Eclesiastes 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Ramứh ranoâng táq ranáq o, bữn kia hỡn tễ dỡq phuom moat lứq; cớp tangái cuchĩt o hỡn tễ tangái canỡt.
1 Um bom nome é melhor do que um perfume finíssimo, e o dia da morte é melhor do que o dia do nascimento.
2 Pỡq chu dống cũai tanúh, o hỡn tễ pỡq chu dống cha pêl bũi, yuaq cũai noâng tamoong têq dáng dũ náq cũai cóq cuchĩt.
2 É melhor ir a uma casa onde há luto do que a uma casa em festa, pois a morte é o destino de todos; os vivos devem levar isso a sério!
3 Ŏ́c ngua o hỡn tễ ŏ́c carcháng mantier; lứq pai ŏ́c ngua táq yỗn moat chưq, ma táq yỗn mứt hái cỡt dáng achỗn.
3 A tristeza é melhor do que o riso, porque o rosto triste melhora o coração.
4 Cũai aléq chanchớm níc tễ ŏ́c bũi óh, cũai ki la cũai sacũl. Ma cũai bữn sarnớm rangoaiq, án chanchớm tễ ŏ́c cuchĩt.
4 O coração do sábio está na casa onde há luto, mas o dos tolos, na casa da alegria.
5 Tamứng santoiq cũai rangoaiq tĩeih atỡng, la o hỡn tễ tamứng santoiq cũai sacũl achưng alư anhia.
5 É melhor ouvir a repreensão de um sábio do que a canção dos tolos.
6 Toâq cũai sacũl cacháng ayê, ki cỡt samoât sarlia pardễh tễ ũih pĩ. Ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
6 Tal como o estalo de espinhos debaixo da panela, assim é o riso dos tolos. Isso também não faz sentido.
7 Khân cũai sarnớm rangoaiq lôp cũai canŏ́h, án táq ĩn cũai sacũl táq tê. Khân anhia roap práq noau chang yỗn táq ranáq sâuq, mứt pahỡm anhia cỡt rúng toâp.
7 A opressão transforma o sábio em tolo, e o suborno corrompe o coração.
8 Ranáq parsốt la o hỡn tễ ranáq tễ dâu. Chĩuq tanhĩr la o hỡn tễ ỗt sác.
8 O fim das coisas é melhor do que o seu início, e o paciente é melhor que o orgulhoso.
9 Cóq cutóng ót níc toâq mứt anhia sâng nsóq; cũai sacũl bữn ŏ́c ũan níc tâng mứt án.
9 Não permita que a ira domine depressa o seu espírito, pois a ira se aloja no íntimo dos tolos.
10 Chỗi blớh noâng neq: “Cỗ nŏ́q dỡi mbŏ́q ma o hỡn tễ dỡi sanua?” Yuaq santoiq blớh ki la sacũl lứq.
10 Não diga: "Por que os dias do passado foram melhores que os de hoje? " Pois não é sábio fazer tais perguntas.
11 O yỗn máh cũai ca noâng tamoong bữn sarnớm rangoaiq; ŏ́c ki o machớng bữn roap mun.
11 A sabedoria, como uma herança, é coisa boa e beneficia aqueles que vêem o sol.
12 Sarnớm rangoaiq cỡt parnoâng hái, machớng noau poâng tâng práq tê. Ma sarnớm rangoaiq o hỡn, yuaq án táq yỗn cũai bữn ỡt plot-plál. Nâi la kia tễ hái dáng sa‑ữi.
12 A sabedoria oferece proteção, como o faz o dinheiro, mas a vantagem do conhecimento é esta: a sabedoria preserva a vida de quem a possui.
13 Cóq anhia chanchớm loah tễ ranáq Yiang Sursĩ khoiq tễng. Máh crơng Yiang Sursĩ khoiq tễng yỗn cỡt cooc, tỡ bữn noau têq poât yỗn cỡt tanoang loah.
13 Considere o que Deus fez: Quem pode endireitar o que ele fez torto?
14 Toâq tangái dỡi tamoong anhia cỡt o nheq, cóq anhia ỡn chỡ; ma khân bữn ŏ́c túh ngua, cóq anhia sanhữ la Yiang Sursĩ toâp yỗn ŏ́c túh coat cớp ŏ́c bũi óh toâq pỡ anhia; ma anhia tỡ têq dáng ranáq ntrớu ễ toâq chumát.
14 Quando os dias forem bons, aproveite-os bem; mas, quando forem ruins, considere: Deus fez tanto um quanto o outro, para evitar que o homem descubra qualquer coisa sobre o seu futuro.
15 Dỡi tamoong cứq tỡ bữn cỡt kia ntrớu. Ma cứq khoiq hữm dũ ramứh tâng dỡi tamoong cứq. Bữn cũai tanoang o chĩuq cuchĩt tễ án noâng póng, tam án táq ranáq tanoang o; cớp bữn cũai sâuq tamoong dũn, tam án táq níc ranáq sâuq.
15 Nesta vida sem sentido eu já vi de tudo: um justo que morreu apesar da sua justiça, e um ímpio que teve vida longa apesar da sua impiedade.
