Marcos 5
I tnalù dwata (BPS) vs NAA
1 Na fles ale mifal lanaw kel di kagduungla di banwe dad to Gérasin.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Na di ktufala mdà di aweng, nun satu lagi bnusaw lamwà mdà di dad ilib gal gulambang dad to na smitong ku Dyisas.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 I gumnè to ani di dad ilib galla gulambang dad to. Na to ani too nun galan, landè to gmagan makus kenen, balù ku sangkalì bakusla kenen.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Too dee dulê bnakusla blian na sigalan, bay gaganan bangang dad tek afas i blian na smafto dad sangkalì. Na landè to gmagan mafas kenen du mdà di galan.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Mduh na butang tatian lamngab di dad gulambang na di dad bulul na mkit na sneey batu lawehan.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Na di kiten ku Dyisas mdà di gumawagan tatian mila smitong kenen na lkuad di munan,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 na mkit, manan, “E Dyisas, Tingà i Too Mdatah Dwata, tan kiboam deg? Fnigu ku makang ge di Dwata, laam agu fanlayam.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Manan ani, du tagman Dyisas di kenen, “E ge busaw, lamwà ge di to ani!”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Na snalek Dyisas kenen, manan, “Simto dagitam?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na too fakdo dad busaw fye laan ale dek di dademe dad banwe.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Na nun dee dad sdè nifat mdadong déén samwel di bilil.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Na fakdo dad busaw di ku Dyisas, manla, “Dekam gami di dad sdè ditù na faloham gami fusuk di dale.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Na falohan ale. Taman lamwà dad busaw di to én, na fles fusuk di dad sdè. Na kdee dad sdè mdadong lwe libu. Na kdeela mila masol di bilil na gtufa di lanaw, na sdulê mlimas.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Di kite dad to mifat dad sdè i mkel ani, mila ale na tnulenla dad to di lunsud na di klamang banwe. Na i dad to mlinge, salu ale ditù du neyela i tamkel.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Kakella di ku Dyisas teenla i to gulamwà dee libu dad busaw sudeng di saféd Dyisas. Takamlaweh kenen, na tafye fandaman. Na too ale likò.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Na dad to mite nimò Dyisas, tulenla i mkel di to nun dee busaw gine na di dad sdè.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Taman toola man di ku Dyisas fye ku tnagakan banwela.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Na di kyak Dyisas lêman di aweng, too fakdo di kenen i to nun busaw tafanguléan, du kayean magin,
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 bay fnang Dyisas, na manan, “Mulê ge, na tnulenam dademem ku tan kalbong mgimò Dwata di ge na bong kakdon ge.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Na too glut, mdà to én mulê na tambù tmulen di dad to déén di dad banwe Dikafolis i kalbong nimò Dyisas di kenen. Na too tikeng dad to di kaklingela i manan.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Na lêman mifal ale Dyisas smakay di aweng. Na kagduungla di faltù, too dee to stifun glibut di kenen di kilil lanaw.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Na salu déén Dyairus, satu ganlal di gal gusatdò dad Dyu. Di kiten ku Dyisas lkuad kenen di saféd blian,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 du fakdo kenen, manan, “Tafan mati tukay tingàgu libun, bay beg ge magin deg ditù, na nagotam kenen du fye mgulê na mto fa.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Taman magin Dyisas kenen.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Na di kagula nun satu libun déén too maflayam mdà di tdukan, tatì maloh tienan. Tasfalò lwe fali klon lamyalo dun.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Na bong kaflayaman mdà di dee to gufbulungan. Tamti dad kandeenan di kafbulungan, bay landè gumguléan, na baling matnù i tdukan.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Talingen gablà di kafgulê Dyisas dad to nun tduk, taman tamguna kenen kdee dad to di kagol Dyisas, na nagotan klawehan,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 du manan di kton, “Ku gagotgu alò i klaweh Dyisas mgulê agu.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Na di kagotan dun, tlag kaloh tienan, na lyalon tamgulê i tdukan.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Na lyalo Dyisas nun eneg gafgulê lamwà di kenen, taman falê kenen di kdee dad to di glibutan, na manan, “Simto magot deg?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Na man dad gal mlalò kenen, “Teenam dee dad to gihok di ge, na kan ku snalekam ku simto magot ge?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Kabay lêmanan meye di glibutan du neyen ku simto magot kenen.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Kabay i libun, gadean ku tan mgimò di kenen di kagotan klaweh Dyisas, taman fdadong di ku Dyisas na lkuad di saféd blian. Kankal kenen di klikoan na tulenan kdee mgimò di kenen.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Na man Dyisas di kenen, “Tingàgu, mdà di kafaglutam tamgulê ge. Mulê ge na i ktanak nawa mnè di ge, du talandè nan tdukam.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Na sleng Dyisas talù fa, nun to kel fdu di gumnè Dyairus, dunan ganlal i gusatdò dad Dyu. Na manla di kenen, “Nangam nan fafles To Tamdò ani di gumneam du talaam gnumah tingaam. Tamati nan.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Kabay fbayà Dyisas i manla, na manan di ganlal di gusatdò dad Dyu, manan, “Nang ge likò. Alò ge fadlug faglut.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Na landè to falohan magin dale, senan alò Fiter, Dyém, na Dyan flanek Dyém.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Na kakella di gumnè i ganlal, linge Dyisas ugak dee dad to déén na teenan dad to mlanu na kamwak.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Na di kfusuk Dyisas di gumnè, manan di dad to, “Kan ku mugak gamu na kamwak? Là mati tingà, bay alò kudang.”
39 Ao entrar, disse:
40 Kaklingela i man Dyisas, toola kenen nulé, taman falwaan kdee dad to déén. Na faginan alò dad tua i tingà na tlu dademen fusuk di lam sibay gumilè i tingà,
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 na nagotan kmalan, manan, “Talita kumi,” i gumtatekan dunan, “Tuy, mangu di ge, mték ge.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Na di kmanan én, mték i tingà na fles magu. Sfalò lwe falin. Na kitela én tatìla là gadè nawala mdà di ktikengla.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Na fnang ale Dyisas fgadè di dad to, na dekan dad tuan mlé knaan di tingà.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.