2 Crônicas 21

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Toâq Yê-hô-saphat cuchĩt, noau tứp án pỡ ping achúc achiac án tâng Vil Davĩt. Chơ Yê-hô-ram con samiang án ễn chỗn cỡt puo pláih án.
1 Josafá morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Jeorão ficou no lugar dele como rei.
2 Yê-hô-ram la con samiang Yê-hô-saphat puo Yuda; án bữn a‑ễm samiang tapoât náq, ramứh A-saria, Yê-hiel, Sa-chari, A-saria-hu, Mi-kêl, cớp Sê-patia.
2 Jeorão, filho do rei Josafá, de Judá, tinha seis irmãos, que se chamavam Azarias, Jeiel, Zacarias, Azarias, Micael e Sefatias.
3 Mpoaq alới chiau práq, yễng, cớp crơng bữn kia lứq yỗn tỗp alới, chơ chóh tỗp alới cỡt cũai sốt máh vil tâng cruang Yuda, la vil ca bữn viang khâm. Ma cỗ Yê-hô-ram cỡt ai clúng, ngkíq Yê-hô-saphat mpoaq alới, chóh án cỡt puo.
3 Josafá deu a eles muitos presentes de prata e ouro e objetos de valor. E a cada um entregou o governo de uma das cidades de Judá que eram protegidas por muralhas. Mas ele escolheu Jeorão, o filho mais velho, para ser o rei depois dele.
4 Toâq Yê-hô-ram bữn cỡt sốt nheq cruang cutễq Yuda, án cachĩt táh nheq máh a‑ễm samiang án bữm; cớp án cachĩt dếh muoi pún cũai sốt tâng tỗp I-sarel hỡ.
4 Quando se tornou rei, Jeorão se firmou no poder e então mandou matar todos os seus irmãos e também algumas das altas autoridades de Israel.
5 Yê-hô-ram cỡt puo bo án pái chít la bar cumo, cớp án cỡt sốt tâng vil Yaru-salem tacual cumo.
5 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei e governou oito anos em Jerusalém.
6 Án táq ranáq sâuq, tũoiq ĩn puo Ahap cớp máh puo canŏ́h tâng cruang I-sarel, yuaq án racoâiq cớp con cumũr puo Ahap. Án táq ranáq sâuq choâng moat Yiang Sursĩ.
6 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e por isso Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
7 Ma Yiang Sursĩ tỡ ễq pupứt nheq tŏ́ng toiq Davĩt, yuaq án khoiq par‑ữq cớp Davĩt chơ. Án khoiq pruam la bữn níc cũai tễ tŏ́ng toiq án cỡt sốt.
7 mas o Senhor não quis acabar com os descendentes do rei Davi, pois havia feito uma aliança com Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
8 Bo dỡi Yê-hô-ram cỡt puo, tỗp Ê-dôm táq choac ễ chíl cruang Yuda. Ngkíq cũai cruang Ê-dôm cayoah cớp chóh puo alới bữm.
8 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
9 Yuaq ngkíq, Yê-hô-ram cớp tỗp tahan án dững máh sễ aséh rachíl pỡq chíl tỗp Ê-dôm. Máh tỗp tahan Ê-dôm lavíng nheq tỗp alới, ma toâq sadâu tỗp alới lúh aloŏh cớp bữn vớt tễ cũai Ê-dôm ca kĩaq lavíng alới; cớp tỗp alới lúh sadâu ki toâp.
9 Por isso, Jeorão e os seus oficiais, com os seus carros de guerra, invadiram Edom e ali foram cercados pelos edomitas. Jeorão e os seus comandantes dos carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite e escaparam.
10 Noap tễ tangái ki, Ê-dôm cayoah cỡt miar cruang tễ cruang Yuda. Bo ki vil Lip-na chíl loah cruang Yuda, yuaq Yê-hô-ram khoiq calỡih táh Yiang Sursĩ, la Ncháu achúc achiac án.
10 Desse tempo até hoje , Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época, a cidade de Libna também se revoltou porque Jeorão tinha abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados.
11 Hỡn tễ ki ễn, Yê-hô-ram ayứng ntốq dŏq cucốh sang yiang canŏ́h sa‑ữi ntốq tâng pỡng cóh tâng cruang Yuda, táq yỗn cũai Yuda cớp cũai tâng vil Yaru-salem táq lôih chóq Yiang Sursĩ.
