1 Reis 20
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Ben-hadat la puo cũai Si-ri; án parỗm nheq tữh tahan cớp pái chít la bar náq puo canŏ́h ca pruam rachuai án. Tỗp alới yỗn tahan aséh cớp cũai dững sễ aséh rachíl ỡt crŏ́q lavíng vil Sa-mari ễ mut rachíl.
1 E Ben-Hadade, o rei da Síria, reuniu todo o seu exército; e havia trinta e dois reis com ele, e cavalos, e carruagens; e ele subiu e sitiou Samaria, e guerreou contra ela.
2 Án ớn cũai ayững atĩ án mut tâng vil, pỡq ramóh Ahap puo cũai I-sarel cớp atỡng neq: “Puo Ben-hadat ớn anhia chĩuq pê,
2 E ele enviou mensageiros a Acabe, rei de Israel, para dentro da cidade, e disse-lhe: Assim diz Ben-Hadade:
3 cớp ớn anhia chiau práq, yễng, tỗp mansễm, cớp tỗp carnễn bán rêng yỗn án.”
3 A tua prata e o teu ouro são meus; as tuas esposas também e os melhores de teus filhos são meus.
4 Puo Ahap ta‑ỡi: “Anhia pỡq atỡng loah Ben-hadat la sốt anhia, pai cứq pruam, cớp ễ yỗn dũ ramứh án ễ bữn.”
4 E o rei de Israel respondeu, e disse: Ó rei meu senhor de acordo com o teu dizer, eu sou teu, e tudo o que tenho.
5 Chơ máh cũai ayững atĩ ki toâq ramóh sĩa puo Ahap, cớp dững santoiq puo Ben-hadat pai neq: “Cứq khoiq ớn cũai pỡq atỡng anhia yỗn chiau práq, yễng, tỗp mansễm, cớp máh carnễn bán rêng o yỗn cứq.
5 E os mensageiros retornaram, e disseram: Assim falou Ben-Hadade, dizendo: Embora eu tenha mandado a ti, dizendo: Tu me entregarás a tua prata, e o teu ouro, e as tuas esposas, e os teus filhos;
6 Ma cứq ễ ớn cũai cứq pỡq ramóh anhia tangái parnỡ sâm máh tangái nâi sĩa; tỗp alới ễ chuaq lulóc ĩt nheq crơng tâng dống anhia, dếh tâng dống cũai ayững atĩ anhia; acán ntrớu alới hữm o tỗp alới ĩt nheq.”
6 mesmo assim enviarei os meus servos a ti amanhã por volta desta hora, e eles procurarão na tua casa, e nas casas dos teus servos; e será que tudo o que for agradável aos seus olhos, eles porão em suas mãos, e retirarão.
7 Chơ puo Ahap arô máh cũai sốt tâng cruang ki toâq ramóh án, cớp án atỡng alới neq: “Tỗp anhia hữm chơ cũai samiang nâi chuaq ralíh chóq cứq. Yuaq án sễq máh lacuoi cớp con hái, práq cớp yễng hái; cớp cứq ữq chiau yỗn án.”
7 Então, o rei de Israel chamou todos os anciãos da terra, e disse: Notem, rogo-vos, e vede como este homem procura o mal; porque enviou-me pelas minhas esposas e meus filhos, e pela minha prata, e pelo meu ouro; e eu não lhos neguei.
8 Tỗp cũai sốt cớp cũai proai ta‑ỡi neq: “Chỗi tamứng parnai án pai, cớp chỗi chĩuq pê.”
8 E todos os anciãos e todo o povo disseram a ele: Não atentes a ele, tampouco consintas.
9 Yuaq ngkíq, puo Ahap loŏh ta‑ỡi ayững atĩ puo Ben-hadat neq: “Anhia chu atỡng loah puo anhia, ŏ́c muoi ki cứq pruam, ma ŏ́c bar ki cứq tỡ bữn pruam.”
9 Porquanto disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao meu senhor, o rei: Tudo o que mandaste ao teu servo na primeira vez, fá-lo-ei; mas isto não posso fazer. E os mensageiros partiram, e lhe trouxeram novamente palavra.
