2 Crônicas 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Moâm ki, bữn máh tỗp Mô-ap, Amôn, cớp Mê-unit pruam parnơi ễ chíl puo Yê-hô-saphat, puo cruang Yuda.
1 Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.
2 Bữn noau dững santoiq pau mut atỡng puo Yê-hô-saphat neq: “Bữn muoi tỗp tahan Ê-dôm clứng lứq toâq tễ angia coah tooh dỡq mưt Boi. Tỗp alới khoiq chíl riap vil Hasa-sôn Tamar chơ. (Vil nâi bữn ramứh En Kê-di hỡ.) Sanua alới ntôm toâq ễ chíl anhia ễn.”
2 Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Yê-hô-saphat sâng ngcŏh; chơ án câu sễq tễ Yiang Sursĩ nheq mứt pahỡm. Cớp án ớn noau pỡq pau chũop cruang Yuda yỗn ót sana muoi tangái.
3 E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 Cũai proai dũ vil tâng cruang Yuda toâq rôm parnơi dŏq câu sễq yỗn Yiang Sursĩ chuai. Tỗp alới loŏh tễ máh vil alới ỡt, chơ pỡq chu vil Yaru-salem dŏq câu sễq tễ Yiang Sursĩ.
4 E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.
5 Yê-hô-saphat tayứng yáng moat máh cũai proai cruang Yuda cớp cũai proai tâng vil Yaru-salem ca toâq rôm parnơi pỡ nchŏh tamái choâng moat Dống Sang Toâr,
5 E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,
6 cớp án aloŏh sưong casang câu neq: “Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu achúc achiac tỗp hếq, ơi! Tễ pỡng paloŏng anhia ndỡm máh cũai tâng cốc cutễq nâi. Anhia la sốt toâr lứq cớp bữn chớc lứq, tỡ bữn noau khớn catáng anhia.
6 e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?
7 Anhia la Ncháu tỗp hếq. Bo máh proai I-sarel toâq tâng cruang cutễq nâi, anhia khoiq tuih aloŏh nheq máh cũai ca ỡt tâng ntốq nâi, chơ chiau cutễq nâi yỗn tŏ́ng toiq A-praham, la yớu ratoi anhia ễn, yỗn cỡt mun tỗp alới níc.
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?
8 Nheq tữh tỗp alới bữn ỡt tâng ntốq nâi, cớp táq muoi lám dống toâr dŏq sang toam anhia.
8 E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:
9 Hếq dáng samoât lứq, khân ranáq cuchĩt pứt toâq pỡ tỗp hếq na yúc, ỗn, tỡ la panhieih khlac, chơ tỗp hếq tayứng to moat chu Dống Sang Toâr nâi, la ntốq sang toam anhia. Chơ tỗp hếq câu sễq yỗn anhia toâq rachuai bo hếq ramóh túh coat, cớp anhia lứq pachêng cutũr tamứng cớp rachuai tỗp hếq.
9 Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.
10 “Ma sanua tỗp Amôn, tỗp Mô-ap, cớp tỗp Ê-dôm ntôm toâq chíl tỗp hếq. Bo nhũang anhia tỡ bữn yỗn cũai I-sarel mut chíl máh cruang ki bo tỗp alới mbỡiq loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, ma anhia avĩaq cớp tỡ yỗn pupứt tỗp alới.
10 E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;
11 Sanua tỗp alới culáh cóng tỗp hếq na tuih aloŏh tễ cutễq ca anhia khoiq chiau yỗn hếq ndỡm.
11 eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.
12 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Sễq anhia yỗn tỗp alới roap tôt, yuaq tỗp hếq tỡ têq táq ntrớu chóq tỗp tahan clứng lứq nâi, la cũai ca ntôm toâq ễ chíl hếq. Tỗp hếq tỡ dáng nŏ́q ễ táq, ma mpỡl poâng canưm cớp sễq anhia toâp rachuai hếq.”
12 Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.
