Daniel 2
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Toâq Nabũ-canêt-sa khoiq cỡt puo bữn bar cumo chơ, án mpáu muoi ramứh. Ŏ́c rláu mpáu nâi táq yỗn án cỡt sarốh sarnớm, bếq tỡ langêt.
1 No segundo ano de Nabucodonosor como rei da Babilônia, ele teve uns sonhos que o deixaram tão preocupado, que não podia dormir.
2 Yuaq ngkíq, án ớn máh cũai mo mumưl, mo mantaih, cớp mo parnân yỗn toâq atỡng tễ ŏ́c án mpáu. Bo alới toâq pỡ án,
2 Então mandou chamar os sábios, os adivinhos, os feiticeiros e os astrólogos, para que eles explicassem os sonhos. Quando chegaram e se apresentaram diante do rei,
3 án pai chóq alới neq: “Cứq sâng sarốh sarnớm cỗ tễ parnáu mpáu tỡ o ki. Cứq yoc ễ dáng tễ parnáu ki la ŏ́c ntrớu.”
3 ele lhes disse: — Tive um sonho que me deixou muito preocupado e não vou ficar sossegado enquanto não souber o que ele quer dizer.
4 Alới ta‑ỡi án toâq parnai Aram neq: “Puo hếq ơi! Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong mantái níc! Sễq anhia sarŏh máh parnáu anhia mpáu yỗn hếq tamứng, chơ hếq têq aloŏh ŏ́c tễ parnáu ki yỗn anhia dáng.”
4 Eles disseram ao rei na língua aramaica : — Que o rei viva para sempre! Pedimos que o senhor nos conte o sonho e aí nós lhe diremos o que ele quer dizer.
5 Ma puo atỡng alới neq: “Cứq khoiq chanchớm yoc ễ táq neq: Khân anhia ma tỡ têq atỡng loah máh ŏ́c cứq mpáu cớp aloŏh ngê tễ parnáu ki, ki cứq cŏ́h tỗ anhia yỗn cỡt bar béq cớp talốh máh dống anhia yỗn cỡt ralốh-ralái.
5 Mas o rei respondeu: — Eu já resolvi que vocês têm de me contar o sonho e também explicar o que ele quer dizer. Se não puderem fazer isso, vocês serão todos cortados em pedaços, e as suas casas serão completamente arrasadas.
6 Ma khân anhia têq atỡng yỗn cứq dáng raloaih tễ parnáu nâi, ki cứq yỗn anhia bữn cóng cớp achỗn chớc anhia hỡ. Yuaq ngkíq, cóq anhia atỡng tễ parnáu ki voai, chơ aloŏh yỗn cứq dáng raloaih tễ ngê ki!”
6 Mas, se me contarem o sonho e explicarem o que ele quer dizer, eu lhes darei presentes, prêmios e muitas honras. Portanto, digam o que foi que eu sonhei e o que o sonho quer dizer.
7 Alới ta‑ỡi puo neq: “Khân anhia sarŏh parnáu anhia mpáu yỗn hếq dáng, ki hếq têq aloŏh ngê tễ parnáu mpáu ki.”
7 E todos os sábios disseram de novo: — Conte o senhor o sonho, e aí nós lhe diremos o que ele quer dizer.
8 Toâq puo sâng santoiq ki, án pai neq: “Cứq dáng samoât lứq anhia chuaq rana ễ payũt ễq yỗn cro, yuaq anhia dáng cứq ễ
8 Mas o rei insistiu: — Eu sei o que vocês estão fazendo. Estão é procurando ganhar tempo porque sabem que já resolvi
9 yỗn anhia roap tôt, khân anhia tỡ bữn atỡng parnáu ki yỗn cứq dáng. Tỗp anhia yoc ễ phếq cứq, acoan ễq máh ramứh nâi cỡt ralêq. Cóq anhia ruaih loah parnáu ki yỗn cứq tamứng chim; chơ cứq noap anhia têq aloŏh ngê tễ parnáu ki.”
9 que, se vocês não me contarem o sonho, vou dar a todos o mesmo castigo. Vocês já combinaram me enganar com mentiras e falsidades, esperando que a situação mude. Contem-me o sonho, e então eu saberei que também poderão explicar o que ele quer dizer.
10 Tỗp cũai mo ki ta‑ỡi loah neq: “Tỡ bữn noau mŏ tâng cốc cutễq nâi têq atỡng yỗn anhia dáng nheq máh ŏ́c anhia yoc ễ dáng. Cớp tỡ bữn puo aléq, tam án la sốt lứq, ma blớh ariang nneq chóq tỗp mo mumưl, mo parnân, cớp mo mantaih.
