1 Reis 2

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bo Davĩt cheq ta-ŏh rangứh, án arô Sa-lamôn con samiang án cớp tĩeih atỡng trỗ parsốt tháng neq:
1 Quando estava chegando o dia da morte de Davi, ele deu conselhos ao seu filho Salomão. Davi disse:
2 “Tangái cứq cuchĩt khoiq cheq toâq chơ; cóq mới cỡt roan cớp clŏ́q.
2 — Está chegando o dia da minha morte. Portanto, seja corajoso e seja homem!
3 Cóq mới táq puai samoât samơi lứq máh ranáq Yiang Sursĩ, la Ncháu mới. Cóq mới trĩh máh ŏ́c án patâp cớp dũ santoiq án khoiq ớn Môi-se chĩc dŏq tâng Tâm Saráq Phễp Rit; cóq mới táq puai, chơ dũ ranáq mới táq lứq pân cỡt.
3 E faça aquilo que o Senhor , seu Deus, manda. Obedeça a todas as suas leis e mandamentos, como estão escritos na Lei de Moisés. Assim você será bem-sucedido aonde quer que for e em tudo o que fizer.
4 Khân mới táq puai, Yiang Sursĩ ễ yống níc máh ŏ́c án khoiq ữq chơ, bo án pai neq: ‘Con châu mới lứq bữn cỡt sốt mantái níc tỗp I-sarel, khân alới trĩh máh santoiq cứq patâp nheq tễ mứt pahỡm cớp nheq tễ rangứh rahỡ.’
4 Se você obedecer ao Senhor Deus, ele cumprirá a promessa que me fez. Ele me prometeu que os meus descendentes governariam Israel enquanto obedecessem cuidadosamente e fielmente aos seus mandamentos, com todo o seu coração e com toda a sua alma.
5 “Noâng bữn muoi ranáq ễn, mới khoiq dáng chơ tễ ranáq Yô-ap táq chóq cứq, bo án cachĩt bar náq cũai taniap tahan I-sarel, la Ap-nơ con samiang Nơ, cớp A-masa con samiang Yê-thê. Án cachĩt alới bo khoiq ien khễ, dŏq carláh dỡq yỗn cũai khoiq cuchĩt tâng ntốq rachíl. Án cachĩt cũai tỡ bữn lôih ntrớu; ma sanua cứq cóq roap tôt tễ ranáq án táq, cớp cứq cóq chĩuq ŏ́c bap ki.
5 — Além disso, você sabe o que Joabe, cuja mãe é Zeruia, me fez. Ele matou os dois comandantes do exército de Israel, isto é, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Você sabe como, em tempo de paz, ele os matou para vingar as mortes que eles haviam causado em tempo de guerra. Joabe matou homens inocentes, e agora eu sou o responsável pelo que ele fez e estou sofrendo as consequências.
6 Mới dáng raloaih chơ cóq mới táq nŏ́q; cóq mới chỗi yỗn án cuchĩt ien khễ.
6 Você sabe o que deve fazer. Não deixe que ele tenha morte natural.
7 “Ma mới cóq táq o chóq máh con samiang Basi-lai tễ tỗp Ki-liat, cớp nhêng salĩq tỗp alới. Yuaq tỗp alới táq o chóq cứq mpoaq, bo cứq lúh tễ Ap-salôm, ai mới.
7 — Mas seja bondoso para os filhos de Barzilai, que é de Gileade, e deixe que eles comam à sua mesa, pois foram bons para mim quando eu estava fugindo do seu irmão Absalão. Davi continuou:
8 “Ma noâng bữn muoi noaq ễn, ramứh Si-mê con samiang Ke-ra tễ tỗp Ben-yamin, tễ vil Bahu-rim. Tữ cứq pỡq chu vil Maha-nêm, án lóc acrieiq cứq a‑ĩ lứq. Ma toâq án bữn ramóh cứq pỡ crỗng Yôr-dan, cứq khoiq thễ dũan samoât samơi lứq nhơ ramứh Yiang Sursĩ la cứq tỡ bữn cachĩt án.
