2 Reis 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Bữn muoi tangái, máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ca Ê-li-sa nhêng salĩq, alới loai neq: “Ntốq hái ỡt sanua hễp lứq!
1 Os filhos dos profetas disseram a Eliseu: Eis que o lugar em que habitamos diante da tua face é estreito demais para nós.
2 Sễq anhia yỗn hếq pỡq poâiq aluang mpễr crỗng Yôr-dan, chơ hái táq loah dống tamái.”
2 Vamos, pois até o Jordão, tomemos de lá cada um de nós, uma viga, e ali edifiquemos para nós um lugar em que habitemos. Respondeu ele: Ide.
3 Bữn muoi noaq tễ tỗp alới kiauq Ê-li-sa ễq án pỡq tê; ngkíq yuaq án pỡq cớp alới.
3 Disse-lhe um deles: Digna-te de ir com os teus servos. E ele respondeu: Eu irei.
4 Chơ alới pruam pỡq parnơi. Tữ tỗp alới toâq pỡ tor crỗng Yôr-dan, alới mbỡiq tamư aluang.
4 Assim foi com eles; e, chegando eles ao Jordão, cortavam madeira.
5 Ma bo alới tamư, bữn muoi noaq tễ tỗp alới táq yỗn pla achât parlễc tễ pár, cớp satooh tâng dỡq. Ngkíq án arô Ê-li-sa neq: “Achuaih ơi! Nŏ́q cứq ễ táq, achât cứq mian tễ yớu khoiq satooh tâng dỡq chơ.”
5 Mas sucedeu que, ao derrubar um deles uma viga, o ferro do machado caiu na água; e ele clamou, dizendo: Ai, meu senhor! ele era emprestado.
6 Ê-li-sa blớh án: “Bân léq án satooh?”
6 Perguntou o homem de Deus: Onde caiu? E ele lhe mostrou o lugar. Então Eliseu cortou um pau, e o lançou ali, e fez flutuar o ferro.
7 Án ớn samiang ki neq: “Pỡq! Mới tavoc ĩt pla achât ki.”
7 E disse: Tira-o. E ele estendeu a mão e o tomou.
8 Puo tỗp Si-ri ễ chíl tỗp I-sarel. Ngkíq án sarhống cớp máh cũai ayững atĩ án, cớp rưoh muoi ntốq dŏq táng dỗn.
8 Ora, o rei da Síria fazia guerra a Israel; e teve conselho com os seus servos, dizendo: Em tal e tal lugar estará o meu acampamento.
9 Ma Ê-li-sa cơiq santoiq catoaih puo cũai I-sarel chỗi pỡq cheq ntốq ki, yuaq tỗp Si-ri crŏ́q ễ chíl alới.
9 E o homem de Deus mandou dizer ao rei de Israel: Guarda-te de passares por tal lugar porque os sírios estão descendo ali.
10 Ngkíq puo cũai I-sarel patâp tỗp tahan kĩaq ntốq ki yỗn samoât. Ê-li-sa cơi atỡng ngkíq sa‑ữi trỗ.
10 Pelo que o rei de Israel enviou àquele lugar, de que o homem de Deus lhe falara, e de que o tinha avisado, e assim se salvou. Isso aconteceu não uma só vez, nem duas.
11 Puo Si-ri sâng ngua lứq tễ ranáq nâi; chơ án arô máh sốt tahan, cớp blớh alới neq: “Noau tễ tỗp anhia ỡt coah puo cũai I-sarel?”
11 Turbou-se por causa disto o coração do rei da Síria que chamou os seus servos, e lhes disse: Não me fareis saber quem dos nossos é pelo rei de Israel?
12 Bữn muoi noaq sốt tahan ta‑ỡi neq: “Puo ơi! Lứq tỡ bữn noau; ma bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ramứh Ê-li-sa; án têq dáng nheq, chơ atỡng puo cũai I-sarel tễ máh santoiq anhia pai tâng clống anhia bếq.”
12 Respondeu um dos seus servos: Não é assim, ó rei meu senhor, mas o profeta Eliseu que está em Israel, faz saber ao rei de Israel as palavras que falas na tua câmara de dormir.
13 Chơ puo ớn neq: “Anhia pỡq chuaq, cớp cỗp chíq án.”
13 E ele disse: Ide e vede onde ele está, para que eu envie e mande trazê-lo. E foi-lhe dito; Eis que está em Dotã.
14 Ngkíq puo ớn máh cũai tahan pỡq chu ki ễn, dếh aséh cớp sễ aséh rachíl hỡ. Tỗp alới toâq pỡ vil ki muoi mpứt, cớp ỡt crŏ́q lavíng nheq vil ki.
