1 Reis 2

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bo Davĩt cheq ta-ŏh rangứh, án arô Sa-lamôn con samiang án cớp tĩeih atỡng trỗ parsốt tháng neq:
1 Aproximando-se o fim de Davi, deu ele ao seu filho Salomão as suas {últimas} instruções:
2 “Tangái cứq cuchĩt khoiq cheq toâq chơ; cóq mới cỡt roan cớp clŏ́q.
2 Eu me vou, disse ele, pelo caminho que segue toda a terra. Sê corajoso: porta-te como homem.
3 Cóq mới táq puai samoât samơi lứq máh ranáq Yiang Sursĩ, la Ncháu mới. Cóq mới trĩh máh ŏ́c án patâp cớp dũ santoiq án khoiq ớn Môi-se chĩc dŏq tâng Tâm Saráq Phễp Rit; cóq mới táq puai, chơ dũ ranáq mới táq lứq pân cỡt.
3 Guarda os preceitos do Senhor, teu Deus; anda em seus caminhos, observa suas leis, seus mandamentos, seus preceitos e seus ensinamentos, tais como estão escritos na lei de Moisés. Desse modo serás bem-sucedido em tudo o que fizeres e em tudo o que empreenderes,
4 Khân mới táq puai, Yiang Sursĩ ễ yống níc máh ŏ́c án khoiq ữq chơ, bo án pai neq: ‘Con châu mới lứq bữn cỡt sốt mantái níc tỗp I-sarel, khân alới trĩh máh santoiq cứq patâp nheq tễ mứt pahỡm cớp nheq tễ rangứh rahỡ.’
4 e o Senhor cumprirá a promessa que me fez, isto é, que eu terei sempre um de meus descendentes no trono de Israel, se meus filhos guardarem seus caminhos e andarem diante dele com fidelidade, de todo o seu coração e de toda a sua alma.
5 “Noâng bữn muoi ranáq ễn, mới khoiq dáng chơ tễ ranáq Yô-ap táq chóq cứq, bo án cachĩt bar náq cũai taniap tahan I-sarel, la Ap-nơ con samiang Nơ, cớp A-masa con samiang Yê-thê. Án cachĩt alới bo khoiq ien khễ, dŏq carláh dỡq yỗn cũai khoiq cuchĩt tâng ntốq rachíl. Án cachĩt cũai tỡ bữn lôih ntrớu; ma sanua cứq cóq roap tôt tễ ranáq án táq, cớp cứq cóq chĩuq ŏ́c bap ki.
5 Tu sabes tão bem como eu o que me fez Joab, filho de Sarvia, como ele assassinou os dois chefes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jeter, derramando assim em pleno tempo de paz o sangue da guerra, e manchando com o sangue da guerra o cinto de seus rins e o calçado de seus pés.
6 Mới dáng raloaih chơ cóq mới táq nŏ́q; cóq mới chỗi yỗn án cuchĩt ien khễ.
6 Farás como julgares prudente, e não deixarás que as suas cãs desçam em paz à habitação dos mortos.
7 “Ma mới cóq táq o chóq máh con samiang Basi-lai tễ tỗp Ki-liat, cớp nhêng salĩq tỗp alới. Yuaq tỗp alới táq o chóq cứq mpoaq, bo cứq lúh tễ Ap-salôm, ai mới.
7 Por outro lado, tratarás com benevolência os filhos de Berzelai, o galaadita; faze-os comer à tua mesa, porque foi esse o gesto que tiveram para comigo quando eu fugia diante de teu irmão Absalão.
8 “Ma noâng bữn muoi noaq ễn, ramứh Si-mê con samiang Ke-ra tễ tỗp Ben-yamin, tễ vil Bahu-rim. Tữ cứq pỡq chu vil Maha-nêm, án lóc acrieiq cứq a‑ĩ lứq. Ma toâq án bữn ramóh cứq pỡ crỗng Yôr-dan, cứq khoiq thễ dũan samoât samơi lứq nhơ ramứh Yiang Sursĩ la cứq tỡ bữn cachĩt án.