10 Os sábios deram ao rei esta resposta: — Não há ninguém no mundo que seja capaz de fazer o que o senhor quer. Nunca houve nenhum rei, por mais forte e poderoso que fosse, que tivesse exigido uma coisa dessas dos seus sábios, adivinhos ou astrólogos.
11 Ŏ́c anhia blớh ki coat lứq. Tỡ bữn noau têq ta‑ỡi anhia mŏ; ống máh yiang toâp têq táq ŏ́c ki, cớp alới tỡ bữn ỡt mpứng dĩ cũai.”
11 O que o senhor está querendo é impossível. Não existe quem possa atender o seu pedido, a não ser os deuses, e eles não moram com a gente aqui na terra.
12 Cỗ tễ santoiq ki, puo sâng cutâu mứt lứq. Chơ án ớn noau cachĩt nheq máh cũai rangoaiq ca puo dốq sarhống tâng cruang Ba-bulôn.
12 O rei ficou tão furioso, que mandou matar todos os sábios da Babilônia.
13 Ngkíq, puo aloŏh phễp rit yỗn cachĩt nheq tỗp alới, dếh Daniel cớp yớu án hỡ.
13 A ordem foi publicada, e então foram buscar Daniel e os seus companheiros para que eles também fossem mortos.
14 Toâq ki Daniel pỡq ramóh Ariac, cũai sốt máh tahan kĩaq puo; Ariac la cũai roap mpỗl yỗn pỡq cachĩt cũai ki. Daniel táq ntỡng laviei lứq
14 Daniel foi procurar Arioque, o chefe da guarda do rei, que tinha recebido ordem para matar todos os sábios da Babilônia. Com muito jeito e cuidado,
15 cớp blớh Ariac neq: “Cỗ nŏ́q puo ma aloŏh phễp rit ntâng lứq nâi?”
15 Daniel perguntou a Arioque: — Por que foi que o rei deu uma ordem tão dura assim? Arioque explicou o que havia acontecido.
16 Chơ Daniel pỡq toâp ramóh puo, cớp sễq án atỡi loah máh tangái ễ cachĩt alới, dŏq án bữn atỡng tễ ngê ŏ́c láu mpáu yỗn puo dáng.
16 Então Daniel foi falar com o rei, e este concordou em esperar, a fim de dar tempo a Daniel para explicar o sonho.
17 Chơ Daniel píh chu loah pỡ dống án, cớp atỡng tễ máh ranáq ki yỗn yớu án Ha-nania, Mi-sel, cớp A-saria dáng tê.
17 Depois, Daniel foi para casa e contou tudo aos seus amigos Ananias, Misael e Azarias.
18 Án ớn yớu án câu sễq tễ Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng yỗn sarũiq táq nứng, cớp sễq Yiang Sursĩ atỡng raloaih tễ ŏ́c cartooq ki yỗn alới dáng. Ngkíq nŏ́q noau tỡ bữn cachĩt alới parnơi cớp cũai canŏ́h ca puo dốq sarhống tâng cruang Ba-bulôn.
18 Daniel disse que orassem ao Deus do céu, pedindo que tivesse pena deles e lhes mostrasse o que aquele sonho misterioso queria dizer, a fim de que Daniel e os seus amigos não morressem junto com os outros sábios da Babilônia.
19 Tâng sadâu ki Yiang Sursĩ sapáh yỗn Daniel dáng tễ ŏ́c cartooq ki, cớp án khễn Yiang Sursĩ tâng paloŏng neq:
19 Naquela noite, Daniel teve uma visão, e nela Deus mostrou o que o sonho queria dizer. Então Daniel agradeceu a Deus,
20 “Yiang Sursĩ la roan rangoaiq cớp bữn chớc toâr lứq!
20 dizendo: “Que o nome de Deus seja louvado para sempre, pois dele são a sabedoria e o poder!
21 Yiang Sursĩ cỡt sốt máh tangái sadâu cớp catữ;
21 É ele quem faz mudar os tempos e as estações; é ele quem põe os reis no poder e os derruba; é ele quem dá sabedoria aos sábios e inteligência aos inteligentes.
22 Yiang Sursĩ tỗr aloŏh dũ ŏ́c cartooq,
22 Ele explica mistérios e segredos e conhece o que está escondido na escuridão, pois com ele mora a luz.
23 Ơ Yiang Sursĩ máh achúc achiac cứq sang ơi!