13 Bo ki, nheq tữh samiang tâng cruang Yuda cớp máh con lacuoi tỗp alới ỡt tayứng choâng moat Yiang Sursĩ.
13 E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.
14 Chơ Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng muoi noaq samiang tễ tỗp Lê-vi, ramứh Ya-hasiel sâu Asap. Ya-hasiel la con samiang Sa-chari, châu Be-naya, chễ Yêl, cho Ma-tania.
14 Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,
15 Chơ Ya-hasiel pai neq: “Puo Yê-hô-saphat, cớp nheq tữh cũai proai Yuda, dếh cũai tâng vil Yaru-salem ơi! Yiang Sursĩ pai neq: ‘Anhia chỗi ngcŏh ntrớu, cớp chỗi cỡt pê pahỡm cỗ tễ cũai clứng nâi. Yuaq ranáq rachíl nâi tỡ cỡn khong tỗp anhia, ma cỡt khong Yiang Sursĩ.
15 e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.
16 Tangái parnỡ cóq anhia pỡq chíl tỗp alới; anhia lứq ramóh tỗp alới pỡ raláp cóh Sĩt ca ỡt coah angia mandang loŏh yáng ntốq aiq cheq vil Yê-ruol.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.
17 Yúc trỗ nâi tỡ bữn cóq anhia loŏh rachíl. Ma cóq anhia ỡt acoan pỡ ntốq ki, chơ anhia lứq hữm Yiang Sursĩ chíl riap. Ơ cũai Yuda cớp cũai Yaru-salem ơi! Anhia chỗi clơng cớp chỗi ngcŏh ntrớu; cóq anhia loŏh ramóh alới, yuaq Yiang Sursĩ toâp ỡt nứng anhia!’”
17 Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.
18 Chơ puo Yê-hô-saphat pũp asễng tâng cutễq, cớp nheq tữh cũai proai la pũp asễng sang toam Yiang Sursĩ.
18 E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.
19 Chơ máh cũai Lê-vi tễ sâu Cô-hat cớp tễ sâu Cô-ra yuor tayứng, cớp alới ũat khễn na sưong casang lứq dŏq sang toam Yiang Sursĩ la Ncháu tỗp I-sarel.
19 E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.
20 Toâq poang tarưp parnỡ noâng cláih, máh cũai proai pỡq chu ntốq aiq pỡ Tacua. Ma nhũang tỗp alới pỡq, puo Yê-hô-saphat yuor tayứng cớp pai chóq tỗp alới neq: “Máh cũai Yuda cớp cũai Yaru-salem ơi! Cóq anhia tamứng cứq nơ! Cóq anhia sa‑âm Yiang Sursĩ la Ncháu anhia; chơ tỗp anhia bữn ỡt ien khễ níc. Cóq anhia noap samoât samơi lứq máh santoiq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ atỡng anhia, chơ anhia têq táq moâm máh ranáq anhia ễ táq.”
20 E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.
21 Toâq moâm puo sarhống cớp máh cũai proai, án rưoh máh cũai dŏq ũat cansái ũat sang toam Yiang Sursĩ, dếh tâc tampâc nêuq o dŏq ũat sang toam Yiang Sursĩ. Alới loŏh pỡq nhũang cũai tahan cớp pai neq:
21 E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 Bo tỗp alới ntôm ũat khễn, Yiang Sursĩ táq yỗn tahan tỗp Amôn, Mô-ap, cớp Ê-dôm ca toâq ễ chíl tỗp Yuda, cỡt pứt mứt.
22 E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.
23 Tỗp Amôn cớp tỗp Mô-ap mut chíl tahan tỗp Ê-dôm toau cuchĩt thréc nheq. Moâm ki, bar tỗp ki alới rachíl ratuaq ễn.
23 Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.
24 Tữ tỗp tahan Yuda pỡq toâq pỡ ngôl kĩaq tâng ntốq aiq ki, alới tapoang nhêng chu tỗp tahan ca par‑ũal alới; chơ alới hữm nheq tữh alới ki cuchĩt thréc nheq, tỡ va khlâiq muoi noaq noâng.