8 Tens também perto de ti Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, que me insultou tão violentamente no dia em que eu ia para Maanaim. Mas como ele veio ao meu encontro até o Jordão, jurei-lhe por Deus que o não mataria pela espada.
9 Ma mới chỗi acláh yỗn án pỡq ien khễ, ariang cũai tỡ bữn tôt ntrớu. Mới dáng cóq táq nŏ́q; cóq mới yỗn án roap tôt cuchĩt.”
9 Tu, porém, não o deixarás impune; és bastante sensato para saber como o terás de tratar; farás descer, com sangue, as suas cãs à habitação dos mortos.
10 Chơ puo Davĩt cuchĩt, cớp noau tứp án pỡ Vil Davĩt.
10 Davi adormeceu com seus pais e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Án cỡt puo cũai I-sarel pỗn chít cumo; cỡt puo tâng vil Hep-rôn tapul cumo, cớp tâng vil Yaru-salem pái chít la pái cumo.
11 Reinou quarenta anos sobre Israel: sete anos em Hebron e trinta e três em Jerusalém.
12 Sa-lamôn chỗn cỡt puo pláih loah puo Davĩt, mpoaq án; cớp chớc án cỡt khâm lứq.
12 Salomão sentou-se no trono de Davi, seu pai, e seu reino foi solidamente estabelecido.
13 Chơ Adô-nacha, con samiang niang Hakit, pỡq ramóh Bat-si-ba, mpiq puo Sa-lamôn. Bat-si-ba blớh án neq: “Mới toâq sa‑óh cứq trỗ nâi bũi óh tỡ?”
13 Adonias, filho de Hagit, foi ter com Betsabé, mãe de Salomão. Ela disse-lhe: Vens como amigo?
14 Chơ án pai ễn neq: “Cứq sễq blớh muoi ramứh tễ mới, têq tỡ?”
14 Sim, disse ele, preciso falar-te. Fala.
15 Án ta‑ỡi: “Mới dáng chơ, pĩeiq lứq la cứq cỡt puo, cớp dũ náq cũai I-sarel ỡt ngcuang tễ ranáq nâi. Ma ranáq nâi cỡt rapĩen chíq; chơ a‑ễm samiang cứq ễn bữn cỡt puo, yuaq Yiang Sursĩ yoc ngkíq.
15 Ele continuou: Sabes que o reino era meu, e que todo o Israel me considerava como o seu futuro rei. Mas o trono foi transferido a outro, passando para o meu irmão, porque o Senhor lho deu.
16 Ma sanua, cứq bữn muoi ŏ́c, sễq mới chỗi calỡih ŏ́c cứq sễq.”
16 Tenho a esse respeito um pedido a fazer-te; não mo recuses. Fala.
17 Án ta‑ỡi: “Cứq ễq mới sễq tễ puo Sa-lamôn yỗn cứq bữn ĩt niang Abi-sác la cumũr tỗp Sunêm dŏq táq lacuoi; cứq dáng lứq án yỗn ŏ́c ntrớu mới sễq.”
17 Pede ao rei Salomão, que nada te recusa, que me dê Abisag, a sunamita, por mulher.
18 Bat-si-ba ta‑ỡi: “Têq! Cứq pỡq blớh puo yỗn mới.”
18 Está bem, respondeu Betsabé, falarei por ti ao rei.
19 Yuaq ngkíq, Bat-si-ba pỡq blớh puo yỗn Adô-nacha. Puo yuor tayứng, chơ án pũp yám noap mpiq án. Chơ án chỗn tacu tâng cachơng puo, cớp ớn cũai ĩt cachơng yỗn mpiq án tacu coah atoam án.
