Êxodo 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se cớp Arôn tâng cruang Ê-yip-tô neq:
1 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
2 “Cóq anhia noap casâi nâi la casâi muoi tâng plỡ cumo.
2 "Este mês será para vós o princípio dos meses: tê-lo-eis como o primeiro mês do ano.
3 Cóq anhia atỡng nheq tữh cũai I-sarel dáng neq: Tâng tangái muoi chít, casâi nâi, yỗn cũai samiang dũ dống sũ rưoh ĩt muoi lám cữu con tỡ la muoi lám mbễq con dŏq yỗn dống sũ án bữm.
3 Dizei a toda a assembléia de Israel: no décimo dia deste mês cada um de vós tome um cordeiro por família, um cordeiro por casa.
4 Khân dống sũ aléq bữn bĩq náq cũai cha muoi lám charán tỡ nheq, cóq alới chống cớp yớu ỡt cheq. Cớp tampễq táq pún yỗn dũ náq, maléq rơi án cha.
4 Se a família for pequena demais para um cordeiro, então o tomará em comum com seu vizinho mais próximo, segundo o número das pessoas, calculando-se o que cada um pode comer.
5 Cóq anhia rưoh cữu tỡ la mbễq tangcáh mbỡiq muoi cumo, bán rêng cớp ŏ́q bân tĩq.
5 O animal será sem defeito, macho, de um ano; podereis tomar tanto um cordeiro como um cabrito.
6 Tabữ muoi chít la pỗn casâi ki, cóq tỗp I-sarel dũ náq kiac charán alới bữm.
6 E o guardareis até o décimo quarto dia deste mês; então toda a assembléia de Israel o imolará no crepúsculo.
7 Cóq máh cũai I-sarel ĩt aham charán ki, chơ poaih aham tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong mut loŏh bân ntốq noau cha charán. Cóq alới apoaih coah avêr, coah atoam, cớp tâng pỡng hỡ.
7 Tomarão do seu sangue e pô-lo-ão sobre as duas ombreiras e sobre a verga da porta das casas em que o comerem.
8 Sadâu ki yỗn alới cha sâiq áng, bễng mi tỡ bữn pluoih cớp bát ntáng hỡ.
8 Naquela noite comerão a carne assada no fogo com pães sem fermento e ervas amargas.
9 Anhia chỗi cha sâiq cláu tỡ la sâiq kho; cóq anhia cha ống sâiq áng sâng, dếh plỡ, nlu, cớp crơng clống hỡ.
9 Nada comereis dele que seja cru, ou cozido, mas será assado no fogo completamente com a cabeça, as pernas e as entranhas.
10 Anhia chỗi yỗn sana clữi toau toâq tarưp parnỡ. Khân clữi, cóq anhia bốh táh yỗn cat nheq.
10 Nada deixareis dele até pela manhã; se sobrar alguma coisa, queimá-la-eis no fogo.
11 Cóq anhia cha chái, yuaq anhia cóq thrũan pỡq. Catoân parnoân tâng ngkĩng, sớp au, chóq cỡp tâng ayững, cớp yống ralỡng. Nâi la rit anhia sanhữ Tangái Loŏh, la tangái Yiang Sursĩ chuai yỗn anhia loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
11 Eis a maneira como o comereis: tereis cingidos os vossos rins, vossas sandálias nos pés e vosso cajado na mão. Comê-lo-eis apressadamente: é a Páscoa do Senhor.
12 “Tâng sadâu ki cứq pỡq chũop nheq tâng cruang Ê-yip-tô cớp cachĩt nheq máh con samiang clúng, dếh máh charán tôl pốh dâu. Cớp cứq rasữq dũ ramứh yiang tâng cruang Ê-yip-tô. Cứq la Yiang Sursĩ.
12 "Naquela noite, passarei através do Egito, e ferirei os primogênitos no Egito, tanto os dos homens como os dos animais, e exercerei minha justiça contra todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor.
13 Aham tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong cỡt tếc yỗn dáng dống anhia ỡt. Toâq cứq pỡq pha ma hữm aham, ki cứq payang tỡ bữn táq anhia bo cứq táq cũai Ê-yip-tô.
13 O sangue sobre as casas em que habitais vos servirá de sinal {de proteção}: vendo o sangue, passarei adiante, e não sereis atingidos pelo flagelo destruidor, quando eu ferir o Egito.
