Daniel 2
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Toâq Nabũ-canêt-sa khoiq cỡt puo bữn bar cumo chơ, án mpáu muoi ramứh. Ŏ́c rláu mpáu nâi táq yỗn án cỡt sarốh sarnớm, bếq tỡ langêt.
1 No segundo ano do reinado de Nabucodonosor, teve este um sonho; o seu espírito se perturbou, e passou-se-lhe o sono.
2 Yuaq ngkíq, án ớn máh cũai mo mumưl, mo mantaih, cớp mo parnân yỗn toâq atỡng tễ ŏ́c án mpáu. Bo alới toâq pỡ án,
2 Então, o rei mandou chamar os magos, os encantadores, os feiticeiros e os caldeus, para que declarassem ao rei quais lhe foram os sonhos; eles vieram e se apresentaram diante do rei.
3 án pai chóq alới neq: “Cứq sâng sarốh sarnớm cỗ tễ parnáu mpáu tỡ o ki. Cứq yoc ễ dáng tễ parnáu ki la ŏ́c ntrớu.”
3 Disse-lhes o rei: Tive um sonho, e para sabê-lo está perturbado o meu espírito.
4 Alới ta‑ỡi án toâq parnai Aram neq: “Puo hếq ơi! Sễq yỗn puo hếq ỡt cóng tamoong mantái níc! Sễq anhia sarŏh máh parnáu anhia mpáu yỗn hếq tamứng, chơ hếq têq aloŏh ŏ́c tễ parnáu ki yỗn anhia dáng.”
4 Os caldeus disseram ao rei em aramaico: Ó rei, vive eternamente! Dize o sonho a teus servos, e daremos a interpretação.
5 Ma puo atỡng alới neq: “Cứq khoiq chanchớm yoc ễ táq neq: Khân anhia ma tỡ têq atỡng loah máh ŏ́c cứq mpáu cớp aloŏh ngê tễ parnáu ki, ki cứq cŏ́h tỗ anhia yỗn cỡt bar béq cớp talốh máh dống anhia yỗn cỡt ralốh-ralái.
5 Respondeu o rei e disse aos caldeus: Uma coisa é certa: se não me fizerdes saber o sonho e a sua interpretação, sereis despedaçados, e as vossas casas serão feitas monturo;
6 Ma khân anhia têq atỡng yỗn cứq dáng raloaih tễ parnáu nâi, ki cứq yỗn anhia bữn cóng cớp achỗn chớc anhia hỡ. Yuaq ngkíq, cóq anhia atỡng tễ parnáu ki voai, chơ aloŏh yỗn cứq dáng raloaih tễ ngê ki!”
6 mas, se me declarardes o sonho e a sua interpretação, recebereis de mim dádivas, prêmios e grandes honras; portanto, declarai-me o sonho e a sua interpretação.
7 Alới ta‑ỡi puo neq: “Khân anhia sarŏh parnáu anhia mpáu yỗn hếq dáng, ki hếq têq aloŏh ngê tễ parnáu mpáu ki.”
7 Responderam segunda vez e disseram: Diga o rei o sonho a seus servos, e lhe daremos a interpretação.
8 Toâq puo sâng santoiq ki, án pai neq: “Cứq dáng samoât lứq anhia chuaq rana ễ payũt ễq yỗn cro, yuaq anhia dáng cứq ễ
8 Tornou o rei e disse: Bem percebo que quereis ganhar tempo, porque vedes que o que eu disse está resolvido,
9 yỗn anhia roap tôt, khân anhia tỡ bữn atỡng parnáu ki yỗn cứq dáng. Tỗp anhia yoc ễ phếq cứq, acoan ễq máh ramứh nâi cỡt ralêq. Cóq anhia ruaih loah parnáu ki yỗn cứq tamứng chim; chơ cứq noap anhia têq aloŏh ngê tễ parnáu ki.”
9 isto é: se não me fazeis saber o sonho, uma só sentença será a vossa; pois combinastes palavras mentirosas e perversas para as proferirdes na minha presença, até que se mude a situação; portanto, dizei-me o sonho, e saberei que me podeis dar-lhe a interpretação.
10 Tỗp cũai mo ki ta‑ỡi loah neq: “Tỡ bữn noau mŏ tâng cốc cutễq nâi têq atỡng yỗn anhia dáng nheq máh ŏ́c anhia yoc ễ dáng. Cớp tỡ bữn puo aléq, tam án la sốt lứq, ma blớh ariang nneq chóq tỗp mo mumưl, mo parnân, cớp mo mantaih.