19 Betsabé foi, pois, ter com o rei para falar-lhe em favor de Adonias. O rei levantou-se para ir-lhe ao encontro, fez-lhe uma profunda reverência e sentou-se no trono. Mandou colocar um trono para a sua mãe, e ela sentou-se à sua direita:
20 Bat-si-ba pai neq: “Cứq mpiq yoc ễ sễq tễ con muoi ramứh ca cớt sâng; sễq con bũi pahỡm yỗn.”
20 Tenho um pequeno pedido a fazer-te, disse ela; não mo recuses. Pede, minha mãe, respondeu o rei, porque nada te recusarei.
21 Mpiq án ta‑ỡi: “Cứq mpiq sễq con chiau niang Abi-sác yỗn Adô-nacha ai mới dŏq táq lacuoi.”
21 Disse Betsabé: Peço-te que Abisag, a sunamita, seja dada por mulher ao teu irmão Adonias.
22 Puo blớh loah neq: “Cỗ nŏ́q mpiq sễq cứq chiau niang Abi-sác yỗn án? Khân ngkíq, nŏ́q mpiq tỡ sễq yỗn cứq chiau dếh chớc puo yỗn án? Án la ai cứq, cớp bữn Abia-tha cũai tễng rit sang, dếh Yô-ap con samiang niang Sê-ruya, pruam cớp án!”
22 E o rei Salomão disse à sua mãe: Por que queres que Abisag, a sunamita, seja dada a Adonias? Pede também para ele o reino, que é meu irmão primogênito, assim como para o sacerdote Abiatar e para Joab, filho de Sarvia...
23 Chơ puo Sa-lamôn parkhán nhơ ramứh Yiang Sursĩ neq: “Khân cứq tỡ bữn cachĩt Adô-nacha cỗ án khoiq sễq ranáq tỡ cỡt ŏ́c nneq, ki sễq Ncháu cachĩt táh chíq cứq!
23 Jurou então o rei Salomão em nome de Deus, dizendo: Deus me trate com o último rigor, se Adonias não pagar esta palavra com a sua própria vida!
24 Yiang Sursĩ khoiq chóh cứq yỗn bữn tacu tâng cachơng puo Davĩt, mpoaq cứq, mantái níc; Ncháu yống níc santoiq án khoiq par‑ữq ễ chiau cruang cutễq yỗn cứq, cớp con châu cứq. Yuaq ngkíq, cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Yiang ca tamoong níc, tangái nâi toâp Adô-nacha cóq cuchĩt!”
24 Pela vida de Deus que me estabeleceu solidamente no trono de Davi, meu pai, e que fundou a minha casa como tinha prometido, Adonias será morto hoje mesmo.
25 Chơ puo Sa-lamôn ớn Be-naya pỡq cachĩt Adô-nacha; cớp Be-naya táq puai ariang puo ớn.
25 O rei Salomão enviou Banaías, filho de Jojada, para o matar; e Adonias morreu.
26 Chơ puo Sa-lamôn pai chóq Abia-tha la cũai tễng rit sang neq: “Cóq mới píh chu loah pỡ vil Ana-thôt la vil tiaq mới. Pĩeiq lứq la mới cóq cuchĩt; ma cứq tỡ bữn cachĩt mới sanua nâi, yuaq bo mới ỡt cớp puo Davĩt, mpoaq cứq, mới khoiq nhêng salĩq Hĩp Parnai Parkhán, cớp mới khoiq pruam chĩuq túh tỡ la ien khễ parnơi cớp án.”
26 Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: Vai para as tuas terras, em Anatot, porque és digno de morte. Entretanto, não te matarei agora, porque levaste a arca do Senhor Javé diante de Davi, meu pai, e compartilhaste todas as suas provações.
27 Moâm ki, puo Sa-lamôn alíh chớc Abia-tha tỡ yỗn án cỡt cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ noâng. Ranáq ki cỡt rapĩeiq ariang Yiang Sursĩ khoiq pai tễ tŏ́ng toiq Hê-li pỡ vil Si-lô.