11 Ele construiu lugares pagãos de adoração nas montanhas de Judá, levou os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos e fez o povo de Judá abandonar a Deus.
12 Ê-li, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cơiq muoi khlễc choâiq thỡ yỗn Yê-hô-ram. Tâng thỡ ki án chĩc neq: “Yiang Sursĩ la Ncháu Davĩt, achúc achiac mới, khoiq pai neq: ‘Mới tỡ bữn táq puai ariang puo Yê-hô-saphat mpoaq mới, tỡ la puo Asa achuaih ỗng mới, khoiq táq.
12 Aí o profeta Elias escreveu a Jeorão uma carta, na qual dizia o seguinte: “É isto o que diz o
13 Ma mới tũoiq machớng máh puo cũai I-sarel ca radững cũai Yuda cớp cũai Yaru-salem táq tỡ bữn tanoang tapứng chóq Yiang Sursĩ; mới táq samoât Ahap khoiq radững cũai I-sarel tễ nhũang. Mới khoiq cachĩt máh a‑ễm samiang mới bữm, la máh con tŏ́ng mpoaq mới, ma tỗp alới o hỡn tễ mới.
13 mas seguiu o mau exemplo dos reis de Israel. Você levou o povo de Judá e os moradores de Jerusalém a adorarem ídolos, como fazem os reis de Israel. E também matou os seus próprios irmãos, que eram melhores do que você.
14 Ngkíq, sanua mới, máh cũai proai mới, con samiang cớp lacuoi mới cóq roap tôt tễ Yiang Sursĩ, cớp máh sanốc ntữn mới bữm cỡt pứt nheq.
14 Por isso, o Senhor Deus vai fazer cair um castigo terrível sobre o povo de Judá e sobre os filhos e as mulheres que você tem e vai destruir tudo o que é seu.
15 Tỗ mới bữm cóq chĩuq a‑ĩ tâng ruaiq ntâng lứq, toau ruaiq ki loŏh tễ tỗ mới.’”
15 E você mesmo vai ter uma doença intestinal muito séria, que irá piorando cada vez mais, até que os seus intestinos saiam do corpo.’ ”
16 Yiang Sursĩ táq yỗn máh cũai Phi-li-tin cớp cũai Arap ca ỡt cheq tor dỡq mưt pỡ ntốq tỗp Ê-thia-bi ỡt, alới sâng ũan chóq Yê-hô-ram.
16 O Senhor Deus fez com que os filisteus e os árabes que eram vizinhos dos etíopes que moravam no litoral ficassem furiosos com Jeorão.
17 Tỗp alới rachíl cớp cruang Yuda, chíl mut chu clống dống puo cớp pũr máh crơng crớu tâng dống ki. Alới cỗp nheq máh con lacuoi puo dững táq tũ. Ống manoaq Yê-hũa-hat con samiang ralŏ́h án toâp tỡ bữn pĩeiq noau cỗp.
17 Eles invadiram o país de Judá, derrotaram Jeorão e levaram embora todos os bens do palácio e também os filhos e as mulheres de Jeorão. Deixaram somente Acazias, o seu filho mais moço.
18 Vớt tễ ki, Yiang Sursĩ táq yỗn puo cỡt a‑ĩ tâng ruaiq.
18 Depois de tudo isso, o Senhor castigou Jeorão com uma doença intestinal incurável.
19 A‑ĩ nâi ntâng lứq nheq bar cumo, lulieih tantai toau án cuchĩt. Máh cũai proai tỡ bữn cứm ũih yỗn blữ dŏq táq rit tanúh yỗn án, ariang alới khoiq tanúh yỗn achúc achiac án.
19 Ele foi piorando cada vez mais, até que depois de dois anos os intestinos saíram do corpo dele, e Jeorão morreu, sofrendo dores terríveis. O povo não acendeu uma fogueira em honra dele, como havia feito para os seus antepassados.
20 Yê-hô-ram cỡt puo bo án pái chít la bar cumo, cớp cỡt sốt tâng vil Yaru-salem tacual cumo. Án cuchĩt, ma tỡ bữn noau tanúh ngua ntrớu yỗn án. Tỗp alới tứp án pỡ Vil Davĩt, ma tỡ bữn tứp tâng ping máh cũai puo.
20 Jeorão tinha trinta e dois anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém oito anos. Quando morreu, ninguém sentiu falta dele; ele foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.