10 Responderam os caldeus na presença do rei e disseram: Não há mortal sobre a terra que possa revelar o que o rei exige; pois jamais houve rei, por grande e poderoso que tivesse sido, que exigisse semelhante coisa de algum mago, encantador ou caldeu.
11 Ŏ́c anhia blớh ki coat lứq. Tỡ bữn noau têq ta‑ỡi anhia mŏ; ống máh yiang toâp têq táq ŏ́c ki, cớp alới tỡ bữn ỡt mpứng dĩ cũai.”
11 A coisa que o rei exige é difícil, e ninguém há que a possa revelar diante do rei, senão os deuses, e estes não moram com os homens.
12 Cỗ tễ santoiq ki, puo sâng cutâu mứt lứq. Chơ án ớn noau cachĩt nheq máh cũai rangoaiq ca puo dốq sarhống tâng cruang Ba-bulôn.
12 Então, o rei muito se irou e enfureceu; e ordenou que matassem a todos os sábios da Babilônia.
13 Ngkíq, puo aloŏh phễp rit yỗn cachĩt nheq tỗp alới, dếh Daniel cớp yớu án hỡ.
13 Saiu o decreto, segundo o qual deviam ser mortos os sábios; e buscaram a Daniel e aos seus companheiros, para que fossem mortos.
14 Toâq ki Daniel pỡq ramóh Ariac, cũai sốt máh tahan kĩaq puo; Ariac la cũai roap mpỗl yỗn pỡq cachĩt cũai ki. Daniel táq ntỡng laviei lứq
14 Então, Daniel falou, avisada e prudentemente, a Arioque, chefe da guarda do rei, que tinha saído para matar os sábios da Babilônia.
15 cớp blớh Ariac neq: “Cỗ nŏ́q puo ma aloŏh phễp rit ntâng lứq nâi?”
15 E disse a Arioque, encarregado do rei: Por que é tão severo o mandado do rei? Então, Arioque explicou o caso a Daniel.
16 Chơ Daniel pỡq toâp ramóh puo, cớp sễq án atỡi loah máh tangái ễ cachĩt alới, dŏq án bữn atỡng tễ ngê ŏ́c láu mpáu yỗn puo dáng.
16 Foi Daniel ter com o rei e lhe pediu designasse o tempo, e ele revelaria ao rei a interpretação.
17 Chơ Daniel píh chu loah pỡ dống án, cớp atỡng tễ máh ranáq ki yỗn yớu án Ha-nania, Mi-sel, cớp A-saria dáng tê.
17 Então, Daniel foi para casa e fez saber o caso a Hananias, Misael e Azarias, seus companheiros,
18 Án ớn yớu án câu sễq tễ Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng yỗn sarũiq táq nứng, cớp sễq Yiang Sursĩ atỡng raloaih tễ ŏ́c cartooq ki yỗn alới dáng. Ngkíq nŏ́q noau tỡ bữn cachĩt alới parnơi cớp cũai canŏ́h ca puo dốq sarhống tâng cruang Ba-bulôn.
18 para que pedissem misericórdia ao Deus do céu sobre este mistério, a fim de que Daniel e seus companheiros não perecessem com o resto dos sábios da Babilônia.
19 Tâng sadâu ki Yiang Sursĩ sapáh yỗn Daniel dáng tễ ŏ́c cartooq ki, cớp án khễn Yiang Sursĩ tâng paloŏng neq:
19 Então, foi revelado o mistério a Daniel numa visão de noite; Daniel bendisse o Deus do céu.
20 “Yiang Sursĩ la roan rangoaiq cớp bữn chớc toâr lứq!
20 Disse Daniel: Seja bendito o nome de Deus, de eternidade a eternidade, porque dele é a sabedoria e o poder;
21 Yiang Sursĩ cỡt sốt máh tangái sadâu cớp catữ;
21 é ele quem muda o tempo e as estações, remove reis e estabelece reis; ele dá sabedoria aos sábios e entendimento aos inteligentes.
22 Yiang Sursĩ tỗr aloŏh dũ ŏ́c cartooq,
22 Ele revela o profundo e o escondido; conhece o que está em trevas, e com ele mora a luz.
23 Ơ Yiang Sursĩ máh achúc achiac cứq sang ơi!