27 Salomão destituiu Abiatar de suas funções sacerdotais, cumprindo-se assim a palavra pronunciada por Deus em Silo contra a casa de Heli.
28 Toâq Yô-ap sâng tễ máh ranáq ngkíq, chơ án lúh chu Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem, cớp yống tacoi tâng prông sang. (Yuaq án khoiq pruam cớp Adô-nacha, ma án tỡ bữn pruam cớp Ap-salôm.)
28 Quando chegou esta notícia a Joab, que tinha seguido o partido de Adonias, embora não tivesse seguido o de Absalão, ele fugiu e refugiou-se no tabernáculo do Senhor, agarrando-se aos cornos do altar.
29 Tữ puo Sa-lamôn sâng noau pai Yô-ap khoiq lúh pỡ Dống Sang Aroâiq, ngkíq án ớn cũai pỡq blớh Yô-ap neq: “Cỗ nŏ́q mới lúh pỡ Dống Sang Aroâiq?”
29 Foram dizer ao rei Salomão: Joab refugiou-se no tabernáculo do Senhor, e está junto do altar. Salomão mandou Banaías, filho de Jojada dizendo-lhe: Vai e mata-o.
30 Be-naya pỡq chu Dống Sang Aroâiq, cớp pai chóq Yô-ap neq: “Puo ớn mới loŏh toâp tễ ntốq ki.”
30 Banaías, chegando ao tabernáculo do Senhor, disse a Joab: O rei ordena que saias daqui. Não saio, respondeu Joab; quero morrer aqui. Banaías foi ao rei e disse-lhe: Eis o que me disse Joab, e o que me respondeu.
31 Puo Sa-lamôn atỡng neq: “Cóq mới táq ariang Yô-ap pai; cachĩt cớp tứp án. Dống sũ mpoaq cứq, cớp cứq tỡ bữn roap tôt tễ án cuchĩt, yuaq án khoiq cachĩt cũai tỡ bữn lôih ntrớu.
31 O rei disse-lhe: Faze como ele disse. Mata-o e enterra-o, para que assim se afaste de mim e da casa de meu pai o sangue que ele derramou sem motivo.
32 Yiang Sursĩ yỗn án roap tôt la cỗ tian án khoiq cachĩt cũai, ma mpoaq cứq tỡ bữn dáng. Yô-ap cachĩt bar náq cũai tỡ bữn lôih, la Ap-nơ cũai taniap tahan tỗp I-sarel, cớp A-masa la cũai taniap tahan tỗp Yuda. Ma alới bar náq ki tanoang o hỡn tễ Yô-ap.
32 O Senhor fará cair esse sangue sobre a sua própria cabeça, porque ele matou, feriu à espada, sem que o soubesse Davi, meu pai, dois homens mais justos e melhores do que ele: Abner, filho de Ner, general do exército de Israel, e Amasa, filho de Jeter, general do exército de Judá.
33 Tôt tễ Yô-ap cachĩt cũai toâq loah pỡ án cớp con châu án mantái níc. Ma Yiang Sursĩ ễ yỗn máh con châu puo Davĩt bữn ỡt ien khễ cớp cỡt puo pláih Davĩt mantái níc.”
33 O sangue deles recairá para sempre sobre a cabeça de Joab e de sua posteridade; mas a Davi, à sua raça e ao seu trono, dará o Senhor paz para sempre.
34 Yuaq ngkíq, Be-naya pỡq chu Dống Sang Aroâiq cớp cachĩt Yô-ap; chơ dững tứp án yáng tiah vil tâng cutễq Yô-ap ndỡm.
34 Banaías, filho de Jojada, voltou ao tabernáculo e feriu de morte a Joab. Sepultaram-no em sua casa, no deserto.
35 Puo chóh Be-naya cỡt cũai taniap tahan pláih loah Yô-ap; cớp chóh Sadôc cỡt cũai tễng rit sang pláih loah Abia-tha.
35 Em seu lugar pôs o rei à frente do exército Banaías, filho de Jojada, e em lugar de Abiatar, estabeleceu Sadoc como sacerdote.
