Mateus 27

Firim fafu fal Aláemit (BQJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 M’bujom mej, ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay ᵽe n’gujoh bugo ᵽooil firim faa jamuh Yésu.
1 E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;
2 N’guhogol guban n’guŋarol iki gusen Ᵽilat, afan ahu o bugaa Rom gubaŋ to me.
2 E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.
3 No Yudas, aamme áine ahu annomen me Yésu, aun me búoh gujojoh bi emuh Yésu, nateh mahat ban nájaenum síralam sasu saamme ávi ni guñen ak’abbañen ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay,
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,
4 ban naagil : « Injé ikane, nigengen an akanut waf ibet n’eĉet ! » Bare n’guogol : « Wóli utumóli ulebo ! Dáru barokeri ! »
4 Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ñer Yudas nabelen dó ni gávi-Aláemit gagu síralam sasu aban najow akay, ᵽúrto nak’amugoro árien.
5 E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.
6 Ufan uteŋenaaw n’gumuken síralam sasu ban n’guoh : « Gúboñolal gusenut min mbi síralam sausu sitegori ni saa gávi-Aláemit gagu, mata dáuru bacam baa físim bom. »
6 E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.
7 Ñer n’gujoh firim fanur min guŋar so gunnom galah gagu go guvoge me "galah ateᵽa-sibara", mbiban n’gúbahen go gukan guyah gaa sijaora.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Yo eĉile galah gaugu n’guvogi "galah gaa físim" bi funah faa jama.
8 Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Mo ñer gurim aboñer ahu Séremi gukanoe gaah me : « Guŋare síralam ávi ni guñen, saamme bacam babu baa funnomenol bo bugal Israel gujamor me min gubet bo mola,
9 Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,
10 ban n’guŋar so iki gunnom galah ateᵽa-sibara ahu, ti may Atúla alob mo me. »
10 E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.
11 Ñer n’gújaenum Yésu bújoŋor afan mof mamu aamme Ᵽilat. Ume narorenol aah : « Aw uomme ávi ahu ala Esúif yay ? » Naagol : « Aw faŋai nulob yo uban. »
11 E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ᵽúrto, ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay n’gunamo mul etegol sulob, bare ábalut hani jatiito.
12 E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ñer Ᵽilat naagol : « Aw ᵽiaŋ uunut sulob sause so gutegei maa ? »
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?
14 Min Yésu ábalutol me hani ñanur, Ᵽilat najahali nár.
14 E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.
15 Emít-émit no gaggan gagu gaa Paak guĉilo, afan mof mamu nah’ahalenilhalen amigel ni bugo gukul me, ahu o fítiman fafu fumaŋ me ahanulil.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ban bajene ni gunah gaugu amigel ace o gajaol guunoe faŋ, gajaol Yésu Barabas.
16 E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.
17 Nemme fítiman fafu ufu min fuomunore, Ᵽilat naagil : « Ay ni ubuge gaamme gúuba jimaŋe ihanulul ? Yésu Barabas, ter Yésu o guvoge me Kirista ? »
17 Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Nalob mee mata naffase búoh físil fiĉile min gújogul Yésu gusenol.
18 Porque sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ᵽilat o min anave dó gutaliŋe me bugan, aarol náboñul guogol : « Jamb’unogen me n’elob yay yal an ahumu akanut mee maarat mánoman ! N’efuga yauye nílalam faŋ ni síyeut so níyeute iya ni o. »
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.
20 Ni tinah tautu, ufan uteŋenaaw ni ufan Esúif yay n’gutuñen fítiman fafu min fuoh Ᵽilat ahalenil Barabas, ban nakan Yésu naĉet.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.
21 Ᵽilat nabbañ narorenil naagil : « Ay ni bugo gúuba jimaŋe ihanulul ? » N’guogol : « Barabas. »
21 E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Natajen arorenil aagil : « Ñer Yésu, o guvoge me Kirista ahu, ikanol bu ? » Bugo ᵽe n’guoh : « Abbaŋi n’ekurua ! »
22 Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.