8 — E não esqueça Simei, filho de Gera, da cidade de Baurim, no território da tribo de Benjamim. Ele me amaldiçoou duramente no dia em que fui a Maanaim. Porém, quando eu me encontrei com ele perto do rio Jordão, jurei em nome do Senhor que não o mandaria matar.
9 Ma mới chỗi acláh yỗn án pỡq ien khễ, ariang cũai tỡ bữn tôt ntrớu. Mới dáng cóq táq nŏ́q; cóq mới yỗn án roap tôt cuchĩt.”
9 Mas você é um homem sábio e não deve deixar que ele fique sem castigo. Você sabe o que deve fazer para que ele morra.
10 Chơ puo Davĩt cuchĩt, cớp noau tứp án pỡ Vil Davĩt.
10 Davi morreu e foi sepultado ao lado dos seus antepassados na Cidade de Davi .
11 Án cỡt puo cũai I-sarel pỗn chít cumo; cỡt puo tâng vil Hep-rôn tapul cumo, cớp tâng vil Yaru-salem pái chít la pái cumo.
11 Ele foi rei de Israel quarenta anos. Governou sete anos em Hebrom e trinta e três anos em Jerusalém.
12 Sa-lamôn chỗn cỡt puo pláih loah puo Davĩt, mpoaq án; cớp chớc án cỡt khâm lứq.
12 Salomão ficou no lugar de Davi, o seu pai, como rei, e o seu governo se fortaleceu muito.
13 Chơ Adô-nacha, con samiang niang Hakit, pỡq ramóh Bat-si-ba, mpiq puo Sa-lamôn. Bat-si-ba blớh án neq: “Mới toâq sa‑óh cứq trỗ nâi bũi óh tỡ?”
13 Então Adonias, filho de Hagite, foi visitar Bate-Seba, a mãe de Salomão. Ela perguntou: — A sua visita é de amigo? — É, sim! — respondeu ele.
14 Chơ án pai ễn neq: “Cứq sễq blớh muoi ramứh tễ mới, têq tỡ?”
14 E continuou: — Eu quero lhe dizer uma coisa. — Diga! — disse ela.
15 Án ta‑ỡi: “Mới dáng chơ, pĩeiq lứq la cứq cỡt puo, cớp dũ náq cũai I-sarel ỡt ngcuang tễ ranáq nâi. Ma ranáq nâi cỡt rapĩen chíq; chơ a‑ễm samiang cứq ễn bữn cỡt puo, yuaq Yiang Sursĩ yoc ngkíq.
15 E Adonias disse: — A senhora sabe que sou eu quem deveria ser o rei e que todos esperavam isso em Israel. Mas as coisas aconteceram de modo diferente, e o meu irmão se tornou rei porque essa era a vontade de Deus, o
16 Ma sanua, cứq bữn muoi ŏ́c, sễq mới chỗi calỡih ŏ́c cứq sễq.”
16 Agora vou lhe fazer só um pedido e peço que a senhora me atenda. — O que você quer? — perguntou Bate-Seba.
17 Án ta‑ỡi: “Cứq ễq mới sễq tễ puo Sa-lamôn yỗn cứq bữn ĩt niang Abi-sác la cumũr tỗp Sunêm dŏq táq lacuoi; cứq dáng lứq án yỗn ŏ́c ntrớu mới sễq.”
17 E ele disse: — Peça ao rei Salomão que me dê Abisague, a moça de Suném, para ser minha mulher. Eu sei que Salomão não deixará de atender um pedido seu.
18 Bat-si-ba ta‑ỡi: “Têq! Cứq pỡq blớh puo yỗn mới.”
18 — Está bem! — respondeu ela. — Eu vou falar com o rei por você.
19 Yuaq ngkíq, Bat-si-ba pỡq blớh puo yỗn Adô-nacha. Puo yuor tayứng, chơ án pũp yám noap mpiq án. Chơ án chỗn tacu tâng cachơng puo, cớp ớn cũai ĩt cachơng yỗn mpiq án tacu coah atoam án.
