Atos 20
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Toâq vil Ê-phê-sô cỡt ien loah, Phau-lô arô máh tỗp puai Yê-su. Án catoaih atỡng alới yỗn sa‑âm pacái lứq ễn. Moâm ki Phau-lô cubán cusũan alới, chơ án loŏh pỡq chu cruang Ma-sadôn ễn.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Án pỡq vil léq, án sa‑óh tỗp puai Yê-su vil ki. Cớp án catoaih atỡng alới yỗn sa‑âm pacái lứq ễn. Moâm ki Phau-lô pỡq chu cruang Créc ễn.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Án ỡt tâng cruang Créc nheq pái casâi. Án chanchớm yoc ễ pỡq chu cruang Si-ri ễn, ma án sâng noau pai tỗp I-sarel yoc ễ táq án. Ngkíq, án chanchớm o hỡn án chu na cruang Ma-sadôn ễn.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Bữn tapul náq pỡq cớp án. Ramứh tapul náq ki la neq: Sô-batê con samiang Phi-rut tễ vil Bê-rê, Ari-tac cớp Sê-cundơ tễ vil Tê-salô-naca, Cai-ut tễ vil Der-bơ, Ti-chacơ cớp Trô-phim tễ cruang Asia, cớp Ti-muthê.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Tapul náq ki pỡq nhũang cớp acoan hếq tâng vil Trô-at.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Moâm máh tangái tỗp I-sarel Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih, hếq chỗn tâng tuoc loŏh tễ vil Phi-lip. Vớt sỡng tangái, hếq toâq pỡ vil Trô-at, cớp hếq ỡt ngki tapul tangái.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Tangái muoi tâng tốn ki, toâq sadâu, máh tỗp puai Yê-su rôm cha sanhữ loah tangái Yê-su cuchĩt. Phau-lô atỡng alới tễ plỡ tabữ toau toâq muoi mpứt. Án atỡng dũn lứq ngkíq, yuaq án chanchớm tangái parnỡ án yoc ễ pỡq chu canŏ́h ễn.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Alới rôm tâng dống ki tran pái, cớp tâng clống ki bữn sa‑ữi chớp tớu.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Bữn manoaq samiang tatoam, ramứh Ơ-tic, án tacu tâng ngoah toong piang. Ma Phau-lô atỡng dũn lứq. Ngkíq cũai tatoam ki sâng lakéh lakiei, chơ án bếq tưt. Moâm ki langêt tháng, chơ án satooh tễ ngoah toong piang tran pái ki chu cutễq. Bữn cũai pỡq acŏ́q án, ma án khoiq cuchĩt chơ.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Phau-lô sễng kĩau án, cớp atỡng neq: “Anhia chỗi croŏq. Án lứq tamoong.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Chơ Phau-lô chỗn loah tâng tran pỡng. Án pĩh bễng cớp dững nheq tữh yớu ki cha sanhữ Yê-su cuchĩt. Moâm ki án atỡng alới toau toâq poang. Poang tarưp án loŏh tễ tỗp ki.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Chơ máh yớu cũai tatoam ca tamoong loah ki, alới pỡq asuoi án chu dống. Alới sâng bũi lứq, yuaq yớu alới bữn tamoong loah.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Tễ ki Phau-lô pỡq chu vil Asôt ễn. Án pỡq ayững na cóh, ma hếq pỡq na tuoc. Phau-lô chanchớm bo án toâq pỡ vil Asôt, án ễ chỗn tuoc cớp hếq tê.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Toâq hếq ramóh loah án tâng vil Asôt, Phau-lô chỗn tuoc nứng hếq, chơ hếq pỡq parnơi chu vil Mi-tulen.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Máh tangái parnỡ ễn tuoc hếq pỡq pha cruang Chi-ô. Máh tangái pra hếq toâq pỡ cruang Samôt. Chơ máh tangái prái hếq toâq pỡ vil Mi-lê-tu.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Tữ ki Phau-lô ễ pỡq luat vil Ê-phê-sô cruang Asia. Án tỡ ễq ỡt dũn tâng cruang Asia. Án yoc ễ pỡq chái chu vil Yaru-salem yỗn satỡm tangái tỗp I-sarel cha bũi Tangái Susot.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Ma tễ vil Mi-lê-tu, Phau-lô cơiq parnai chu vil Ê-phê-sô, yỗn máh cũai sốt tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki toâq sa‑óh án pỡ vil Mi-lê-tu.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Tữ alới toâq, Phau-lô atỡng alới neq: “Anhia khoiq dáng chơ nŏ́q cứq táq bo cứq ỡt cớp anhia tễ tangái cứq mbỡiq mut tâng cruang Asia.