Mateus 27
Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ARA
1 M’bujom mej, ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay ᵽe n’gujoh bugo ᵽooil firim faa jamuh Yésu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 N’guhogol guban n’guŋarol iki gusen Ᵽilat, afan ahu o bugaa Rom gubaŋ to me.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 No Yudas, aamme áine ahu annomen me Yésu, aun me búoh gujojoh bi emuh Yésu, nateh mahat ban nájaenum síralam sasu saamme ávi ni guñen ak’abbañen ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 ban naagil : « Injé ikane, nigengen an akanut waf ibet n’eĉet ! » Bare n’guogol : « Wóli utumóli ulebo ! Dáru barokeri ! »
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ñer Yudas nabelen dó ni gávi-Aláemit gagu síralam sasu aban najow akay, ᵽúrto nak’amugoro árien.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Ufan uteŋenaaw n’gumuken síralam sasu ban n’guoh : « Gúboñolal gusenut min mbi síralam sausu sitegori ni saa gávi-Aláemit gagu, mata dáuru bacam baa físim bom. »
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ñer n’gujoh firim fanur min guŋar so gunnom galah gagu go guvoge me "galah ateᵽa-sibara", mbiban n’gúbahen go gukan guyah gaa sijaora.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Yo eĉile galah gaugu n’guvogi "galah gaa físim" bi funah faa jama.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Mo ñer gurim aboñer ahu Séremi gukanoe gaah me : « Guŋare síralam ávi ni guñen, saamme bacam babu baa funnomenol bo bugal Israel gujamor me min gubet bo mola,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 ban n’guŋar so iki gunnom galah ateᵽa-sibara ahu, ti may Atúla alob mo me. »
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Ñer n’gújaenum Yésu bújoŋor afan mof mamu aamme Ᵽilat. Ume narorenol aah : « Aw uomme ávi ahu ala Esúif yay ? » Naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ᵽúrto, ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay n’gunamo mul etegol sulob, bare ábalut hani jatiito.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ñer Ᵽilat naagol : « Aw ᵽiaŋ uunut sulob sause so gutegei maa ? »
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Min Yésu ábalutol me hani ñanur, Ᵽilat najahali nár.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Emít-émit no gaggan gagu gaa Paak guĉilo, afan mof mamu nah’ahalenilhalen amigel ni bugo gukul me, ahu o fítiman fafu fumaŋ me ahanulil.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Ban bajene ni gunah gaugu amigel ace o gajaol guunoe faŋ, gajaol Yésu Barabas.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nemme fítiman fafu ufu min fuomunore, Ᵽilat naagil : « Ay ni ubuge gaamme gúuba jimaŋe ihanulul ? Yésu Barabas, ter Yésu o guvoge me Kirista ? »
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Nalob mee mata naffase búoh físil fiĉile min gújogul Yésu gusenol.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Ᵽilat o min anave dó gutaliŋe me bugan, aarol náboñul guogol : « Jamb’unogen me n’elob yay yal an ahumu akanut mee maarat mánoman ! N’efuga yauye nílalam faŋ ni síyeut so níyeute iya ni o. »
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Ni tinah tautu, ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay n’gutuñen fítiman fafu min fuoh Ᵽilat ahalenil Barabas, ban nakan Yésu naĉet.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ᵽilat nabbañ narorenil naagil : « Ay ni bugo gúuba jimaŋe ihanulul ? » N’guogol : « Barabas. »
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Natajen arorenil aagil : « Ñer Yésu, o guvoge me Kirista ahu, ikanol bu ? » Bugo ᵽe n’guoh : « Abbaŋi n’ekurua ! »
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Naagil : « Min maarat may nakane ? » Bare bugo n’gufaŋ n’gúᵽibe fatiya guoh : « Abbaŋi n’ekurua ! »
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 No Ᵽilat ajuh me búoh ájuut to wáfowaf, ban éᵽib yay efaŋefaŋ gájalo, naŋar mal naᵽos guñenol bújoŋor fítiman fafu naah : « Guñenom gukure ni físim fafu fal an ahume akanut mee wáfowaf. Babu ñer buru ! »
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Ñer bugan bugagu ᵽe n’guoh : « Wáfowaf wajae to me éᵽurul n’eĉelol mbi uya ni wóli ni gabugoróli ! »
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ñer Ᵽilat nahanulil Barabas. Mbiban, naboñ guteh Yésu gusoh gal ubaŋ, aban nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ekosombil yay n’gújaenum Yésu bi ró ni yaŋ afanil Ᵽilat, ban fuyoŋ fafu ᵽe fal ekosombil yay ni fúgolol fúharo.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 N’gúᵽurenol wañol ban n’gukanol uce újugah.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Ᵽúrto, n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow, ban n’gusenol egol átuh n’gañenol gárib. Guban n’guya gújulil bújoŋorol min gúfohulol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! »
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 N’gumasenol guban n’guyab egol yay gutegol ni fuhow.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 No gúfohulol me iki guᵽilo, n’guram wañ waw újugah waw wo gukanenol me, guban n’gubbañenol bisimool, mbiban n’gúᵽunnulol dó gújaenum bi eke ebbaŋol n’ekurua.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Bugo n’éᵽur ésuh yay, n’guemor n’ace áine ala ésuh yay yaa Siren gajaol Simoŋ ; n’gukanol ni sembe nateb ekurua yay yaa Yésu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 No guĉih me tiñ talu to guvoge me Golugota (dóemme "tiñ taa gasen"),
