Êxodo 12

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se cớp Arôn tâng cruang Ê-yip-tô neq:
1 E falou o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 “Cóq anhia noap casâi nâi la casâi muoi tâng plỡ cumo.
2 Este mesmo mês vos será o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.
3 Cóq anhia atỡng nheq tữh cũai I-sarel dáng neq: Tâng tangái muoi chít, casâi nâi, yỗn cũai samiang dũ dống sũ rưoh ĩt muoi lám cữu con tỡ la muoi lám mbễq con dŏq yỗn dống sũ án bữm.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, tome cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada casa.
4 Khân dống sũ aléq bữn bĩq náq cũai cha muoi lám charán tỡ nheq, cóq alới chống cớp yớu ỡt cheq. Cớp tampễq táq pún yỗn dũ náq, maléq rơi án cha.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, tome um só com seu vizinho perto de sua casa, conforme o número das almas; conforme o comer de cada um, fareis a conta para o cordeiro.
5 Cóq anhia rưoh cữu tỡ la mbễq tangcáh mbỡiq muoi cumo, bán rêng cớp ŏ́q bân tĩq.
5 O cordeiro, ou cabrito, será sem mácula, um macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras
6 Tabữ muoi chít la pỗn casâi ki, cóq tỗp I-sarel dũ náq kiac charán alới bữm.
6 e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o sacrificará à tarde.
7 Cóq máh cũai I-sarel ĩt aham charán ki, chơ poaih aham tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong mut loŏh bân ntốq noau cha charán. Cóq alới apoaih coah avêr, coah atoam, cớp tâng pỡng hỡ.
7 E tomarão do sangue e pô-lo-ão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
8 Sadâu ki yỗn alới cha sâiq áng, bễng mi tỡ bữn pluoih cớp bát ntáng hỡ.
8 E naquela noite comerão a carne assada no fogo, com pães asmos; com ervas amargosas a comerão.
9 Anhia chỗi cha sâiq cláu tỡ la sâiq kho; cóq anhia cha ống sâiq áng sâng, dếh plỡ, nlu, cớp crơng clống hỡ.
9 Não comereis dele nada cru, nem cozido em água, senão assado ao fogo; a cabeça com os pés e com a fressura.
10 Anhia chỗi yỗn sana clữi toau toâq tarưp parnỡ. Khân clữi, cóq anhia bốh táh yỗn cat nheq.
10 E nada dele deixareis até pela manhã; mas o que dele ficar até pela manhã, queimareis no fogo.
11 Cóq anhia cha chái, yuaq anhia cóq thrũan pỡq. Catoân parnoân tâng ngkĩng, sớp au, chóq cỡp tâng ayững, cớp yống ralỡng. Nâi la rit anhia sanhữ Tangái Loŏh, la tangái Yiang Sursĩ chuai yỗn anhia loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
11 Assim, pois, o comereis: os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a Páscoa do Senhor .
12 “Tâng sadâu ki cứq pỡq chũop nheq tâng cruang Ê-yip-tô cớp cachĩt nheq máh con samiang clúng, dếh máh charán tôl pốh dâu. Cớp cứq rasữq dũ ramứh yiang tâng cruang Ê-yip-tô. Cứq la Yiang Sursĩ.
12 E eu passarei pela terra do Egito esta noite e ferirei todo primogênito na terra do Egito, desde os homens até aos animais; e sobre todos os deuses do Egito farei juízos. Eu sou o Senhor .
13 Aham tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong cỡt tếc yỗn dáng dống anhia ỡt. Toâq cứq pỡq pha ma hữm aham, ki cứq payang tỡ bữn táq anhia bo cứq táq cũai Ê-yip-tô.
13 E aquele sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga de mortandade, quando eu ferir a terra do Egito.
14 Tangái nâi la tangái anoat dŏq cỡt rit sanhữ yỗn dũ dỡi. Cóq anhia cha pêl bũi sanhữ loah tễ ranáq Yiang Sursĩ khoiq chuai anhia.”
14 E este dia vos será por memória, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se ễn neq: “Tâng tapul tangái cóq anhia cha bễng mi ŏ́q crơng pluoih. Tâng tangái muoi cóq anhia ĩt aloŏh nheq máh crơng pluoih tễ dống anhia. Khân cũai aléq cha bễng mi bữn crơng pluoih tâng tapul tangái ki, chơ cũai ki tỡ têq cỡt noâng cũai proai cứq.
15 Sete dias comereis pães asmos; ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, desde o primeiro até ao sétimo dia, aquela alma será cortada de Israel.
16 Tâng tangái muoi cớp tangái tapul dũ náq anhia cóq rôm sang cứq. Têq anhia táq cha, ma chỗi táq ranáq canŏ́h tâng bar tangái ki.
16 E, ao primeiro dia, haverá santa convocação; também, ao sétimo dia, tereis santa convocação; nenhuma obra se fará neles, senão o que cada alma houver de comer; isso somente aprontareis para vós.
