1 Crônicas 19
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Vớt tễ ki, Nahat puo Amôn cuchĩt; chơ Hanun con samiang án ễn cỡt puo pláih mpoaq án.
1 Aconteceu, depois disto, que Naás, rei dos amonitas, morreu; e seu filho reinou em seu lugar.
2 Puo Davĩt pai neq: “Cứq ễ cỡt ratoi cớp puo Hanun, yuaq Nahat mpoaq án cơi táq o chóq cứq.”
2 Então disse Davi: usarei de benevolência para com Hanum, filho de Naás, porque seu pai usou de benevolência para comigo. Pelo que Davi enviou mensageiros para o consolarem acerca de seu pai. Mas quando os servos de Davi chegaram à terra dos amonitas, a Hanum, para o consolarem,
3 Ma cũai arieih tỗp Amôn pai chóq puo alới neq: “Nŏ́q anhia chanchớm puo Davĩt ớn cũai nâi toâq meq cỗ mpoaq anhia cuchĩt tỡ? Lứq samoât, tỡ bữn ngkíq. Án ớn cũai nâi toâq pỡ nâi la cỗ ễ tutuaiq nhêng vil hái dŏq khễ án mut chíl.”
3 disseram os príncipes dos amonitas a Hanum: Pensas que Davi quer honrar a teu pai, porque te mandou consoladores? Não vieram ter contigo os seus servos a esquadrinhar, a transtornar e a espiar a terra?
4 Ngkíq, Hanun cỗp cũai ranễng Davĩt, cớp ớn noau cũah sóc bễc alới, dếh cứt táh tampâc alới tễ pống pang asễng. Chơ noau tuih alới chu.
4 Pelo que Hanum tomou os servos de Davi, raspou-lhes a barba, e lhes cortou as vestes pelo meio até o alto das coxas, e os despediu.
5 Ngkíq alới sâng casiet lứq, tỡ khớn píh chu. Toâq Davĩt sâng tễ ranáq nâi, án ớn ranễng án ỡt dỡ tâng vil Yê-ri-cô toau toâq sóc bễc alới dáh loah, ki nŏ́q píh chu.
5 Então foram alguns e avisaram a Davi acerca desses homens; pelo que ele mandou mensageiros ao seu encontro, pois estavam sobremaneira envergonhados. Disse o rei: Ficai em Jericó até que vos torne a crescer a barba, e então voltai.
6 Toâq tỗp Amôn dáng alới khoiq táq yỗn Davĩt sâng ũan, ngkíq alới ĩt práq mán 34,000 ki-lô dŏq chang sễ aséh rachíl cớp tahan ca dững sễ aséh ki tễ cruang Mê-sapô-tamia coah angia pỡng, cớp tễ vil Maca cớp vil Sô-ba tâng cruang Si-ri.
6 Vendo os amonitas que se tinham feito odiosos para com Davi, Hanum e os amonitas enviaram mil talentos de prata, para alugarem para si carros e cavaleiros de Mesopotâmia, de Arã-Maacá e de Zobá.
7 Alới chang sễ aséh rachíl 32,000 lám cớp tỗp tahan puo Maca hỡ; chơ alới táq dỗn cheq vil Mê-daba, cớp máh cũai Amôn tễ dũ vil thrũan loŏh ễ rachíl.
7 E alugaram para si trinta e dois mil carros e o rei de Maacá com a sua gente, os quais vieram e se acamparam diante de Medeba; também os amonitas se ajuntaram das suas cidades e vieram para a guerra.
8 Tữ puo Davĩt dáng tỗp Amôn táq ngkíq, án ớn Yô-ap cớp nheq tỗp tahan pỡq chíl tỗp Amôn.
8 Davi, quando soube disto, enviou Joabe e todo o exército de homens valentes.
9 Máh tahan tỗp Amôn loŏh tễ vil, cớp thrũan ễ rachíl; tỗp alới ỡt bân ngoah toong viang vil alới. Cớp máh puo ca toâq rachuai ki ỡt yáng tiah vil.
9 Os amonitas saíram e ordenaram a batalha à porta da cidade; porém os reis que tinham vindo se puseram à parte no campo.
10 Yô-ap hữm cũai par‑ũal ễ mut chíl tễ moat cớp tễ clĩ; ngkíq án rưoh tahan I-sarel khễuq lứq pỡq crŏ́q chíl máh tahan tỗp Si-ri.
