡ ễq cutooq chóq A-praham máh ranáq cứq ntôm ễ táq.
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Máh tŏ́ng toiq án lứq cỡt muoi cruang toâr lứq cớp rêng lứq; cớp dũ cruang cũai bữn roap ŏ́c bốn nhơ tễ án.
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 Cứq khoiq rưoh án dŏq catoaih atỡng con acái cớp nheq tữh tŏ́ng toiq án, dŏq alới táq puai níc ngê cứq, chơ táq pĩeiq cớp tanoang tapứng. Khân alới trĩh ngkíq, cứq lứq táq máh ranáq cứq khoiq par‑ữq cớp A-praham dũ ramứh.”
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Chơ Yiang Sursĩ atỡng A-praham neq: “Máh cũai ỡt tâng vil Sadôm cớp vil Camô-rơ nâi, cứq khoiq sâng noau pai alới ki loâi lứq cớp táq ŏ́c lôih ntâng lứq.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 Ngkíq cứq ễ pỡq nhêng tâng bar vil ki, yoc ễ dáng máh ŏ́c cứq khoiq sâng ki, la pĩeiq ma tỡ bữn.”
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Moâm ki bar náq ki loŏh pỡq chu vil Sadôm. Ma Yiang Sursĩ noâng ỡt cớp A-praham bân ntốq ki.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 A-praham toâq cheq Yiang Sursĩ cớp blớh neq: “Anhia ễ pupứt cũai tanoang o cớp cũai sâuq muoi prớh loâng, ma tỡ bữn?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Khân bữn sỡng chít náq cũai tanoang o ỡt tâng vil ki, anhia ễ talốh táh tỡ? Anhia dŏq ma tỡ bữn vil ki cỗ nhơ tễ cũai sỡng chít náq ki?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 Lứq anhia tỡ ễq cũai o ma pứt parnơi cớp cũai sâuq. Anhia tỡ ễq táq cũai tanoang o machớng anhia táq chóq cũai sâuq. Lứq tỡ bữn ngkíq. Án ca rasữq nheq tữh cũai, cóq án táq dũ ranáq yỗn pĩeiq lứq.”
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Yiang Sursĩ ta‑ỡi A-praham neq: “Khân cứq ramóh sỡng chít náq cũai tanoang o tâng vil Sadôm, cứq tỡ bữn talốh vil ki.”
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Ma A-praham sễq ễn neq: “Cứq sễq lôih Ncháu, yuaq cứq la samoât phốn cutễq cớp tỡ bữn ngư blớh anhia.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 Ma khân bữn cũai tanoang o pỗn chít la sỡng náq tâng vil ki, anhia noâng ễ pupứt tỡ?”
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Chơ A-praham rasễq ễn sĩa: “Nŏ́q khân bữn ống pỗn chít náq sâng tanoang o tâng vil ki?”
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Ma A-praham rasễq ễn neq: “Sễq Ncháu chỗi nhôp cứq, ma cứq ễ sễq sĩa. Khân bữn pái chít náq cũai tanoang o tâng vil ki, anhia ễ talốh táh tỡ?”
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Chơ A-praham pai ễn neq: “Sễq lôih anhia, Ncháu ơi! Cứq yoc ễ rasễq sĩa tễ anhia. Khân bữn bar chít náq cũai tanoang o tâng vil ki, anhia ễ talốh tỡ?”
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Ma A-praham pai ễn: “Sễq Ncháu chỗi nhôp, khân cứq ễ sễq muoi trỗ nâi ễn. Khân bữn ống muoi chít náq sâng cũai tanoang o tâng vil ki, anhia ễ talốh tỡ?”
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 Moâm Yiang Sursĩ pai ngkíq, án loŏh tễ A-praham. Chơ A-praham chu loah pỡq dống án.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.