23 Naagil : « Min maarat may nakane ? » Bare bugo n’gufaŋ n’gúᵽibe fatiya guoh : « Abbaŋi n’ekurua ! »
23 O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.
24 No Ᵽilat ajuh me búoh ájuut to wáfowaf, ban éᵽib yay efaŋefaŋ gájalo, naŋar mal naᵽos guñenol bújoŋor fítiman fafu naah : « Guñenom gukure ni físim fafu fal an ahume akanut mee wáfowaf. Babu ñer buru ! »
24 Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.
25 Ñer bugan bugagu ᵽe n’guoh : « Wáfowaf wajae to me éᵽurul n’eĉelol mbi uya ni wóli ni gabugoróli ! »
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Ñer Ᵽilat nahanulil Barabas. Mbiban, naboñ guteh Yésu gusoh gal ubaŋ, aban nasenil o bi eke ebbaŋ n’ekurua.
26 Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ekosombil yay n’gújaenum Yésu bi ró ni yaŋ afanil Ᵽilat, ban fuyoŋ fafu ᵽe fal ekosombil yay ni fúgolol fúharo.
27 E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.
28 N’gúᵽurenol wañol ban n’gukanol uce újugah.
28 E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;
29 Ᵽúrto, n’guŋar ulaliŋ waa sijeŋ gueĉ fugaŋ guoᵽol ni fuhow, ban n’gusenol egol átuh n’gañenol gárib. Guban n’guya gújulil bújoŋorol min gúfohulol guoh : « Jisafi, ávi Esúif yay ! »
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.
30 N’gumasenol guban n’guyab egol yay gutegol ni fuhow.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.
31 No gúfohulol me iki guᵽilo, n’guram wañ waw újugah waw wo gukanenol me, guban n’gubbañenol bisimool, mbiban n’gúᵽunnulol dó gújaenum bi eke ebbaŋol n’ekurua.
31 E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.
32 Bugo n’éᵽur ésuh yay, n’guemor n’ace áine ala ésuh yay yaa Siren gajaol Simoŋ ; n’gukanol ni sembe nateb ekurua yay yaa Yésu.
32 E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.
33 No guĉih me tiñ talu to guvoge me Golugota (dóemme "tiñ taa gasen"),
33 E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,
34 n’gusen Yésu bíñu yáguñori n’erem yátalie bi marem ; no naĉoen yo me, nalat yo marem.
34 Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 N’gubbaŋol n’ekurua yay, guban n’gulukor bisimool.
35 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.
36 Mbiban, n’gunamo n’gúniol n’gapoy. Yésu nabbaŋi n’ekurua|src="lb00324b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Mácie 27.35"
36 E, assentados, o guardavam ali.
37 N’guŋar jibabar n’guhiĉ ró waĉil me Yésu namugi, waamme uwe : « Ume aamme Yésu, ávi ahu ala Esúif yay. » Mbiban n’guŋar jibabar jauju gubbaŋ n’ekurua yay fatiya fuhool.
37 E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.
38 Baje ᵽoᵽ ukana-maarat gúuba bugo gubbaŋe ni sukurua manur ni o, ahu n’gañenol gárib, ahuo n’gamayol.
38 E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Bugan bugagu gaamme n’égat nihi gúlis guhoil n’gujelol nímoro n’guoh :
39 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,
40 « Aw áju me ufum gávi-Aláemit gagu mbiban nubbañ uteᵽ go ni gunah gúfaji, uᵽagenoro ᵽaa fuhoi ! Iní maagen aw uomme Añol Aláemit, kan úavul n’ekuruai ! »
40 E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ufan uteŋenaaw, úᵽajula gúboñ Aláemit bugagu ni ufan Esúif yay, bugo ᵽe may n’gunamo éfohulol guoh :
41 E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:
42 « Nah’aᵽagen bugan aban ájuut aᵽagenoro ! Let aĉila ávi Israel nam ? Ñer áavul n’ekuruaol min úinenal ni o.
42 Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Let gafiumol n’Aláemit gom ? Kan ñer maer Aláemit ákail aᵽagenol, íni me namaŋol ! Let naage o Añol Aláemit nam ? »
43 Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ukana-maarat bugagu bugo gubbaŋor me manur ni o n’gunamo may ejelol ti bugagu gujeleol me.
44 E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.
45 No tinah tirih me, emoĉ néavul ni mof mamu ᵽoomo, ban néni to iki títigo.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.
