1 Reis 19

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ahap ruaih loah máh ranáq Ê-li khoiq táq yỗn Yê-sabel lacuoi án tamứng, cớp táq ntỡng tễ Ê-li cachĩt cũai tang bỗq yiang Ba-al.
1 E Acabe fez saber a Jezabel tudo quanto Elias havia feito, e como totalmente matara todos os profetas à espada.
2 Ngkíq Yê-sabel ớn cũai loŏh atỡng Ê-li neq: “Tâng tangái parnỡ sâm máh sanua nâi sĩa, sễq máh yiang táq yỗn cứq cuchĩt, khân cứq tỡ dáng bữn cachĩt mới, machớng mới khoiq cachĩt máh cũai tang bỗq yiang Ba-al.”
2 Então Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a dizer-lhe: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se de certo amanhã a estas horas não puser a tua vida como a de um deles.
3 Ê-li sâng ngcŏh; chơ án lúh yỗn têq bữn tamoong. Án dững cũai táq ranáq án pỡq chu vil Bêr-si-ba tâng cruang Yuda.
3 O que vendo ele, se levantou e, para escapar com vida, se foi, e chegando a Berseba, que é de Judá, deixou ali o seu servo.
4 Ma án pỡq chu ntốq aiq nheq muoi tangái. Án tacu rlu nhưp nỡm aluang, cớp chanchớm yoc ễ cuchĩt, chơ án câu sễq neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Cứq sâng túh arức la‑ỡq! Sễq anhia achu chíq cứq; cứq cuchĩt sanua, ki o hỡn.”
4 Ele, porém, foi ao deserto, caminho de um dia, e foi sentar-se debaixo de um zimbro; e pediu para si a morte, e disse: Já basta, ó Senhor; toma agora a minha vida, pois não sou melhor do que meus pais.
5 Chơ án padếh tâng cutễq pưn nỡm aluang ki, cớp bếq langêt. Ma bo ki bữn muoi noaq ranễng Yiang Sursĩ toâq amoaih án neq: “Tamỡ, cha dỗi!”
5 E deitou-se, e dormiu debaixo do zimbro; e eis que então um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te, come.
6 Toâq án culian, nhêng culíng culiau mpễr án ỡt, án hữm muoi lám bễng mi cớp khang dỡq cheq plỡ án. Án cha cớp nguaiq, chơ bếq loah.
6 E olhou, e eis que à sua cabeceira estava um pão cozido sobre as brasas, e uma botija de água; e comeu, e bebeu, e tornou a deitar-se.
7 Ranễng Yiang Sursĩ toâq amoaih án sĩa, cớp atỡng neq: “Tamỡ, cha dỗi! Khân mới tỡ bữn chi-cha, coat lứq mới pỡq.”
7 E o anjo do Senhor tornou segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta-te e come, porque te será muito longo o caminho.
8 Ê-li tamỡ cớp cha dỗi nguaiq dỡq, chơ án bữn rêng loah; án tayáh pỡq nheq pỗn chít tangái pỗn chít sadâu chu cóh Si-nai, la cóh Yiang Sursĩ ỡt.
8 Levantou-se, pois, e comeu e bebeu; e com a força daquela comida caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Sadâu ki án mut bếq dỡ tâng cưp.
9 E ali entrou numa caverna e passou ali a noite; e eis que a palavra do Senhor veio a ele, e lhe disse: Que fazes aqui Elias?
10 Ê-li ta‑ỡi: “Ơ Yiang Sursĩ Ca Sốt Toâr Lứq ơi! Cứq la cũai táq ranáq anhia nheq tễ rangứh rahỡ. Ma cũai proai I-sarel tỡ bữn noap santoiq anhia parkhán; alới talốh prông sang anhia, cớp cachĩt dũ náq cũai tang bỗq anhia. Ma noâng ống muoi noaq cứq toâp bữn tamoong, cớp tỗp alới noâng chi-chuaq ễ cachĩt dếh cứq hỡ.”
10 E ele disse: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei, e buscam a minha vida para ma tirarem.
11 Yiang Sursĩ pai chóq án neq: “Mới loŏh tayứng choâng moat cứq tâng anũol cóh nâi.”
11 E Deus lhe disse: Sai para fora, e põe-te neste monte perante o Senhor. E eis que passava o Senhor, como também um grande e forte vento que fendia os montes e quebrava as penhas diante do Senhor; porém o Senhor não estava no vento; e depois do vento um terremoto; também o Senhor não estava no terremoto;
12 Toâq moâm cutễq cacưt, bữn pla ũih; ma Yiang Sursĩ tỡ bữn ỡt tâng pla ũih blữ. Toâq moâm ũih blữ, chơ bữn sưong ngcuai lứq loŏh tễ ntốq ki.