24 E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.
25 Chơ puo Yê-hô-saphat cớp tahan án mut ĩt máh crơng crớu alới ki. Bữn ntroŏq, crơng sana, tampâc, cớp máh crơng bữn kia lứq. Tỗp alới parỗm máh crơng ki tâng pái tangái nŏ́q moâm; ma cỗ máh crơng hâp sa‑ữi, ngkíq tỗp alới tỡ loâp ĩt achu dũ ramứh.
25 E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.
26 Tâng tangái pỗn, alới toâq rôm parnơi pỡ avúng Be-raca, cớp alới khễn Yiang Sursĩ tâng ntốq ki tễ máh ranáq Ncháu khoiq chuai alới. Yuaq ngkíq, noau dŏq avúng nâi la avúng Be-raca toau toâq tangái nâi.
26 E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.
27 Chơ puo Yê-hô-saphat dững tỗp tahan án píh chu loah pỡ vil Yaru-salem, cớp bữn bũi óh lứq, yuaq Yiang Sursĩ khoiq táq chóq cũai par‑ũal alới cỡt pê.
27 Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.
28 Toâq tỗp alới mut tâng clống vil Yaru-salem chơ, tỗp alới pỡq tanoang chu ntốq Dống Sang Toâr, dếh tapáih achúng toâr cớp plóng lavia casang, cỗ alới sâng bũi óh lứq.
28 E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.
29 Nheq máh cũai tâng cruang canŏ́h bữn sâng tễ ranáq Yiang Sursĩ táq chóq máh cũai par‑ũal tỗp I-sarel cỡt pê, ki alới sâng ngcŏh lứq.
29 E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.
30 Chơ cruang cutễq ca Yê-hô-saphat sốt bữn ien khễ loah, yuaq Yiang Sursĩ táq yỗn án bữn ien khễ dũ angia.
30 Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.
31 Yê-hô-saphat cỡt puo Yuda bo án mbỡiq pái chít la sỡng cumo, cớp án cỡt sốt tâng vil Yaru-salem bar chít la sỡng cumo. Mpiq án ramứh A-suba con Sil-hi.
31 E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
32 Án táq dũ ranáq samoât puo Asa mpoaq án khoiq táq; án tỡ bữn chứng clĩ chóq máh ranáq ki. Án táq tanoang tapứng chóq Yiang Sursĩ.
32 E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.
33 Ma án tỡ bữn talốh máh ntốq noau cucốh sang yiang canŏ́h, cớp máh cũai proai noâng tỡ yũah píh sang Yiang Sursĩ achúc achiac alới nheq tễ mứt pahỡm.
33 Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.
34 Máh ranáq puo Yê-hô-saphat táq, tễ dâu toau toâq parsốt, noau chĩc dŏq tâng pơ saráq atỡng tễ Yê-hu con samiang Ha-nani, la cỡt muoi pún tê tâng pơ saráq atỡng tễ Ranáq Máh Puo Cũai I-sarel Khoiq Táq.
34 Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.
35 Bữn muoi trỗ, Yê-hô-saphat puo Yuda cỡt yớu ratoi cớp Aha-sia puo I-sarel, la cũai táq ranáq sâuq sa‑ữi ramứh.
35 E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;
36 Yê-hô-saphat pruam táq parnơi máh tuoc toâr dŏq chếq chỡng pỡ vil Tar-sit; alới táq tuoc ki tâng vil Ê-si-ôn Ki-bơ.
36 e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Ma E-lia-se, con samiang Dô-dava-hu tễ vil Marê-sa, tếq Yê-hô-saphat neq: “Cỗ tian anhia pruam táq ranáq cớp Aha-sia, ngkíq Yiang Sursĩ ễ talốh táh nheq máh ranáq anhia khoiq táq.”
37 Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.