Atos 19
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Bo Ablô ỡt tâng vil Côr-ntô, Phau-lô ntôm pỡq pha cruang án khoiq pỡq tễ nhũang, chơ chu loah pỡ vil Ê-phê-sô. Tâng vil ki án ramóh cũai sa‑âm.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Phau-lô blớh alới ki neq: “Tữ anhia sa‑âm, Raviei Yiang Sursĩ mut ỡt tâng mứt pahỡm, ma tỡ yũah anhia?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ngkíq Phau-lô blớh alới ễn neq: “Tữ anhia roap batễm, anhia puai ngê ntrớu?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Phau-lô atỡng alới neq: “Yang lứq táq batễm yỗn cũai ca ngin lôih lêq cỡt mứt tamái ễn. Ma Yang atỡng yỗn cũai dáng alới cóq sa‑âm manoaq ca toâq ntun án. Manoaq nâi la Yê-su.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Tữ alới sâng ngkíq, alới roap batễm nhơ ramứh Yê-su ễn.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Toâq Phau-lô satoaq atĩ tâng alới, Raviei Yiang Sursĩ mut toâp tâng mứt alới. Chơ alới táq ntỡng máh parnai ca alới tỡ yũah rien. Cớp alới atỡng tang bỗq Yiang Sursĩ.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Tỗp alới bữn sám muoi chít la bar náq cũai samiang.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Nheq pái casâi Phau-lô atỡng níc tâng dống sang tỗp I-sarel. Án atỡng clŏ́q lứq parnai tễ Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm cũai, ễq alới sa‑âm ngê ki.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Ma bữn cũai tễ tỗp alới bữn mứt coang, tỡ ễq trĩh parnai ki. Cớp alới pai sâuq tễ ngê Yê-su Crĩt. Ngkíq Phau-lô cớp máh cũai sa‑âm loŏh tễ ntốq ki, chơ mut tâng dống rien Ti-ranu ndỡm. Cu rangái Phau-lô atỡng tâng dống rien ki.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Phau-lô atỡng tâng dống rien ki nheq bar cumo. Ngkíq nheq tữh cũai tâng cruang Asia tamứng parnai o tễ Yê-su Crĩt, dếh cũai I-sarel, dếh cũai tỡ cỡn cũai I-sarel.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Yiang Sursĩ yỗn Phau-lô bữn chớc têq táq sa‑ữi ranáq salễh.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Khân cũai ĩt khán tỡ la tampâc Phau-lô, chơ atớt tâng tỗ cũai a‑ĩ, lứq cũai a‑ĩ ki cỡt bán toâp, cớp yiang sâuq loŏh toâp tễ tỗ alới.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Chơ bữn muoi tỗp cũai I-sarel cỡt mo cớp pỡq chu nâi chu ki yoc ễ tuih aloŏh chíq yiang sâuq tễ tỗ cũai. Alới chanchớm khân alới talếq ramứh Yê-su, alới rơi tuih aloŏh yiang sâuq ariang Phau-lô táq. Ngkíq alới ớn yiang sâuq neq: “Hếq ớn mới loŏh chíq tễ tỗ cũai nâi cỗ nhơ hếq talếq ramứh Yê-su, án ca Phau-lô dốq atỡng.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Máh cũai táq ranáq ki, la tapul náq con samiang Sê-va. Sê-va la cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ma yiang sâuq ta‑ỡi tapul náq ki neq: “Yê-su cứq dáng, cớp Phau-lô cứq sacoal, ma anhia la noau?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ngkíq cũai ca bữn yiang sâuq, án palŏ́ng chu tapul náq ki. Án rêng hỡn tễ alới. Án táq alới cỡt chũl hâp lứq, cớp alới loŏh tễ dống ki muoi rariat.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ranáq nâi cỡt parchia parhan chũop vil Ê-phê-sô. Máh cũai I-sarel, cớp máh cũai tỡ cỡn cũai I-sarel, tữ alới sâng ngkíq, nheq tữh alới sâng ngcŏh lứq. Cớp sa‑ữi náq ễn tâng vil ki yám noap lứq ramứh Yê-su Crĩt, Ncháu hái.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Bữn clứng cũai tễ tỗp puai Yê-su ngin kho máh lôih alới, cớp alới atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng alới khoiq puai cũai mo tê. Ma sanua alới tỡ ễq puai noâng.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Sa‑ữi náq tễ tỗp alới táq samoât cũai mo tễ nhũang. Ma sanua alới parỗm máh saráq alới khoiq rien táq mo, chơ alới chŏ́ng yáng moat cũai clứng. Khân tếng loah máh kia choâiq ki la sám sỡng chít ngin ŏ́c práq dóng liang.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Ngkíq parnai o tễ Yê-su Crĩt cỡt parhan la‑ữt la‑ữi. Cớp parnai ki cỡt blễng lứq ễn.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Moâm ki Phau-lô chanchớm yoc ễ pỡq pha cruang Ma-sadôn cớp cruang Achai, ễ pỡq chu vil Yaru-salem. Án pai neq: “Vớt cứq pỡq vil Yaru-salem, cứq yoc ễ pỡq chu vil Rô-ma ễn.