Eclesiastes 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Ramứh ranoâng táq ranáq o, bữn kia hỡn tễ dỡq phuom moat lứq; cớp tangái cuchĩt o hỡn tễ tangái canỡt.
1 Melhor é o bom nome do que o melhor ungüento, e o dia da morte do que o dia do nascimento.
2 Pỡq chu dống cũai tanúh, o hỡn tễ pỡq chu dống cha pêl bũi, yuaq cũai noâng tamoong têq dáng dũ náq cũai cóq cuchĩt.
2 Melhor é ir à casa onde há luto do que ir a casa onde há banquete; porque naquela se vê o fim de todos os homens, e os vivos o aplicam ao seu coração.
3 Ŏ́c ngua o hỡn tễ ŏ́c carcháng mantier; lứq pai ŏ́c ngua táq yỗn moat chưq, ma táq yỗn mứt hái cỡt dáng achỗn.
3 Melhor é a mágoa do que o riso, porque a tristeza do rosto torna melhor o coração.
4 Cũai aléq chanchớm níc tễ ŏ́c bũi óh, cũai ki la cũai sacũl. Ma cũai bữn sarnớm rangoaiq, án chanchớm tễ ŏ́c cuchĩt.
4 O coração dos sábios está na casa do luto, mas o coração dos tolos na casa da alegria.
5 Tamứng santoiq cũai rangoaiq tĩeih atỡng, la o hỡn tễ tamứng santoiq cũai sacũl achưng alư anhia.
5 Melhor é ouvir a repreensão do sábio do que ouvir alguém a canção dos tolos.
6 Toâq cũai sacũl cacháng ayê, ki cỡt samoât sarlia pardễh tễ ũih pĩ. Ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
6 Pois qual o crepitar dos espinhos debaixo da panela, tal é o riso do tolo; também isso é vaidade.
7 Khân cũai sarnớm rangoaiq lôp cũai canŏ́h, án táq ĩn cũai sacũl táq tê. Khân anhia roap práq noau chang yỗn táq ranáq sâuq, mứt pahỡm anhia cỡt rúng toâp.
7 Verdadeiramente a opressão faz endoidecer até o sábio, e a peita corrompe o coração.
8 Ranáq parsốt la o hỡn tễ ranáq tễ dâu. Chĩuq tanhĩr la o hỡn tễ ỗt sác.
8 Melhor é o fim duma coisa do que o princípio; melhor é o paciente do que o arrogante.
9 Cóq cutóng ót níc toâq mứt anhia sâng nsóq; cũai sacũl bữn ŏ́c ũan níc tâng mứt án.
9 Não te apresses no teu espírito a irar-te, porque a ira abriga-se no seio dos tolos.
10 Chỗi blớh noâng neq: “Cỗ nŏ́q dỡi mbŏ́q ma o hỡn tễ dỡi sanua?” Yuaq santoiq blớh ki la sacũl lứq.
10 Não digas: Por que razão foram os dias passados melhores do que estes; porque não provém da sabedoria esta pergunta.
11 O yỗn máh cũai ca noâng tamoong bữn sarnớm rangoaiq; ŏ́c ki o machớng bữn roap mun.
11 Tão boa é a sabedoria como a herança, e mesmo de mais proveito para os que vêem o sol.
12 Sarnớm rangoaiq cỡt parnoâng hái, machớng noau poâng tâng práq tê. Ma sarnớm rangoaiq o hỡn, yuaq án táq yỗn cũai bữn ỡt plot-plál. Nâi la kia tễ hái dáng sa‑ữi.
12 Porque a sabedoria serve de defesa, como de defesa serve o dinheiro; mas a excelência da sabedoria é que ela preserva a vida de quem a possui.
13 Cóq anhia chanchớm loah tễ ranáq Yiang Sursĩ khoiq tễng. Máh crơng Yiang Sursĩ khoiq tễng yỗn cỡt cooc, tỡ bữn noau têq poât yỗn cỡt tanoang loah.
13 Considera as obras de Deus; porque quem poderá endireitar o que ele fez torto?
14 Toâq tangái dỡi tamoong anhia cỡt o nheq, cóq anhia ỡn chỡ; ma khân bữn ŏ́c túh ngua, cóq anhia sanhữ la Yiang Sursĩ toâp yỗn ŏ́c túh coat cớp ŏ́c bũi óh toâq pỡ anhia; ma anhia tỡ têq dáng ranáq ntrớu ễ toâq chumát.
14 No dia da prosperidade regozija-te, mas no dia da adversidade considera; porque Deus fez tanto este como aquele, para que o homem nada descubra do que há de vir depois dele.
15 Dỡi tamoong cứq tỡ bữn cỡt kia ntrớu. Ma cứq khoiq hữm dũ ramứh tâng dỡi tamoong cứq. Bữn cũai tanoang o chĩuq cuchĩt tễ án noâng póng, tam án táq ranáq tanoang o; cớp bữn cũai sâuq tamoong dũn, tam án táq níc ranáq sâuq.
15 Tudo isto vi nos dias da minha vaidade: há justo que perece na sua justiça, e há ímpio que prolonga os seus dias na sua maldade.
