Atos 25
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Phê-tu cỡt sốt mbỡiq pái tangái sâng tâng cruang ki, chơ án loŏh tễ vil Sê-sarê pỡq sa‑óh vil Yaru-salem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Tâng vil ki máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp nheq máh cũai sốt tỗp I-sarel, alới cauq Phau-lô chóq Phê-tu.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Alới sễq Phê-tu yỗn Phau-lô chu pỡ vil Yaru-salem, yuaq alới khoiq pruam ễ cachĩt Phau-lô tâng rana.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ma Phê-tu atỡng alới neq: “Yỗn Phau-lô tíng ỡt tũ tâng vil Sê-sarê. Tỡ bữn dũn noâng cứq chu loah pỡ vil ki.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ngkíq anhia ớn cũai tễ tỗp anhia pỡq cớp cứq chu vil Sê-sarê. Khân Phau-lô táq lôih ntrớu chóq anhia, yỗn anhia cauq án pỡ ki.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Toâq Phê-tu ỡt tâng vil Yaru-salem cớp alới sám muoi chít tangái, án chu loah pỡ vil Sê-sarê. Cớp máh tangái parnỡ án mut tacu tâng ntốq dốq án parchĩn parnai. Án ớn noau dững Phau-lô toâq pỡ án.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Tữ Phau-lô toâq, cũai I-sarel tễ vil Yaru-salem lavíng mpễr Phau-lô cớp cauq án, pai án táq lôih toâr lứq. Ma alới chống cauq sâng; alới ŏ́q tếc ntrớu.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Chơ Phau-lô pai neq: “Lứq cứq tỡ bữn táq lôih ntrớu chóq phễp rit tỗp I-sarel, tỡ la chóq Dống Sang Toâr, tỡ la chóq puo Rô-ma.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ma Phê-tu chỡng pahỡm cũai I-sarel ễq alới ayooq án. Ngkíq án blớh Phau-lô neq: “Mới pruam chu pỡ vil Yaru-salem dŏq cứq parchĩn anhia pỡ vil ki tỡ?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Phau-lô ta‑ỡi án neq: “Tỡ pĩeiq noau parchĩn pỡ vil ki. Ntốq nâi toâp la lứq pĩeiq yỗn noau parchĩn cũai Rô-ma. Achuaih khoiq dáng chơ cứq tỡ bữn táq ranáq sâuq ntrớu chóq tỗp I-sarel.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Khân cứq tỡ bữn trĩh phễp rit anhia, ki anhia cachĩt cứq la thỗi, cứq chĩuq cuchĩt. Ma khân alới cauq cứq tỡ bữn pĩeiq, ki anhia tỡ têq chiau cứq pỡ alới. Sanua cứq sễq puo Rô-ma toâp parchĩn cứq.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Moâm Phau-lô pai ngkíq, Phê-tu sarhống loah cớp yớu án. Chơ án pai chóq Phau-lô neq: “Mới sễq puo Rô-ma parchĩn mới, ki cứq yỗn mới pỡq chu puo Rô-ma.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Tỡ bữn dũn tangái, puo Acri-pa cớp amuaq án, ramứh Bê-ranit, pỡq chu vil Sê-sarê ễ sa‑óh achuaih Phê-tu.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Alới bar náq ỡt ngki khoiq pái pỗn tangái, chơ Phê-tu atỡng puo Acri-pa tễ Phau-lô neq: “Bữn manoaq cũai tũ pỡ nâi tễ tangái Phê-lit noâng cỡt sốt cruang nâi. Phê-lit tỡ yũah acláh án.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Tữ cứq pỡq pỡ vil Yaru-salem, máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt nheq sâu tễ tỗp I-sarel, nheq alới cauq án ễq cứq táq coat án.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ma cứq ta‑ỡi tỗp I-sarel neq: ‘Rit cũai Rô-ma la neq: Tỡ têq táq coat cũai khân tỡ yũah radáng lôih. Cóq bữn bar coah ramóh parnơi dŏq cũai noau cauq têq ta‑ỡi tễ máh ŏ́c noau cauq án.’
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ma tữ tỗp I-sarel toâq pỡ vil Sê-sarê nâi, cứq parchĩn toâp parnai ki. Khân tangái nâi alới toâq, ki tangái parnỡ cứq parchĩn.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Tễ nhũang cứq chanchớm Phau-lô bữn lôih toâr lứq. Ma tữ cứq sâng noau cauq án, cứq tỡ hữm ŏ́c ntrớu lôih toâr.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Alới cauq Phau-lô ống tễ rit sang sâng. Cớp alới pai tễ manoaq cũai ramứh Yê-su hỡ. Alới ki pai Yê-su lứq khoiq cuchĩt tháng, ma Phau-lô pai Yê-su khoiq tamoong.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ngkíq cứq dớt sarnớm, tỡ dáng nŏ́q ễ parchĩn yỗn alới. Ngkíq yuaq cứq blớh Phau-lô, án pruam ễ chu pỡ vil Yaru-salem ma tỡ bữn. Cứq chanchớm o lứq cứq parchĩn alới pỡ vil ki.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ma Phau-lô sễq puo Rô-ma toâp parchĩn án. Ngkíq cứq ớn noau kĩaq án yỗn toau toâq tangái cứq têq cơiq án pỡ puo Rô-ma.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Moâm Phê-tu atỡng ngkíq, Acri-pa ta‑ỡi án neq: “Cứq yoc ễ tamứng tê santoiq án pai.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Máh tangái parnỡ Acri-pa cớp Bê-ranit tâc tampâc nêuq o lứq, chơ alới mut tâng ntốq noau dốq rasữq. Cớp bữn máh cũai toâq hâu alới pỡ dống ki. Tâng ntốq ki bữn cũai sốt tahan sa‑ữi lứq, cớp bữn máh sốt cũai proai tâng vil ki hỡ. Ngkíq Phê-tu ớn noau dững Phau-lô toâq pỡ ntốq ki.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Chơ Phê-tu pai neq: “Puo Acri-pa cớp máh sễm ai cũn anhi ơi! Anhia hữm cũai ca nheq tữh cũai I-sarel cauq pỡ cứq. Alới cauq án tâng vil Yaru-salem cớp tâng vil nâi hỡ. Alới sễq níc tễ cứq, yỗn cứq cachĩt chíq án.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ma cứq tỡ bữn ramóh ŏ́c lôih ntrớu têq cachĩt án. Ma sanua án khoiq sễq yỗn puo Rô-ma toâp parchĩn án. Ngkíq cứq chanchớm yoc ễ cơiq án pỡ puo Rô-ma.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Ma sanua cứq tỡ dáng ễ chĩc ramứh ntrớu tâng choâiq dŏq atỡng puo Rô-ma dáng raloaih tễ Phau-lô táq lôih. Ngkíq cứq dững Phau-lô pỡ nheq tữh anhia cớp pỡ puo Acri-pa. Sễq anhia blớh án yỗn dáng raloaih ŏ́c ntrớu toâp án táq lôih, ien cứq chĩc choâiq atỡng yỗn puo Rô-ma dáng.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Cứq chanchớm tỡ bữn o khân cơiq cũai tũ pỡ puo Rô-ma, ma tỡ bữn radáng lôih án.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.