2 Reis 6

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bữn muoi tangái, máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ca Ê-li-sa nhêng salĩq, alới loai neq: “Ntốq hái ỡt sanua hễp lứq!
1 Os discípulos dos profetas disseram a Eliseu: — Eis que o lugar em que moramos com você é pequeno demais para nós.
2 Sễq anhia yỗn hếq pỡq poâiq aluang mpễr crỗng Yôr-dan, chơ hái táq loah dống tamái.”
2 Vamos até o Jordão, tomemos de lá cada um de nós uma viga e construamos um lugar para morar. Ele respondeu: — Vão.
3 Bữn muoi noaq tễ tỗp alới kiauq Ê-li-sa ễq án pỡq tê; ngkíq yuaq án pỡq cớp alới.
3 Mas um deles disse: — Tenha a bondade de ir com estes seus servos. Eliseu disse: — Eu irei.
4 Chơ alới pruam pỡq parnơi. Tữ tỗp alới toâq pỡ tor crỗng Yôr-dan, alới mbỡiq tamư aluang.
4 E foi com eles. Quando chegaram ao Jordão, cortaram madeira.
5 Ma bo alới tamư, bữn muoi noaq tễ tỗp alới táq yỗn pla achât parlễc tễ pár, cớp satooh tâng dỡq. Ngkíq án arô Ê-li-sa neq: “Achuaih ơi! Nŏ́q cứq ễ táq, achât cứq mian tễ yớu khoiq satooh tâng dỡq chơ.”
5 Aconteceu que, enquanto um deles derrubava um tronco, o machado caiu na água. Ele gritou: — Ai! Meu senhor! O machado era emprestado.
6 Ê-li-sa blớh án: “Bân léq án satooh?”
6 O homem de Deus perguntou: — Onde caiu? Ele mostrou-lhe o lugar. Então Eliseu cortou um galho, jogou-o na água naquele lugar, e fez o ferro flutuar.
7 Án ớn samiang ki neq: “Pỡq! Mới tavoc ĩt pla achât ki.”
7 Então disse: — Pegue-o. O homem estendeu a mão e o pegou.
8 Puo tỗp Si-ri ễ chíl tỗp I-sarel. Ngkíq án sarhống cớp máh cũai ayững atĩ án, cớp rưoh muoi ntốq dŏq táng dỗn.
8 O rei da Síria estava em guerra contra Israel. E, em conselho com os seus oficiais, disse: — Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Ma Ê-li-sa cơiq santoiq catoaih puo cũai I-sarel chỗi pỡq cheq ntốq ki, yuaq tỗp Si-ri crŏ́q ễ chíl alới.
9 Mas o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: — Evite passar por tal lugar, porque os sírios estão descendo para ali.
10 Ngkíq puo cũai I-sarel patâp tỗp tahan kĩaq ntốq ki yỗn samoât. Ê-li-sa cơi atỡng ngkíq sa‑ữi trỗ.
10 O rei de Israel enviou tropas ao lugar de que o homem de Deus lhe havia falado e de que o tinha avisado, e, assim, se salvou mais do que uma ou duas vezes.
11 Puo Si-ri sâng ngua lứq tễ ranáq nâi; chơ án arô máh sốt tahan, cớp blớh alới neq: “Noau tễ tỗp anhia ỡt coah puo cũai I-sarel?”
11 O rei da Síria ficou angustiado com este incidente. Então chamou os seus servos e perguntou: — Vocês não vão me dizer quem dos nossos está do lado do rei de Israel?
12 Bữn muoi noaq sốt tahan ta‑ỡi neq: “Puo ơi! Lứq tỡ bữn noau; ma bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ramứh Ê-li-sa; án têq dáng nheq, chơ atỡng puo cũai I-sarel tễ máh santoiq anhia pai tâng clống anhia bếq.”
12 Um dos servos respondeu: — Ninguém, ó rei, meu senhor. Mas o profeta Eliseu, que está em Israel, conta ao rei de Israel as palavras que o senhor fala no seu quarto de dormir.
13 Chơ puo ớn neq: “Anhia pỡq chuaq, cớp cỗp chíq án.”
13 Então o rei disse: — Vão e descubram onde ele está, para que eu mande prendê-lo. E contaram ao rei: — Eis que ele está em Dotã.