19 Então Bate-Seba foi falar com o rei em favor de Adonias. Salomão se levantou para recebê-la e se inclinou diante dela. Depois sentou-se no seu trono e mandou que trouxessem um trono para Bate-Seba, e ela se sentou do lado direito do rei.
20 Bat-si-ba pai neq: “Cứq mpiq yoc ễ sễq tễ con muoi ramứh ca cớt sâng; sễq con bũi pahỡm yỗn.”
20 Aí Bate-Seba disse: — Tenho um pequeno pedido para lhe fazer. Por favor, não recuse. E o rei disse: — Pode pedir, minha mãe. Eu não recusarei.
21 Mpiq án ta‑ỡi: “Cứq mpiq sễq con chiau niang Abi-sác yỗn Adô-nacha ai mới dŏq táq lacuoi.”
21 Bate-Seba disse: — Dê Abisague em casamento ao seu irmão Adonias.
22 Puo blớh loah neq: “Cỗ nŏ́q mpiq sễq cứq chiau niang Abi-sác yỗn án? Khân ngkíq, nŏ́q mpiq tỡ sễq yỗn cứq chiau dếh chớc puo yỗn án? Án la ai cứq, cớp bữn Abia-tha cũai tễng rit sang, dếh Yô-ap con samiang niang Sê-ruya, pruam cớp án!”
22 — Por que é que a senhora está pedindo Abisague para Adonias? — perguntou Salomão. — A senhora deveria pedir que eu dê a ele também o reino. Afinal, Adonias é o meu irmão mais velho, e o sacerdote Abiatar e Joabe estão do lado dele!
23 Chơ puo Sa-lamôn parkhán nhơ ramứh Yiang Sursĩ neq: “Khân cứq tỡ bữn cachĩt Adô-nacha cỗ án khoiq sễq ranáq tỡ cỡt ŏ́c nneq, ki sễq Ncháu cachĩt táh chíq cứq!
23 Aí Salomão jurou pelo Senhor Deus assim: — Que Deus me castigue, e em dobro, se eu não fizer Adonias pagar com a vida por ter feito esse pedido!
24 Yiang Sursĩ khoiq chóh cứq yỗn bữn tacu tâng cachơng puo Davĩt, mpoaq cứq, mantái níc; Ncháu yống níc santoiq án khoiq par‑ữq ễ chiau cruang cutễq yỗn cứq, cớp con châu cứq. Yuaq ngkíq, cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ, la Yiang ca tamoong níc, tangái nâi toâp Adô-nacha cóq cuchĩt!”
24 O Senhor Deus me firmou no trono do meu pai Davi; ele cumpriu a sua promessa e deu o reino a mim e aos meus descendentes. Juro pelo Deus vivo que Adonias morrerá hoje mesmo!
25 Chơ puo Sa-lamôn ớn Be-naya pỡq cachĩt Adô-nacha; cớp Be-naya táq puai ariang puo ớn.
25 Então o rei deu ordem a Benaías, e ele foi, atacou Adonias e o matou.
26 Chơ puo Sa-lamôn pai chóq Abia-tha la cũai tễng rit sang neq: “Cóq mới píh chu loah pỡ vil Ana-thôt la vil tiaq mới. Pĩeiq lứq la mới cóq cuchĩt; ma cứq tỡ bữn cachĩt mới sanua nâi, yuaq bo mới ỡt cớp puo Davĩt, mpoaq cứq, mới khoiq nhêng salĩq Hĩp Parnai Parkhán, cớp mới khoiq pruam chĩuq túh tỡ la ien khễ parnơi cớp án.”
26 Depois o rei Salomão disse ao sacerdote Abiatar: — Vá para as suas terras em Anatote. Você merece morrer, mas eu não vou mandar matá-lo hoje porque você, quando estava com o meu pai Davi, era o encarregado da
27 Moâm ki, puo Sa-lamôn alíh chớc Abia-tha tỡ yỗn án cỡt cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ noâng. Ranáq ki cỡt rapĩeiq ariang Yiang Sursĩ khoiq pai tễ tŏ́ng toiq Hê-li pỡ vil Si-lô.