23 A ti, ó Deus de meus pais, eu te rendo graças e te louvo, porque me deste sabedoria e poder; e, agora, me fizeste saber o que te pedimos, porque nos fizeste saber este caso do rei.
24 Ngkíq Daniel mut ramóh Ariac, án ca puo ớn pỡq cachĩt máh cũai puo dốq sarhống. Daniel pai neq: “Sễq anhia chỗi cachĩt máh cũai táq ranáq sarhống nâi. Sễq anhia dững cứq pỡq ramóh puo voai. Chơ cứq ễ atỡng yỗn puo dáng tễ ŏ́c án rláu mpáu.”
24 Por isso, Daniel foi ter com Arioque, ao qual o rei tinha constituído para exterminar os sábios da Babilônia; entrou e lhe disse: Não mates os sábios da Babilônia; introduze-me na presença do rei, e revelarei ao rei a interpretação.
25 Chơ Ariac dững toâp Daniel pỡq ramóh puo Nabũ-canêt-sa cớp atỡng neq: “Hếq khoiq ramóh manoaq tễ tỗp cũai noau cỗp tễ cruang Yuda; án têq atỡng ŏ́c tễ parnáu puo mpáu.”
25 Então, Arioque depressa introduziu Daniel na presença do rei e lhe disse: Achei um dentre os filhos dos cativos de Judá, o qual revelará ao rei a interpretação.
26 Puo pai chóq Daniel (án bữn ramứh Bel-tasat-sar hỡ) neq: “Mới têq atỡng ŏ́c cứq rláu mpáu cớp aloŏh ngê tễ parnáu ki tỡ?”
26 Respondeu o rei e disse a Daniel, cujo nome era Beltessazar: Podes tu fazer-me saber o que vi no sonho e a sua interpretação?
27 Daniel ta‑ỡi neq: “Cucốh puo ơi! Lứq tỡ bữn mo mumưl, mo parnân, mo mantaih, tỡ la mo canŏ́h ma têq atỡng anhia máh ŏ́c cartooq nâi.
27 Respondeu Daniel na presença do rei e disse: O mistério que o rei exige, nem encantadores, nem magos nem astrólogos o podem revelar ao rei;
28 Ma bữn ống Yiang Sursĩ tâng paloŏng toâp têq apáh máh ŏ́c yarũ nâi. Yiang Sursĩ atỡng yỗn puo dáng tễ máh ranáq ễ toâq chumát. Sanua hếq sễq atỡng ŏ́c mpáu cớp máh ŏ́c sapáh anhia khoiq hữm bo anhia bếq.
28 mas há um Deus no céu, o qual revela os mistérios, pois fez saber ao rei Nabucodonosor o que há de ser nos últimos dias. O teu sonho e as visões da tua cabeça, quando estavas no teu leito, são estas:
29 “Bo anhia bếq, anhia mpáu tễ ranáq ễ toâq chumát; Yiang Sursĩ, án ca sapáh ŏ́c cutooq, án yoc ễ atỡng anhia dáng tễ máh ranáq ễ cỡt.
29 Estando tu, ó rei, no teu leito, surgiram-te pensamentos a respeito do que há de ser depois disto. Aquele, pois, que revela mistérios te revelou o que há de ser.
30 Ŏ́c yarũ nâi, Yiang Sursĩ khoiq apáh yỗn hếq dáng, tỡ bữn cỗ hếq rangoaiq clữi tễ cũai canŏ́h, ma cỗ án yoc anhia dáng tễ ŏ́c anhia mpáu, cớp yoc anhia dáng tễ ŏ́c anhia ỡt chanchớm.
30 E a mim me foi revelado este mistério, não porque haja em mim mais sabedoria do que em todos os viventes, mas para que a interpretação se fizesse saber ao rei, e para que entendesses as cogitações da tua mente.
31 “Cucốh puo ơi, ŏ́c anhia mpáu ki la neq: Anhia bữn hữm rup toâr lứq ca noau ayứng yáng moat anhia; rup nâi ang‑ữr, ma toâq hái nhêng o ễ ngcŏh.
31 Tu, ó rei, estavas vendo, e eis aqui uma grande estátua; esta, que era imensa e de extraordinário esplendor, estava em pé diante de ti; e a sua aparência era terrível.
