1 Reis 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ben-hadat la puo cũai Si-ri; án parỗm nheq tữh tahan cớp pái chít la bar náq puo canŏ́h ca pruam rachuai án. Tỗp alới yỗn tahan aséh cớp cũai dững sễ aséh rachíl ỡt crŏ́q lavíng vil Sa-mari ễ mut rachíl.
1 O rei Ben-Hadade da Síria reuniu todo o seu exército e, apoiado por trinta e dois outros reis, com os seus cavalos e carros, subiu, e cercou a cidade de Samaria, e atacou-a.
2 Án ớn cũai ayững atĩ án mut tâng vil, pỡq ramóh Ahap puo cũai I-sarel cớp atỡng neq: “Puo Ben-hadat ớn anhia chĩuq pê,
2 Ele enviou alguns mensageiros, os quais entraram na cidade
3 cớp ớn anhia chiau práq, yễng, tỗp mansễm, cớp tỗp carnễn bán rêng yỗn án.”
3 e disseram a Acabe, rei de Israel: — O rei Ben-Hadade exige que o senhor entregue a ele a sua prata e o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos mais fortes.
4 Puo Ahap ta‑ỡi: “Anhia pỡq atỡng loah Ben-hadat la sốt anhia, pai cứq pruam, cớp ễ yỗn dũ ramứh án ễ bữn.”
4 Acabe respondeu: — Diga ao meu patrão, o rei Ben-Hadade, que eu concordo. Eu e tudo o que tenho somos dele.
5 Chơ máh cũai ayững atĩ ki toâq ramóh sĩa puo Ahap, cớp dững santoiq puo Ben-hadat pai neq: “Cứq khoiq ớn cũai pỡq atỡng anhia yỗn chiau práq, yễng, tỗp mansễm, cớp máh carnễn bán rêng o yỗn cứq.
5 Mais tarde, os mensageiros voltaram com outro recado do rei Ben-Hadade. Era o seguinte: — Eu lhe mandei uma mensagem exigindo que você me entregasse a sua prata e o seu ouro, as suas mulheres e os seus filhos.
6 Ma cứq ễ ớn cũai cứq pỡq ramóh anhia tangái parnỡ sâm máh tangái nâi sĩa; tỗp alới ễ chuaq lulóc ĩt nheq crơng tâng dống anhia, dếh tâng dống cũai ayững atĩ anhia; acán ntrớu alới hữm o tỗp alới ĩt nheq.”
6 No entanto, amanhã a esta hora, eu vou mandar os meus servidores, e eles vão examinar o seu palácio e as casas dos seus servidores. Eles vão tirar tudo aquilo que acharem que tem valor.
7 Chơ puo Ahap arô máh cũai sốt tâng cruang ki toâq ramóh án, cớp án atỡng alới neq: “Tỗp anhia hữm chơ cũai samiang nâi chuaq ralíh chóq cứq. Yuaq án sễq máh lacuoi cớp con hái, práq cớp yễng hái; cớp cứq ữq chiau yỗn án.”
7 Então o rei Acabe reuniu todos os líderes do país e disse: — Vocês estão vendo como esse homem está querendo nos arruinar! Ele mandou um recado exigindo que eu entregasse as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e eu concordei.
8 Tỗp cũai sốt cớp cũai proai ta‑ỡi neq: “Chỗi tamứng parnai án pai, cớp chỗi chĩuq pê.”
8 Os líderes e o povo responderam: — Não dê atenção a ele; não entregue nada.
9 Yuaq ngkíq, puo Ahap loŏh ta‑ỡi ayững atĩ puo Ben-hadat neq: “Anhia chu atỡng loah puo anhia, ŏ́c muoi ki cứq pruam, ma ŏ́c bar ki cứq tỡ bữn pruam.”
9 Então Acabe respondeu aos mensageiros de Ben-Hadade o seguinte: — Digam ao meu patrão, o rei, que eu concordo com tudo o que ele pediu na primeira vez, porém não posso concordar com o que ele está exigindo agora. Os mensageiros foram embora e entregaram essa resposta.