16 Ngkíq, chỗi cỡt cũai o luat ngư, cớp chỗi cỡt cũai rangoaiq luat ngư. Cỗ nŏ́q anhia ễ cachĩt tỗ anhia bữm?
16 Não seja excessivamente justo nem demasiadamente sábio; por que destruir-se a si mesmo?
17 Ma chỗi cỡt cũai sâuq luat ngư, cớp chỗi cỡt cũai sacũl luat ngư. Cỗ nŏ́q anhia ễ cuchĩt tâng tangái tỡ yũah toâq ngư?
17 Não seja demasiadamente ímpio e não seja tolo; por que morrer antes do tempo?
18 Cóq anhia viaq yỗn vớt tễ bar ramứh ki. Khân anhia yám noap Yiang Sursĩ, máh ranáq anhia táq lứq cỡt moâm.
18 É bom reter uma coisa e não abrir mão da outra, pois quem teme a Deus evitará ambos os extremos.
19 Sarnớm rangoaiq táq yỗn muoi noaq cũai cỡt rêng hỡn tễ muoi chít náq cũai sốt tâng vil.
19 A sabedoria torna o sábio mais poderoso que uma cidade guardada por dez valentes.
20 Ỡt tâng cốc cutễq nâi tỡ bữn noau táq ranáq o níc, cớp tỡ bữn noau ma tỡ nai táq lôih ntrớu.
20 Todavia, não há um só justo na terra, ninguém que pratique o bem e nunca peque.
21 Chỗi noap dũ ramứh máh cũai pai; cŏh lơ anhia sâng cũai tuthễ anhia mumat anhia;
21 Não dê atenção a todas as palavras que o povo diz, caso contrário, poderá ouvir o seu próprio servo falando mal de você;
22 cớp anhia dáng anhia bữm khoiq mumat cũai canŏ́h sa‑ữi trỗ chơ.
22 pois em seu coração você sabe que muitas vezes você mesmo também falou mal de outros.
23 Máh ranáq ki cứq khoiq chim nhơ sarnớm rangoaiq. Cứq chanchớm cứq toâp bữn sarnớm rangoaiq, ma cứq tỡ têq sapúh nheq ŏ́c ki.
23 Tudo isso eu examinei mediante a sabedoria e disse: Estou decidido a ser sábio; mas isso estava fora do meu alcance.
24 Noau têq dáng dỡi tamoong la nŏ́q? Ŏ́c nâi yarũ lứq, coat lứq yỗn hái sapúh.
24 A realidade está bem distante e é muito profunda; quem pode descobri-la?
25 Mứt pahỡm cứq chanchớm níc yoc ễ dáng. Cứq cutóng níc chuaq sarnớm rangoaiq, dŏq ta‑ỡi loah máh santoiq cứq blớh. Cớp cứq yoc ễ dáng samoât samơi tễ ŏ́c sâuq cớp ŏ́c sacũl la nŏ́q toâp.
25 Por isso dediquei-me a aprender, a investigar, a buscar a sabedoria e a razão de ser das coisas, para compreender a insensatez da impiedade e a loucura da insensatez.
26 Cứq tamóh muoi ramứh ca ngua clữi nheq tễ ŏ́c cuchĩt; ki la cũai mansễm to rêu ễ cỗp samiang. Mansễm ki ễ bữn anhia samoât án to dŏq rêu, tỡ la yoang dŏq alieiq; atĩ án kĩau anhia la ariang án sacáp anhia toâq sái-sô. Samiang aléq ma táq bũi pahỡm Yiang Sursĩ, án têq vớt tễ mansễm ki. Ma máh cũai lôih, pĩeiq mansễm ki chŏ́q dŏq.
26 Descobri que muito mais amarga do que a morte é a mulher que serve de laço, cujo coração é uma armadilha e cujas mãos são correntes. O homem que agrada a Deus escapará dela, mas ao pecador ela apanhará.
27 Cũai Rangoaiq pai neq: “Lứq pĩeiq! Cứq bữn dáng máh ranáq nâi muoi trỗ bĩq, muoi trỗ bĩq, bo cứq chi-chuaq santoiq ta‑ỡi.
27 "Veja", diz o Mestre, "foi isto que descobri: Ao comparar uma coisa com outra para descobrir a sua razão de ser,
28 Cứq chuaq santoiq ta‑ỡi loah, ma tỡ bữn tamóh. Tễ cũai samiang muoi ngin náq, cứq tamóh ống muoi noaq sâng tanoang o; ma cũai mansễm ca tanoang o tỡ va manoaq loâng.
28 sim, durante essa minha busca que ainda não terminou, entre mil homens, descobri apenas um que julgo digno, mas entre as mulheres não achei uma sequer.
29 Muoi ramứh cứq khoiq dáng chơ, la Yiang Sursĩ khoiq tễng cũai yỗn cỡt cũai tanoang o; ma tỗ hái toâp táq sa‑ữi ramứh yỗn hái cỡt clŏ́c clu bữm.”
29 Assim, cheguei a esta conclusão: Deus fez os homens justos, mas eles foram em busca de muitas intrigas. "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.