10 Chơ puo Ben-hadat cơiq parnai canŏ́h neq: “Cứq ễ dững tahan clứng toâq talốh vil Sa-mari; lứq samoât cutễq anhia tỡ bữn dũ yỗn tahan cứq ĩt muoi noaq muoi carpỗt. Khân cứq tỡ bữn táq ariang cứq pai, sễq máh yiang táq yỗn cứq cuchĩt toâp.”
10 E Ben-Hadade mandou dizer a ele: Os deuses assim me façam, e ainda mais, se o pó de Samaria, em punhados, for suficiente para todo o povo que me segue.
11 Puo Ahap ta‑ỡi: “Pỡq, anhia chu atỡng puo Ben-hadat neq: ‘Tahan rangoaiq cớp clŏ́q, cóq moâm rachíl voai nŏ́q têq achỗn tỗ bữm, tỡ cỡn tỡ yũah loŏh rachíl ma khoiq achỗn tỗ nhũang.’”
11 E o rei de Israel respondeu e disse: Dizei-lhe: Que aquele que se cinge das armas não se glorie como aquele que se solta.
12 Puo Ben-hadat bữn roap santoiq puo Ahap ta‑ỡi bo án cớp tỗp yớu án, dếh puo canŏ́h ntôm tacu nguaiq blŏ́ng tâng dống aroâiq. Chơ án ớn tỗp tahan thrũan loŏh rachíl. Ngkíq tỗp alới thrũan mut chíl vil ki.
12 E sucedeu, quando Ben-Hadade ouviu esta mensagem, enquanto ele e o rei estavam bebendo nos pavilhões, disse aos seus servos: Ponde-vos em formação. E eles se puseram em formação contra a cidade.
13 Bo ki toâp bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq ramóh puo Ahap, cớp atỡng án neq: “Yiang Sursĩ atỡng neq: ‘Chỗi ngcŏh tỗp tahan clứng lứq ki. Tangái nâi cứq ễ yỗn mới chíl riap tỗp alới; ngkíq mới bữn dáng samoât lứq cứq la Yiang Sursĩ!’”
13 E, eis que veio ali um profeta até Acabe, rei de Israel, dizendo: Assim diz o SENHOR: Tens tu visto toda esta grande multidão? Eis que a entregarei à tua mão neste dia; e tu saberás que eu sou o SENHOR.
14 Puo Ahap blớh loah: “Noau cỡt plỡ pỡq nhũang rachíl trỗ nâi?”
14 E Acabe disse: Por quem? E ele disse: Assim diz o SENHOR: Justamente pelos moços dos príncipes das províncias. Então, ele disse: Quem ordenará a batalha? E ele respondeu: Tu.
15 Ngkíq, puo Ahap ớn dũ náq tahan póng ca ỡt pưn máh cũai sốt dũ ntốq toâq ramóh án; mán bữn bar culám pái chít la bar náq. Chơ án arô tahan I-sarel tapul ngin náq ễn toâq.
15 Então, ele enumerou os moços dos príncipes das províncias, e eles eram duzentos e trinta e dois; e, depois deles, ele enumerou todo o povo, todos os filhos de Israel, sendo sete mil.
16 Alới loŏh rachíl bo mandang catếh toâng; ma bo ki puo Ben-hadat cớp pái chít la bar náq puo ratoi cớp án ntôm nguaiq blŏ́ng tâng dống aroâiq.
16 E eles saíram ao meio-dia. Ben-Hadade, no entanto, estava se embriagando nos pavilhões, ele e os reis, os trinta e dois reis que o ajudaram.
17 Tỗp tahan póng loŏh pỡq nhũang. Puo Ben-hadat khoiq ớn máh cũai pỡq tutuaiq, cớp alới chu atỡng án neq: “Bữn muoi tỗp tahan ntôm toâq tễ vil Sa-mari.”
17 E os moços dos príncipes das províncias saíram primeiro; e Ben-Hadade mandou verificar, e eles lhe contaram, dizendo: Há homens vindos de Samaria.