16 Ngkíq, chỗi cỡt cũai o luat ngư, cớp chỗi cỡt cũai rangoaiq luat ngư. Cỗ nŏ́q anhia ễ cachĩt tỗ anhia bữm?
16 Não sejas demasiadamente justo, nem demasiadamente sábio; por que te destruirias a ti mesmo?
17 Ma chỗi cỡt cũai sâuq luat ngư, cớp chỗi cỡt cũai sacũl luat ngư. Cỗ nŏ́q anhia ễ cuchĩt tâng tangái tỡ yũah toâq ngư?
17 Não sejas demasiadamente ímpio, nem sejas tolo; por que morrerias antes do teu tempo?
18 Cóq anhia viaq yỗn vớt tễ bar ramứh ki. Khân anhia yám noap Yiang Sursĩ, máh ranáq anhia táq lứq cỡt moâm.
18 Bom é que retenhas isso, e que também daquilo não retires a tua mão; porque quem teme a Deus escapa de tudo isso.
19 Sarnớm rangoaiq táq yỗn muoi noaq cũai cỡt rêng hỡn tễ muoi chít náq cũai sốt tâng vil.
19 A sabedoria fortalece ao sábio mais do que dez governadores que haja na cidade.
20 Ỡt tâng cốc cutễq nâi tỡ bữn noau táq ranáq o níc, cớp tỡ bữn noau ma tỡ nai táq lôih ntrớu.
20 Pois não há homem justo sobre a terra, que faça o bem, e nunca peque.
21 Chỗi noap dũ ramứh máh cũai pai; cŏh lơ anhia sâng cũai tuthễ anhia mumat anhia;
21 Não escutes a todas as palavras que se disserem, para que não venhas a ouvir o teu servo amaldiçoar-te;
22 cớp anhia dáng anhia bữm khoiq mumat cũai canŏ́h sa‑ữi trỗ chơ.
22 pois tu sabes também que muitas vezes tu amaldiçoaste a outros.
23 Máh ranáq ki cứq khoiq chim nhơ sarnớm rangoaiq. Cứq chanchớm cứq toâp bữn sarnớm rangoaiq, ma cứq tỡ têq sapúh nheq ŏ́c ki.
23 Tudo isto provei-o pela sabedoria; e disse: Far-me-ei sábio; porém a sabedoria ainda ficou longe de mim.
24 Noau têq dáng dỡi tamoong la nŏ́q? Ŏ́c nâi yarũ lứq, coat lứq yỗn hái sapúh.
24 Longe está o que já se foi, e profundíssimo; quem o poderá achar?
25 Mứt pahỡm cứq chanchớm níc yoc ễ dáng. Cứq cutóng níc chuaq sarnớm rangoaiq, dŏq ta‑ỡi loah máh santoiq cứq blớh. Cớp cứq yoc ễ dáng samoât samơi tễ ŏ́c sâuq cớp ŏ́c sacũl la nŏ́q toâp.
25 Eu me volvi, e apliquei o meu coração para saber, e inquirir, e buscar a sabedoria e a razão de tudo, e para conhecer que a impiedade é insensatez e que a estultícia é loucura.
26 Cứq tamóh muoi ramứh ca ngua clữi nheq tễ ŏ́c cuchĩt; ki la cũai mansễm to rêu ễ cỗp samiang. Mansễm ki ễ bữn anhia samoât án to dŏq rêu, tỡ la yoang dŏq alieiq; atĩ án kĩau anhia la ariang án sacáp anhia toâq sái-sô. Samiang aléq ma táq bũi pahỡm Yiang Sursĩ, án têq vớt tễ mansễm ki. Ma máh cũai lôih, pĩeiq mansễm ki chŏ́q dŏq.
26 E eu achei uma coisa mais amarga do que a morte, a mulher cujo coração são laços e redes, e cujas mãos são grilhões; quem agradar a Deus escapará dela; mas o pecador virá a ser preso por ela.
27 Cũai Rangoaiq pai neq: “Lứq pĩeiq! Cứq bữn dáng máh ranáq nâi muoi trỗ bĩq, muoi trỗ bĩq, bo cứq chi-chuaq santoiq ta‑ỡi.
27 Vedes aqui, isto achei, diz o pregador, conferindo uma coisa com a outra para achar a causa;
28 Cứq chuaq santoiq ta‑ỡi loah, ma tỡ bữn tamóh. Tễ cũai samiang muoi ngin náq, cứq tamóh ống muoi noaq sâng tanoang o; ma cũai mansễm ca tanoang o tỡ va manoaq loâng.
28 causa que ainda busco, mas não a achei; um homem entre mil achei eu, mas uma mulher entre todas, essa não achei.
29 Muoi ramứh cứq khoiq dáng chơ, la Yiang Sursĩ khoiq tễng cũai yỗn cỡt cũai tanoang o; ma tỗ hái toâp táq sa‑ữi ramứh yỗn hái cỡt clŏ́c clu bữm.”
29 Eis que isto tão-somente achei: que Deus fez o homem reto, mas os homens buscaram muitos artifícios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.