10 Chơ puo Ben-hadat cơiq parnai canŏ́h neq: “Cứq ễ dững tahan clứng toâq talốh vil Sa-mari; lứq samoât cutễq anhia tỡ bữn dũ yỗn tahan cứq ĩt muoi noaq muoi carpỗt. Khân cứq tỡ bữn táq ariang cứq pai, sễq máh yiang táq yỗn cứq cuchĩt toâp.”
10 Ben-Hadade tornou a mandar os mensageiros. Eles levaram a seguinte mensagem: — Que os deuses me matem, se eu não arrasar Samaria com um exército tão grande, que, se cada soldado levar dela um punhado de terra, a cidade vai desaparecer!
11 Puo Ahap ta‑ỡi: “Pỡq, anhia chu atỡng puo Ben-hadat neq: ‘Tahan rangoaiq cớp clŏ́q, cóq moâm rachíl voai nŏ́q têq achỗn tỗ bữm, tỡ cỡn tỡ yũah loŏh rachíl ma khoiq achỗn tỗ nhũang.’”
11 O rei Acabe respondeu: — Digam ao rei Ben-Hadade que um verdadeiro soldado se gaba depois de uma batalha e não antes.
12 Puo Ben-hadat bữn roap santoiq puo Ahap ta‑ỡi bo án cớp tỗp yớu án, dếh puo canŏ́h ntôm tacu nguaiq blŏ́ng tâng dống aroâiq. Chơ án ớn tỗp tahan thrũan loŏh rachíl. Ngkíq tỗp alới thrũan mut chíl vil ki.
12 Ben-Hadade recebeu a resposta de Acabe enquanto ele e os outros reis estavam bebendo nas suas barracas. Então deu ordem aos seus soldados para se aprontarem a fim de atacar a cidade, e eles se colocaram em posição de batalha.
13 Bo ki toâp bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq ramóh puo Ahap, cớp atỡng án neq: “Yiang Sursĩ atỡng neq: ‘Chỗi ngcŏh tỗp tahan clứng lứq ki. Tangái nâi cứq ễ yỗn mới chíl riap tỗp alới; ngkíq mới bữn dáng samoât lứq cứq la Yiang Sursĩ!’”
13 Enquanto isso, um profeta foi falar com Acabe, rei de Israel, e lhe disse: — O
14 Puo Ahap blớh loah: “Noau cỡt plỡ pỡq nhũang rachíl trỗ nâi?”
14 — Quem vai comandar o ataque? — perguntou Acabe. O profeta respondeu: — O — Quem vai comandar a força principal? — perguntou o rei. — O senhor, ó rei! — respondeu o profeta.
15 Ngkíq, puo Ahap ớn dũ náq tahan póng ca ỡt pưn máh cũai sốt dũ ntốq toâq ramóh án; mán bữn bar culám pái chít la bar náq. Chơ án arô tahan I-sarel tapul ngin náq ễn toâq.
15 Então o rei mandou chamar os ajudantes dos administradores dos distritos, que eram duzentos e trinta e dois. Aí o rei convocou o exército israelita, que tinha sete mil homens.
16 Alới loŏh rachíl bo mandang catếh toâng; ma bo ki puo Ben-hadat cớp pái chít la bar náq puo ratoi cớp án ntôm nguaiq blŏ́ng tâng dống aroâiq.
16 O ataque começou ao meio-dia, quando Ben-Hadade e os seus trinta e dois aliados estavam se embebedando nas suas barracas.
17 Tỗp tahan póng loŏh pỡq nhũang. Puo Ben-hadat khoiq ớn máh cũai pỡq tutuaiq, cớp alới chu atỡng án neq: “Bữn muoi tỗp tahan ntôm toâq tễ vil Sa-mari.”
17 Os jovens ajudantes dos administradores avançaram primeiro. Alguns espiões mandados por Ben-Hadade contaram a ele que um grupo de soldados estava saindo de Samaria.