12 E depois do terremoto um fogo; porém também o Senhor não estava no fogo; e depois do fogo uma voz mansa e delicada.
13 Tữ Ê-li sâng sưong ki, án ĩt au tuar pul chíq mieiq án, cớp loŏh tayứng bân ngoah cưp. Sưong ki pai chóq án neq: “Ê-li ơi! Nŏ́q mới noâng ỡt ntốq nâi?”
13 E sucedeu que, ouvindo-a Elias, envolveu o seu rosto na sua capa, e saiu para fora, e pôs-se à entrada da caverna; e eis que veio a ele uma voz, que dizia: Que fazes aqui, Elias?
14 Ê-li ta‑ỡi: “Ơ Yiang Sursĩ Ca Sốt Toâr Lứq ơi! Cứq la cũai táq ranáq anhia nheq tễ rangứh rahỡ. Ma cũai proai I-sarel tỡ bữn noap santoiq anhia parkhán, alới talốh prông sang anhia, cớp alới cachĩt dũ náq cũai tang bỗq anhia. Ma noâng ống muoi noaq cứq toâp bữn tamoong, cớp tỗp alới chi-chuaq ễ cachĩt dếh cứq hỡ.”
14 E ele disse: Eu tenho sido em extremo zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei; e buscam a minha vida para ma tirarem.
15 Chơ Yiang Sursĩ pai ễn neq: “Cóq mới píh loah chu ntốq aiq cheq vil Damac, chơ mut tâng clống vil, cớp ĩt dỡq nsễng o‑li‑vê hĩng tâng plỡ Hasel chóh yỗn án cỡt puo cruang Si-ri.
15 E o Senhor lhe disse: Vai, volta pelo teu caminho para o deserto de Damasco; e, chegando lá, unge a Hazael rei sobre a Síria.
16 Cớp cóq mới hĩng dỡq nsễng tâng plỡ Yê-hu con samiang Nim-si hỡ, dŏq án cỡt puo cũai I-sarel. Cớp hĩng tâng plỡ Ê-li-sa con samiang Saphat tễ vil Aben Mahô-la, dŏq án cỡt cũai tang bỗq cứq pláih loah mới.
16 Também a Jeú, filho de Ninsi, ungirás rei de Israel; e também a Eliseu, filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás profeta em teu lugar.
17 Khân cũai aléq sang yiang Ba-al ma án lúh vớt tễ Hasel ễ cachĩt, ki Yê-hu ễn ễ cachĩt cũai ki. Ma khân lúh vớt tễ Yê-hu ễ cachĩt, ki Ê-li-sa ễn cachĩt.
17 E há de ser que o que escapar da espada de Hazael, matá-lo-á Jeú; e o que escapar da espada de Jeú, matá-lo-á Eliseu.
18 Ma cứq noâng bữn tapul ngin náq cũai tâng cruang I-sarel ca tanoang tapứng chóq cứq, cớp alới tỡ bữn sacốh racớl sang yiang Ba-al, tỡ la hũn rup án.”
18 Também deixei ficar em Israel sete mil: todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda a boca que não o beijou.
19 Toâq Ê-li loŏh pỡq, án ramóh Ê-li-sa con samiang Saphat ntôm cái nia. Bữn muoi chít la muoi cu ntroŏq pỡq nhũang án, ma án pỡq cớp muoi cu ễn parsốt tháng. Chơ Ê-li tũot au tuar án, asớp yỗn Ê-li-sa.
19 Partiu, pois, Elias dali, e achou a Eliseu, filho de Safate, que andava lavrando com doze juntas de bois adiante dele, e ele estava com a duodécima; e Elias passou por ele, e lançou a sua capa sobre ele.
20 Ê-li-sa táh ntroŏq án, chơ lúh puai Ê-li cớp án pai neq: “Sễq mới yỗn cứq chu hũn hĩt sa‑óh mpiq mpoaq cứq voai, chơ cứq pỡq parnơi cớp mới.”
20 Então deixou ele os bois, e correu após Elias; e disse: Deixa-me beijar a meu pai e a minha mãe, e então te seguirei. E ele lhe disse: Vai, e volta; pois, que te fiz eu?
21 Moâm ki Ê-li-sa kiac bar lám ntroŏq cớp ĩt sâiq ki táq crơng sana. Ma án ĩt aluang cái nia ki toâp táq ũih, chơ án palư. Án tampễq sâiq yỗn cũai proai, cớp yỗn tỗp alới cha hỡ. Chơ án pỡq cớp Ê-li dŏq rachuai ranáq Ê-li.
21 Voltou, pois, de o seguir, e tomou a junta de bois, e os matou, e com os aparelhos dos bois cozeu as carnes, e as deu ao povo, e comeram; então se levantou e seguiu a Elias, e o servia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.