2 Reis 7

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ê-li-sa pai neq: “Cóq anhia tamứng Yiang Sursĩ atỡng neq: Tâng tangái parnỡ sâm máh sanua nâi sĩa, anhia têq chỡng bỗt mi o lứq pái ki-lô, tỡ la racáu bali tapoât ki-lô, ma kia la ống muoi ŏ́c práq sâng; machớng kia pỡ dỗng tâng vil Sa-mari tê.”
1 Eliseu disse-lhe: Ouvi o que diz o Senhor: Amanhã, a esta mesma hora, uma medida de flor de farinha valerá um siclo à porta de Samaria, e duas medidas de cevada, também um siclo.
2 Bữn muoi noaq tahan dốq kĩaq puo atỡng Ê-li-sa neq: “Lứq pai Yiang Sursĩ táq yỗn saro satooh tễ paloŏng ariang dỡq mia sanua toâp, ma ranáq nâi tỡ têq cỡt mŏ!”
2 O oficial, em cujo braço se apoiava o rei, respondeu ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível semelhante coisa? Tu o verás com os teus olhos, respondeu Eliseu, mas não comerás.
3 Bữn pỗn náq samiang a‑ĩ tut hâp lứq ỡt yáng tiah ngoah toong vil Sa-mari. Alới manoaq blớh manoaq neq: “Cỗ nŏ́q hái acoan níc tâng ntốq nâi toau hái cuchĩt?
3 Ora, estavam quatro leprosos à porta da cidade, os quais disseram entre si: Por que ficarmos nós aqui até morrermos?
4 Khân hái sễq mut tâng vil hái, ki lứq hái cuchĩt khlac. Khân hái ỡt coah tiah vil, la mŏ cuchĩt. Ngkíq khaq hái pỡq chu dỗn cũai Si-ri. Khân alới dŏq, ki hái tamoong; ma khân alới cachĩt, ki hái cuchĩt.”
4 Se formos para a cidade, morreremos, porque reina a fome ali; se ficarmos aqui, morreremos da mesma sorte. Vinde: passemos ao acampamento dos sírios; quem sabe se eles nos pouparão a vida, e viveremos? Se eles nos matarem, pois bem, morreremos.
5 Toâq cheq ễ sadâu, pỗn náq samiang ki pỡq chu dỗn cũai Si-ri. Tữ alới toâq, alới tỡ bữn hữm noau ỡt,
5 Ao anoitecer partiram para o acampamento dos sírios, mas, ao chegarem aos limites do acampamento, viram que não havia mais ninguém.
6 yuaq Yiang Sursĩ khoiq táq yỗn tahan tỗp Si-ri bữn sâng sưong rloâm-rlức sanŏ́q sưong aséh cớp sễ aséh rachíl sa‑ữi lứq. Ngkíq alới pai neq: “Cŏh lơ puo cũai I-sarel khoiq chang puo Hêt cớp puo Ê-yip-tô toâq chíl tỗp hái.”
6 O Senhor tinha feito ouvir no acampamento dos sírios um estrondo de carros, de cavalaria e de um grande exército, e disseram uns aos outros: Isso é certamente o rei de Israel que assalariou contra nós os reis dos hiteus e dos egípcios.
7 Tâng sadâu ki toâp tahan tỗp Si-ri lúh pláh nheq ngcŏh cuchĩt; alới táh nheq máh crơng crớu tâng dống aroâiq, dếh aséh, lac‑da, cớp dỗn alới hỡ.
7 Levantaram-se, pois, ao anoitecer, e fugiram, deixando ali suas tendas, cavalos, jumentos, abandonando o acampamento tal como estava, e só cuidando de salvar a própria vida.
8 Tữ pỗn náq samiang a‑ĩ tut toâq pỡ ramŏ́h dỗn, alới mut nguaiq cha máh crơng sana noâng tâng dống aroâiq, dếh tỗiq ĩt máh práq, yễng, cớp tampâc. Moâm ki alới pỡq cutooq dŏq pỡ ntốq canŏ́h, chơ alới píh loah, cớp mut tâng máh dống aroâiq canŏ́h ễn, cớp táq machớng ki sĩa.
8 Os leprosos, pois, chegando à extremidade do acampamento, entraram numa tenda, e, depois de terem comido e bebido, tomaram consigo ouro, prata e vestes, que foram esconder para si. Voltaram em seguida e entraram noutra tenda, e esconderam também o que puderam carregar dali.
9 Chơ tỗp alới pai neq: “Hái táq nneq tỡ pĩeiq! Tangái nâi la tangái bũi hỡr, ma hái tỡ yũah pỡq atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ranáq nâi. Khân hái acoan toau toâq poang tarưp, hái lứq roap tôt. Ngkíq, cóq hái pỡq chu dống puo sanua toâp, cớp atỡng án tễ ranáq bũi ỡn nâi.”
9 Então disseram um para o outro: Não está bem o que fazemos; hoje é um dia de boas novas. Se calarmos e esperarmos até o romper da aurora, seremos castigados. Vamos e informemos a casa do rei.
10 Ngkíq, alới loŏh tễ dỗn tahan Si-ri, chơ chu pỡ vil Sa-mari, cớp atỡng máh tahan kĩaq ngoah toong neq: “Tỗp hếq pỡq chu dỗn tahan tỗp Si-ri, ma tỡ hữm noau, tỡ bữn sâng sưong ntrớu; máh aséh cớp aséh dễn la noâng noau chŏ́q dŏq, dếh máh crơng tâng dống aroâiq la noâng plot.”
