Ezequiel 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 — ausente —
1 No trigésimo ano, no quinto dia do quarto mês, quando me encontrava entre os deportados, às margens do rio Cobar, abriram-se os céus e contemplei visões divinas.
2 — ausente —
2 No quinto dia do mês - era o quinto ano de cativeiro do rei Joaquin -
3 — ausente —
3 foi a palavra do Senhor dirigida ao sacerdote Ezequiel, filho de Buzi, na Caldéia, às margens do rio Cobar. Nesse lugar veio a mão do Senhor sobre mim.
4 Bo cứq tapoang achỗn, cứq hữm cuyal rapuq phát tễ angia pỡng. Bữn lalieiq lacang pỡq chu tâng mpứng dĩ cốc ramứl toâr lứq; paloŏng blữ ariang ũih, cớp mpứng dĩ ramứl báiq samoât sapoan.
4 Tive então uma visão: soprava do lado norte um vento impetuoso, uma espessa nuvem com um feixe de fogo resplandecente, e, no centro, saído do meio do fogo, algo que possuía um brilho vermelho.
5 Tâng mpứng dĩ cuyal rapuq ki, cứq hữm mil-mul samoât riang pỗn lám charán salễh lứq. Roâp charán ki ariang roâp cũai,
5 Distinguia-se no centro a imagem de quatro seres que aparentavam possuir forma humana.
6 ma dũ lám charán ki bữn pỗn lám mieiq cớp pỗn lám khlap.
6 Cada um tinha quatro faces e quatro asas.
7 Máh charán ki bữn ayững tanoang, ma talang ayững án cỡt samoât canchop ntroŏq tôl con báiq samoât sapoan.
7 Suas pernas eram direitas e as plantas de seus pés se assemelhavam às do touro, e cintilavam como bronze polido.
8 Dũ lám charán ki bữn mieiq cớp khlap; cớp pưn máh khlap án bữn atĩ ariang atĩ cũai.
8 De seus quatro lados mãos humanas saíam por debaixo de suas asas. Todos os quatro possuíam rostos, e asas.
9 Dũ lám charán ki paliang khlap bar coah atớt cớp charán canŏ́h, cớp miar to mieiq chu pỗn angia. Toâq charán ki pỡq, án pỡq cỡt tỗp, tỡ bữn veh chu léq cớp pỡq tanoang sâng.
9 Suas asas tocavam uma na outra. Quando se locomoviam, não se voltavam: cada um andava para a frente.
10 Dũ lám charán ki bữn pỗn lám mieiq; mieiq ki la mpha nheq. Coah moat cỡt ariang roâp cũai; coah atoam cỡt ariang roâp cula samín; coah avêr cỡt ariang roâp ntroŏq tangcáh; cớp coah clĩ cỡt ariang roâp calang crức.
10 Quanto ao aspecto de seus rostos tinham todos eles figura humana, todos os quatro uma face de leão pela direita, todos os quatro uma face de touro pela esquerda, e todos os quatro uma face de águia.
11 Bar lám khlap paliang atớt cớp khlap charán canŏ́h, ma bar lám khlap ễn acrúq tỗ.
11 Eis o que havia no tocante as suas faces. Suas asas estendiam-se para o alto; cada qual tinha duas asas que tocavam às dos outros, e duas que lhe cobriam o corpo.
12 Dũ lám charán to moat chu pỗn angia. Yuaq ngkíq, charán ki têq pỡq cỡt tỗp chu ntốq án yoc ễ pỡq, cớp tỡ bữn túh luliaq chu léq noâng.
12 Cada qual caminhava para a frente: iam para o lado aonde os impelia o espírito; não se voltavam quando iam andando.
13 Tâng mpứng dĩ máh charán ki bữn samoât aroam blữ viel tứng-tooc níc. Toâq ũih blữ satũol achỗn, bo ki bữn lalieiq lacang.
13 No meio desses seres, divisava-se algo parecido com brasas incandescentes, como tochas que circulavam entre eles; e desse fogo que projetava uma luz deslumbrante, saíam relâmpagos.
