Jonas 1

I tnalù dwata (BPS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na satu duh nun man Dwata i Amu di ku Dyona i tingà lagi Amitay, manan,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Mdà ge salu ditù di bong syudad Ninibi, na tulenam di dad to tagadègu i kdee dad sasè mgimòla.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Kabay én baling gusalu Dyona di Sfén, i banwe too mawag di Ninibi, du nilan Dwata i Amu. Salu kenen funa di banwe Dyofa, na déén gumiten i satu aweng fan mdà salu di Sfén. Na di kbayadan i flétin, myak kenen di aweng gagin di dad mebe i aweng, na maweng salu di Sfén, du nilan Dwata i Amu.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Kabay febe Dwata i Amu i bong mgal nus di tah i mahin, na du kel i bong sasè mahin fan malbà i aweng.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Na i dad to mebe i aweng ani, too ale likò. Taman kat satu dale tamlo mni tabeng di dad dwatala.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Na i kafitan i mebe i aweng, mnaul di lam, na mukat ku Dyona, manan, “Tan i kagkudangam, bong sasè i mahin ani. Mték ge, na fnim tabeng di dwatam, ken kandon ito na là ito gafles mati.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Na sanman i dademe mebe i aweng, manla, “Neyeito sa kun ku simto i gumdà i bong sasè mkel di gito.” Na fagu di kasbunut gadèla Dyona gumdà i sasè mkel di dale.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Taman snalekla Dyona, manla, “Tulenam gami tan i nimoam duen nun kaflayammi ani? Tan i duenam dini? Tan i banwe gumdaam? Na tan bung to ge?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Na tnimelan ale, manan, “Deg sa to Hibru, na i fnangamfùgu Dwata i Amu, i Dwata di langit, i mimò i mahin na tanà.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Na tulenan dale fa gablà di kilan i Dwata i Amu.
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Na baling matnù i kalbang i lwek, taman snalekla Dyona, manla, “Tan i kibòmi ge, du fye fanak i mahin.”
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Na man Dyona, “Batyu agu ditù di mahin, na manak kadang i mahin, du gadègu mdà di sasè nimògu gakuf gamu di ksasè mahin ani.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Kabay balingla too fangal kamwa fye gafat ale di kilil mahin, bay làla gagan dun, du too mgal fa i lwek na i nus.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Na kafnge ani, tamlo ale di glut Dwata, manla, “E Dwata i Amu, kandom gami. Nangam ku gami i gumlém salà kadang di kfati i to ani, du ise gami salà, du ge Dwata i Amu tamgimoam i knayeam.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Na kafnge én, batla Dyona di mahin, na manak sa.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Na ani gumdà i bong klikòla di Dwata i Amu, taman damsù ale na nun dad fakangla di kenen.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Na di kagbatla ku Dyona ditù di mahin, tanun fatlagad Dwata i Amu bong nalaf du faflo ku Dyona. Na tlu butang i klo Dyona di lam tien i nalaf.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.