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Cớp anhia dáng samoât chơ, cứq táq ranáq Yiang Sursĩ nheq tễ mứt pahỡm cứq. Cứq tỡ ễq noau yám noap cứq. Cớp cứq yoc ễ nhiam toâq noau tỡ ễq tapun ngê Yiang Sursĩ. Anhia dáng chơ cứq chĩuq sa‑ữi túh coat máh tỗp I-sarel táq cứq.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Anhia dáng tê, ŏ́c aléq ma cỡt kia yỗn anhia, cứq tỡ bữn cutooq muoi ŏ́c ntrớu. Cứq atỡng níc anhia, tỡ bữn ntrớu anhia rôm clứng tỡ la bĩq.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Cứq atỡng cũai I-sarel cớp cũai tỡ cỡn cũai I-sarel la machớng nheq; cứq atỡng cóq alới ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn cớp sa‑âm samoât samơi Yê-su, Ncháu hái.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Sanua Raviei Yiang Sursĩ yỗn cứq chu pỡ vil Yaru-salem. Cứq tỡ dáng ntrớu noau ễ táq chóq cứq pỡ ki.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Ma dũ vil cứq mut, lứq Raviei Yiang Sursĩ atỡng cứq, la cứq cóq ramóh sa‑ữi ramứh túh coat, cớp noau chóq cứq tâng cuaq tũ hỡ.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ma máh ranáq ki, cứq tỡ bữn sâng ngcŏh ntrớu. Tỡ bữn ntrớu cứq pứt rangứh. Ma cứq yoc ễ bữn muoi ramứh sâng. Cứq yoc ễ táq yỗn moâm máh ranáq Yê-su Crĩt, Ncháu hái, khoiq ớn cứq táq. Ranáq nâi la atỡng níc parnai o tễ Yiang Sursĩ chuai miat.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Cứq khoiq atỡng anhia chơ tễ parnai Yiang Sursĩ táq sốt. Ma sanua cứq ễ atỡng anhia neq: Tễ tangái nâi anhia tỡ bữn hữm noâng roâp cứq tâng cutễq nâi.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ngkíq cứq atỡng anhia tangái nâi samoât lứq, khân bữn cũai tễ anhia ma tỡ ễq sa‑âm Yê-su Crĩt, cứq vớt chơ tôt tễ ŏ́c ki.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Cứq khoiq atỡng anhia chơ nheq ngê Yiang Sursĩ. Cứq tỡ bữn cutooq muoi ŏ́c ntrớu.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ngkíq cóq anhia kĩaq rabán o tỗ anhia bữm. Cớp cóq anhia kĩaq rabán tỗp sa‑âm Yê-su samoât cũai mantán kĩaq charán cữu tê. Ranáq nâi la ranáq Raviei Yiang Sursĩ yỗn anhia táq. Tỗp sa‑âm Yê-su cỡt con Yiang Sursĩ cỗ nhơ tễ aham Yê-su.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Cứq dáng samoât lứq, toâq cứq loŏh tễ anhia lứq bữn cũai toâq ễ talốh tỗp anhia. Cũai ki la samoât ayoŏng palŏ́ng ễ cha máh charán cữu.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nỡ‑ra lứq bữn cũai tễ tỗp anhia toâp phếq thũ anhia. Alới táq ntỡng languat laham ễq anhia puai alới, cớp alới atỡng parnai tỡ pĩeiq.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Ngkíq cóq anhia ỡt o. Chỗi yỗn mứt anhia yoc ễ puai santoiq noau thũ. Anhia sanhữ nheq pái cumo chơ cứq ỡt cớp anhia, cớp cứq atỡng anhia nheq tangái sadâu. Yuaq cứq sâng sarũiq táq lứq anhia, ngkíq cứq sâng yoc ễ nhiam.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Sanua cứq sễq Yiang Sursĩ bán kĩaq anhia. Cớp cứq sễq parnai Yiang Sursĩ chuai miat anhia bán kĩaq mứt pahỡm anhia. Parnai ki têq táq yỗn anhia sa‑âm pacái lứq ễn, cớp yỗn anhia chống tê máh mun Yiang Sursĩ thrũan ễ yỗn cũai án khoiq rưoh.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Cứq tỡ nai ham tĩen práq tỡ la tampâc noau.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Anhia khoiq dáng chơ, atĩ cứq bữm táq ranáq yỗn cứq cớp yớu cứq bữn dũ tâc khám cha.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Cứq khoiq apáh anhia dáng cóq hái táq ranáq sarâng lứq, ki nŏ́q hái têq chuai cũai túh cadĩt. Táq ngkíq hái lứq sanhữ loah tễ santoiq Yê-su, Ncháu hái, pai neq: ‘Khân anhia yỗn crơng anhia chuai yỗn cũai canŏ́h, ŏ́c ki la bũi hỡn tễ anhia roap crơng cũai canŏ́h chuai yỗn anhia.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Moâm Phau-lô atỡng máh santoiq ki, án sacốh racớl, cớp câu parnơi cớp alới.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 — ausente —
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 — ausente —
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.