14 Então enviou para lá cavalos, e carros, e um grande exército, os quais vieram de noite e cercaram a cidade.
15 Toâq poang tarưp, cũai táq ranáq Ê-li-sa tamỡ tễ cláih; tữ án loŏh yáng tiah dống, án hữm tahan tỗp Si-ri cớp aséh, dếh sễ aséh rachíl hỡ ỡt lavíng mpễr vil. Ngkíq án tál tháng lúh chu atỡng Ê-li-sa, cớp pai casang neq: “Achuaih ơi! Sanua, nŏ́q hái ễ táq?”
15 Tendo o moço do homem de Deus se levantado muito cedo, saiu, e eis que um exército tinha cercado a cidade com cavalos e carros. Então o moço disse ao homem de Deus: Ai, meu senhor! que faremos?
16 Ê-li-sa ta‑ỡi án neq: “Chỗi ngcŏh ntrớu! Yuaq tỗp ỡt cớp hái, clứng hỡn tễ tỗp alới.”
16 Respondeu ele: Não temas; porque os que estão conosco são mais do que os que estão com eles.
17 Chơ Ê-li-sa câu neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia pớh moat cũai táq ranáq cứq yỗn án bữn hữm samoât.”
17 E Eliseu orou, e disse: Ó senhor, peço-te que lhe abras os olhos, para que veja. E o Senhor abriu os olhos do moço, e ele viu; e eis que o monte estava cheio de cavalos e carros de fogo em redor de Eliseu.
18 Toâq tỗp Si-ri mut chíl, Ê-li-sa câu neq: “Cucốh Yiang Sursĩ cứq ơi! Sễq anhia táq yỗn moat cũai nâi cỡt sũt nheq.”
18 Quando os sírios desceram a ele, Eliseu orou ao Senhor, e disse: Fere de cegueira esta gente, peço-te. E o Senhor os feriu de cegueira, conforme o pedido de Eliseu.
19 Chơ Ê-li-sa pỡq chu tỗp alới, cớp pai neq: “Anhia pỡq tỡ bữn pĩeiq rana. Nâi la tỡ cỡn vil anhia ntôm chuaq. Cóq anhia puai cứq; cứq ễ dững anhia pỡq chu samiang anhia chuaq.”
19 Então Eliseu lhes disse: Não é este o caminho, nem é esta a cidade; segui-me, e guiar-vos-ei ao homem que buscais. E os guiou a Samária.
20 Tữ tỗp alới mut tâng clống vil, Ê-li-sa câu neq: “Cucốh Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia pớh moat máh cũai nâi yỗn alới têq hữm loah.”
20 E sucedeu que, chegando eles a Samária, disse Eliseu: Ó Senhor, abre a estes os olhos para que vejam. O Senhor lhes abriu os olhos, e viram; e eis que estavam no meio de Samária.
21 Toâq puo I-sarel hữm tỗp Si-ri, án blớh Ê-li-sa neq: “Têq tỡ, hếq cachĩt táh tỗp alới?”
21 Quando o rei de Israel os viu, disse a Eliseu: Feri-los-ei, feri-los-ei, meu pai?
22 Ê-li-sa ta‑ỡi: “Chỗi! Chỗi cachĩt alới. Lứq samoât anhia dốq tỡ bữn cachĩt cũai anhia bữn cỗp tâng ntốq rachíl. Cóq anhia ĩt crơng sana cớp dỡq yỗn tỗp alới nguaiq cha, chơ acláh yỗn tỗp alới chu pỡ puo alới.”
22 Respondeu ele: Não os ferirás; feririas tu os que tomasses prisioneiros com a tua espada e com o teu arco? Põe-lhes diante pão e água, para que comam e bebam, e se vão para seu senhor.
23 Ngkíq puo tỗp I-sarel ĩt crơng sana yỗn tỗp alới cha. Toâq moâm tỗp alới nguaiq cha, án ớn tỗp alới chu loah pỡ puo Si-ri. Noap tễ tangái ki, tỗp Si-ri tỡ bữn chíl noâng cruang I-sarel.
23 Preparou-lhes, pois, um grande banquete; e eles comeram e beberam; então ele os despediu, e foram para seu senhor. E as tropas dos sírios desistiram de invadir a terra de Israel.
24 Dũn tễ ki, Ben-hadat puo Si-ri dững máh tahan án pỡq chíl cruang I-sarel, cớp ỡt crŏ́q lavíng dŏq vil Sa-mari.
24 Sucedeu, depois disto, que Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntando todo o seu exército, subiu e cercou Samária.