10 Foram e contaram o sucedido aos guardas da porta da cidade, dizendo-lhes: Entramos no acampamento dos sírios: não há ali ninguém, nem uma voz humana sequer, só há cavalos, jumentos amarrados e as tendas tais como foram levantadas.
11 Máh tahan kĩaq ngoah toong viang vil pỡq atỡng tễ ranáq nâi tâng dống puo.
11 Os guardas da porta deram sinais e a boa nova foi levada ao interior do palácio real.
12 Bo noâng sadâu, puo tamỡ tễ bếq, cớp atỡng máh cũai ayững atĩ án neq: “Cứq ễ atỡng anhia dáng tễ ngê tỗp Si-ri táq sanua, yuaq alới dáng tâng vil nâi hái cỡt panhieih khlac. Yuaq ngkíq, tỗp alới pỡq tooq yáng tiah dỗn; cớp alới chanchớm tỗp hái loŏh tễ vil pỡq chuaq sana, chơ tỗp alới cỗp hái mumoong, cớp cheng ndỡm vil hái hỡ.”
12 Era noite; o rei levantou-se e disse aos seus servos: Vou dizer-vos o que tramam os sírios: eles sabem que estamos famintos; por isso deixaram o acampamento e foram armar emboscadas no campo, pensando prender-nos vivos e penetrar em seguida na cidade, uma vez que tenhamos saído dela.
13 Bữn muoi noaq cũai ayững atĩ puo pai neq: “Máh proai tâng vil nâi khoiq pứt ŏ́c ngcuang chơ; alới cỡt ariang cũai khoiq cuchĩt. Ngkíq ớn sỡng náq cũai tễ tỗp hái dững sỡng lám aséh noâng tamoong, chơ pỡq nhêng chim ntrớu ca táq.”
13 Mas um dos servos do rei tomou a palavra: Tomemos cinco dos cavalos que nos restam e mandemo-los para ver o que há - sua sorte será a de todo o povo de Israel que ficou, e que vai perecer.
14 Alới rưoh bar lám sễ aséh rachíl cớp aséh; chơ puo ớn alới pỡq nhêng yỗn samoât, bữn ranáq ntrớu cỡt cớp tahan tỗp Si-ri.
14 Escolheram dois carros com os cavalos, e o rei os enviou para seguirem as pisadas do exército sírio, dizendo-lhes: Ide ver.
15 Tỗp alới pỡq toau toâq pỡ crỗng Yôr-dan. Bo alới pỡq, alới ramóh tampâc cớp crơng crớu tahan tỗp Si-ri táh yáng ayễq sốt rana, cỗ alới tál ễ lúh. Chơ máh cũai ki píh chu atỡng loah puo.
15 Eles seguiram os rastos dos sírios até o Jordão. Todo o caminho estava repleto de vestes e outros objetos que os sírios tinham abandonado em sua precipitação. Os mensageiros voltaram e contaram-no ao rei.
16 Chơ máh cũai proai Sa-mari loŏh tỗiq ĩt máh crơng crớu tâng dỗn tỗp Si-ri. Ranáq nâi cỡt rapĩeiq machớng Yiang Sursĩ khoiq atỡng chơ neq: Bỗt mi pái ki-lô, tỡ la racáu bali tapoât ki-lô, noau chếq muoi ŏ́c práq sâng.
16 Saiu então o povo e pilhou o acampamento dos sírios. E vendeu-se uma medida de flor de farinha por um siclo, e igualmente por um siclo duas medidas de cevada, como o Senhor o dissera.
17 Puo tỗp I-sarel ớn cũai sốt tahan ca dốq ỡt níc cớp án, yỗn pỡq kĩaq ngoah toong vil. Sốt tahan nâi pĩeiq cũai proai tĩn sarúq bân ngoah toong toau án cuchĩt. Ranáq nâi cỡt rapĩeiq santoiq Ê-li-sa khoiq pai bo puo toâq ramóh án.
17 O rei confiara a guarda da porta ao oficial em cujo braço se apoiava. Mas a porta, com os empurrões do povo, caiu e o povo o esmagou; e ele morreu, como havia predito o homem de Deus, quando o rei descera à sua casa.
18 Máh ranáq ki cỡt ariang Ê-li-sa khoiq atỡng puo chơ neq: “Bỗt mi pái ki-lô, tỡ la racáu bali tapoât ki-lô, noau chếq muoi ŏ́c práq sâng, machớng cớp kia noau chếq tâng dỗng tâng vil Sa-mari tê.”
18 O homem de Deus tinha dito ao rei: Amanhã, a esta mesma hora, duas medidas de cevada valerão um siclo à porta de Samaria, e uma medida de flor de farinha, um siclo igualmente.
19 Ma sốt tahan khoiq ta‑ỡi chơ neq: “Ranáq nâi tỡ têq cỡt, tam Yiang Sursĩ táq yỗn saro satooh tễ paloŏng ariang dỡq mia sanua toâp!”
19 E o oficial tinha respondido ao homem de Deus: Ainda que o Senhor fizesse janelas no céu, seria possível tal coisa? Ao que Eliseu replicara: Tu o verás, com os teus olhos, mas não comerás.
20 Chơ máh ranáq ki lứq toâq pỡ cũai sốt tahan ki, yuaq máh cũai proai tĩn sarúq án bân ngoah toong viang vil toau cuchĩt.
20 Foi o que lhe aconteceu: o povo o atropelou à porta, e ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.