14 Tangái nâi la tangái anoat dŏq cỡt rit sanhữ yỗn dũ dỡi. Cóq anhia cha pêl bũi sanhữ loah tễ ranáq Yiang Sursĩ khoiq chuai anhia.”
14 Conservareis a memória daquele dia, celebrando-o com uma festa em honra do Senhor: fareis isso de geração em geração, pois é uma instituição perpétua.
15 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se ễn neq: “Tâng tapul tangái cóq anhia cha bễng mi ŏ́q crơng pluoih. Tâng tangái muoi cóq anhia ĩt aloŏh nheq máh crơng pluoih tễ dống anhia. Khân cũai aléq cha bễng mi bữn crơng pluoih tâng tapul tangái ki, chơ cũai ki tỡ têq cỡt noâng cũai proai cứq.
15 "Comereis pão sem fermento durante sete dias. Logo ao primeiro dia tirareis de vossas casas o fermento, pois todo o que comer pão fermentado, desde o primeiro dia até o sétimo, será cortado de Israel.
16 Tâng tangái muoi cớp tangái tapul dũ náq anhia cóq rôm sang cứq. Têq anhia táq cha, ma chỗi táq ranáq canŏ́h tâng bar tangái ki.
16 No primeiro dia, assim como no sétimo, tereis uma santa assembléia. Durante esses dias não se fará trabalho algum, exceto a preparação da comida para todos.
17 Rit Tangái Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih cóq tỗp anhia sanhữ níc, yuaq tâng tangái nâi toâp cứq dững tỗp anhia loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Tangái nâi la tangái cha bũi anoat dŏq cỡt rit yỗn dũ dỡi.
17 Guardareis {a festa} dos ázimos, porque foi naquele dia que tirei do Egito vossos exércitos. Guardareis aquele dia de geração em geração: é uma instituição perpétua.
18 Tabữ tangái muoi chít la pỗn toau toâq tabữ tangái bar chít la muoi casâi muoi, anhia chỗi cha bễng mi bữn crơng pluoih.
18 No primeiro mês, desde a tarde do décimo quarto dia do mês até a tarde do vigésimo primeiro, comereis pães sem fermento.
19 — ausente —
19 Durante sete dias não haverá fermento em vossas casas: se alguém comer pão fermentado, será cortado da assembléia de Israel, quer se trate de estrangeiro ou natural do país.
20 — ausente —
20 Não comereis pão fermentado: em todas as vossas casas comereis ázimos".
21 Chơ Môi-se arô máh sốt tỗp I-sarel toâq ramóh án, cớp atỡng neq: “Dũ náq anhia cóq rưoh muoi lám cữu con tỡ la mbễq con, chơ kiac charán ki yỗn cũai tâng dống sũ anhia cha sanhữ Tangái Loŏh.
21 Moisés convocou todos os anciãos de Israel e disse-lhes: "Ide e escolhei um cordeiro por família, e imolai a Páscoa.
22 Cóq anhia ĩt muoi boq bát hi‑sớp, alốq tâng cuban aham charán. Chơ anhia apoaih aham ki tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong, yáng pỡng cớp bar coah. Cớp tỡ têq cũai aléq loŏh tễ dống toau toâq tarưp.
22 Depois disso, tomareis um feixe de hissopo, ensopá-lo-eis no sangue que estiver na bacia e aspergireis com esse sangue a verga e as duas ombreiras da porta. Nenhum de vós transporá o limiar de sua casa até pela manhã.
23 Toâq Yiang Sursĩ pỡq chũop nheq cruang Ê-yip-tô ễ cachĩt máh con clúng cũai Ê-yip-tô, toâq án hữm aham tỗp anhia apoaih tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong, chơ án tỡ yỗn ranễng ca dững ŏ́c cuchĩt mut cachĩt tỗp anhia.
23 Quando o Senhor passar para ferir o Egito, vendo o sangue sobre a verga e sobre as duas ombreiras da porta, passará adiante e não permitirá ao destruidor entrar em vossas casas para ferir.
24 Nheq tữh anhia cớp con châu anhia cóq yống níc ŏ́c cứq patâp nâi toau dũ dỡi cũai.
24 Observareis esse costume como uma instituição perpétua para vós e vossos filhos.
25 Toâq tỗp anhia mut tâng cruang Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq yỗn anhia, ki cóq anhia táq puai máh rit cứq khoiq patâp nâi.