17 Rit Tangái Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih cóq tỗp anhia sanhữ níc, yuaq tâng tangái nâi toâp cứq dững tỗp anhia loŏh tễ cruang Ê-yip-tô. Tangái nâi la tangái cha bũi anoat dŏq cỡt rit yỗn dũ dỡi.
17 Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque naquele mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 Tabữ tangái muoi chít la pỗn toau toâq tabữ tangái bar chít la muoi casâi muoi, anhia chỗi cha bễng mi bữn crơng pluoih.
18 No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães asmos até vinte e um do mês à tarde.
19 — ausente —
19 Por sete dias não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, aquela alma será cortada da congregação de Israel, assim o estrangeiro como o natural da terra.
20 — ausente —
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães asmos.
21 Chơ Môi-se arô máh sốt tỗp I-sarel toâq ramóh án, cớp atỡng neq: “Dũ náq anhia cóq rưoh muoi lám cữu con tỡ la mbễq con, chơ kiac charán ki yỗn cũai tâng dống sũ anhia cha sanhữ Tangái Loŏh.
21 Chamou, pois, Moisés a todos os anciãos de Israel e disse-lhes: Escolhei, e tomai vós cordeiros para vossas famílias, e sacrificai a Páscoa.
22 Cóq anhia ĩt muoi boq bát hi‑sớp, alốq tâng cuban aham charán. Chơ anhia apoaih aham ki tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong, yáng pỡng cớp bar coah. Cớp tỡ têq cũai aléq loŏh tễ dống toau toâq tarưp.
22 Então, tomai um molho de hissopo, e molhai-o no sangue que estiver na bacia, e lançai na verga da porta, e em ambas as ombreiras, do sangue que estiver na bacia; porém nenhum de vós saia da porta da sua casa até à manhã.
23 Toâq Yiang Sursĩ pỡq chũop nheq cruang Ê-yip-tô ễ cachĩt máh con clúng cũai Ê-yip-tô, toâq án hữm aham tỗp anhia apoaih tâng santŏ́ng cớp sarpoiq cunâi ngoah toong, chơ án tỡ yỗn ranễng ca dững ŏ́c cuchĩt mut cachĩt tỗp anhia.
23 Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios, porém, quando vir o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, o Senhor passará aquela porta e não deixará ao destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.
24 Nheq tữh anhia cớp con châu anhia cóq yống níc ŏ́c cứq patâp nâi toau dũ dỡi cũai.
24 Portanto, guardai isto por estatuto para vós e para vossos filhos, para sempre.
25 Toâq tỗp anhia mut tâng cruang Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq yỗn anhia, ki cóq anhia táq puai máh rit cứq khoiq patâp nâi.
25 E acontecerá que, quando entrardes na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, guardareis este culto.
26 Toâq con châu anhia blớh anhia neq: ‘Cỗ nŏ́q táq rit nâi?’,
26 E acontecerá que, quando vossos filhos vos disserem: Que culto é este vosso?
27 cóq anhia ta‑ỡi neq: ‘Nâi la rit Tangái Loŏh dŏq hái cha sanhữ sa‑ỡn Yiang Sursĩ, yuaq án tỡ bữn cachĩt máh cũai I-sarel ỡt tâng cruang Ê-yip-tô bo án cachĩt máh cũai Ê-yip-tô.’”
27 Então, direis: Este é o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu aos egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo inclinou-se e adorou.
28 Moâm ki, alới táq puai dũ ramứh máh Yiang Sursĩ ớn na Môi-se cớp Arôn.
28 E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Muoi mpứt tâng sadâu ki, Yiang Sursĩ cachĩt nheq máh con samiang clúng cũai Ê-yip-tô, noap tễ con samiang puo ca ễ pláih loah án, toau toâq máh con cũai proai, dếh cũai tũ noau crál tâng cuaq pưn cutễq. Cớp án cachĩt dếh con charán pốh dâu hỡ.
29 E aconteceu, à meia-noite, que o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se sentava em seu trono, até ao primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 Tâng sadâu ki, puo cớp ayững atĩ án, dếh máh cũai proai Ê-yip-tô, nheq náq alới satŏh tamỡ. Chơ bữn sưong nhiam u‑ỗi chũop cruang Ê-yip-tô, yuaq dũ dống sũ bữn cũai cuchĩt.
30 E Faraó levantou-se de noite, ele, e todos os seus servos, e todos os egípcios; e havia grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Tâng sadâu ki toâp puo arô Môi-se cớp Arôn, cớp án atỡng alới neq: “Anhia loŏh toâp! Dững nheq máh tỗp proai I-sarel loŏh chíq tễ cruang cứq. Chơ anhia pỡq sang Yiang Sursĩ ĩn anhia khoiq sễq.
31 Então, chamou a Moisés e a Arão de noite e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide, servi ao Senhor , como tendes dito.
32 Anhia dững nheq máh cữu, mbễq, ntroŏq anhia, chơ pỡq! Cớp sễq anhia câu ŏ́c bốn yỗn cứq.”
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vossas vacas, como tendes dito; e ide e abençoai-me também a mim.
