2 Reis 7

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ê-li-sa pai neq: “Cóq anhia tamứng Yiang Sursĩ atỡng neq: Tâng tangái parnỡ sâm máh sanua nâi sĩa, anhia têq chỡng bỗt mi o lứq pái ki-lô, tỡ la racáu bali tapoât ki-lô, ma kia la ống muoi ŏ́c práq sâng; machớng kia pỡ dỗng tâng vil Sa-mari tê.”
1 Eliseu respondeu: — Escute o que o
2 Bữn muoi noaq tahan dốq kĩaq puo atỡng Ê-li-sa neq: “Lứq pai Yiang Sursĩ táq yỗn saro satooh tễ paloŏng ariang dỡq mia sanua toâp, ma ranáq nâi tỡ têq cỡt mŏ!”
2 O ajudante pessoal do rei disse a Eliseu: — Mesmo que o Eliseu respondeu: — Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.
3 Bữn pỗn náq samiang a‑ĩ tut hâp lứq ỡt yáng tiah ngoah toong vil Sa-mari. Alới manoaq blớh manoaq neq: “Cỗ nŏ́q hái acoan níc tâng ntốq nâi toau hái cuchĩt?
3 Quatro homens que sofriam de uma doença contagiosa da pele estavam do lado de fora dos portões da cidade de Samaria. Eles disseram uns aos outros: — Por que ficamos aqui sentados esperando a morte?
4 Khân hái sễq mut tâng vil hái, ki lứq hái cuchĩt khlac. Khân hái ỡt coah tiah vil, la mŏ cuchĩt. Ngkíq khaq hái pỡq chu dỗn cũai Si-ri. Khân alới dŏq, ki hái tamoong; ma khân alới cachĩt, ki hái cuchĩt.”
4 Não vale a pena entrar na cidade porque lá iríamos morrer de fome; mas, se ficarmos aqui, também morreremos. Vamos então para o acampamento dos sírios. Se eles nos deixarem viver, ficaremos vivos; se nos matarem, bem, nós vamos morrer de qualquer jeito mesmo.
5 Toâq cheq ễ sadâu, pỗn náq samiang ki pỡq chu dỗn cũai Si-ri. Tữ alới toâq, alới tỡ bữn hữm noau ỡt,
5 E assim, quando começou a escurecer, eles foram até o acampamento dos sírios. Porém, quando chegaram, não havia ninguém lá.
6 yuaq Yiang Sursĩ khoiq táq yỗn tahan tỗp Si-ri bữn sâng sưong rloâm-rlức sanŏ́q sưong aséh cớp sễ aséh rachíl sa‑ữi lứq. Ngkíq alới pai neq: “Cŏh lơ puo cũai I-sarel khoiq chang puo Hêt cớp puo Ê-yip-tô toâq chíl tỗp hái.”
6 Deus havia feito com que os sírios ouvissem um barulho que parecia o de um grande exército, com cavalos e carros de guerra. Então eles pensaram que o rei de Israel havia pago os reis dos heteus e dos egípcios e os seus exércitos para os atacarem.
7 Tâng sadâu ki toâp tahan tỗp Si-ri lúh pláh nheq ngcŏh cuchĩt; alới táh nheq máh crơng crớu tâng dống aroâiq, dếh aséh, lac‑da, cớp dỗn alới hỡ.
7 Por isso, ao anoitecer, os sírios haviam fugido para salvar a sua vida, abandonando as barracas, os cavalos e jumentos e deixando o acampamento como estava.
8 Tữ pỗn náq samiang a‑ĩ tut toâq pỡ ramŏ́h dỗn, alới mut nguaiq cha máh crơng sana noâng tâng dống aroâiq, dếh tỗiq ĩt máh práq, yễng, cớp tampâc. Moâm ki alới pỡq cutooq dŏq pỡ ntốq canŏ́h, chơ alới píh loah, cớp mut tâng máh dống aroâiq canŏ́h ễn, cớp táq machớng ki sĩa.
8 Quando os quatro homens chegaram ao acampamento, entraram numa barraca, comeram e beberam do que havia ali e pegaram a prata, o ouro e as roupas que acharam. Depois saíram e esconderam tudo. Aí voltaram, entraram em outra barraca e fizeram a mesma coisa.
9 Chơ tỗp alới pai neq: “Hái táq nneq tỡ pĩeiq! Tangái nâi la tangái bũi hỡr, ma hái tỡ yũah pỡq atỡng yỗn cũai canŏ́h dáng tễ ranáq nâi. Khân hái acoan toau toâq poang tarưp, hái lứq roap tôt. Ngkíq, cóq hái pỡq chu dống puo sanua toâp, cớp atỡng án tễ ranáq bũi ỡn nâi.”
9 Mas então disseram: — Nós não estamos agindo bem! Temos boas notícias e não devíamos ficar calados. Se esperarmos até amanhã para contar, certamente seremos castigados. Vamos agora mesmo contar isso lá no palácio.
10 Ngkíq, alới loŏh tễ dỗn tahan Si-ri, chơ chu pỡ vil Sa-mari, cớp atỡng máh tahan kĩaq ngoah toong neq: “Tỗp hếq pỡq chu dỗn tahan tỗp Si-ri, ma tỡ hữm noau, tỡ bữn sâng sưong ntrớu; máh aséh cớp aséh dễn la noâng noau chŏ́q dŏq, dếh máh crơng tâng dống aroâiq la noâng plot.”