14 Ngkíq puo ớn máh cũai tahan pỡq chu ki ễn, dếh aséh cớp sễ aséh rachíl hỡ. Tỗp alới toâq pỡ vil ki muoi mpứt, cớp ỡt crŏ́q lavíng nheq vil ki.
14 Então o rei enviou para lá cavalos, carros de guerra e um grande exército. Eles chegaram de noite e cercaram a cidade.
15 Toâq poang tarưp, cũai táq ranáq Ê-li-sa tamỡ tễ cláih; tữ án loŏh yáng tiah dống, án hữm tahan tỗp Si-ri cớp aséh, dếh sễ aséh rachíl hỡ ỡt lavíng mpễr vil. Ngkíq án tál tháng lúh chu atỡng Ê-li-sa, cớp pai casang neq: “Achuaih ơi! Sanua, nŏ́q hái ễ táq?”
15 O servo do homem de Deus levantou-se bem cedo e, ao sair, eis que tropas, cavalos e carros de guerra haviam cercado a cidade. Então o moço disse a Eliseu: — Ai, meu senhor! Que faremos?
16 Ê-li-sa ta‑ỡi án neq: “Chỗi ngcŏh ntrớu! Yuaq tỗp ỡt cớp hái, clứng hỡn tễ tỗp alới.”
16 Ele respondeu: — Não tenha medo, porque são mais os que estão conosco do que os que estão com eles.
17 Chơ Ê-li-sa câu neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia pớh moat cũai táq ranáq cứq yỗn án bữn hữm samoât.”
17 E Eliseu orou e disse: — O
18 Toâq tỗp Si-ri mut chíl, Ê-li-sa câu neq: “Cucốh Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia táq yỗn moat cũai nâi cỡt sũt nheq.”
18 E, quando os sírios desceram contra ele, Eliseu orou ao Senhor e disse: — Peço-te que firas esta gente de cegueira. E ele os feriu de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.
19 Chơ Ê-li-sa pỡq chu tỗp alới, cớp pai neq: “Anhia pỡq tỡ bữn pĩeiq rana. Nâi la tỡ cỡn vil anhia ntôm chuaq. Cóq anhia puai cứq; cứq ễ dững anhia pỡq chu samiang anhia chuaq.”
19 Então Eliseu lhes disse: — Não é este o caminho, nem esta a cidade; sigam-me, e eu os guiarei ao homem que vocês estão procurando. E os guiou à cidade de Samaria.
20 Tữ tỗp alới mut tâng clống vil, Ê-li-sa câu neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia pớh moat máh cũai nâi yỗn alới têq hữm loah.”
20 Quando eles chegaram a Samaria, Eliseu disse: — Ó E o
21 Toâq puo I-sarel hữm tỗp Si-ri, án blớh Ê-li-sa neq: “Têq tỡ, hếq cachĩt táh tỗp alới?”
21 Quando o rei de Israel os viu, perguntou a Eliseu: — Meu pai, devo matá-los? Devo matá-los?
22 Ê-li-sa ta‑ỡi: “Chỗi! Chỗi cachĩt alới. Lứq samoât anhia dốq tỡ bữn cachĩt cũai anhia bữn cỗp tâng ntốq rachíl. Cóq anhia ĩt crơng sana cớp dỡq yỗn tỗp alới nguaiq cha, chơ acláh yỗn tỗp alới chu pỡ puo alới.”
22 Ele respondeu: — Não os mate! Você mataria aqueles que fizesse prisioneiros com a sua espada e o seu arco? Ordena que lhes deem pão e água, para que comam, bebam e voltem para o seu senhor.
23 Ngkíq puo tỗp I-sarel ĩt crơng sana yỗn tỗp alới cha. Toâq moâm tỗp alới nguaiq cha, án ớn tỗp alới chu loah pỡ puo Si-ri. Noap tễ tangái ki, tỗp Si-ri tỡ bữn chíl noâng cruang I-sarel.
23 Então o rei ofereceu-lhes um grande banquete, e comeram e beberam. Ele os despediu e eles voltaram para o seu senhor. E da parte da Síria não houve mais investidas na terra de Israel.