46 No títigo me maa, Yésu náᵽib fatiya ni sembe aah : « Elí, Elí, lama sabahtani ? » Dóemme « Aláemilom, Aláemilom, wa uĉile nujundenom ? »
46 E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Guce ni gaamen to me n’guunol ban n’guoh : « Aboñer ahu Elí navoge mee ! »
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,
48 Ace ni gaam to me natey to baenah ak’aŋar jurocob, nájeben jo bíñu yafire, aban naŋar gapil nahoh jo ró añuren Yésu min mb’acot jo.
48 E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Bare bugagu n’guogol : « Unah, umundumal ujugal ter Elí ᵽan ájoul ákiil aᵽagenol. »
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.
50 Yésu nabbañ aya gáᵽib gámah, aban naĉet.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.
51 Ni tinah tautu, gábil gagu gaminden me tiñ talu táñai me dó ni gávi-Aláemit gagu n’guĉaĉo kábiriŋ fatiya go bi n’ettam go gukan uᵽeŋ úuba. Ni tinah talu tanur tatu, ettam yay negoror, ban sival sasu ni sireñ.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;
52 Ñer guyah gagu n’gúfogulo ban gammeŋe ni gáinen me n’Aláemit gaĉelen me n’gúbbañul gúni m’buroŋ,
52 E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 ban n’gúᵽurul n’guyagil. (Ᵽúrto gailo Yésu ni gaĉet me, n’gunogen dó Yérusalem, yaamme ésuh yay yanab me, dó bugan gammeŋe gujugil.)
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Afan ekosombil yay ni buganol gaamme n’gapoy Yésu manur ni o n’gujuh gagoror ettam yay ni wabaj me ᵽe ; ñer n’gúholi náar, ban n’guoh : « Maagen mamu aĉila aamme Añol Aláemit ! »
54 E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Bajene ᵽoᵽ waare gammeŋe gaiye ráli n’gúni n’eluj ; bugo gulagenulo me Yésu kábiriŋ Gálile nihi gucokorol nímoro.
55 E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;
56 Ni baj ni bugo Mari ala ésuh yay yaa Magudala, ni Mari jaw Saak bugo ni Susef, ni may jaw guñol Sebede.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 No tinah tujon me, ni baj ace áine gajaol Susef áᵽullo Arimate ájoul ; áine ahumu nasanumetsanumet, ban o ᵽoᵽ alagora Yésu aamene.
57 E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.
58 Najow ak’atoh Ᵽilat min ácinol efuluŋ yay yaa Yésu. Ñer Ᵽilat naboñ gusenol yo.
58 Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.
59 Susef naŋar gábil gajaha min ággub efuluŋ yay,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,
60 aban nabaŋ yo ñáraru fuyah fuvugul fo naoge bi ni o faŋaol faam n’gacaĉ erijaŋ ; mbiban nábaken fuval fámah atoj gánonum fuyah fafu, aban nakay.
60 E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Mari ala Magudala ni Mari ahuo ubugien to n’gurove gúᵽimbor fuyah fafu.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Tihalen fo, faamme fíiyay Esúif yay, ufan uteŋenaaw ni Eᵽárisie yay n’gujow manur bi nende Ᵽilat
62 E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,
63 guĉih n’guogol : « Afanóli, wóli juosene búoh abija ahumu, no naamen me m’buroŋ, naage tale gunah gúfaji ᵽan ailo ni gaĉet me.
63 Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Aᵽ’umaŋ ᵽaa usen búoh fuyah fafu fupoi bi ni funah fúfatten ! Kanut mo, ulagorol gújue gújoul iki gúkuet efuluŋ yay, mbi ᵽúrto n’guoh ésuh yay nailoe n’gaĉet me, ban jibij jauju júsola jo jijae me efaŋ gaarat jítiar jaju. »
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Ᵽilat naagil : « Yoo. Jiŋar ekosombil bugaubuge bi gapoy gagu. Jujow, ban jikan min fuyah fafu fupoyi ti júju me. »
65 E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.
66 Ñer n’gujow iki gukan gapoy gagu gaa fuyah fafu : n’gumundum guŋar fuval fafu gutoj fíᵽ gánonum fo, guban n’gukan to fúffasum mbi an agor n’guffas. Mbiban n’gubaŋ to upoya.
66 E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.