23 Ó Deus dos meus antepassados, eu te agradeço e te louvo, pois me deste sabedoria e poder. Tu respondeste à nossa oração, nos mostrando o que o rei quer saber.”
24 Ngkíq Daniel mut ramóh Ariac, án ca puo ớn pỡq cachĩt máh cũai puo dốq sarhống. Daniel pai neq: “Sễq anhia chỗi cachĩt máh cũai táq ranáq sarhống nâi. Sễq anhia dững cứq pỡq ramóh puo voai. Chơ cứq ễ atỡng yỗn puo dáng tễ ŏ́c án rláu mpáu.”
24 Aí Daniel foi procurar Arioque, o oficial que tinha recebido ordem do rei para matar os sábios da Babilônia. Daniel disse: — Arioque, não mate os sábios. Leve-me para falar com o rei, e eu explicarei o sonho que ele teve.
25 Chơ Ariac dững toâp Daniel pỡq ramóh puo Nabũ-canêt-sa cớp atỡng neq: “Hếq khoiq ramóh manoaq tễ tỗp cũai noau cỗp tễ cruang Yuda; án têq atỡng ŏ́c tễ parnáu puo mpáu.”
25 Arioque levou Daniel depressa para o lugar onde o rei estava e lhe disse: — Está aqui comigo um dos judeus que trouxemos como prisioneiros e ele vai explicar o sonho que o senhor teve.
26 Puo pai chóq Daniel (án bữn ramứh Bel-tasat-sar hỡ) neq: “Mới têq atỡng ŏ́c cứq rláu mpáu cớp aloŏh ngê tễ parnáu ki tỡ?”
26 O rei perguntou a Daniel, que também era chamado de Beltessazar: — Você pode contar o meu sonho e explicar o que ele quer dizer?
27 Daniel ta‑ỡi neq: “Cucốh puo ơi! Lứq tỡ bữn mo mumưl, mo parnân, mo mantaih, tỡ la mo canŏ́h ma têq atỡng anhia máh ŏ́c cartooq nâi.
27 Daniel respondeu: — Não há sábios, adivinhos, feiticeiros nem astrólogos que possam dar a explicação que o senhor está exigindo.
28 Ma bữn ống Yiang Sursĩ tâng paloŏng toâp têq apáh máh ŏ́c yarũ nâi. Yiang Sursĩ atỡng yỗn puo dáng tễ máh ranáq ễ toâq chumát. Sanua hếq sễq atỡng ŏ́c mpáu cớp máh ŏ́c sapáh anhia khoiq hữm bo anhia bếq.
28 Mas há um Deus no céu, que explica mistérios. Foi por meio do sonho que ele fez o senhor saber o que vai acontecer no futuro. E agora, ó rei, eu vou explicar o sonho e as visões que o senhor teve enquanto dormia.
29 “Bo anhia bếq, anhia mpáu tễ ranáq ễ toâq chumát; Yiang Sursĩ, án ca sapáh ŏ́c cutooq, án yoc ễ atỡng anhia dáng tễ máh ranáq ễ cỡt.
29 — O senhor estava deitado na sua cama e começou a pensar a respeito do futuro. E aquele que explica mistérios mostrou ao senhor o que vai acontecer.
30 Ŏ́c yarũ nâi, Yiang Sursĩ khoiq apáh yỗn hếq dáng, tỡ bữn cỗ hếq rangoaiq clữi tễ cũai canŏ́h, ma cỗ án yoc anhia dáng tễ ŏ́c anhia mpáu, cớp yoc anhia dáng tễ ŏ́c anhia ỡt chanchớm.
30 E eu recebi a explicação do mistério, não porque seja o mais sábio de todos os homens, mas a fim de que o senhor saiba o sentido do sonho que teve e o que querem dizer os pensamentos que passaram pela sua mente, ó rei.
31 “Cucốh puo ơi, ŏ́c anhia mpáu ki la neq: Anhia bữn hữm rup toâr lứq ca noau ayứng yáng moat anhia; rup nâi ang‑ữr, ma toâq hái nhêng o ễ ngcŏh.
31 — O senhor teve uma visão na qual viu uma estátua enorme, de pé, bem na sua frente. A estátua era brilhante, mas metia medo.
