2 Samuel 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yô-ap con niang Sê-ruya dáng puo Davĩt sanhữ lứq Ap-salôm.
1 Percebendo Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 Ngkíq án ớn noau pỡq coâiq muoi noaq mansễm rangoaiq tễ vil Tacua. Tữ mansễm ki toâq, Yô-ap atỡng án neq: “Mới táq nan tanúh, sớp tampâc tanúh, cớp chỗi saráh sóc, táq samoât cũai tanúh khoiq dũn chơ.
2 mandou a Tecoa trazer de lá uma mulher sagaz, e disse-lhe: Ora, finge que estás de nojo; põe vestidos de luto, não te unjas com óleo, e faze-te como uma mulher que há muitos dias chora algum morto;
3 Moâm ki, cóq mới pỡq ramóh puo cớp pai santoiq riang cứq ễ atỡng mới.”
3 vai ter com o rei, e fala-lhe desta maneira. Então Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Mansễm ki pỡq ramóh puo Davĩt; án pũp cucốh yám noap cớp pai neq: “Puo hếq ơi! Sễq anhia chuai hếq nứng!”
4 A mulher tecoíta, pois, indo ter com o rei e prostrando-se com o rosto em terra, fez-lhe uma reverência e disse: Salva-me, o rei.
5 Puo Davĩt blớh án: “Mới bữn ŏ́c ntrớu?”
5 Ao que lhe perguntou o rei: Que tens? Respondeu ela: Na verdade eu sou viúva; morreu meu marido.
6 Achuaih ơi! Hếq bữn bar lám con samiang. Ma bữn muoi tangái, bar lám con nâi ralỗih pỡ sarái, mŏ ŏ́q cũai caryoah alới. Án ca a‑ễm toân cachĩt ai án.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais tiveram uma briga no campo e, não havendo quem os apartasse, um feriu ao outro, e o matou.
7 Sanua, máh sễm ai hếq chíl níc hếq, cớp alới yỗn hếq chiau con hếq ca noâng tamoong yỗn alới. Tỗp alới ễ cachĩt án dŏq carláh dỡq yỗn ai án ca khoiq cuchĩt. Khân alới táq ngkíq, hếq ŏ́q con loâng. Alới ễ pupứt ŏ́c hếq ngcuang, cớp alới tỡ yỗn hếq bữn con tŏ́ng dŏq pláih loah mpoaq án.”
7 E eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, dizendo: Dá-nos aquele que matou a seu irmão, para que o matemos pela vida de seu irmão, a quem ele matou, de modo que exterminemos também o herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte a não deixarem a meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Puo ta‑ỡi: “Pỡq, mới chu! Cứq toâp ễ chuai mới tễ ranáq nâi.”
8 Então disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordem a teu respeito.
9 Ma mansễm tễ vil Tacua pai neq: “Puo ơi! Khân anhia táq ngkíq, hếq cớp dống sũ hếq roap bữm tễ ŏ́c lôih ki. Ma anhia cớp dống sũ anhia, ki tỡ bữn lôih ntrớu.”
9 Respondeu a mulher tecoíta ao rei: A iniqüidade, ó rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e fique inculpável o rei e o seu trono.
10 Puo ta‑ỡi: “Khân bữn cũai canứh mới, ki yỗn mới dững án toâq ramóh cứq. Chơ án tỡ bữn táq túh noâng mới.”
10 Tornou o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim, e nunca mais te tocará.
11 Mansễm ki pai ễn neq: “Puo hếq ơi! Sễq anhia câu sễq tễ Yiang Sursĩ, Ncháu anhia, dŏq chuai hếq! Chỗi yỗn sễm ai hếq ca nhêng salĩq tễ ranáq carláh dỡq bữn cachĩt con samiang hếq ca noâng tamoong.”
11 Disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que o vingador do sangue não prossiga na destruição, e não extermine a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um cabelo de teu filho.