18 Ma án ớn neq: “Anhia loŏh cỗp nheq máh cũai ki, tam tỗp alới toâq ễ rachíl tỡ la toâq ễ sarhống.”
18 E ele disse: Se eles saíram em paz, trazei-mos vivos; ou se saíram em guerra, trazei-mos vivos.
19 Tỗp tahan póng nâi loŏh rachíl, cớp tỗp tahan I-sarel ntôm pỡq tapun.
19 Assim, estes jovens dos príncipes das províncias saíram da cidade, e o exército que os seguia.
20 Dũ náq alới bữn cachĩt máh cũai ca chíl tỗp alới, chơ tỗp Si-ri lúh pláh nheq; ma tahan cũai I-sarel puai tỗp alới tỡ táh. Puo Ben-hadat chỗn tâng aséh, chơ lúh vớt tễ alới, cớp bữn muoi thrỗq tahan lúh parnơi cớp án.
20 E eles mataram, cada qual, o seu homem; e os sírios fugiram; e Israel os perseguiu; e Ben-Hadade, o rei da Síria, escapou em cima de um cavalo, com os cavaleiros.
21 Puo Ahap dững tahan án pỡq rapuai alới; án chíl riap sễ aséh rachíl tỗp Si-ri, cớp cachĩt máh tahan Si-ri sa‑ữi lứq.
21 E o rei de Israel saiu, e feriu os cavalos e carruagens, e matou os sírios com um grande massacre.
22 Chơ bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq pỡ puo Ahap cớp pai neq: “Cóq anhia loŏh parỗm loah máh tahan cớp aloŏh ngê yỗn khễuq, yuaq puo Si-ri ễ toâq chíl loah anhia bo catữ sala aluang báiq.”
22 E o profeta veio até o rei de Israel, e disse a ele: Vai, fortalece-te e atenta, e vê o que fazes; pois ao retorno do ano, o rei da Síria subirá contra ti.
23 Máh cũai ayững atĩ puo Ben-hadat pai chóq án neq: “Máh yiang cũai I-sarel la yiang ỡt tâng máh cóh king, ngkíq yuaq tỗp alới chíl riap tỗp hái. Khân tỗp hái chíl tỗp alới tâng ntốq tapín, ki tỗp hái chíl riap alới.
23 E os servos do rei da Síria disseram a ele: Os seus deuses são deuses dos outeiros; por isso, eles foram mais fortes do que nós; mas lutemos contra eles na planície, e seguramente seremos mais fortes do que eles.
24 Sanua, sễq anhia alíh puo pái chít la bar náq nâi, chơ chóh cũai taniap tahan tamái ễn.
24 E faze isto: Retira os reis, cada qual do seu lugar, e põe capitães no lugar deles;
25 Cóq ĩt loah tahan yỗn pỡq sa‑ữi, yỗn dũ loah machớng thrỗq tahan khoiq pứt, dếh aséh, cớp sễ aséh rachíl. Trỗ nâi, tỗp hái loŏh chíl cũai I-sarel tâng ntốq tapín, chơ tỗp hái bữn riap.”
25 e enumera para ti um exército, semelhante ao exército que perdeste, cavalo por cavalo, e carruagem por carruagem; e lutaremos contra eles na planície, e, seguramente, seremos mais fortes do que eles. E ele deu ouvidos à sua voz, e assim o fez.
26 Toâq catữ sala aluang báiq, án dững tahan án pỡq chu vil Aphéc dŏq chíl tỗp I-sarel.
26 E sucedeu, ao retorno do ano, que Ben-Hadade enumerou os sírios, e subiu até Afeque, para lutar contra Israel.
27 Tỗp I-sarel rưoh tahan cớp chiau crơng choac yỗn alới, dếh thrũan sanyam hỡ. Máh cũai sốt tahan I-sarel dững tahan caryoah cỡt bar tỗp ỡt choâng-rachoâng cớp tỗp tahan Si-ri. Khân ễ talĩ tahan I-sarel cớp tahan Si-ri, ki tahan I-sarel cỡt ariang bar tỗp mbễq bĩq lứq. Ma tỗp Si-ri ki ỡt chũop nheq tâng cruang ki.
27 E os filhos de Israel foram enumerados, e estavam todos presentes, e foram contra eles; e os filhos de Israel se acamparam diante deles como dois pequenos rebanhos de cabritos; mas os sírios enchiam a terra.