32 Plỡ rup nâi noau táq toâq yễng muoi chít; apơm cớp ngcŏ́ng noau táq toâq práq; ma púng cớp nlu noau táq toâq sapoan;
32 A cabeça era de ouro puro, o peito e os braços eram de prata, a barriga e os quadris eram de bronze,
33 nluang noau táq toâq tac; ayững noau táq carchốc tac cớp cutễq dieuq.
33 as pernas eram de ferro, e os pés eram metade de ferro e metade de barro.
34 Bo anhia ỡt tapoang nhêng, bữn muoi tamáu côl toâr ralíh asễng tễ crang cóh, mŏ tỡ bữn cũai aléq tatũih án. Tamáu nâi satooh pĩeiq tâng ayững tac cớp cutễq dieuq ki, cớp táq yỗn ayững ki cỡt tacoaih pruon nheq.
34 Enquanto o senhor estava olhando, uma pedra se soltou de uma montanha, sem que ninguém a tivesse empurrado. A pedra caiu em cima dos pés da estátua e os despedaçou.
35 Bo ki toâp máh ntốq táq toâq tac, cutễq dieuq, sapoan, práq, cớp yễng cỡt dưoiq sanŏ́q lamŏ́c tâng catữ noau púh saro. Cuyal phát dững nheq máh ramứh ki, tỡ bữn khlâiq ntrớu noâng. Ma tamáu côl ki cỡt toâr la‑ữt toau tadát nheq cốc cutễq nâi.
35 Imediatamente, o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro viraram pó, como o pó que se vê no verão quando se bate o trigo para separá-lo da palha. O vento levou tudo embora, sem deixar nenhum sinal. Mas a pedra cresceu e se tornou uma grande montanha, que cobriu o mundo inteiro.
36 “Nâi la máh ŏ́c anhia mpáu. Ma sanua hếq sễq aloŏh ngê yỗn anhia dáng tễ parnáu anhia rláu mpáu ki.
36 — Foi este o sonho, e agora vou explicá-lo para o senhor.
37 Cucốh puo ơi, anhia la puo sốt toâr clữi nheq tễ máh puo canŏ́h. Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng chóh anhia yỗn cỡt puo sốt toâr, bữn chớc toâr lứq, bữn bán rêng, cớp yỗn máh cũai yám noap anhia.
37 Ó rei, o senhor é o mais poderoso de todos os reis, e foi o Deus do céu quem o fez rei; ele lhe deu poder, autoridade e honra.
38 Yiang Sursĩ chóh anhia yỗn cỡt sốt máh cũai cớp charán, dếh máh chớm pâr tâng cốc cutễq nâi. Plỡ yễng, ki sacâm tễ anhia toâp.
38 Ele deu ao senhor o domínio em todo o mundo sobre os seres humanos, os animais e as aves. O senhor é a cabeça feita de ouro.
39 Vớt tễ cruang anhia, bữn muoi cruang ễn; cruang ki cacớt hỡn tễ cruang anhia; chơ ntun ki, bữn cruang pái ễn cỡt cruang sapoan, ma án bữn chớc ndỡm nheq cốc cutễq nâi.
39 Depois do seu reino haverá outro, que não será tão poderoso como o seu; e depois desse reino haverá ainda outro, um reino de bronze, que dominará o mundo inteiro.
40 Chơ bữn cruang pỗn ễn cỡt cruang rêng lứq sanŏ́q tac, têq án táq yỗn dũ ramứh tacoaih cớp dưoiq. Cruang nâi ễ pỡq chíl máh cruang canŏ́h yỗn cỡt rúng ralốh nheq.
40 Depois, virá um quarto reino, e este será forte como o ferro, que quebra e despedaça tudo. E assim como o ferro quebra tudo, esse reino destruirá completamente todos os outros reinos do mundo.
41 Anhia khoiq hữm ayững cớp ndễm ayững noau táq toâq tac carchốc cớp cutễq tabát. Ŏ́c nâi cỡt tếc yỗn anhia dáng, chumát cruang nâi caryoah cỡt bar tỗp. Án coang bĩq cỗ tễ tac, ma án lamên bĩq cỗ tễ cutễq tabát.
41 Na estátua que o senhor viu, os pés e os dedos dos pés eram metade de ferro e metade de barro. Isso quer dizer que esse reino será dividido, mas terá alguma coisa da força do ferro; pois, como o senhor viu, o ferro estava misturado com barro.
42 Ndễm ayững muoi béq ki tac, ma muoi béq ễn ki cutễq tabát; ngkíq, chumát tâng cruang nâi bữn muoi tỗp bán rêng, ma muoi tỗp ễn cỡt ieuq.
