Daniel 4
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Puo Nabũ-canêt-sa cơiq choâiq thỡ yỗn pỡ cũai dũ tỗp, dũ cruang, cớp dũ parnai chũop nheq tâng cốc cutễq nâi. Bữn santoiq neq: “Sễq yỗn nheq tữh anhia ỡt bán sũan ien khễ níc!
1 O rei Nabucodonosor enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
2 Cóq anhia tamứng máh santoiq pau tễ ranáq salễh lứq tâng mứt pahỡm cứq, la ranáq Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h sapáh yỗn cứq dáng.
2 Quero que todos saibam dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou em meu favor.
3 Yiang Sursĩ apáh yỗn hái bữn hữm tễ máh ŏ́c toâr cớp ranáq salễh dớt lứq ki! Ranáq salễh Yiang Sursĩ táq la toâr lứq! Yiang Sursĩ la puo ca sốt mantái níc.
3 Como são grandes seus sinais, como são poderosas suas maravilhas! Seu reino durará para sempre, e seu domínio, por todas as gerações.
4 “Ma nhũang cứq bữn ỡt ien khễ tâng dống cứq, ki cứq sâng bũi lứq tễ máh sanốc ntữn cứq.
4 “Eu, Nabucodonosor, vivia em meu palácio, com todo conforto e prosperidade.
5 Ma cứq rláu mpáu croŏq pứt mứt tháng, cớp hữm ranáq liaq ca o ễ ngcŏh bo cứq bếq langêt.
5 Certa noite, porém, tive um sonho que me assustou; enquanto estava deitado em minha cama, tive visões que me aterrorizaram.
6 Chơ cứq ớn nheq tữh cũai rangoaiq ca cứq dốq sarhống tâng cruang Ba-bulôn, yỗn toâq ramóh cứq, cớp aloŏh ngê tễ rláu mpáu ki.
6 Por isso mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que me dissessem o que meu sonho significava.
7 Máh tỗp mo mumưl, mo mantaih, cớp mo parnân, nheq tữh alới toâq ramóh cứq. Cứq sarŏh loah parnáu cứq mpáu yỗn alới tamứng, ma alới tỡ dáng aloŏh ngê tễ parnáu ki.
7 Quando todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos vieram, eu lhes contei meu sonho, mas eles não foram capazes de me dizer o que ele significava.
8 Vớt ki, Daniel toâq ramóh cứq. (Daniel bữn ramứh Bel-tasat-sar ễn puai ramứh yiang cứq.) Án bữn raviei tễ máh yiang blễng lứq ỡt cớp án. Yuaq ngkíq, cứq atỡng ŏ́c cứq mpáu yỗn án dáng neq:
8 Finalmente, Daniel se apresentou diante de mim, e eu lhe contei o sonho. (Ele se chama Beltessazar, em homenagem a meu deus, e o espírito dos santos deuses está nele.)
9 Ơ Bel-tasat-sar ơi! Mới la cũai bữn chớc hỡn tễ máh cũai mo canŏ́h. Cứq dáng chơ raviei máh yiang blễng ỡt cớp mới, ngkíq mới dáng nheq máh ŏ́c cartooq. Anâi la parnáu cứq rláu mpáu; sễq mới atỡng cứq tễ ngê ki la ntrớu.
9 “Disse-lhe: ‘Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que não possa resolver. Agora, diga-me o que meu sonho significa.
10 “Bo cứq bỡiq padếh bếq, cứq hữm sapáh baih samoât nỡm aluang sarỡih tũaiq-lũaiq tâng mpứng dĩ cốc cutễq nâi.
10 “‘Enquanto estava deitado em minha cama, tive este sonho. Vi uma grande árvore no meio da terra.
11 Nỡm aluang nâi cỡt sarỡih achỗn tớt paloŏng, cớp dũ náq tâng cốc cutễq nâi têq hữm aluang ki.
11 A árvore cresceu e ficou muito alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
12 Sala án ramoong o lứq, cớp bữn palâi cốc lứq tễ cỗiq toâq nỡm, têq dũ yỗn nheq tữh cũai tâng cốc cutễq nâi cha. Máh charán ỡt cupua nhưp abễng án; máh chớm táq sóh ratul-ratêl tâng abễng án, cớp dũ ramứh tamoong bữn cha, nhơ tễ palâi aluang nâi.