12 Chơ mansễm ki pai ễn: “Puo hếq ơi! Hếq sễq pai tữm muoi ŏ́c ễn.”
12 Então disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. Respondeu ele: Fala.
13 Chơ mansễm ki pai neq: “Nŏ́q anhia táq ranáq tỡ pĩeiq chóq cũai proai Yiang Sursĩ? Anhia toâp catáng tỡ yỗn con samiang anhia ca khoiq lúh la píh chu loah. Ngkíq santoiq anhia khoiq pai tếq loah tỗ anhia bữm.
13 Ao que disse a mulher: Por que, pois, pensas tu tal coisa contra o povo de Deus? Pois, falando o rei esta palavra, fica como culpado, visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 Dũ náq cũai la cóq cuchĩt. Lứq samoât, nheq tữh hái cỡt samoât dỡq pardáih tâng cloong cutễq, tỡ bữn noau têq parỗm ĩt loah dỡq ki. Yiang Sursĩ tỡ bữn pupứt dỡi tamoong cũai, ma án yỗn án ca noau táh bữn píh chu loah.
14 Porque certamente morreremos, e serereos como águas derramadas na terra, que não se podem ajuntar mais; Deus, todavia, não tira a vida, mas cogita meios para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 Ma sanua, puo ơi! Hếq pai máh santoiq ngkíq adớh, yuaq bữn cũai canứh ễ táq hếq. Chơ hếq chanchớm neq: Khân hếq atỡng anhia, cŏh lơ têq anhia rachuai hếq.
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei meu senhor, e porque o povo me atemorizou; pelo que dizia a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 Cŏh lơ anhia tamứng cớp chuai hếq yỗn vớt tễ cũai chuaq ngê ễ cachĩt hếq cớp con hếq, yỗn hếq pứt tễ cutễq Yiang Sursĩ chiau yỗn proai án.
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta exterminar da herança de Deus tanto a mim como a meu filho.
17 Achuaih ơi! Hếq dáng ống anhia toâp têq aliam hếq, yuaq puo la ariang ranễng Yiang Sursĩ, têq cayoah ranáq o cớp ranáq lôih. Sễq Yiang Sursĩ, la Ncháu anhia, ỡt níc cớp anhia!”
17 Dizia mais a tua serva: Que a palavra do rei meu senhor me dê um descanso; porque como o anjo de Deus é o rei, meu senhor, para discernir o bem e o mal; e o Senhor teu Deus seja contigo.
18 Chơ puo Davĩt ta‑ỡi án: “Cứq yoc ễ blớh mới muoi ramứh; cóq mới atỡng ŏ́c lứq.”
18 Então respondeu o rei à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Tornou a mulher: Fale agora o rei meu senhor.
19 Davĩt blớh án: “Yô-ap ớn mới táq ranáq nâi, pĩeiq tỡ?”
19 Perguntou, pois, o rei: Não é verdade que a mão de Joabe está contigo em tudo isso? Respondeu a mulher: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto diz o rei meu senhor; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras;
20 Yô-ap táq dũ ramứh la ễq ranáq nâi cỡt o. Puo hếq ơi! Anhia la cũai rangoaiq ariang ranễng Yiang Sursĩ. Lứq samoât, anhia dáng nheq máh ranáq khoiq cỡt tâng cruang nâi.”
20 para mudar a feição do negócio é que Joabe, teu servo, fez isso. Sábio, porém, é meu senhor, conforme a sabedoria do anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 Vớt ki, puo Davĩt pai chóq Yô-ap neq: “Cứq ễ táq ariang mới yoc. Pỡq, mới pỡq coâiq Ap-salôm con samiang póng ki, yỗn án píh chu loah.”
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que faço o que pedes; vai, pois, e faze voltar o mancebo Absalão.
22 Yô-ap pũp asễng yám noap choâng moat Davĩt, cớp pai neq: “Puo ơi! Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn anhia. Sanua, hếq dáng raloaih la anhia bũi pahỡm cớp hếq, yuaq anhia ta‑ỡi ariang hếq sễq.”
22 Então Joabe se prostrou com o rosto em terra e, fazendo uma reverência, abençoou o rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Chơ, Yô-ap yuor tayứng cớp loŏh pỡq chu vil Kê-sur, pỡq coâiq Ap-salôm yỗn chu loah pỡ vil Yaru-salem.
