Atos 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Toâq vil Ê-phê-sô cỡt ien loah, Phau-lô arô máh tỗp puai Yê-su. Án catoaih atỡng alới yỗn sa‑âm pacái lứq ễn. Moâm ki Phau-lô cubán cusũan alới, chơ án loŏh pỡq chu cruang Ma-sadôn ễn.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Án pỡq vil léq, án sa‑óh tỗp puai Yê-su vil ki. Cớp án catoaih atỡng alới yỗn sa‑âm pacái lứq ễn. Moâm ki Phau-lô pỡq chu cruang Créc ễn.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Án ỡt tâng cruang Créc nheq pái casâi. Án chanchớm yoc ễ pỡq chu cruang Si-ri ễn, ma án sâng noau pai tỗp I-sarel yoc ễ táq án. Ngkíq, án chanchớm o hỡn án chu na cruang Ma-sadôn ễn.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Bữn tapul náq pỡq cớp án. Ramứh tapul náq ki la neq: Sô-batê con samiang Phi-rut tễ vil Bê-rê, Ari-tac cớp Sê-cundơ tễ vil Tê-salô-naca, Cai-ut tễ vil Der-bơ, Ti-chacơ cớp Trô-phim tễ cruang Asia, cớp Ti-muthê.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Tapul náq ki pỡq nhũang cớp acoan hếq tâng vil Trô-at.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Moâm máh tangái tỗp I-sarel Táq Rit Cha Bễng Mi Ŏ́q Crơng Pluoih, hếq chỗn tâng tuoc loŏh tễ vil Phi-lip. Vớt sỡng tangái, hếq toâq pỡ vil Trô-at, cớp hếq ỡt ngki tapul tangái.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Tangái muoi tâng tốn ki, toâq sadâu, máh tỗp puai Yê-su rôm cha sanhữ loah tangái Yê-su cuchĩt. Phau-lô atỡng alới tễ plỡ tabữ toau toâq muoi mpứt. Án atỡng dũn lứq ngkíq, yuaq án chanchớm tangái parnỡ án yoc ễ pỡq chu canŏ́h ễn.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Alới rôm tâng dống ki tran pái, cớp tâng clống ki bữn sa‑ữi chớp tớu.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Bữn manoaq samiang tatoam, ramứh Ơ-tic, án tacu tâng ngoah toong piang. Ma Phau-lô atỡng dũn lứq. Ngkíq cũai tatoam ki sâng lakéh lakiei, chơ án bếq tưt. Moâm ki langêt tháng, chơ án satooh tễ ngoah toong piang tran pái ki chu cutễq. Bữn cũai pỡq acŏ́q án, ma án khoiq cuchĩt chơ.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Phau-lô sễng kĩau án, cớp atỡng neq: “Anhia chỗi croŏq. Án lứq tamoong.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Chơ Phau-lô chỗn loah tâng tran pỡng. Án pĩh bễng cớp dững nheq tữh yớu ki cha sanhữ Yê-su cuchĩt. Moâm ki án atỡng alới toau toâq poang. Poang tarưp án loŏh tễ tỗp ki.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Chơ máh yớu cũai tatoam ca tamoong loah ki, alới pỡq asuoi án chu dống. Alới sâng bũi lứq, yuaq yớu alới bữn tamoong loah.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Tễ ki Phau-lô pỡq chu vil Asôt ễn. Án pỡq ayững na cóh, ma hếq pỡq na tuoc. Phau-lô chanchớm bo án toâq pỡ vil Asôt, án ễ chỗn tuoc cớp hếq tê.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Toâq hếq ramóh loah án tâng vil Asôt, Phau-lô chỗn tuoc nứng hếq, chơ hếq pỡq parnơi chu vil Mi-tulen.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Máh tangái parnỡ ễn tuoc hếq pỡq pha cruang Chi-ô. Máh tangái pra hếq toâq pỡ cruang Samôt. Chơ máh tangái prái hếq toâq pỡ vil Mi-lê-tu.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tữ ki Phau-lô ễ pỡq luat vil Ê-phê-sô cruang Asia. Án tỡ ễq ỡt dũn tâng cruang Asia. Án yoc ễ pỡq chái chu vil Yaru-salem yỗn satỡm tangái tỗp I-sarel cha bũi Tangái Susot.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Ma tễ vil Mi-lê-tu, Phau-lô cơiq parnai chu vil Ê-phê-sô, yỗn máh cũai sốt tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki toâq sa‑óh án pỡ vil Mi-lê-tu.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Tữ alới toâq, Phau-lô atỡng alới neq: “Anhia khoiq dáng chơ nŏ́q cứq táq bo cứq ỡt cớp anhia tễ tangái cứq mbỡiq mut tâng cruang Asia.