33 Cũai Ê-yip-tô ớn cũai I-sarel loŏh chái tễ cruang alới, pai neq: “Khân tỗp anhia tỡ bữn loŏh, ki tỗp hếq cuchĩt nheq!”
33 E os egípcios apertavam ao povo, apressando-se para lançá-los da terra; porque diziam: Todos seremos mortos.
34 Ngkíq cũai I-sarel thrũan bễng mi noâng cláu chóq tâng tapuang cunhoau bỗt mi, ma tỡ yũah chóq crơng pluoih. Chơ alới cayớm tâng tampâc, cớp dỗl pỡq.
34 E o povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em suas vestes, sobre seus ombros.
35 Cũai I-sarel sễq tễ cũai Ê-yip-tô máh crơng táq toâq práq, toâq yễng, cớp tampâc, ĩn Môi-se khoiq atỡng alới.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes.
36 Yiang Sursĩ táq yỗn cũai Ê-yip-tô sâng bũi pahỡm chóq cũai I-sarel, chơ yỗn máh crơng alới sễq. Ngkíq cũai I-sarel parỗm ĩt nheq sanốc ntữn cũai Ê-yip-tô.
36 E o Senhor deu graça ao povo em os olhos dos egípcios, e estes emprestavam-lhes, e eles despojavam os egípcios.
37 Cũai I-sarel tayáh ayững tễ vil Ram-sê toâq pỡ vil Sucôt. Cũai samiang bữn sám tapoât culám ngin náq, tỡ bữn noap mansễm cớp carnễn.
37 Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, coisa de seiscentos mil de pé, somente de varões, sem contar os meninos.
38 Bữn clứng cũai tỡ cỡn cũai I-sarel pỡq nứng alới, cớp bữn dếh cữu, mbễq, cớp ntroŏq hỡ.
38 E subiu também com eles uma mistura de gente, e ovelhas, e vacas, uma grande multidão de gado.
39 Tỗp alới ĩt bễng mi noâng cláu ca dững tễ cruang Ê-yip-tô, chơ áng. Ma bễng mi ki ŏ́q crơng pluoih, yuaq tỡ loâp chóq crơng pluoih nhũang noau tuih yỗn alới loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
39 E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito, porque não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não se puderam deter, nem prepararam comida.
40 Cũai I-sarel ỡt tâng cruang Ê-yip-tô dũn pỗn culám pái chít cumo.
40 O tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Toâq chuop pỗn culám pái chít cumo, tâng tangái ki toâp máh tỗp proai Yiang Sursĩ loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
41 E aconteceu que, passados os quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Yuaq tâng sadâu ki Yiang Sursĩ trỗl dŏq chuai yỗn cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, ngkíq cũai I-sarel cóq noap sadâu ki la sadâu trỗl dŏq yám noap Yiang Sursĩ toau dũ dỡi.
42 Esta noite se guardará ao Senhor , porque nela os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem guardar todos os filhos de Israel nas suas gerações.
43 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se cớp Arôn neq: “Nâi la phễp rit sanhữ Tangái Loŏh. Chỗi yỗn cũai cruang canŏ́h cha parnơi tâng tangái anhia táq rit ki.
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa; nenhum filho de estrangeiro comerá dela.
44 Ma máh cũai sũl anhia chỡng, khân án khoiq táq rit cứt, têq án cha pêl ki.
44 Porém todo servo de qualquer, comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, então, comerá dela.
45 Chỗi yỗn cũai ỡt dỡ, tỡ la cũai tuthễ cha pêl ki.
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 Máh sana anhia thrũan, cóq anhia cha tâng dống toâp. Chỗi aloŏh sana ki tễ dống. Chỗi déh nghang charán anhia táq cha pêl ki.
46 Numa casa se comerá; não levarás daquela carne fora da casa, nem dela quebrareis osso.
47 Dũ náq cũai I-sarel cóq cha pêl bũi nâi.
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 Chỗi yỗn cũai tỡ yũah táq rit cứt cha parnơi pêl ki. Khân bữn cũai tễ cruang canŏ́h ỡt parnơi cớp anhia, ma ễ táq tê phễp rit yám noap Yiang Sursĩ, cóq dũ náq samiang ỡt tâng dống án táq rit cứt nhũang voai. Chơ têq án mut cha pêl ki parnơi cớp cũai canỡt tễ cũai I-sarel.
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa ao Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho, e, então, chegará a celebrá-la, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 Nâi la phễp rit yỗn dũ náq cũai I-sarel, cớp dũ náq cũai tễ cruang canŏ́h ca ỡt cớp anhia.”
49 Uma mesma lei haja para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 Nheq tữh cũai proai I-sarel trĩh cớp táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn na Môi-se cớp Arôn.
50 E todos os filhos de Israel o fizeram; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 Tâng tangái ki toâp Yiang Sursĩ dững dũ náq cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô puai tâng tỗp alới bữm.
51 E aconteceu, naquele mesmo dia, que o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.