25 Quando tiverdes penetrado na terra que o Senhor vos dará, como prometeu, observareis esse rito.
26 Toâq con châu anhia blớh anhia neq: ‘Cỗ nŏ́q táq rit nâi?’,
26 E quando vossos filhos vos disserem: que significa esse rito? respondereis:
27 cóq anhia ta‑ỡi neq: ‘Nâi la rit Tangái Loŏh dŏq hái cha sanhữ sa‑ỡn Yiang Sursĩ, yuaq án tỡ bữn cachĩt máh cũai I-sarel ỡt tâng cruang Ê-yip-tô bo án cachĩt máh cũai Ê-yip-tô.’”
27 é o sacrifício da Páscoa, em honra do Senhor que, ferindo os egípcios, passou por cima das casas dos israelitas no Egito e preservou nossas casas." O povo inclinou-se e prostrou-se.
28 Moâm ki, alới táq puai dũ ramứh máh Yiang Sursĩ ớn na Môi-se cớp Arôn.
28 Em seguida, retiraram-se os israelitas para fazerem o que o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Aarão. Assim o fizeram.
29 Muoi mpứt tâng sadâu ki, Yiang Sursĩ cachĩt nheq máh con samiang clúng cũai Ê-yip-tô, noap tễ con samiang puo ca ễ pláih loah án, toau toâq máh con cũai proai, dếh cũai tũ noau crál tâng cuaq pưn cutễq. Cớp án cachĩt dếh con charán pốh dâu hỡ.
29 Pelo meio da noite, o Senhor feriu todos os primogênitos no Egito, desde o primogênito do faraó, que devia assentar-se no trono, até o primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 Tâng sadâu ki, puo cớp ayững atĩ án, dếh máh cũai proai Ê-yip-tô, nheq náq alới satŏh tamỡ. Chơ bữn sưong nhiam u‑ỗi chũop cruang Ê-yip-tô, yuaq dũ dống sũ bữn cũai cuchĩt.
30 O faraó levantou-se durante a noite, assim como todos os seus servos e todos os egípcios e fez-se um grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Tâng sadâu ki toâp puo arô Môi-se cớp Arôn, cớp án atỡng alới neq: “Anhia loŏh toâp! Dững nheq máh tỗp proai I-sarel loŏh chíq tễ cruang cứq. Chơ anhia pỡq sang Yiang Sursĩ ĩn anhia khoiq sễq.
31 Naquela mesma noite, o rei mandou chamar Moisés e Aarão e disse-lhes: "Ide! Saí do meio do meu povo, vós e os israelitas. Ide prestar um culto ao Senhor, como o dissestes.
32 Anhia dững nheq máh cữu, mbễq, ntroŏq anhia, chơ pỡq! Cớp sễq anhia câu ŏ́c bốn yỗn cứq.”
32 Tomai vossas ovelhas e vossos bois, como o pedistes. Ide e abençoai-me".
33 Cũai Ê-yip-tô ớn cũai I-sarel loŏh chái tễ cruang alới, pai neq: “Khân tỗp anhia tỡ bữn loŏh, ki tỗp hếq cuchĩt nheq!”
33 Os egípcios instavam com o povo para que saísse o quanto antes do país. "Vamos morrer todos", diziam eles.
34 Ngkíq cũai I-sarel thrũan bễng mi noâng cláu chóq tâng tapuang cunhoau bỗt mi, ma tỡ yũah chóq crơng pluoih. Chơ alới cayớm tâng tampâc, cớp dỗl pỡq.
34 O povo tomou a sua massa antes que fosse levedada; cada um carregava em seus ombros a cesta embrulhada em seu manto.
35 Cũai I-sarel sễq tễ cũai Ê-yip-tô máh crơng táq toâq práq, toâq yễng, cớp tampâc, ĩn Môi-se khoiq atỡng alới.
35 Os israelitas, segundo a ordem de Moisés, tinham pedido aos egípcios objetos de prata, objetos de ouro e vestes.
36 Yiang Sursĩ táq yỗn cũai Ê-yip-tô sâng bũi pahỡm chóq cũai I-sarel, chơ yỗn máh crơng alới sễq. Ngkíq cũai I-sarel parỗm ĩt nheq sanốc ntữn cũai Ê-yip-tô.
36 O Senhor lhes fizera ganhar o favor dos egípcios, que atenderam ao seu pedido. Foi assim que despojaram os egípcios.
37 Cũai I-sarel tayáh ayững tễ vil Ram-sê toâq pỡ vil Sucôt. Cũai samiang bữn sám tapoât culám ngin náq, tỡ bữn noap mansễm cớp carnễn.