42 Os dedos dos pés eram metade de ferro e metade de barro; isso quer dizer que o reino, por um lado, será forte, mas, por outro, será fraco.
43 Anhia khoiq hữm chơ tễ tac carchốc cớp cutễq tabát. Ŏ́c nâi cỡt tếc atỡng tễ máh cũai sốt tâng cruang ki; chumát alới ễ cỡt ratoi loah. Ngkíq, alới ễ táq sễm ai na racoâiq ra‑ĩt. Ma alới tỡ têq táq ngkíq, ĩn tac tỡ têq ramóh cớp cutễq tabát.
43 O senhor, ó rei, viu que o ferro estava misturado com barro, e isso quer dizer que os reis procurarão unir os seus reinos por meio de casamentos. Mas como o ferro e o barro não se unem, assim também esses reinos não ficarão unidos.
44 Nỡ‑ra, tữ toâq dỡi puo ki, Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng ễ tễng muoi cruang tỡ nai cỡt pứt. Cruang ki tỡ bữn noau têq chíl yỗn cỡt pê; ma cruang ki ễ talốh máh cruang canŏ́h yỗn cỡt rúng nheq; chơ cruang ki bữn ỡt mantái níc.
44 No tempo desses reis, o Deus do céu fará aparecer um reino que nunca será destruído, nem será conquistado por outro reino. Pelo contrário, esse reino acabará com todos os outros e durará para sempre.
45 Cớp anhia khoiq hữm muoi tamáu côl toâr ki, án chống ễ ralíh asễng tễ crang cóh ma tỡ bữn noau tatũih án; tamáu côl ki satooh pĩeiq tâng rup tac, sapoan, cutễq tabát, práq, cớp yễng. Ŏ́c nâi Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ễ atỡng yỗn anhia dáng tễ máh ranáq ễ toâq chumát. Hếq khoiq atỡng anhia pĩeiq lứq tễ máh ŏ́c anhia rláu mpáu, cớp aloŏh ngê tễ ŏ́c anhia mpáu ki, dŏq anhia têq dáng raloaih lứq.”
45 É isso o que quer dizer a pedra que o rei viu soltar-se da montanha, sem que ninguém a tivesse empurrado, e que despedaçou a estátua feita de ferro, bronze, prata, barro e ouro. O Grande Deus está revelando ao senhor o que vai acontecer no futuro. Foi este o sonho que o senhor teve, e esta é a explicação certa.
46 Chơ puo Nabũ-canêt-sa ap muoi tatứp tâng cutễq, cớp ớn noau dững máh crơng sang cớp crơng phuom chiau yỗn Daniel.
46 Então o rei Nabucodonosor se ajoelhou diante de Daniel, e encostou o rosto no chão, e depois ordenou que fossem apresentados a Daniel sacrifícios e incenso.
47 Cớp án pai neq: “Yiang Sursĩ mới la Yiang sốt toâr clữi nheq tễ máh yiang canŏ́h; án la Ncháu ca sốt clữi nheq tễ máh puo, cớp án apáh máh ŏ́c cartooq. Cứq bữn dáng tễ ŏ́c nâi, la cỗ mới têq atỡng tễ dũ ŏ́c máh ŏ́c cartooq nâi.”
47 E ele disse a Daniel: — O Deus que vocês adoram é, de fato, o mais poderoso de todos os deuses e é o Senhor de todos os reis. Eu sei que é ele quem explica mistérios, pois você me explicou este sonho misterioso.
48 Chơ puo chiau chớc toâr lứq yỗn Daniel, cớp yỗn crơng mpon o lứq hỡ pỡ án, cớp chóh án yỗn cỡt sốt cruang Ba-bulôn, dếh cỡt sốt máh cũai puo dốq sarhống hỡ.
48 Em seguida, o rei colocou Daniel como alta autoridade do reino e lhe deu também muitos presentes de valor. Ele pôs Daniel como governador da província da Babilônia e o fez chefe de todos os sábios do país.
49 Táq puai máh santoiq Daniel sễq, puo chóh Satrac, Mê-sac, cớp Abet-nacô yỗn cỡt sốt pưn Daniel tâng cruang Ba-bulôn. Ma Daniel, ki án noâng ỡt tâng dống puo.
49 A pedido de Daniel, o rei pôs Sadraque, Mesaque e Abede-Nego como administradores da província da Babilônia; mas Daniel ficou na corte real.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.