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 n’gusen Yésu bíñu yáguñori n’erem yátalie bi marem ; no naĉoen yo me, nalat yo marem.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 N’gubbaŋol n’ekurua yay, guban n’gulukor bisimool.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Mbiban, n’gunamo n’gúniol n’gapoy. Yésu nabbaŋi n’ekurua|src="lb00324b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mácie 27.35"
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 N’guŋar jibabar n’guhiĉ ró waĉil me Yésu namugi, waamme uwe : « Ume aamme Yésu, ávi ahu ala Esúif yay. » Mbiban n’guŋar jibabar jauju gubbaŋ n’ekurua yay fatiya fuhool.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Baje ᵽoᵽ ukana-maarat gúuba bugo gubbaŋe ni sukurua manur ni o, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Bugan bugagu gaamme n’égat nihi gúlis guhoil n’gujelol nímoro n’guoh :
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 « Aw áju me ufum gávi-Aláemit gagu mbiban nubbañ uteᵽ go ni gunah gúfaji, uᵽagenoro ᵽaa fuhoi ! Iní maagen aw uomme Añol Aláemit, kan úavul n’ekuruai ! »
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan Esúif yay, bugo ᵽe may n’gunamo éfohulol guoh :
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 « Nah’aᵽagen bugan aban ájuut aᵽagenoro ! Let aĉila ávi Israel nam ? Ñer áavul n’ekuruaol min úinenal ni o.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Let gafiumol n’Aláemit gom ? Kan ñer maer Aláemit ákail aᵽagenol, íni me namaŋol ! Let naage o Añol Aláemit nam ? »
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ukana-maarat bugagu bugo gubbaŋor me manur ni o n’gunamo may ejelol ti bugagu gujeleol me.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 No tinah tirih me, emoĉ néavul ni mof mamu ᵽoomo, ban néni to iki títigo.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 No títigo me maa, Yésu náᵽib fatiya ni sembe aah : « Elí, Elí, lama sabahtani ? » Dóemme « Aláemilom, Aláemilom, wa uĉile nujundenom ? »
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Guce ni gaamen to me n’guunol ban n’guoh : « Aboñer ahu Elí navoge mee ! »
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Ace ni gaam to me natey to baenah ak’aŋar jurocob, nájeben jo bíñu yafire, aban naŋar gapil nahoh jo ró añuren Yésu min mb’acot jo.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Bare bugagu n’guogol : « Unah, umundumal ujugal ter Elí ᵽan ájoul ákiil aᵽagenol. »
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yésu nabbañ aya gáᵽib gámah, aban naĉet.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Ni tinah tautu, gábil gagu gaminden me tiñ talu táñai me dó ni gávi-Aláemit gagu n’guĉaĉo kábiriŋ fatiya go bi n’ettam go gukan uᵽeŋ úuba. Ni tinah talu tanur tatu, ettam yay negoror, ban sival sasu ni sireñ.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Ñer guyah gagu n’gúfogulo ban gammeŋe ni gáinen me n’Aláemit gaĉelen me n’gúbbañul gúni m’buroŋ,
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 ban n’gúᵽurul n’guyagil. (Ᵽúrto gailo Yésu ni gaĉet me, n’gunogen dó Yérusalem, yaamme ésuh yay yanab me, dó bugan gammeŋe gujugil.)
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Afan ekosombil yay ni buganol gaamme n’gapoy Yésu manur ni o n’gujuh gagoror ettam yay ni wabaj me ᵽe ; ñer n’gúholi náar, ban n’guoh : « Maagen mamu aĉila aamme Añol Aláemit ! »
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Bajene ᵽoᵽ waare gammeŋe gaiye ráli n’gúni n’eluj ; bugo gulagenulo me Yésu kábiriŋ Gálile nihi gucokorol nímoro.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Ni baj ni bugo Mari ala ésuh yay yaa Magudala, ni Mari jaw Saak bugo ni Susef, ni may jaw guñol Sebede.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 No tinah tujon me, ni baj ace áine gajaol Susef áᵽullo Arimate ájoul ; áine ahumu nasanumetsanumet, ban o ᵽoᵽ alagora Yésu aamene.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Najow ak’atoh Ᵽilat min ácinol efuluŋ yay yaa Yésu. Ñer Ᵽilat naboñ gusenol yo.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Susef naŋar gábil gajaha min ággub efuluŋ yay,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 aban nabaŋ yo ñáraru fuyah fuvugul fo naoge bi ni o faŋaol faam n’gacaĉ erijaŋ ; mbiban nábaken fuval fámah atoj gánonum fuyah fafu, aban nakay.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Mari ala Magudala ni Mari ahuo ubugien to n’gurove gúᵽimbor fuyah fafu.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Tihalen fo, faamme fíiyay Esúif yay, ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay n’gujow manur bi nende Ᵽilat
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 guĉih n’guogol : « Afanóli, wóli juosene búoh abija ahumu, no naamen me m’buroŋ, naage tale gunah gúfaji ᵽan ailo ni gaĉet me.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Aᵽ’umaŋ ᵽaa usen búoh fuyah fafu fupoi bi ni funah fúfatten ! Kanut mo, ulagorol gújue gújoul iki gúkuet efuluŋ yay, mbi ᵽúrto n’guoh ésuh yay nailoe n’gaĉet me, ban jibij jauju júsola jo jijae me efaŋ gaarat jítiar jaju. »
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Ᵽilat naagil : « Yoo. Jiŋar ekosombil bugaubuge bi gapoy gagu. Jujow, ban jikan min fuyah fafu fupoyi ti júju me. »
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Ñer n’gujow iki gukan gapoy gagu gaa fuyah fafu : n’gumundum guŋar fuval fafu gutoj fíᵽ gánonum fo, guban n’gukan to fúffasum mbi an agor n’guffas. Mbiban n’gubaŋ to upoya.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.