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Phau-lô ớn bar náq Ti-muthê cớp Ê-rat pỡq nhũang án pỡ cruang Ma-sadôn. Alới ki dốq táq ranáq chuai Phau-lô. Ma Phau-lô noâng ỡt loah tâng cruang Asia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Bo ki tâng vil Ê-phê-sô bữn clứng cũai ũan lứq chóq tỗp Yê-su Crĩt.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Bữn manoaq tâng vil ki ramứh Dê-matri. Án la cũai chiang táq rup yiang Dian toâq práq. Án cớp yớu án bữn lơi sa‑ữi lứq tễ alới chếq rup ki.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Dê-matri arô máh yớu án cớp máh cũai ca táq ranáq machớng án. Án atỡng alới neq: “Sễm ai ơi! Anhia dáng chơ hái khoiq bữn sa‑ữi lơi tễ ranáq hái táq.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Anhia hữm cớp sâng chơ tễ ranáq cũai ramứh Phau-lô khoiq táq. Án atỡng nheq tữh cũai neq: yiang atĩ cũai táq la tỡ cỡn lứq yiang. Khoiq bữn clứng cũai noap santoiq Phau-lô atỡng, tỡ cỡn ống tâng vil Ê-phê-sô nâi sâng ma chũop nheq cruang Asia hỡ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Ŏ́c nâi lốp lứq yỗn hái. Ngcŏh ranáq hái táq cỡt pứt miat. Cớp ngcŏh tỡ bữn dũn noâng dống sang yiang Dian nâi tỡ bữn noau yám noap noâng. Sanua clứng cũai tâng cruang Asia cớp nheq cruang canŏ́h sang yiang Dian nâi, ma ngcŏh nỡ pra tỡ bữn noau ễ sang noâng yiang Dian.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Tữ máh cũai rôm ngki sâng santoiq ki, mứt alới cỡt nsóq. Chơ alới pai casang lứq neq: “Toâr lứq yiang Dian hái, la yiang nheq tữh cũai Ê-phê-sô sang.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Chơ máh cũai tâng vil ki pỡq atứng pỡq atooc, pruam hễr casang lứq. Cớp alới cỗp Cai-ut cớp Ari-tac, bar náq yớu Phau-lô ca dốq pỡq parnơi cớp án. Alới la tễ cruang Ma-sadôn. Cũai clứng dững bar náq ki chu ntốq noau dốq ễ lơiq.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Phau-lô yoc ễ mut tê tâng ntốq ki dŏq atỡng cũai clứng ki, ma tỗp puai Yê-su tỡ yỗn án mut.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Bữn cũai sốt tâng cruang ki cỡt yớu Phau-lô, án cơiq parnai sễq Phau-lô chỗi mut chu ntốq cũai clứng.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Chơ máh cũai clứng ki hễr casang lứq. Manoaq hễr pai nneq, manoaq ễn hễr pai ngkíq. Ma sa‑ữi náq tễ cũai clứng ki tỡ dáng ntrớu tễ alới rôm ngki.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ngkíq cũai I-sarel cutớl ớn Alec-sandơ yuor tayứng yáng moat cũai clứng cớp atỡng alới. Alới khoiq atỡng Alec-sandơ máh ŏ́c alới yỗn án atỡng máh cũai rôm ki. Ngkíq Alec-sandơ avứt atĩ yỗn alới chỗi tabỗq, yuaq án yoc ễ atỡng alới chỗi ũan tỗp I-sarel.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Ma tữ cũai clứng ki sacoal Alec-sandơ la cũai I-sarel tê, cớp alới dáng cũai I-sarel tỡ bữn sang yiang Dian, alới pai casang lứq ễn mán chĩn bar adéh dỗi neq: “Toâr lứq yiang Dian hái, la yiang nheq tữh cũai Ê-phê-sô sang.”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Vớt ki bữn manoaq tễ vil Ê-phê-sô, án táq saráq yỗn cũai sốt tâng vil ki. Án sễq alới ỡt rangiac, yuaq án atỡng alới muoi ramứh neq: “Sễm ai vil Ê-phê-sô ơi! Nheq tữh cũai dáng chơ vil Ê-phê-sô bán kĩaq níc dống sang toâr yiang Dian. Cớp nheq tữh cũai dáng tê hái bán kĩaq níc rup yiang Dian ca sễng tễ paloŏng.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Tỡ bữn noau têq suon tễ ŏ́c nâi. Ngkíq anhia ỡt o; chỗi coâp nsóq mứt.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Alới bar náq ca anhia khoiq dững pỡ nâi, alới tỡ bữn tuoiq crơng ntrớu tễ dống sang yiang Dian. Cớp alới tỡ bữn acrieiq yiang ki.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Khân Dê-matri cớp yớu án bữn ralíh ntrớu, yỗn alới pỡq cauq pỡ cũai sốt. Lứq tỡ bữn ŏ́q cũai parchĩn parnai.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Khân anhia bữn ŏ́c ntrớu ễn, cóq anhia atỡng yỗn cũai sốt dáng. Ngkíq la phễp rit hái.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Ma máh anhia rôm ntốq nâi sanua, cứq ngcŏh lứq cũai sốt hái chanchớm pai hái yoc ễ cheng sốt tễ alới. Khân cũai sốt hái ma chanchớm ngkíq, nheq náq hái tỡ têq pai ntrớu noâng.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Moâm cũai ki pai ngkíq, chơ án ớn máh cũai clứng ki loŏh nheq.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.