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Cớp anhia dáng samoât chơ, cứq táq ranáq Yiang Sursĩ nheq tễ mứt pahỡm cứq. Cứq tỡ ễq noau yám noap cứq. Cớp cứq yoc ễ nhiam toâq noau tỡ ễq tapun ngê Yiang Sursĩ. Anhia dáng chơ cứq chĩuq sa‑ữi túh coat máh tỗp I-sarel táq cứq.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Anhia dáng tê, ŏ́c aléq ma cỡt kia yỗn anhia, cứq tỡ bữn cutooq muoi ŏ́c ntrớu. Cứq atỡng níc anhia, tỡ bữn ntrớu anhia rôm clứng tỡ la bĩq.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Cứq atỡng cũai I-sarel cớp cũai tỡ cỡn cũai I-sarel la machớng nheq; cứq atỡng cóq alới ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn cớp sa‑âm samoât samơi Yê-su, Ncháu hái.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Sanua Raviei Yiang Sursĩ yỗn cứq chu pỡ vil Yaru-salem. Cứq tỡ dáng ntrớu noau ễ táq chóq cứq pỡ ki.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Ma dũ vil cứq mut, lứq Raviei Yiang Sursĩ atỡng cứq, la cứq cóq ramóh sa‑ữi ramứh túh coat, cớp noau chóq cứq tâng cuaq tũ hỡ.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Ma máh ranáq ki, cứq tỡ bữn sâng ngcŏh ntrớu. Tỡ bữn ntrớu cứq pứt rangứh. Ma cứq yoc ễ bữn muoi ramứh sâng. Cứq yoc ễ táq yỗn moâm máh ranáq Yê-su Crĩt, Ncháu hái, khoiq ớn cứq táq. Ranáq nâi la atỡng níc parnai o tễ Yiang Sursĩ chuai miat.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Cứq khoiq atỡng anhia chơ tễ parnai Yiang Sursĩ táq sốt. Ma sanua cứq ễ atỡng anhia neq: Tễ tangái nâi anhia tỡ bữn hữm noâng roâp cứq tâng cutễq nâi.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Ngkíq cứq atỡng anhia tangái nâi samoât lứq, khân bữn cũai tễ anhia ma tỡ ễq sa‑âm Yê-su Crĩt, cứq vớt chơ tôt tễ ŏ́c ki.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Cứq khoiq atỡng anhia chơ nheq ngê Yiang Sursĩ. Cứq tỡ bữn cutooq muoi ŏ́c ntrớu.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ngkíq cóq anhia kĩaq rabán o tỗ anhia bữm. Cớp cóq anhia kĩaq rabán tỗp sa‑âm Yê-su samoât cũai mantán kĩaq charán cữu tê. Ranáq nâi la ranáq Raviei Yiang Sursĩ yỗn anhia táq. Tỗp sa‑âm Yê-su cỡt con Yiang Sursĩ cỗ nhơ tễ aham Yê-su.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Cứq dáng samoât lứq, toâq cứq loŏh tễ anhia lứq bữn cũai toâq ễ talốh tỗp anhia. Cũai ki la samoât ayoŏng palŏ́ng ễ cha máh charán cữu.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Nỡ‑ra lứq bữn cũai tễ tỗp anhia toâp phếq thũ anhia. Alới táq ntỡng languat laham ễq anhia puai alới, cớp alới atỡng parnai tỡ pĩeiq.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Ngkíq cóq anhia ỡt o. Chỗi yỗn mứt anhia yoc ễ puai santoiq noau thũ. Anhia sanhữ nheq pái cumo chơ cứq ỡt cớp anhia, cớp cứq atỡng anhia nheq tangái sadâu. Yuaq cứq sâng sarũiq táq lứq anhia, ngkíq cứq sâng yoc ễ nhiam.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Sanua cứq sễq Yiang Sursĩ bán kĩaq anhia. Cớp cứq sễq parnai Yiang Sursĩ chuai miat anhia bán kĩaq mứt pahỡm anhia. Parnai ki têq táq yỗn anhia sa‑âm pacái lứq ễn, cớp yỗn anhia chống tê máh mun Yiang Sursĩ thrũan ễ yỗn cũai án khoiq rưoh.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Cứq tỡ nai ham tĩen práq tỡ la tampâc noau.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Anhia khoiq dáng chơ, atĩ cứq bữm táq ranáq yỗn cứq cớp yớu cứq bữn dũ tâc khám cha.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Cứq khoiq apáh anhia dáng cóq hái táq ranáq sarâng lứq, ki nŏ́q hái têq chuai cũai túh cadĩt. Táq ngkíq hái lứq sanhữ loah tễ santoiq Yê-su, Ncháu hái, pai neq: ‘Khân anhia yỗn crơng anhia chuai yỗn cũai canŏ́h, ŏ́c ki la bũi hỡn tễ anhia roap crơng cũai canŏ́h chuai yỗn anhia.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Moâm Phau-lô atỡng máh santoiq ki, án sacốh racớl, cớp câu parnơi cớp alới.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 — ausente —
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 — ausente —
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.