37 Os israelitas partiram de Ramsés para Socot, em número de seiscentos mil homens, aproximadamente, sem contar os meninos.
38 Bữn clứng cũai tỡ cỡn cũai I-sarel pỡq nứng alới, cớp bữn dếh cữu, mbễq, cớp ntroŏq hỡ.
38 Além disso, acompanhava-os uma numerosa multidão, bem como rebanhos consideráveis de ovelhas e de bois.
39 Tỗp alới ĩt bễng mi noâng cláu ca dững tễ cruang Ê-yip-tô, chơ áng. Ma bễng mi ki ŏ́q crơng pluoih, yuaq tỡ loâp chóq crơng pluoih nhũang noau tuih yỗn alới loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
39 Cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, pois esta não se tinha fermentado, porque tinham sido lançados fora do país e não puderam deter-se nem fazer provisões.
40 Cũai I-sarel ỡt tâng cruang Ê-yip-tô dũn pỗn culám pái chít cumo.
40 A permanência dos israelitas no Egito durara quatrocentos e trinta anos.
41 Toâq chuop pỗn culám pái chít cumo, tâng tangái ki toâp máh tỗp proai Yiang Sursĩ loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
41 Exatamente no fim desses quatrocentos e trinta anos, todos os exércitos do Senhor saíram do Egito:
42 Yuaq tâng sadâu ki Yiang Sursĩ trỗl dŏq chuai yỗn cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, ngkíq cũai I-sarel cóq noap sadâu ki la sadâu trỗl dŏq yám noap Yiang Sursĩ toau dũ dỡi.
42 Foi uma noite de vigília para o Senhor, a fim de tirá-los do Egito: essa mesma noite é uma vigília a ser celebrada de geração em geração por todos os israelitas, em honra do Senhor.
43 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se cớp Arôn neq: “Nâi la phễp rit sanhữ Tangái Loŏh. Chỗi yỗn cũai cruang canŏ́h cha parnơi tâng tangái anhia táq rit ki.
43 O Senhor disse a Moisés e a Aarão: "Eis a regra relativa à Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela;
44 Ma máh cũai sũl anhia chỡng, khân án khoiq táq rit cứt, têq án cha pêl ki.
44 todo escravo adquirido a preço de dinheiro, e que tiver sido circuncidado, comerá dela,
45 Chỗi yỗn cũai ỡt dỡ, tỡ la cũai tuthễ cha pêl ki.
45 mas nem o estrangeiro nem o mercenário comerão dela.
46 Máh sana anhia thrũan, cóq anhia cha tâng dống toâp. Chỗi aloŏh sana ki tễ dống. Chỗi déh nghang charán anhia táq cha pêl ki.
46 O cordeiro será comido em uma mesma casa: tu não levarás nada de sua carne para fora da casa e não lhe quebrarás osso algum.
47 Dũ náq cũai I-sarel cóq cha pêl bũi nâi.
47 Toda a assembléia de Israel celebrará a Páscoa.
48 Chỗi yỗn cũai tỡ yũah táq rit cứt cha parnơi pêl ki. Khân bữn cũai tễ cruang canŏ́h ỡt parnơi cớp anhia, ma ễ táq tê phễp rit yám noap Yiang Sursĩ, cóq dũ náq samiang ỡt tâng dống án táq rit cứt nhũang voai. Chơ têq án mut cha pêl ki parnơi cớp cũai canỡt tễ cũai I-sarel.
48 Se um estrangeiro, habitando em tua casa, quiser celebrar a Páscoa em honra do Senhor, que primeiro seja circuncidado todo varão de sua casa e somente depois poderá fazê-lo e será tratado com a mesma igualdade que o natural do país; mas nenhum incircunciso comerá a Páscoa.
49 Nâi la phễp rit yỗn dũ náq cũai I-sarel, cớp dũ náq cũai tễ cruang canŏ́h ca ỡt cớp anhia.”
49 Haverá uma mesma lei para o natural e o estrangeiro que peregrina entre vós".
50 Nheq tữh cũai proai I-sarel trĩh cớp táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn na Môi-se cớp Arôn.
50 Todos os israelitas fizeram o que o Senhor havia ordenado a Moisés e a Aarão. Obedeceram-lhes.
51 Tâng tangái ki toâp Yiang Sursĩ dững dũ náq cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô puai tâng tỗp alới bữm.
51 Naquele mesmo dia, o Senhor fez sair do Egito os israelitas, como fileiras de um exército.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.