10 Então saíram do acampamento dos sírios, voltaram para Samaria e gritaram para os guardas que estavam nos portões: — Nós fomos até o acampamento dos sírios e não vimos, nem ouvimos ninguém. Os cavalos e os jumentos estão lá amarrados, e as barracas estão do mesmo jeito que os sírios deixaram!
11 Máh tahan kĩaq ngoah toong viang vil pỡq atỡng tễ ranáq nâi tâng dống puo.
11 Os guardas anunciaram a notícia, e ela foi contada no palácio.
12 Bo noâng sadâu, puo tamỡ tễ bếq, cớp atỡng máh cũai ayững atĩ án neq: “Cứq ễ atỡng anhia dáng tễ ngê tỗp Si-ri táq sanua, yuaq alới dáng tâng vil nâi hái cỡt panhieih khlac. Yuaq ngkíq, tỗp alới pỡq tooq yáng tiah dỗn; cớp alới chanchớm tỗp hái loŏh tễ vil pỡq chuaq sana, chơ tỗp alới cỗp hái mumoong, cớp cheng ndỡm vil hái hỡ.”
12 Ainda era de noite, mas o rei se levantou e disse aos seus oficiais: — Vou dizer a vocês o que foi que os sírios planejaram. Eles sabem que nós não temos nenhuma comida e por isso saíram do acampamento e foram se esconder no campo. Eles pensam que nós vamos sair da cidade para procurar comida e aí nos pegarão vivos e conquistarão a cidade.
13 Bữn muoi noaq cũai ayững atĩ puo pai neq: “Máh proai tâng vil nâi khoiq pứt ŏ́c ngcuang chơ; alới cỡt ariang cũai khoiq cuchĩt. Ngkíq ớn sỡng náq cũai tễ tỗp hái dững sỡng lám aséh noâng tamoong, chơ pỡq nhêng chim ntrớu ca táq.”
13 Um dos oficiais disse: — Os que ficaram aqui na cidade vão morrer de qualquer jeito, como alguns já morreram. Portanto, deixe que nós mandemos alguns homens com cinco dos cavalos que restaram, para assim podermos descobrir o que foi que aconteceu.
14 Alới rưoh bar lám sễ aséh rachíl cớp aséh; chơ puo ớn alới pỡq nhêng yỗn samoât, bữn ranáq ntrớu cỡt cớp tahan tỗp Si-ri.
14 Eles escolheram alguns homens, e o rei os mandou em dois carros de guerra com ordem para descobrirem o que havia acontecido com o exército dos sírios.
15 Tỗp alới pỡq toau toâq pỡ crỗng Yôr-dan. Bo alới pỡq, alới ramóh tampâc cớp crơng crớu tahan tỗp Si-ri táh yáng ayễq sốt rana, cỗ alới tál ễ lúh. Chơ máh cũai ki píh chu atỡng loah puo.
15 Os homens foram até o rio Jordão e viram por toda a estrada as roupas e as armas que os sírios tinham abandonado enquanto fugiam. Então voltaram e contaram ao rei.
16 Chơ máh cũai proai Sa-mari loŏh tỗiq ĩt máh crơng crớu tâng dỗn tỗp Si-ri. Ranáq nâi cỡt rapĩeiq machớng Yiang Sursĩ khoiq atỡng chơ neq: Bỗt mi pái ki-lô, tỡ la racáu bali tapoât ki-lô, noau chếq muoi ŏ́c práq sâng.
16 O povo de Samaria saiu e avançou nas coisas que tinha no acampamento dos sírios. E, conforme o Senhor tinha dito, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada foram vendidos por uma barra de prata.
17 Puo tỗp I-sarel ớn cũai sốt tahan ca dốq ỡt níc cớp án, yỗn pỡq kĩaq ngoah toong vil. Sốt tahan nâi pĩeiq cũai proai tĩn sarúq bân ngoah toong toau án cuchĩt. Ranáq nâi cỡt rapĩeiq santoiq Ê-li-sa khoiq pai bo puo toâq ramóh án.
17 Acontece que o rei de Israel tinha colocado o seu ajudante pessoal como encarregado do portão da cidade. Esse oficial foi atropelado pelo povo e morreu, como Eliseu tinha dito quando o rei tinha ido falar com ele.
18 Máh ranáq ki cỡt ariang Ê-li-sa khoiq atỡng puo chơ neq: “Bỗt mi pái ki-lô, tỡ la racáu bali tapoât ki-lô, noau chếq muoi ŏ́c práq sâng, machớng cớp kia noau chếq tâng dỗng tâng vil Sa-mari tê.”
18 Eliseu tinha dito ao rei que no dia seguinte, naquela hora, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada seriam vendidos em Samaria por uma barra de prata,
19 Ma sốt tahan khoiq ta‑ỡi chơ neq: “Ranáq nâi tỡ têq cỡt, tam Yiang Sursĩ táq yỗn saro satooh tễ paloŏng ariang dỡq mia sanua toâp!”
19 e o oficial havia respondido: “Mesmo que o Senhor Deus abrisse janelas no céu e fizesse cair trigo e cevada, isso nunca poderia acontecer!” E Eliseu havia respondido: “Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.”
20 Chơ máh ranáq ki lứq toâq pỡ cũai sốt tahan ki, yuaq máh cũai proai tĩn sarúq án bân ngoah toong viang vil toau cuchĩt.
20 E foi exatamente isso o que aconteceu com ele: morreu pisado pelo povo no portão da cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.