10 Ora, quando Joabe viu que a batalha estava ordenada contra ele pela frente e pela retaguarda, escolheu os melhores dentre os homens de Israel, e os pôs em ordem contra os sírios;
11 Ma tahan clữi tễ ki, án yỗn Abi-sai, a‑ễm án, ễn cỡt sốt. Tỗp nâi crŏ́q ễ chíl tỗp Amôn.
11 e o resto do povo entregou na mão de Abisai, seu irmão; e eles se puseram em ordem de batalha contra os amonitas.
12 Yô-ap atỡng Abi-sai neq: “Khân mới hữm tahan Si-ri chíl riap cứq, cóq mới toâq rachuai cứq. Ma khân tahan Amôn chíl riap mới, ki cứq lứq pỡq rachuai mới.
12 E disse Joabe: Se os sírios forem mais fortes do que eu, tu virás socorrer-me; e, se os amonitas forem mais fortes do que tu, então eu te socorrerei a ti.
13 Cóq hái sabớng cớp clŏ́q lứq! Cóq hái rachíl nheq rangứh rahỡ dŏq rachuai máh cũai proai hái, cớp máh vil Yiang Sursĩ yỗn hái ndỡm. Sễq Yiang Sursĩ táq nŏ́q án hữm o dũ ranáq.”
13 Esforça-te, e pelejemos varonilmente pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus; e faça o Senhor o que bem lhe parecer.
14 Chơ Yô-ap cớp tahan án mut chíl tỗp Si-ri, ma tahan Si-ri lúh práng chái nheq.
14 Então se chegou Joabe, e o povo que estava com ele, diante dos sírios, para a batalha; e estes fugiram de diante dele.
15 Tữ tahan Amôn hữm tahan Si-ri lúh pláh nheq, ngkíq tỗp alới lúh tê tễ Abi-sai, a‑ễm Yô-ap; alới lúh amut chu clống vil. Moâm ki Yô-ap píh chu pỡ vil Yaru-salem.
15 Vendo, pois, os amonitas que os sírios tinham fugido, fugiram eles também de diante de Abisai, irmão de Joabe, e entraram na cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
16 Tữ tỗp Si-ri dáng alới cỡt pê cớp tỗp I-sarel, ngkíq alới dững nheq tữh tahan tễ vil canŏ́h ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Ơ-phơ-rat; cớp alới yỗn Sô-phac, la cũai taniap máh tahan puo Hada-dê-sơ, cỡt cũai ayông tỗp ki.
16 Ora, vendo-se os sírios derrotados diante de Israel, enviaram mensageiros, e fizeram sair os sírios que habitavam além do rio; e tinham por comandante Sofaque, chefe do exército de Hadadézer.
17 Toâq puo Davĩt sâng ngkíq, án parỗm nheq tữh tahan tỗp I-sarel; chơ alới clong crỗng Yôr-dan, cớp ỡt acoan ngki, ễ rachíl cớp tahan tỗp Si-ri. Chơ alới rachíl,
17 Avisado disto, Davi ajuntou todo o Israel, passou o Jordão e, indo ao encontro deles, ordenou contra eles a batalha. Tendo Davi ordenado a batalha contra os sírios, pelejaram estes contra ele.
18 ma tỗp Si-ri lúh tỗp I-sarel. Puo Davĩt cớp tỗp tahan án rapuai cớp cachĩt tahan dững sễ aséh rachíl 7,000 náq, cớp tahan pỡq ayững 40,000 náq. Tỗp alới bữn cachĩt dếh Sô-phac, la cũai taniap tahan tỗp Si-ri.
18 Mas os sírios fugiram de diante de Israel; e Davi matou deles os homens de sete mil carros, e quarenta mil homens da infantaria; matou também Sofaque, chefe do exército.
19 Toâq máh puo ỡt tâng talang atĩ Hada-dê-sơ dáng alới cỡt pê cớp tahan cũai I-sarel, ngkíq alới táq tếc parkhán sễq cỡt ratoi cớp puo Davĩt, cớp chĩuq ỡt tâng talang atĩ án. Chơ tỗp Si-ri tỡ ễq rachuai noâng tỗp Amôn.
19 Vendo, pois, os servos de Hadadézer que tinham sido derrotados diante de Israel, fizeram paz cem Davi, e serviram; e os sírios nunca mais quiseram socorrer os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.