32 Plỡ rup nâi noau táq toâq yễng muoi chít; apơm cớp ngcŏ́ng noau táq toâq práq; ma púng cớp nlu noau táq toâq sapoan;
32 A cabeça era de fino ouro, o peito e os braços, de prata, o ventre e os quadris, de bronze;
33 nluang noau táq toâq tac; ayững noau táq carchốc tac cớp cutễq dieuq.
33 as pernas, de ferro, os pés, em parte, de ferro, em parte, de barro.
34 Bo anhia ỡt tapoang nhêng, bữn muoi tamáu côl toâr ralíh asễng tễ crang cóh, mŏ tỡ bữn cũai aléq tatũih án. Tamáu nâi satooh pĩeiq tâng ayững tac cớp cutễq dieuq ki, cớp táq yỗn ayững ki cỡt tacoaih pruon nheq.
34 Quando estavas olhando, uma pedra foi cortada sem auxílio de mãos, feriu a estátua nos pés de ferro e de barro e os esmiuçou.
35 Bo ki toâp máh ntốq táq toâq tac, cutễq dieuq, sapoan, práq, cớp yễng cỡt dưoiq sanŏ́q lamŏ́c tâng catữ noau púh saro. Cuyal phát dững nheq máh ramứh ki, tỡ bữn khlâiq ntrớu noâng. Ma tamáu côl ki cỡt toâr la‑ữt toau tadát nheq cốc cutễq nâi.
35 Então, foi juntamente esmiuçado o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro, os quais se fizeram como a palha das eiras no estio, e o vento os levou, e deles não se viram mais vestígios. Mas a pedra que feriu a estátua se tornou em grande montanha, que encheu toda a terra.
36 “Nâi la máh ŏ́c anhia mpáu. Ma sanua hếq sễq aloŏh ngê yỗn anhia dáng tễ parnáu anhia rláu mpáu ki.
36 Este é o sonho; e também a sua interpretação diremos ao rei.
37 Cucốh puo ơi, anhia la puo sốt toâr clữi nheq tễ máh puo canŏ́h. Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng chóh anhia yỗn cỡt puo sốt toâr, bữn chớc toâr lứq, bữn bán rêng, cớp yỗn máh cũai yám noap anhia.
37 Tu, ó rei, rei de reis, a quem o Deus do céu conferiu o reino, o poder, a força e a glória;
38 Yiang Sursĩ chóh anhia yỗn cỡt sốt máh cũai cớp charán, dếh máh chớm pâr tâng cốc cutễq nâi. Plỡ yễng, ki sacâm tễ anhia toâp.
38 a cujas mãos foram entregues os filhos dos homens, onde quer que eles habitem, e os animais do campo e as aves do céu, para que dominasses sobre todos eles, tu és a cabeça de ouro.
39 Vớt tễ cruang anhia, bữn muoi cruang ễn; cruang ki cacớt hỡn tễ cruang anhia; chơ ntun ki, bữn cruang pái ễn cỡt cruang sapoan, ma án bữn chớc ndỡm nheq cốc cutễq nâi.
39 Depois de ti, se levantará outro reino, inferior ao teu; e um terceiro reino, de bronze, o qual terá domínio sobre toda a terra.
40 Chơ bữn cruang pỗn ễn cỡt cruang rêng lứq sanŏ́q tac, têq án táq yỗn dũ ramứh tacoaih cớp dưoiq. Cruang nâi ễ pỡq chíl máh cruang canŏ́h yỗn cỡt rúng ralốh nheq.
40 O quarto reino será forte como ferro; pois o ferro a tudo quebra e esmiúça; como o ferro quebra todas as coisas, assim ele fará em pedaços e esmiuçará.
41 Anhia khoiq hữm ayững cớp ndễm ayững noau táq toâq tac carchốc cớp cutễq tabát. Ŏ́c nâi cỡt tếc yỗn anhia dáng, chumát cruang nâi caryoah cỡt bar tỗp. Án coang bĩq cỗ tễ tac, ma án lamên bĩq cỗ tễ cutễq tabát.
41 Quanto ao que viste dos pés e dos artelhos, em parte, de barro de oleiro e, em parte, de ferro, será esse um reino dividido; contudo, haverá nele alguma coisa da firmeza do ferro, pois que viste o ferro misturado com barro de lodo.