18 Ma án ớn neq: “Anhia loŏh cỗp nheq máh cũai ki, tam tỗp alới toâq ễ rachíl tỡ la toâq ễ sarhống.”
18 Ele ordenou: — Prendam vivos esses soldados, quer tenham vindo para lutar, quer tenham vindo pedir paz.
19 Tỗp tahan póng nâi loŏh rachíl, cớp tỗp tahan I-sarel ntôm pỡq tapun.
19 Os ajudantes dos administradores atacaram primeiro, seguidos pelo exército israelita,
20 Dũ náq alới bữn cachĩt máh cũai ca chíl tỗp alới, chơ tỗp Si-ri lúh pláh nheq; ma tahan cũai I-sarel puai tỗp alới tỡ táh. Puo Ben-hadat chỗn tâng aséh, chơ lúh vớt tễ alới, cớp bữn muoi thrỗq tahan lúh parnơi cớp án.
20 e cada um matou o homem contra quem lutava. Os sírios fugiram, e os israelitas os perseguiram, mas Ben-Hadade escapou a cavalo, junto com alguns soldados da cavalaria.
21 Puo Ahap dững tahan án pỡq rapuai alới; án chíl riap sễ aséh rachíl tỗp Si-ri, cớp cachĩt máh tahan Si-ri sa‑ữi lứq.
21 O rei Acabe saiu, tomou os cavalos e os carros de guerra e derrotou completamente os sírios.
22 Chơ bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq pỡ puo Ahap cớp pai neq: “Cóq anhia loŏh parỗm loah máh tahan cớp aloŏh ngê yỗn khễuq, yuaq puo Si-ri ễ toâq chíl loah anhia bo catữ sala aluang báiq.”
22 Então o profeta foi falar com o rei Acabe e disse: — Volte, fortaleça o seu exército e faça planos cuidadosos, pois daqui a um ano o rei da Síria vai atacar de novo.
23 Máh cũai ayững atĩ puo Ben-hadat pai chóq án neq: “Máh yiang cũai I-sarel la yiang ỡt tâng máh cóh king, ngkíq yuaq tỗp alới chíl riap tỗp hái. Khân tỗp hái chíl tỗp alới tâng ntốq tapín, ki tỗp hái chíl riap alới.
23 Os oficiais do rei Ben-Hadade disseram a ele: — Os deuses dos israelitas são deuses das montanhas, e foi por isso que os israelitas foram mais fortes do que nós. Mas, se lutarmos contra eles em lugares planos, seremos mais fortes do que eles.
24 Sanua, sễq anhia alíh puo pái chít la bar náq nâi, chơ chóh cũai taniap tahan tamái ễn.
24 Portanto, faça o seguinte: tire os trinta e dois reis do comando e ponha capitães no lugar deles.
25 Cóq ĩt loah tahan yỗn pỡq sa‑ữi, yỗn dũ loah machớng thrỗq tahan khoiq pứt, dếh aséh, cớp sễ aséh rachíl. Trỗ nâi, tỗp hái loŏh chíl cũai I-sarel tâng ntốq tapín, chơ tỗp hái bữn riap.”
25 Depois forme um exército tão grande como aquele que o senhor perdeu e com o mesmo número de cavalos e carros. Nós lutaremos contra os israelitas nos lugares planos e certamente seremos mais fortes do que eles. O rei Ben-Hadade concordou e seguiu o conselho deles.
26 Toâq catữ sala aluang báiq, án dững tahan án pỡq chu vil Aphéc dŏq chíl tỗp I-sarel.
26 Um ano depois ele convocou os seus soldados e marchou com eles para a cidade de Afeca a fim de atacar os israelitas.
27 Tỗp I-sarel rưoh tahan cớp chiau crơng choac yỗn alới, dếh thrũan sanyam hỡ. Máh cũai sốt tahan I-sarel dững tahan caryoah cỡt bar tỗp ỡt choâng-rachoâng cớp tỗp tahan Si-ri. Khân ễ talĩ tahan I-sarel cớp tahan Si-ri, ki tahan I-sarel cỡt ariang bar tỗp mbễq bĩq lứq. Ma tỗp Si-ri ki ỡt chũop nheq tâng cruang ki.
