Atos 23
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Phau-lô cloân níc chu cũai sốt tỗp I-sarel, cớp án pai neq: “Sễm ai ơi! Cứq khoiq puai ngê Yiang Sursĩ nheq rangứh rahỡ tễ cứq noâng cớt toau toâq tangái nâi.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ma tữ Phau-lô pai ngkíq, A-nania, án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ, ớn cũai ỡt cheq Phau-lô tapáh bỗq Phau-lô.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Chơ Phau-lô pai chóq án neq: “Nỡ‑ra Yiang Sursĩ táq mới samoât mới táq cứq sanua. Bỗq mới táq ntỡng samoât riang o, ma mứt pahỡm mới cooc lứq. Mới yoc ễ parchĩn cứq puai phễp rit Yiang Sursĩ, ma toâq mới ớn noau tapáh cứq, mới táq claiq phễp rit Yiang Sursĩ.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Moâm Phau-lô pai ngkíq, cũai ỡt cheq án blớh án neq: “Nŏ́q mới pupap cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Phau-lô ta‑ỡi neq: “Sễm ai ơi! Cứq tỡ bữn dáng án la cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Khân cứq dáng, cứq tỡ bữn pai ngkíq, yuaq tâm saráq Yiang Sursĩ atỡng hái neq:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Phau-lô dáng máh cũai sốt ki cỡt bar tỗp. Muoi tỗp la Sa-dusê, ma muoi tỗp ễn la Pha-rasi. Ngkíq án atỡng casang lứq neq: “Sễm ai ơi! Cứq la tễ tỗp Pha-rasi, cớp mpoaq cứq la cũai Pha-rasi tê. Hữm cứq tayứng yáng moat anhia sanua, la cỗ cứq sa‑âm cũai khoiq cuchĩt têq tamoong loah.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Tữ cũai sốt ki sâng Phau-lô pai ngkíq, bar tỗp ki rasuon ratuaq. Ngkíq alới cỡt miar mứt.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Tỗp Pha-rasi sa‑âm cũai khoiq cuchĩt têq tamoong loah. Alới sa‑âm bữn ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng. Cớp alới sa‑âm dũ náq lứq bữn raviei. Ma tỗp Sa-dusê tỡ bữn sa‑âm máh ŏ́c ki.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ngkíq bar tỗp ki rasuon casang lứq. Bữn máh cũai yống rit tễ tỗp Pha-rasi yuor tayứng cớp pai neq: “Hếq tỡ hữm ŏ́c ntrớu cũai nâi táq lôih. Cŏh lơ lứq bữn raviei tỡ la ranễng Yiang Sursĩ atỡng án.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ngkíq bar tỗp ki ralỗih lứq lơ ễn. Cũai sốt tahan ngcŏh Phau-lô cuchĩt, yuaq bar tỗp ki âc sarnháh án pỡq chu. Ngkíq sốt tahan ớn tahan án âc aloŏh Phau-lô tễ ntốq ki dững achu pỡ dỗn.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ma sadâu ki, Yê-su toâq pỡ Phau-lô cớp atỡng án neq: “Chỗi ngcŏh ntrớu. Cứq yỗn mới atỡng parnai o tễ cứq tâng vil Rô-ma, samoât mới khoiq atỡng tâng vil Yaru-salem nâi tê.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Poang tarưp parnỡ bữn muoi tỗp cũai I-sarel, alới pruam muoi mứt tỡ bữn cha nguaiq ntrớu toau toâq alới bữn cachĩt Phau-lô. Alới thễ dũan ngkíq cớp yớu alới.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Alới ca pruam táq ngkíq, bữn clữi pỗn chít náq.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Alới pỡq chu cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, cớp máh cũai sốt canŏ́h tâng tỗp I-sarel, pai neq: “Nheq náq tỗp hếq khoiq thễ dũan tỡ bữn cha nguaiq ntrớu yỗn toau toâq hếq bữn cachĩt Phau-lô.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Sanua sễq anhia cớp nheq tữh cũai sốt tỗp I-sarel táq choâiq yỗn cũai sốt tahan, ớn án dững aloŏh loah Phau-lô. Anhia táq nan ễ blớh loah Phau-lô. Chơ hếq ỡt crŏ́q dĩ ria rana. Hếq bữn cachĩt Phau-lô nhũang án toâq pỡ anhia.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ma pĩeiq ramon Phau-lô sâng alới pai ngkíq. Chơ án chu toâp pỡ dỗn tahan; cớp án atỡng yỗn Phau-lô dáng tễ máh ŏ́c ki.