42 Ndễm ayững muoi béq ki tac, ma muoi béq ễn ki cutễq tabát; ngkíq, chumát tâng cruang nâi bữn muoi tỗp bán rêng, ma muoi tỗp ễn cỡt ieuq.
42 Como os artelhos dos pés eram, em parte, de ferro e, em parte, de barro, assim, por uma parte, o reino será forte e, por outra, será frágil.
43 Anhia khoiq hữm chơ tễ tac carchốc cớp cutễq tabát. Ŏ́c nâi cỡt tếc atỡng tễ máh cũai sốt tâng cruang ki; chumát alới ễ cỡt ratoi loah. Ngkíq, alới ễ táq sễm ai na racoâiq ra‑ĩt. Ma alới tỡ têq táq ngkíq, ĩn tac tỡ têq ramóh cớp cutễq tabát.
43 Quanto ao que viste do ferro misturado com barro de lodo, misturar-se-ão mediante casamento, mas não se ligarão um ao outro, assim como o ferro não se mistura com o barro.
44 Nỡ‑ra, tữ toâq dỡi puo ki, Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng ễ tễng muoi cruang tỡ nai cỡt pứt. Cruang ki tỡ bữn noau têq chíl yỗn cỡt pê; ma cruang ki ễ talốh máh cruang canŏ́h yỗn cỡt rúng nheq; chơ cruang ki bữn ỡt mantái níc.
44 Mas, nos dias destes reis, o Deus do céu suscitará um reino que não será jamais destruído; este reino não passará a outro povo; esmiuçará e consumirá todos estes reinos, mas ele mesmo subsistirá para sempre,
45 Cớp anhia khoiq hữm muoi tamáu côl toâr ki, án chống ễ ralíh asễng tễ crang cóh ma tỡ bữn noau tatũih án; tamáu côl ki satooh pĩeiq tâng rup tac, sapoan, cutễq tabát, práq, cớp yễng. Ŏ́c nâi Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ễ atỡng yỗn anhia dáng tễ máh ranáq ễ toâq chumát. Hếq khoiq atỡng anhia pĩeiq lứq tễ máh ŏ́c anhia rláu mpáu, cớp aloŏh ngê tễ ŏ́c anhia mpáu ki, dŏq anhia têq dáng raloaih lứq.”
45 como viste que do monte foi cortada uma pedra, sem auxílio de mãos, e ela esmiuçou o ferro, o bronze, o barro, a prata e o ouro. O Grande Deus fez saber ao rei o que há de ser futuramente. Certo é o sonho, e fiel, a sua interpretação.
46 Chơ puo Nabũ-canêt-sa ap muoi tatứp tâng cutễq, cớp ớn noau dững máh crơng sang cớp crơng phuom chiau yỗn Daniel.
46 Então, o rei Nabucodonosor se inclinou, e se prostrou rosto em terra perante Daniel, e ordenou que lhe fizessem oferta de manjares e suaves perfumes.
47 Cớp án pai neq: “Yiang Sursĩ mới la Yiang sốt toâr clữi nheq tễ máh yiang canŏ́h; án la Ncháu ca sốt clữi nheq tễ máh puo, cớp án apáh máh ŏ́c cartooq. Cứq bữn dáng tễ ŏ́c nâi, la cỗ mới têq atỡng tễ dũ ŏ́c máh ŏ́c cartooq nâi.”
47 Disse o rei a Daniel: Certamente, o vosso Deus é o Deus dos deuses, e o Senhor dos reis, e o revelador de mistérios, pois pudeste revelar este mistério.
48 Chơ puo chiau chớc toâr lứq yỗn Daniel, cớp yỗn crơng mpon o lứq hỡ pỡ án, cớp chóh án yỗn cỡt sốt cruang Ba-bulôn, dếh cỡt sốt máh cũai puo dốq sarhống hỡ.
48 Então, o rei engrandeceu a Daniel, e lhe deu muitos e grandes presentes, e o pôs por governador de toda a província da Babilônia, como também o fez chefe supremo de todos os sábios da Babilônia.
49 Táq puai máh santoiq Daniel sễq, puo chóh Satrac, Mê-sac, cớp Abet-nacô yỗn cỡt sốt pưn Daniel tâng cruang Ba-bulôn. Ma Daniel, ki án noâng ỡt tâng dống puo.
49 A pedido de Daniel, constituiu o rei a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego sobre os negócios da província da Babilônia; Daniel, porém, permaneceu na corte do rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.