27 Estes haviam sido convocados e tinham recebido mantimentos; eles marcharam contra o exército de Ben-Hadade e acamparam em dois grupos, de frente para os sírios. Os israelitas pareciam dois pequenos rebanhos de cabras comparados com os sírios, que estavam espalhados por todo o campo.
28 Bữn cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq ramóh puo Ahap cớp pai neq: “Yiang Sursĩ atỡng hếq neq: ‘Cỗ tian tỗp alới pai cứq la Yiang ỡt tâng cóh king, cớp tỡ cỡn Yiang nhêng salĩq tâng ntốq tapín; ngkíq cứq ễ yỗn mới chíl riap tỗp tahan clứng lứq ki. Chơ mới cớp cũai proai mới dáng samoât lứq, cứq toâp la Yiang Sursĩ.’”
28 Um profeta foi falar com o rei Acabe e disse: — O que o
29 Nheq tapul tangái tahan I-sarel cớp tahan Si-ri ỡt choâng-rachoâng. Tâng tangái tapul, bar tỗp nâi loŏh rachíl; cớp tahan tỗp I-sarel bữn cachĩt tahan Si-ri muoi culám ngin náq tâng muoi tangái.
29 Durante sete dias os sírios e os israelitas ficaram acampados de frente uns para os outros. No sétimo dia começou a batalha, e os israelitas, num só dia, mataram cem mil sírios.
30 Máh alới ca noâng tamoong lúh nheq chu vil Aphéc, ma pĩeiq viang vil ralíh, catât 27,000 náq cuchĩt nheq.
30 O resto fugiu e entrou na cidade de Afeca, e as muralhas da cidade caíram em cima de vinte e sete mil deles. Ben-Hadade também fugiu, e entrou na cidade, e se escondeu no quarto dos fundos de uma casa.
31 Máh cũai ayững atĩ án atỡng neq: “Tỗp hếq sâng noau pai puo cũai I-sarel bữn mứt pahỡm saryóq. Ngkíq sễq anhia yỗn hếq ĩt aroâiq acrơiq catoân tâng ngkĩng hếq, cớp ĩt samữ sacuoiq tâng tacong hếq, chơ pỡq ramóh án; cŏh lơ án dŏq dỡi tamoong anhia cống bữn.”
31 Então os seus oficiais lhe disseram: — Nós ouvimos dizer que os reis israelitas são bondosos. Por isso, vamos falar com o rei de Israel. Vestiremos roupas feitas de pano grosseiro e amarraremos cordas no pescoço; talvez assim ele não mate o senhor.
32 Chơ tỗp alới ĩt aroâiq acrơiq catoân tâng ngkĩng alới, cớp ĩt samữ sacuoiq tâng tacong alới; moâm ki alới pỡq ramóh puo Ahap cớp pai neq: “Puo Ben-hadat ca táq ranáq anhia, án sễq anhia dŏq yỗn án bữn tamoong!”
32 Então eles amarraram roupas feitas de pano grosseiro na cintura e cordas no pescoço e foram falar com Acabe. Eles disseram: — O seu escravo Ben-Hadade pede que o senhor não mande matá-lo. Acabe respondeu: — Então ele ainda está vivo? Ele é como se fosse meu irmão!
33 Máh cũai ayững atĩ puo Ben-hadat ỡt acoan yoc ễ bữn tếc; ma tữ alới sâng puo Ahap pai neq: “Án la samoât a‑ễm cứq;” ngkíq tỗp alới roap toâp santoiq Ahap, chơ alới ta‑ỡi: “Lứq pĩeiq anhia pai, Ben-hadat la a‑ễm anhia!”
33 Os oficiais de Ben-Hadade estavam esperando por um bom sinal e, quando Acabe falou em “irmão”, aproveitaram logo essa palavra e disseram: — Sim, senhor, Ben-Hadade é seu irmão! — Tragam Ben-Hadade aqui para mim! — ordenou Acabe. Quando Ben-Hadade chegou, Acabe o convidou para subir no carro com ele.