12 Suas folhas eram verdes e novas, e ela era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos. O mundo todo se alimentava dessa árvore.
13 “Bo cứq ỡt chanchớm tễ ŏ́c sapáh ki, cứq hữm manoaq ranễng ca bữn chớc lứq sễng tễ paloŏng.
13 “‘Então, enquanto eu sonhava, vi um mensageiro, um ser santo, que descia do céu.
14 Ranễng nâi pau atỡng casang neq: ‘Cóq anhia tamư chíq nỡm aluang ki, cớp cứl táh chíq máh abễng án; sot táh nheq sala án cớp táq yỗn palâi án satooh sa-ar tháng. Cóq anhia atũih nheq máh charán nhưp aluang ki, dếh máh chớm tâng abễng aluang ki hỡ.
14 O mensageiro gritou: ‘Derrubem a árvore e cortem seus ramos! Arranquem suas folhas e espalhem seus frutos! Espantem os animais selvagens de sua sombra e as aves, de seus ramos.
15 Ma dŏq ống rangứl án sâng tâng cutễq; chơ sacáp rangứl ki toâq sarcáp tac cớp sapoan, cớp dŏq án ỡt mpứng dĩ ruang bát.
15 Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais selvagens, em meio às plantas do campo.
16 Tâng tapul cumo án tỡ bữn bữn noâng mứt samoât cũai, ma án bữn mứt samoât charán.
16 Durante sete períodos, terá a mente de um animal selvagem em vez de mente humana.
17 Bữn máh ranễng ca bữn chớc lứq pau atỡng tễ ŏ́c nâi. Ngkíq nheq tữh cũai dũ ntốq têq dáng Yiang ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h cỡt sốt nheq cruang cũai, án têq chiau máh cruang cutễq nâi pỡ cũai án rưoh, tam cũai ki la cũai miat sâng.’
17 Pois isso foi decretado pelos mensageiros; foi ordenado pelos seres santos, para que todos saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo. Ele os dá a quem quer, até mesmo à pessoa mais humilde”.
18 “Máh ki toâp la parnáu cứq mpáu! Chơ sanua, Bel-tasat-sar ơi, sễq mới aloŏh ngê tễ parnáu nâi yỗn cứq dáng. Máh cũai rangoaiq tâng cruang cứq chanchớm tỡ loŏh tễ ngê mpáu nâi. Ống mới toâp têq atỡng cứq, yuaq raviei máh yiang blễng ỡt cớp mới.”
18 “‘Beltessazar, esse foi o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, diga-me o que ele significa, pois nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de interpretá-lo. Mas você pode fazê-lo, pois o espírito dos santos deuses está em você’.”
19 Chơ Daniel ca bữn ramứh Bel-tasat-sar hỡ, án sâng dớt cớp án sâng croŏq lứq, lốh án tỡ têq pai ntrớu noâng. Puo pai chóq án neq: “Bel-tasat-sar ơi! Chỗi yỗn ŏ́c mpáu ki tỡ la ngê tễ ŏ́c mpáu ki táq yỗn mới croŏq.”
19 “Ao ouvir isso, Daniel (também chamado Beltessazar), ficou atônito por algum tempo, atemorizado com o significado do sonho. Então o rei lhe disse: ‘Beltessazar, não se assuste com o sonho, nem com o seu significado’. “Beltessazar respondeu: ‘Meu senhor, gostaria que os acontecimentos prenunciados nesse sonho ocorressem a seus inimigos, e não ao rei!
20 Anhia hữm nỡm aluang sarỡih tớt paloŏng, cớp dũ náq cũai tâng cốc cutễq nâi bữn hữm nheq.
20 A árvore que o rei viu crescia e ficava alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
21 Sala aluang ki ramoong o lứq, cớp máh palâi dũ yỗn nheq tữh cũai tâng cốc cutễq nâi cha. Máh charán cruang bữn ỡt cupua nhưp abễng aluang ki, cớp máh chớm táq sóh tâng abễng aluang ki.