28 Bữn cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq ramóh puo Ahap cớp pai neq: “Yiang Sursĩ atỡng hếq neq: ‘Cỗ tian tỗp alới pai cứq la Yiang ỡt tâng cóh king, cớp tỡ cỡn Yiang nhêng salĩq tâng ntốq tapín; ngkíq cứq ễ yỗn mới chíl riap tỗp tahan clứng lứq ki. Chơ mới cớp cũai proai mới dáng samoât lứq, cứq toâp la Yiang Sursĩ.’”
28 E veio ali um homem de Deus, e falou ao rei de Israel, e disse: Assim diz o SENHOR: Como os sírios disseram: O SENHOR é Deus dos outeiros, mas não é Deus dos vales, por isso, entregarei toda esta grande multidão na tua mão, e saberás que eu sou o SENHOR.
29 Nheq tapul tangái tahan I-sarel cớp tahan Si-ri ỡt choâng-rachoâng. Tâng tangái tapul, bar tỗp nâi loŏh rachíl; cớp tahan tỗp I-sarel bữn cachĩt tahan Si-ri muoi culám ngin náq tâng muoi tangái.
29 E eles acamparam um diante do outro por sete dias. E assim foi, que no sétimo dia a batalha foi travada; e os filhos de Israel mataram, dos sírios, cem mil homens de pé, em um dia.
30 Máh alới ca noâng tamoong lúh nheq chu vil Aphéc, ma pĩeiq viang vil ralíh, catât 27,000 náq cuchĩt nheq.
30 O restante, porém, fugiu para Afeque, para dentro da cidade; e ali uma muralha caiu sobre vinte e sete mil dos homens que restaram. E Ben-Hadade fugiu, e entrou na cidade, dentro de uma câmara interna.
31 Máh cũai ayững atĩ án atỡng neq: “Tỗp hếq sâng noau pai puo cũai I-sarel bữn mứt pahỡm saryóq. Ngkíq sễq anhia yỗn hếq ĩt aroâiq acrơiq catoân tâng ngkĩng hếq, cớp ĩt samữ sacuoiq tâng tacong hếq, chơ pỡq ramóh án; cŏh lơ án dŏq dỡi tamoong anhia cống bữn.”
31 E os seus servos disseram a ele: Eis que, agora, ouvimos que os reis da casa de Israel são reis misericordiosos; rogo-te que ponhamos panos de saco sobre os nossos lombos, e cordas sobre as nossas cabeças, e saiamos ao rei de Israel; porventura ele salve a tua vida.
32 Chơ tỗp alới ĩt aroâiq acrơiq catoân tâng ngkĩng alới, cớp ĩt samữ sacuoiq tâng tacong alới; moâm ki alới pỡq ramóh puo Ahap cớp pai neq: “Puo Ben-hadat ca táq ranáq anhia, án sễq anhia dŏq yỗn án bữn tamoong!”
32 Assim, eles cingiram os lombos de panos de saco, e puseram cordas sobre as suas cabeças, e vieram até o rei de Israel, e disseram: O teu servo, Ben-Hadade, diz: Suplico-te que me deixes viver. E ele disse: Ele ainda está vivo? Ele é meu irmão.
33 Máh cũai ayững atĩ puo Ben-hadat ỡt acoan yoc ễ bữn tếc; ma tữ alới sâng puo Ahap pai neq: “Án la samoât a‑ễm cứq;” ngkíq tỗp alới roap toâp santoiq Ahap, chơ alới ta‑ỡi: “Lứq pĩeiq anhia pai, Ben-hadat la a‑ễm anhia!”
33 Ora, os homens observaram diligentemente se qualquer coisa viria da parte dele, e, rapidamente a apreendiam; e disseram: O teu irmão, Ben-Hadade. Então, ele disse: Ide e trazei-mo. Então, Ben-Hadade veio até ele; e fez com que ele subisse na carruagem.
34 Puo Ben-hadat pai chóq án neq: “Cứq ễ culáh loah yỗn mới máh vil mpoaq cứq cheng ĩt tễ mpoaq mới, dŏq mới táq ntốq chếq chỡng tâng vil Damac machớng mpoaq cứq khoiq táq dŏq pỡ vil Sa-mari tê.”