14 Máh charán ki sadáih pỡq chu chái lứq samoât lalieiq.
14 Os seres ziguezagueavam como o raio.
15 Bo cứq ỡt nhêng máh charán ki, cứq hữm carvang yững kĩen ỡt kễng dũ coah charán ki tớt tâng cutễq.
15 Ora, enquanto contemplava esses seres vivos, divisei uma roda sobre a terra ao lado de cada um dos quatro.
16 Pỗn lám carvang ki la machớng nheq, dũ lám báiq samoât tamáu moat, cớp bữn muoi lám carvang ễn trĩap tâng clống dũ lám carvang ki;
16 O aspecto e a estrutura dessas rodas eram os de uma gema de Társis. Todas as quatro se assemelhavam, e pareciam construídas uma dentro da outra.
17 táq ngkíq máh carvang ki têq pỡq chu pỗn angia.
17 Podiam deslocar-se em quatro direções, sem retornar em seus movimentos.
18 Máh yững carvang ki toâr cớp salễh lứq, cớp bữn moat chũop yững ki.
18 Seus aros eram de uma altura assombrosa, guarnecidos de olhos em toda a circunferência.
19 Toâq máh charán ki pỡq, máh carvang ki parláu tê; cớp khân máh charán ki chỗn tễ cloong cutễq, carvang ki la chỗn tê.
19 Quando os seres vivos se deslocavam ou se erguiam da terra, locomoviam-se as rodas e se elevavam com eles.
20 Toâq máh charán ki ễ pỡq chu ntốq léq, carvang yững ki la parláu pỡq chu ntốq ki tê, yuaq máh charán ki cỡt sốt máh carvang ki.
20 Para onde os impulsionava o espírito. iam eles, e as rodas com eles se erguiam, pois o espírito do ser vivo {de igual modo} animava as rodas.
21 Toâq máh charán ki pỡq, tỡ la tangứt, tỡ la chỗn, carvang ki táq machớng ki tê.
21 Quando caminhavam, elas se moviam; quando paravam, também elas interrompiam o curso; se se erguiam da terra, as rodas do mesmo modo se suspendiam, pois o espírito desses seres vivos estava {também} nas rodas.
22 Pỡng plỡ máh charán ki cỡt samoât paloŏng cutrúq báiq bublưoq, o ễ ngcŏh.
22 Pairando acima desses seres, havia algo que se assemelhava a uma abóbada, límpida como cristal, estendida sobre suas cabeças.
23 Pưn paloŏng cutrúq ki máh charán ki ỡt tayứng paliang bar lám khlap atớt cớp khlap charán canŏ́h, cớp bar lám khlap ễn acrúq tỗ.
23 Sob essa abóbada, alongavam-se as suas asas até se tocarem, tendo cada um {sempre} duas que lhe cobriam o corpo.
24 Toâq máh charán ki pâr, cứq sâng sưong án pâr hỗ ariang dỡq mưt canoâq, ariang sưong poâl tahan, cớp ariang sưong Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq. Tữ máh charán ki tangứt pâr, khlap án carop amut acrúq tỗ,
24 Eu escutava, quando eles caminhavam, o ruído de suas asas, semelhante ao barulho das grandes águas, à voz do Onipotente, um vozerio igual ao de um campo {de batalha}.
25 ma cứq sâng sưong tễ paloŏng ca cutrúq pỡng plỡ máh charán ki.
25 Quando paravam, abaixavam as asas, e fazia-se um ruído acima da abóbada que ficava sobre as cabeças.
26 Tâng pỡng paloŏng cutrúq ki bữn muoi lám cachơng, ĩn cachơng puo dốq tacu noau táq toâq tamáu moat ramứh sapĩr. Tâng cachơng ki bữn manoaq tacu; roâp án ariang cũai.
26 Acima dessa abóbada havia uma espécie de trono, semelhante a uma pedra de safira; e, bem no alto dessa espécie de trono, uma silhueta humana.
27 Roâp án báiq bublưoq samoât sapoan noau tooc, ang‑ữr tễ án claq poang chũop cu ntốq,
27 Vi que ela possuía um fulgor vermelho, como se houvesse sido banhada no fogo, desde o que parecia ser a sua cintura, para cima; enquanto que, para baixo, vi algo como fogo que esparzia clarões por todos os lados.
28 ma tâng ntốq ki bữn prêng cáng. Chớc ang‑ữr nâi apáh yỗn dáng samoât la Yiang Sursĩ lứq ỡt tâng ntốq ki. Toâq cứq hữm ranáq ki, cứq dớm muoi tatứp. Chơ cứq sâng muoi sưong atỡng cứq.
28 Como o arco-íris que aparece nas nuvens em dias de chuva, assim era o resplendor que a envolvia. Era esta visão a imagem da glória do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.