21 Tinha folhas verdes e novas e era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos.
22 “Cucốh puo ơi, nỡm aluang ki la sacâm tễ anhia toâp, yuaq anhia la sarỡih cớp bán rêng. Ŏ́c sốt toâr anhia sarỡih tớt paloŏng cớp chớc anhia parhan chũop ntốq tâng cốc cutễq nâi.
22 Essa árvore é o próprio rei. Pois o rei cresceu e se tornou forte e grande; sua grandeza chega até o céu, e seu domínio, até os confins da terra.
23 Chơ tễ ŏ́c anhia hữm bữn muoi noaq ranễng sễng tễ paloŏng, cớp pai neq: ‘Cóq anhia tamư chíq nỡm aluang ki cớp talốh táh chíq, dŏq ống rangứl sâng tâng cutễq. Chơ ĩt sarcáp tac cớp sapoan sacáp dŏq, cớp táh dŏq án tâng mpứng dĩ ruang bát. Yỗn dỡq latac sễng púh án, cớp yỗn án ỡt parnơi cớp máh charán cruang dũn tapul cumo.’
23 “‘Então o rei viu um mensageiro, um ser santo que descia do céu e que disse: ‘Derrubem a árvore e destruam-na! Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais do campo por sete períodos’.
24 “Cucốh puo hếq ơi! Anâi la ngê tễ parnáu anhia rláu mpáu, cớp Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h pai ranáq nâi ễ toâq pỡ anhia.
24 “‘Este é o significado do sonho, ó rei, o que o Altíssimo declarou que acontecerá a meu senhor, o rei.
25 Nỡ‑ra noau tuih anhia tễ ntốq cũai ỡt, chơ anhia lứq pỡq ỡt cớp máh charán cruang. Anhia lứq cha bát machớng ntroŏq cớp bếq yáng tiah; bữn dỡq latac sễng púh anhia dũn tapul cumo. Moâm ki anhia lứq dáng samoât samơi, Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h têq nhêng nheq máh cruang cũai, cớp yỗn cũai án rưoh ndỡm cruang ki.
25 O rei será expulso do convívio humano e viverá nos campos, com os animais selvagens. Comerá capim, como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu. Viverá desse modo por sete períodos, até entender que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 Ranễng Yiang Sursĩ ớn dŏq ống rangứl sâng tâng cutễq; ŏ́c nâi atỡng yỗn anhia dáng la chumát anhia cỡt puo loah, toâq anhia noap samoât Yiang Sursĩ la án ca sốt nheq cốc cutễq nâi.
26 As raízes e o toco, porém, foram deixados na terra. Isso significa que o senhor receberá seu reino de volta quando tiver aprendido que o céu domina.
27 Yuaq ngkíq, puo ơi, sễq anhia noap samoât lứq santoiq hếq catoaih atỡng nâi. Cóq anhia chỗi táq lôih noâng, ma táq ống ranáq pĩeiq sâng. Chỗi táq ranáq sâuq noâng, ma sarũiq táq máh cũai túh cadĩt. Khân anhia táq ngkíq, cŏh lơ moac moai dỡi tamoong anhia cỡt o níc ariang sanua nâi.”
27 “‘Ó rei Nabucodonosor, aceite meu conselho. Pare de pecar e faça o que é certo. Deixe seus pecados para trás e tenha compaixão dos pobres. Quem sabe, então, o rei continuará a prosperar’.”
28 Dũ ramứh ki lứq toâq pỡ puo Nabũ-canêt-sa.
28 “Tudo isso, porém, aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 Toâq vớt muoi chít la bar casâi ễn, bo án ntôm tayáh tâng pỡng mpuol tapín dống puo tâng vil Ba-bulôn,
29 Doze meses depois, ele caminhava sobre o terraço de seu palácio na Babilônia
30 án pai neq: “Nhêng vil Ba-bulôn nâi, toâr cớp o lứq! Cứq nâi ơiq táq yỗn án cỡt vil toâr, dŏq yỗn dũ náq cũai têq dáng cứq bữn chớc sốt lứq cớp bữn chớc ang‑ữr.”