27 Depois Salomão dispensou Abiatar do serviço de sacerdote de Deus e assim fez com que acontecesse o que o Senhor Deus tinha dito em Siló a respeito do sacerdote Eli e dos seus descendentes.
28 Toâq Yô-ap sâng tễ máh ranáq ngkíq, chơ án lúh chu Dống Sang Aroâiq tâng vil Yaru-salem, cớp yống tacoi tâng prông sang. (Yuaq án khoiq pruam cớp Adô-nacha, ma án tỡ bữn pruam cớp Ap-salôm.)
28 Joabe soube do que aconteceu. (Ele havia passado para o lado de Adonias, porém não havia passado para o lado de Absalão.) Então fugiu para a Tenda da Presença do Deus e ficou segurando nas pontas do altar .
29 Tữ puo Sa-lamôn sâng noau pai Yô-ap khoiq lúh pỡ Dống Sang Aroâiq, ngkíq án ớn cũai pỡq blớh Yô-ap neq: “Cỗ nŏ́q mới lúh pỡ Dống Sang Aroâiq?”
29 Contaram ao rei Salomão que Joabe havia fugido para a Tenda e estava ao lado do altar. Aí ele mandou um mensageiro perguntar a Joabe por que havia fugido para o altar. Joabe respondeu que havia fugido para o Senhor Deus porque estava com medo de Salomão. Então Salomão mandou que Benaías fosse matar Joabe.
30 Be-naya pỡq chu Dống Sang Aroâiq, cớp pai chóq Yô-ap neq: “Puo ớn mới loŏh toâp tễ ntốq ki.”
30 Benaías foi até a Tenda de Deus e disse a Joabe: — O rei mandou você sair daí. — Não saio! — respondeu Joabe. — Eu morrerei aqui. Então Benaías voltou e contou ao rei o que Joabe tinha dito.
31 Puo Sa-lamôn atỡng neq: “Cóq mới táq ariang Yô-ap pai; cachĩt cớp tứp án. Dống sũ mpoaq cứq, cớp cứq tỡ bữn roap tôt tễ án cuchĩt, yuaq án khoiq cachĩt cũai tỡ bữn lôih ntrớu.
31 Aí Salomão ordenou: — Faça o que ele disse. Mate-o e sepulte-o. Assim nem eu nem os descendentes do meu pai Davi seremos mais considerados culpados pelo que Joabe fez quando matou homens inocentes.
32 Yiang Sursĩ yỗn án roap tôt la cỗ tian án khoiq cachĩt cũai, ma mpoaq cứq tỡ bữn dáng. Yô-ap cachĩt bar náq cũai tỡ bữn lôih, la Ap-nơ cũai taniap tahan tỗp I-sarel, cớp A-masa la cũai taniap tahan tỗp Yuda. Ma alới bar náq ki tanoang o hỡn tễ Yô-ap.
32 O Senhor Deus castigará Joabe pelos assassinatos que cometeu sem o conhecimento do meu pai Davi. Sem o meu pai saber, Joabe matou dois homens que eram inocentes e que eram melhores do que ele: Abner, comandante do exército de Israel, e Amasa, comandante do exército de Judá.
33 Tôt tễ Yô-ap cachĩt cũai toâq loah pỡ án cớp con châu án mantái níc. Ma Yiang Sursĩ ễ yỗn máh con châu puo Davĩt bữn ỡt ien khễ cớp cỡt puo pláih Davĩt mantái níc.”
33 O castigo pelo assassinato desses dois homens cairá para sempre sobre Joabe e sobre os seus descendentes. Mas o Senhor sempre dará prosperidade aos descendentes de Davi que forem reis depois dele.