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Phau-lô arô cũai sốt muoi culám náq tahan, cớp atỡng án neq: “Mới dững asuoi samiang póng nâi pỡ cũai sốt nheq tữh tahan. Án bữn muoi ramứh ễ atỡng cũai sốt dáng.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ngkíq tahan ki dững ramon Phau-lô pỡ cũai sốt, cớp atỡng án neq: “Phau-lô, án ca ỡt tâng cuaq tũ, sễq cứq dững samiang póng nâi pỡ mới. Tatoam nâi yoc ễ ramóh mới.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Cũai sốt ki tếc atĩ samiang póng, dững án yơng tễ cũai canŏ́h, chơ blớh án: “Ntrớu mới yoc atỡng cứq?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Cũai póng ta‑ỡi neq: “Máh tỗp I-sarel pruam ễq sốt alới sễq achuaih dững asuoi loah Phau-lô pỡ cũai sốt alới tangái parnỡ. Alới táq nan yoc ễ blớh loah Phau-lô.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ma achuaih chỗi tamứng parnai alới. Yuaq bữn clữi pỗn chít náq khoiq thễ dũan tỡ bữn cha nguaiq ntrớu toau alới bữn cachĩt Phau-lô. Alới ễ ỡt crŏ́q dĩ ria rana acoan Phau-lô toâq, chơ ễ cachĩt án. Alới khoiq thrũan chơ, ma noâng alới acoan achuaih ta‑ỡi alới.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Cũai sốt ki patâp samiang póng ki neq: “Chỗi atỡng cũai canŏ́h dáng tễ santoiq mới mbỡiq atỡng cứq sanua.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Cũai sốt tahan arô bar náq cũai sốt tahan muoi culám náq, cớp án ớn alới neq: “Anhia thrũan dŏq bar culám tahan pỡq na ayững, tapul chít tahan pỡq na aséh, cớp bar culám tahan ễn yỗn dững coih. Sadâu nâi yỗn nheq tữh anhia pỡq chu vil Sê-sarê.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Anhia thrũan aséh yỗn Phau-lô ỡt; chơ anhia dững asuoi Phau-lô yỗn án toâq pỡ Phê-lit, la cũai sốt cruang nâi.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Moâm ki cũai sốt tahan ki chĩc choâiq atỡng Phê-lit neq:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Cứq la ramứh Calôt Lusia chĩc choâiq nâi cơiq sa‑óh achuaih Phê-lit.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Cứq táq choâiq nâi sễq atỡng achuaih bĩq tễ cũai nâi. Tỗp I-sarel cỗp cớp ễ cachĩt án. Ma tữ cứq dáng án la cũai proai Rô-ma, ngkíq cứq cớp tỗp tahan cứq pỡq ĩt án tễ ntốq alới ễ cachĩt án.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Cứq yoc ễ dáng samoât lứq ramứh ntrớu án táq lôih chóq alới. Chơ cứq dững amóh án cớp cũai sốt tỗp I-sarel yoc ễ tamứng ntrớu alới ễ blớh án.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Cứq dáng tỗp I-sarel ũan cũai nâi, yuaq alới chanchớm án tỡ bữn puai phễp rit alới. Ma cứq tỡ ramóh muoi ŏ́c lôih ntrớu án táq yỗn noau têq chóq án tâng cuaq tũ cớp cachĩt án.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ma tữ cứq sâng tỗp I-sarel pruam muoi mứt yoc ễ cachĩt án dĩ ria rana, ngkíq cứq yỗn án toâq pỡ achuaih. Cớp cứq ớn tỗp I-sarel pỡq chu achuaih tê. Ntrớu alới yoc ễ cauq, ki yỗn alới cauq pỡ achuaih.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ngkíq tỗp tahan trĩh santoiq sốt alới. Sadâu ki alới dững asuoi Phau-lô pỡ vil Anti-batri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Máh tangái parnỡ ễn tahan ca pỡq ayững chu loah pỡ dỗn. Ma alới ca pỡq na aséh, noâng pỡq cớp Phau-lô.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Tữ alới toâq pỡ vil Sê-sarê, alới avơi choâiq pỡ cũai sốt, cớp alới chiau Phau-lô yỗn án.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Moâm cũai sốt doc choâiq ki, án blớh Phau-lô neq: “Mới tễ cruang léq?”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Tữ án sâng Phau-lô pai ngkíq, án atỡng loah Phau-lô neq: “Acoan cũai ca cauq mới toâq pỡ nâi voai, cứq yoc tamứng ŏ́c ntrớu mới ễ atỡng cứq.”
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.