34 E Ben-Hadade lhe disse: As cidades que o meu pai tomou do teu pai, restituí-las-ei; e farás ruas para ti em Damasco, como o meu pai fez em Samaria. Então, disse Acabe: Despedir-te-ei com este pacto. Assim, ele fez um pacto com ele, e o despediu.
35 Bữn muoi noaq samiang tễ tỗp cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, án ớn muoi noaq cũai tang bỗq canŏ́h tapáh án, ma cũai ki tỡ ễq tapáh.
35 E um certo homem dos filhos dos profetas disse ao seu próximo, pela palavra do SENHOR: Fere-me, rogo-te. E o homem se recusou a feri-lo.
36 Yuaq ngkíq, án atỡng neq: “Cỗ tian mới tỡ bữn trĩh santoiq Yiang Sursĩ ớn, toâq cứq pỡq vớt tễ mới bữn cula samín toâq cáp mới yỗn cuchĩt.”
36 Então, ele disse ao homem: Como não obedeceste à voz do SENHOR, eis que tão logo partires de mim, um leão te matará. E, assim que ele partiu, um leão o encontrou, e o matou.
37 Chơ cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ki pỡq ramóh muoi noaq samiang canŏ́h ễn cớp ớn án neq: “Mới tapáh cứq nứng cái tôh!”
37 Depois, ele encontrou um outro homem e lhe disse: Fere-me, rogo-te. E o homem o feriu, de modo que ao ferir-lhe, ele o machucou.
38 Cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ĩt aroâiq tán mieiq; án táq nan án cũai canŏ́h cớp pỡq tayứng kễng rana acoan puo I-sarel pỡq pha.
38 Assim, o profeta partiu, e esperou o rei junto ao caminho, e disfarçou-se com cinzas sobre a face.
39 Toâq puo I-sarel pha rana ki, cũai tang bỗq Yiang Sursĩ arô casang lứq neq: “Puo hếq ơi! Bo hếq ỡt tâng ntốq rachíl bữn muoi noaq cũai tahan dững cũai tũ toâq pỡ hếq cớp patâp neq: ‘Mới nhêng salĩq cũai samiang nâi yỗn o nơ. Khân án lúh, mới cóq pláih loah rangứh mới toâp, tỡ la tu práq pái ngin ŏ́c.’
39 E, quando o rei por ali passava, ele gritou ao rei, e disse: O teu servo saiu para o meio da batalha; e, eis que, um homem se virou para o lado, e me trouxe um homem, e disse: Cuida deste homem; se, de algum modo, ele vier a faltar, a tua vida será pela vida dele, ou, de outro modo, pagarás um talento de prata.
40 Ma hếq miaq tamprưo cớp ranáq canŏ́h, chơ cũai tũ ki lúh chíq.”
40 E, enquanto o teu servo esteve ocupado, aqui e acolá, ele se foi. E o rei de Israel disse a ele: Assim há de ser o teu juízo; tu mesmo o decidiste.
41 Chơ án liei aloŏh aroâiq tán mieiq án; ma bo ki toâp puo sacoal án la cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.
41 E ele se apressou, e removeu as cinzas da face; e o rei de Israel reconheceu que ele era dos profetas.
42 Chơ cũai tang bỗq Yiang Sursĩ pai chóq puo neq: “Nâi la santoiq Yiang Sursĩ pai: ‘Cỗ mới acláh cũai ca cứq ớn cachĩt, ngkíq cóq mới pláih toâq rangứh mới toâp, cớp tỗp tahan mới lứq pĩeiq noau pupứt táh nheq, la cỗ tian mới acláh cũai ki.’”
42 E ele lhe disse: Assim diz o SENHOR: Porque deixaste escapar da tua mão um homem ao qual indiquei para a total destruição, por isso, a tua vida irá pela vida dele, e o teu povo pelo povo dele.
43 Puo cũai I-sarel toâq loah pỡ vil Sa-mari, ma án clơng cớp sâng túh ngua lứq tâng mứt.
43 E o rei de Israel foi para a sua casa revoltado e aborrecido, e veio até Samaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.