24 Dũn tễ ki, Ben-hadat puo Si-ri dững máh tahan án pỡq chíl cruang I-sarel, cớp ỡt crŏ́q lavíng dŏq vil Sa-mari.
24 Depois disto, Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército, foi e sitiou a cidade de Samaria.
25 Ranáq lavíng trỗ nâi táq yỗn vil Sa-mari ŏ́q crơng sana, toau alới chếq muoi nám plỡ aséh dễn bữn kia tacual chít ŏ́c práq; cớp muoi boq bát bữn kia sỡng ŏ́c práq.
25 Houve grande fome em Samaria. Eis que a sitiaram, a ponto de se vender a cabeça de um jumento por oitenta moedas de prata e um pouco de esterco de pomba por cinco moedas de prata.
26 Bữn muoi tangái, puo I-sarel tayáh lavíng mpễr viang vil. Ma bữn muoi noaq mansễm arô án neq: “Puo ơi! Sễq anhia chuai hếq nứng!”
26 Quando o rei de Israel vinha passando, andando sobre a muralha, uma mulher gritou: — Ajude-me, ó rei, meu senhor!
27 Puo ta‑ỡi: “Khân Yiang Sursĩ tỡ bữn chuai mới, ki nŏ́q têq cứq chuai mới? Nŏ́q mới hữm cứq bữn dỗi cớp blŏ́ng nho tỡ?”
27 Ele respondeu: Se o
28 Puo blớh mansễm ki: “Mới bữn ŏ́c túh coat ntrớu?”
28 E o rei acrescentou: — Qual é o seu problema? Ela respondeu: — Esta mulher me disse: “Dê o seu filho, para que hoje o comamos, e amanhã comeremos o meu.”
29 Ngkíq, hếq ĩt con samiang hếq táq crơng sana. Ma toâq tangái parnỡ, hếq ớn án ĩt con samiang án ễn táq sana, ma án pỡq cutooq chíq con án.”
29 Assim, cozinhamos o meu filho e o comemos. Mas no outro dia, quando eu disse a ela: “Dê o seu filho, para que o comamos”, ela o escondeu.
30 Toâq puo sâng mansễm ki pai ngkíq, án háq au án bữm cỗ sâng ngua lứq bo án tayáh tâng pỡng viang vil. Ma máh cũai proai nhêng cloân chu án, alới hữm án sớp tampâc tanúh pưn tampâc án tâc.
30 Ao ouvir as palavras da mulher, o rei rasgou as suas roupas. Como ele estava andando sobre a muralha, o povo olhou e viu que, por baixo, sobre a pele, o rei estava usando pano de saco.
31 Chơ án cu‑ỗi pai neq: “Khân tacong Ê-li-sa con samiang Saphat tỡ bữn ta-ŏh tâng tangái nâi, cứq sễq Yiang Sursĩ cachĩt chíq cứq!”
31 Então o rei disse: — Que Deus me castigue se até o final do dia Eliseu, filho de Safate, ainda estiver com a cabeça sobre os ombros.
32 Chơ án ớn cũai pỡq coâiq Ê-li-sa. Ma bo ki Ê-li-sa ỡt cớp máh cũai sốt máh sâu tỗp I-sarel ca toâq sa‑óh án. Nhũang ranễng tễ puo toâq, Ê-li-sa khoiq pai chóq máh cũai sốt neq: “Án ca cơi cachĩt cũai, án ớn noau toâq cachĩt cứq! Tữ án toâq pỡ ntốq nâi, anhia catáih chíq ngoah toong, chỗi yỗn án mut. Chơ puo ễ toâq tapun án.”
32 Eliseu estava sentado em sua casa, juntamente com os anciãos. O rei enviou um homem à sua frente. Mas, antes que o mensageiro chegasse, Eliseu disse aos anciãos: — Vocês estão vendo como aquele filho de um assassino mandou alguém para cortar a minha cabeça? Quando o mensageiro vier, fechem a porta e empurrem-no com ela. Não é fato que logo depois dele se ouvirá o barulho dos passos de seu senhor?
33 Ê-li-sa táq ntỡng tỡ yũah loâp nheq santoiq ki, ma nhũang bữn ranễng tễ puo toâq, cớp pai neq: “Bữn Yiang Sursĩ toâp yỗn máh ranáq túh coat nâi toâq pỡ tỗp hái! Cỗ nŏ́q cứq noâng ngcuang Yiang Sursĩ?”
33 Enquanto Eliseu ainda falava com eles, chegou o rei, que disse: — Eis que este mal vem do

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.