36 Vớt ki, puo ớn cũai pỡq coâiq Si-mê cớp atỡng án neq: “Cóq mới táq dống tâng vil Yaru-salem dŏq mới ỡt, cớp chỗi loŏh tễ vil, chơ pỡq chu canŏ́h.
36 Depois mandou o rei chamar Semei e disse-lhe: Faze para ti uma casa em Jerusalém e habita aí; dela não sairás para ir aonde quer que seja.
37 Khân mới pỡq luat tễ tũm Ki-trôn, mới lứq cuchĩt; cớp mới roap tôt bữm tễ ranáq ki.”
37 No dia em que o fizeres e passares a torrente do Cedron, sabes que serás morto: serás responsável pelo que acontecer.
38 Si-mê ta‑ỡi neq: “O lứq, puo hếq ơi! Hếq ễ táq puai machớng anhia khoiq atỡng.”
38 Semei respondeu ao rei: Está bem; teu servo fará como ordenou o rei, meu senhor. E Semei habitou longo tempo em Jerusalém.
39 Ma toâq pái cumo ễn, bữn bar náq cũai sũl Si-mê lúh chu Akit con samiang Maca, la puo vil Cat. Tữ Si-mê dáng bar náq sũl án ỡt tâng vil Cat,
39 Três anos depois, aconteceu que dois escravos de Semei fugiram para junto de Aquis, filho de Maaca, rei de Get. Vieram avisar a Semei, dizendo: Teus escravos estão em Get.
40 ngkíq án ỡt aséh dễn pỡq ramóh puo Akit tâng vil Cat, pỡq chuaq bar náq cũai sũl án. Án ramóh alới cớp dững alới píh chu loah.
40 Semei levantou-se, selou o jumento e foi ter com Aquis a Get, em busca de seus escravos.
41 Toâq puo Sa-lamôn sâng tễ ranáq Si-mê táq,
41 Disseram a Salomão que Semei fora de Jerusalém a Get e estava de volta.
42 ngkíq án ớn noau pỡq coâiq Si-mê cớp blớh neq: “Cứq khoiq ớn mới thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ, lứq ma tỡ bữn? Cớp cứq khoiq catoaih mới chơ, tangái léq mới loŏh tễ vil Yaru-salem, tangái ki toâp mới cuchĩt. Cớp mới khoiq par‑ữq chơ mới ễ trĩh cứq.
42 O rei chamou-o e disse-lhe: Não te fiz eu jurar em nome de Deus, não te avisei formalmente, dizendo-te que em qualquer dia que saísses para onde quer que fosse, haverias de morrer? E não me respondeste: Está bem; eu compreendi?
43 Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn táq puai machớng santoiq mới khoiq par‑ữq cớp cứq?
43 Por que não guardaste tu o juramento do Senhor e a ordem que eu te havia dado?
44 Mới dáng chơ tễ dũ ranáq lôih mới khoiq táq chóq puo Davĩt, mpoaq cứq. Yiang Sursĩ ễ manrap mới la cỗ tễ ranáq nâi.
44 Tu sabes, ajuntou o rei, todo o mal que fizeste a Davi, meu pai; tens consciência disso. Por isso o Senhor faz recair a tua malícia sobre a tua cabeça.
45 Ma Yiang Sursĩ ễ satốh ŏ́c bốn yỗn cứq, cớp án ễ táq yỗn cruang cutễq puo Davĩt noâng mantái níc.”
45 O rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será consolidado para sempre diante do Senhor.
46 Puo Sa-lamôn ớn Be-naya dững aloŏh Si-mê cớp cachĩt án. Chơ dũ ramứh chớc cỡt khong puo Sa-lamôn nheq.
46 Ordenou o rei a Banaías, filho de Jojada, o qual saiu e feriu Semei, e este morreu. E o reino foi consolidado nas mãos de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.