34 Puo Ben-hadat pai chóq án neq: “Cứq ễ culáh loah yỗn mới máh vil mpoaq cứq cheng ĩt tễ mpoaq mới, dŏq mới táq ntốq chếq chỡng tâng vil Damac machớng mpoaq cứq khoiq táq dŏq pỡ vil Sa-mari tê.”
34 E Ben-Hadade lhe disse: — Eu vou devolver a você as cidades que o meu pai tomou do seu, e além disso você poderá pôr um centro comercial em Damasco, como o meu pai fez na cidade de Samaria. Acabe respondeu: — Se fizermos esse Então Acabe fez o acordo com ele e o deixou ir embora.
35 Bữn muoi noaq samiang tễ tỗp cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án ớn muoi noaq cũai tang bỗq canŏ́h tapáh án, ma cũai ki tỡ ễq tapáh.
35 Por ordem do Senhor Deus, um homem do grupo dos profetas pediu a um dos seus companheiros que lhe desse um soco. Mas o outro não quis bater nele,
36 Yuaq ngkíq, án atỡng neq: “Cỗ tian mới tỡ bữn trĩh santoiq Yiang Sursĩ ớn, toâq cứq pỡq vớt tễ mới bữn cula samín toâq cáp mới yỗn cuchĩt.”
36 e por isso o profeta disse: — Você desobedeceu à ordem do E, logo que o homem saiu, um leão veio e o matou.
37 Chơ cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ki pỡq ramóh muoi noaq samiang canŏ́h ễn cớp ớn án neq: “Mới tapáh cứq nứng cái tôh!”
37 Então aquele mesmo profeta foi falar com outro homem e disse: — Dê um soco em mim! E ele lhe deu um soco e o feriu.
38 Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ĩt aroâiq tán mieiq; án táq nan án cũai canŏ́h cớp pỡq tayứng kễng rana acoan puo I-sarel pỡq pha.
38 Então o profeta enrolou um pano no rosto para se disfarçar e foi ficar na beira do caminho, esperando que o rei de Israel passasse por ali.
39 Toâq puo I-sarel pha rana ki, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ arô casang lứq neq: “Puo hếq ơi! Bo hếq ỡt tâng ntốq rachíl bữn muoi noaq cũai tahan dững cũai tũ toâq pỡ hếq cớp patâp neq: ‘Mới nhêng salĩq cũai samiang nâi yỗn o nơ. Khân án lúh, mới cóq pláih loah rangứh mới toâp, tỡ la tu práq pái ngin ŏ́c.’
39 Quando o rei ia passando, o profeta o chamou com um grito e disse: — Eu estava lutando na batalha quando um soldado me trouxe um inimigo que havia sido preso e disse: “Tome conta deste homem. Se ele escapar, você pagará com a vida ou então pagará uma multa de trinta e cinco quilos de prata.”
40 Ma hếq miaq tamprưo cớp ranáq canŏ́h, chơ cũai tũ ki lúh chíq.”
40 Mas eu fiquei ocupado com outras coisas, e o homem escapou. O rei respondeu: — Esse é o seu castigo; foi você mesmo quem deu a sentença.
41 Chơ án liei aloŏh aroâiq tán mieiq án; ma bo ki toâp puo sacoal án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
41 Aí o profeta arrancou depressa o pano do rosto, e o rei Acabe reconheceu que era um dos profetas.
42 Chơ cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pai chóq puo neq: “Nâi la santoiq Yiang Sursĩ pai: ‘Cỗ mới acláh cũai ca cứq ớn cachĩt, ngkíq cóq mới pláih toâq rangứh mới toâp, cớp tỗp tahan mới lứq pĩeiq noau pupứt táh nheq, la cỗ tian mới acláh cũai ki.’”
42 Então ele disse ao rei: — Esta é a palavra de Deus, o
43 Puo cũai I-sarel toâq loah pỡ vil Sa-mari, ma án clơng cớp sâng túh ngua lứq tâng mứt.
43 Então o rei voltou aborrecido e com raiva para a sua casa em Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.