30 e disse: ‘Vejam a grande cidade da Babilônia! Com meu próprio poder, construí esta cidade para ser o centro de meu reino e para mostrar o esplendor de minha majestade’.
31 Bo puo táq ntỡng tỡ yũah sốt santoiq, chơ bữn muoi samữong sabau tễ paloŏng neq: “Puo Nabũ-canêt-sa ơi! Cóq mới tamứng máh santoiq cứq ễ pai sanua nâi neq: Chớc puo khoiq pứt chơ tễ mới.
31 “Enquanto essas palavras ainda estavam em sua boca, veio do céu uma voz e disse: ‘Esta mensagem é para você, rei Nabucodonosor! Você não governa mais sobre este reino.
32 Lứq noau tuih mới tễ ntốq cũai ỡt, chơ mới pỡq ỡt cớp máh charán cruang ễn. Mới lứq cha bát machớng ntroŏq dũn tapul cumo. Chơ mới dáng samoât samơi Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h toâp nhêng salĩq máh cruang cũai tâng cốc cutễq nâi; cớp án yỗn cũai án rưoh ndỡm cruang ki.”
32 Será expulso do convívio humano. Viverá nos campos com os animais selvagens e comerá capim, como os bois. Viverá desse modo por sete períodos, até que entenda que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer’.
33 Ranáq ki lứq cỡt bo ki toâp. Noau tuih puo Nabũ-canêt-sa loŏh tễ ntốq cũai ỡt, cớp án cha bát machớng ntroŏq. Dỡq latac sễng púh án; sóc án cỡt satững machớng sóc calang crức, cớp crễh án choong machớng crễh calang tê.
33 “Naquela mesma hora, a sentença se cumpriu e Nabucodonosor foi expulso do convívio humano. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu. Viveu desse modo até seu cabelo crescer como as penas das águias e suas unhas se parecerem com garras de pássaros.”
34 Puo Nabũ-canêt-sa pai neq: “Toâq vớt tapul cumo, cứq Nabũ-canêt-sa tapoang achỗn chu paloŏng, cớp mứt cứq cỡt o loah patoat tiaq. Cứq khễn Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, cứq yám noap cớp sa‑ỡn án ca tamoong mantái níc.
34 “Passado esse tempo, eu, Nabucodonosor, olhei para o céu. Minha sanidade voltou, louvei e adorei o Altíssimo e honrei aquele que vive para sempre. “Seu domínio é para sempre, seu reino, por todas as gerações.
35 Yiang Sursĩ nhêng chu máh cũai tâng cốc cutễq nâi; alới tỡ bữn khlữr ntrớu. Máh cũai tâng cốc cutễq nâi cớp máh ranễng Yiang Sursĩ tâng paloŏng la ỡt tâng chớc Yiang Sursĩ nheq.
35 Comparados a ele, os habitantes da terra são como nada. Ele faz o que quer entre os anjos do céu e entre os habitantes da terra. Ninguém pode detê-lo nem lhe dizer: ‘Por que fazes essas coisas?’.
36 “Toâq mứt cứq khoiq cỡt ien khễ loah patoat tiaq, chơ dũ ramứh chớc toâr cớp ŏ́c yám noap la noau chiau loah yỗn cứq. Máh tỗp ayững atĩ cứq cớp tỗp cũai sốt toâr tabỡp cớp roap chỗm loah cứq, cớp chớc cứq la toâr clữi tễ nhũang ễn.
36 “Quando minha sanidade voltou, também recuperei minha honra e a majestade de meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram e fui restaurado ao meu reino, com muito mais honra que antes.
37 Sanua, cứq Nabũ-canêt-sa khễn cớp yám noap Yiang Sursĩ, la Puo ca ỡt tâng paloŏng. Dũ ranáq án táq la tanoang o cớp pĩeiq lứq, cớp án lứq alíh máh cũai ỗt.”
37 “Agora eu, Nabucodonosor, louvo, glorifico e honro o Rei dos céus. Todos os seus atos são justos e verdadeiros, e ele tem poder para humilhar os orgulhosos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.