25 Ranáq lavíng trỗ nâi táq yỗn vil Sa-mari ŏ́q crơng sana, toau alới chếq muoi nám plỡ aséh dễn bữn kia tacual chít ŏ́c práq; cớp muoi boq bát bữn kia sỡng ŏ́c práq.
25 E houve grande fome em Samária, porque mantiveram o cerco até que se vendeu uma cabeça de jumento por oitenta siclos de prata, e a quarta parte dum cabo de esterco de pombas por cinco siclos de prata.
26 Bữn muoi tangái, puo I-sarel tayáh lavíng mpễr viang vil. Ma bữn muoi noaq mansễm arô án neq: “Puo ơi! Sễq anhia chuai hếq nứng!”
26 E sucedeu que, passando o rei de Israel pelo muro, uma mulher lhe gritou, dizendo: Acode-me, ó rei meu Senhor.
27 Puo ta‑ỡi: “Khân Yiang Sursĩ tỡ bữn chuai mới, ki nŏ́q têq cứq chuai mới? Nŏ́q mới hữm cứq bữn dỗi cớp blŏ́ng nho tỡ?”
27 Mas ele lhe disse: Se o Senhor não te acode, donde te acudirei eu? da eira ou do lagar?
28 Puo blớh mansễm ki: “Mới bữn ŏ́c túh coat ntrớu?”
28 Contudo o rei lhe perguntou: Que tens? E disse ela: Esta mulher me disse: Dá cá o teu filho, para que hoje o comamos, e amanhã comeremos o meu filho.
29 Ngkíq, hếq ĩt con samiang hếq táq crơng sana. Ma toâq tangái parnỡ, hếq ớn án ĩt con samiang án ễn táq sana, ma án pỡq cutooq chíq con án.”
29 cozemos, pois, o meu filho e o comemos; e ao outro dia lhe disse eu: Dá cá o teu filho para que o comamos; e ela escondeu o seu filho.
30 Toâq puo sâng mansễm ki pai ngkíq, án háq au án bữm cỗ sâng ngua lứq bo án tayáh tâng pỡng viang vil. Ma máh cũai proai nhêng cloân chu án, alới hữm án sớp tampâc tanúh pưn tampâc án tâc.
30 Ouvindo o rei as palavras desta mulher, rasgou as suas vestes {ora, ele ia passando pelo muro}; e o povo olhou e viu que o rei trazia saco por dentro, sobre a sua carne.
31 Chơ án cu‑ỗi pai neq: “Khân tacong Ê-li-sa con samiang Saphat tỡ bữn ta-ŏh tâng tangái nâi, cứq sễq Yiang Sursĩ cachĩt chíq cứq!”
31 Então disse ele: Assim me faça Deus, e outro tanto, se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, lhe ficar hoje sobre os ombros.
32 Chơ án ớn cũai pỡq coâiq Ê-li-sa. Ma bo ki Ê-li-sa ỡt cớp máh cũai sốt máh sâu tỗp I-sarel ca toâq sa‑óh án. Nhũang ranễng tễ puo toâq, Ê-li-sa khoiq pai chóq máh cũai sốt neq: “Án ca cơi cachĩt cũai, án ớn noau toâq cachĩt cứq! Tữ án toâq pỡ ntốq nâi, anhia catáih chíq ngoah toong, chỗi yỗn án mut. Chơ puo ễ toâq tapun án.”
32 Estava então Eliseu sentado em sua casa, e também os anciãos estavam sentados com ele, quando o rei enviou um homem adiante de si; mas, antes que o mensageiro chegasse a Eliseu, disse este aos anciãos: Vedes como esse filho de homicida mandou tirar-me a cabeça? Olhai quando vier o mensageiro, fechai a porta, e empurrai-o para fora com a porta. Porventura não vem após ele o ruído dos pés do seu senhor?
33 Ê-li-sa táq ntỡng tỡ yũah loâp nheq santoiq ki, ma nhũang bữn ranễng tễ puo toâq, cớp pai neq: “Bữn Yiang Sursĩ toâp yỗn máh ranáq túh coat nâi toâq pỡ tỗp hái! Cỗ nŏ́q cứq noâng ngcuang Yiang Sursĩ?”
33 Quando Eliseu ainda estava falando com eles, eis que o mensageiro desceu a ele; e disse: Eis que este mal vem do Senhor; por que, pois, esperaria eu mais pelo Senhor ?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.