34 Yuaq ngkíq, Be-naya pỡq chu Dống Sang Aroâiq cớp cachĩt Yô-ap; chơ dững tứp án yáng tiah vil tâng cutễq Yô-ap ndỡm.
34 Então Benaías foi até a Tenda de Deus e matou Joabe. Ele foi sepultado na sua propriedade, em campo aberto.
35 Puo chóh Be-naya cỡt cũai taniap tahan pláih loah Yô-ap; cớp chóh Sadôc cỡt cũai tễng rit sang pláih loah Abia-tha.
35 O rei pôs Benaías como comandante do exército no lugar de Joabe e colocou o sacerdote Zadoque no lugar de Abiatar.
36 Vớt ki, puo ớn cũai pỡq coâiq Si-mê cớp atỡng án neq: “Cóq mới táq dống tâng vil Yaru-salem dŏq mới ỡt, cớp chỗi loŏh tễ vil, chơ pỡq chu canŏ́h.
36 Depois o rei Salomão mandou buscar Simei e disse: — Faça uma casa para você aqui em Jerusalém. Fique morando nela e não saia da cidade.
37 Khân mới pỡq luat tễ tũm Ki-trôn, mới lứq cuchĩt; cớp mới roap tôt bữm tễ ranáq ki.”
37 E fique sabendo que, no dia em que você sair e atravessar o ribeirão Cedrom, você será morto, e a culpa será somente sua.
38 Si-mê ta‑ỡi neq: “O lứq, puo hếq ơi! Hếq ễ táq puai machớng anhia khoiq atỡng.”
38 — Está bem, ó rei! — respondeu Simei. — Eu prometo fazer o que o senhor está mandando. E ele ficou morando em Jerusalém por muito tempo.
39 Ma toâq pái cumo ễn, bữn bar náq cũai sũl Si-mê lúh chu Akit con samiang Maca, la puo vil Cat. Tữ Si-mê dáng bar náq sũl án ỡt tâng vil Cat,
39 Acontece que, três anos depois, dois escravos de Simei fugiram e foram procurar refúgio com o governador da cidade de Gate, que era Aquis, filho de Maacá.
40 ngkíq án ỡt aséh dễn pỡq ramóh puo Akit tâng vil Cat, pỡq chuaq bar náq cũai sũl án. Án ramóh alới cớp dững alới píh chu loah.
40 Simei ficou sabendo; por isso, selou o seu jumento e foi até Gate falar com Aquis a fim de procurar os seus escravos. Ele os achou e os levou de volta para casa.
41 Toâq puo Sa-lamôn sâng tễ ranáq Si-mê táq,
41 Quando Salomão soube do que Simei havia feito,
42 ngkíq án ớn noau pỡq coâiq Si-mê cớp blớh neq: “Cứq khoiq ớn mới thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ, lứq ma tỡ bữn? Cớp cứq khoiq catoaih mới chơ, tangái léq mới loŏh tễ vil Yaru-salem, tangái ki toâp mới cuchĩt. Cớp mới khoiq par‑ữq chơ mới ễ trĩh cứq.
42 mandou buscá-lo e disse: — Eu fiz você jurar em nome do
43 Cỗ nŏ́q mới tỡ bữn táq puai machớng santoiq mới khoiq par‑ữq cớp cứq?
43 Então por que é que você quebrou o seu juramento feito em nome do Senhor e desobedeceu à minha ordem?
44 Mới dáng chơ tễ dũ ranáq lôih mới khoiq táq chóq puo Davĩt, mpoaq cứq. Yiang Sursĩ ễ manrap mới la cỗ tễ ranáq nâi.
44 Você sabe muito bem de todo o mal que fez a Davi, meu pai. O Senhor Deus fará com que a sua maldade caia sobre você mesmo,
45 Ma Yiang Sursĩ ễ satốh ŏ́c bốn yỗn cứq, cớp án ễ táq yỗn cruang cutễq puo Davĩt noâng mantái níc.”
45 porém me abençoará e fará com que o reino de Davi fique seguro para sempre.
46 Puo Sa-lamôn ớn Be-naya dững aloŏh Si-mê cớp cachĩt án. Chơ dũ ramứh chớc cỡt khong puo Sa-lamôn nheq.
46 Aí o rei deu ordem a Benaías, e ele saiu, atacou Simei e o matou. E assim Salomão controlou completamente a situação do seu governo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.