23 Levantou-se, pois, Joabe, foi a Gesue e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Ma Davĩt patâp tỡ yỗn Ap-salôm pỡq chu dống toâr án ỡt, cớp án pai neq: “Cứq tỡ ễq hữm án.”
24 E disse o rei: Torne ele para sua casa, mas não venha à minha presença. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não foi à presença do rei.
25 Nheq tữh cũai tễ tỗp I-sarel tỡ bữn noau thán riang o ariang Ap-salôm; án ŏ́q dếh bân ễ tếq, noap tễ plỡ toau toâq ayững.
25 Não havia em todo o Israel homem tão admirável pela sua beleza como Absalão; desde a planta do pé até o alto da cabeça não havia nele defeito algum.
26 Sóc án pũ lứq; muoi cumo muoi chữ án cứt. Toâq án cứt sóc, án cân ntâng clữi bar ki-lô puai canân puo.
26 E, quando ele cortava o cabelo, o que costumava fazer no fim de cada ano, porquanto lhe pesava muito, o peso do cabelo era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Ap-salôm bữn con samiang pái náq, con mansễm muoi noaq, ramứh niang Tamar. Niang Tamar roâp riang lampéng o lứq.
27 Nasceram a Absalão três filhos, e uma filha cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Ap-salôm ỡt tâng vil Yaru-salem bar cumo, ma án tỡ bữn hữm roâp puo Davĩt.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, sem ver a face do rei.
29 Chơ án ớn cũai pỡq coâiq Yô-ap, cỗ án ễ ớn Yô-ap pỡq ramóh puo; ma Yô-ap tỡ bữn toâq. Chơ án ớn cũai pỡq coâiq sĩa Yô-ap; ma Yô-ap tỡ bữn toâq sĩa.
29 Então Absalão mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei; porém Joabe não quis vir a ele. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ele não quis vir.
30 Ngkíq yuaq Ap-salôm pai chóq máh cũai táq ranáq án neq: “Anhia nhêng chu tíh! Sarái Yô-ap cheq lứq cớp sarái cứq. Saro bali la cốc tháng. Pỡq, anhia pỡq chŏ́ng tarŏ́h táh chíq saro bali án.”
30 Pelo que disse aos seus servos: Vede ali o campo de Joabe pegado ao meu, onde ele tem cevada; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao campo:
31 Yô-ap pỡq toâp chu dống Ap-salôm cớp blớh neq: “Nŏ́q máh cũai táq ranáq mới chŏ́ng nheq saro bali cứq?”
31 Então Joabe se levantou, e veio ter com Absalão, em casa, e lhe perguntou: Por que os teus servos puseram fogo ao meu campo.
32 Ap-salôm ta‑ỡi: “Cỗ tian mới tỡ bữn toâq bo cứq ớn cũai pỡq coâiq mới. Cứq ễq mới pỡq ramóh puo Davĩt, cớp blớh án chuai cứq neq: ‘Cứq dễq tễ vil Kê-sur, chơ toâq ỡt loah pỡ ntốq nâi táq ntrớu? Khân cứq ỡt pỡ ki, la o hỡn tễ ỡt ntốq nâi!’ Sanua cứq yoc mới chuaq rana yỗn cứq bữn mut ramóh puo. Khân cứq táq lôih, yỗn án toâp cachĩt cứq.”
32 Respondeu Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Ngkíq, Yô-ap pỡq ramóh puo Davĩt, cớp atỡng puo máh santoiq Ap-salôm khoiq pai. Moâm ki puo Davĩt ớn cũai pỡq coâiq Ap-salôm toâq ramóh án. Chơ Ap-salôm toâq, cớp pũp cucốh yám noap puo; puo Davĩt roap chỗm, kĩau, cớp hũn hĩt án hỡ.
33 Foi, pois, Joabe à presença do rei, e lho disse. Então o rei chamou Absalão, e ele entrou à presença do rei, e se prostrou com o rosto em terra diante do rei; e o rei beijou Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.