Marcos 5

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bṹn mɔ́n á ɓa wà khíi dɔ̃n ho Kalilee vũ-beenì mɔ́n ho Zerasaa kɔ̃hṹ yi.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Bìo ó o zoó ló ho woohṹ yi lée wee dĩ̀n, à bṹn ò o nìi ɓúi ló ɓa nì-hía nùuníi á wee sĩ́ a yahó. O cĩ́ná ɓúi wi o nìi mu yi á wee beé o lò.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 O wee cãa ɓa nì-hía nùuníi. Nùpue yí dà máa bĩní máa ca a làa dɛ̀ɛ woon, hàrí lè hã zúakùaríwà.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Pɔ̃̀nna cɛ̀rɛ̀ɛ ɓa can wo lè hã zúakùaríwà. Ká a màhã́ wee wé khòo hã zúakùaríwà, à háaka hã cĩ́aní na wi o zení yi. Pànká ɓànso na dà a bìo wón mía.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Fúuu lè hã wizooní, ká lé ɓa nì-hía nùuníi lè hã ɓúaa ó o wi yi, á wee wãamaka ká a hṹaa míten ɓóoníka yi lè hã huaa.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 O nìi mu khɛ̀ra mɔn o Yeesu ó o lùwa ɓuara á ɓueé lií ɓúrá a tá
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 ò o wee bío bìo kà pɔ̃́npɔ̃́n: «Dónbeenì na wi mu bìo ɓúenɓúen ɲúhṹ wán Za Yeesu! Lée webio fo lon làa mi? Sábéré, ĩ wee yanka fo le Dónbeenì yèni yi, yí yáa ĩ bìo.»
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 O bía bṹn, lé bìo ó o Yeesu wee kĩ̀kã́ a cĩ́ná na wi o yi le o lé.
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Ó o Yeesu tùara a yi: «Ũ yèni ɓa le we?» Ó o bía: «Ĩ yèni ɓa le Zã̀amáa, lé bìo wa boo.»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ò o wee yanka a le o yí ɲa mí lén ho kɔ̃hṹ mu yi.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Mu wee wé à nɔ̀nbùɛ-ɓoohṹ ɓúi wee dí le ɓúee nìsã́ní.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Á ɓa cĩ́náwa mu yankaa o Yeesu kà: «Na ho wɔ̃hṹ wɛn le wa vaa zo ɓa nɔ̀nbùɛɛní na kà yi.»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Ó o Yeesu nɔn mu wɔ̃hṹ ɓa yi. Á ɓa cĩ́náwa mu ló a nìi yi á vaá zon ɓa nɔ̀nbùɛɛní yi. Á ɓa ɓúenɓúen yòó lùwa le ɓúe wán á kùenkaa lií zon ho vũ-beenì yi á húrun. Ɓa à yí lòn muaaseé ɲun síi.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Á bìa lá wee pa ɓa lùwa vaá bía mu nɔn bìa wi mí manawà yi, á bía mu nɔn bìa wi ho lóhó yi. Á ɓa nùpua ló wà ɓueé loń bìo wó.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Bìo ɓa ɓueé dɔ̃n hen na ó o Yeesu wi yi, á ɓa mɔn o nìi na ɓa minka cĩ́náwa lá wi yi, ò o wó mí nì-tente á zã́ mí sĩ̀a kará, á ɓa zã́na.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Á bìa mu wó yìo yi lá bìo wó a nìi na ɓa cĩ́náwa lá wi yi làa bìo wó ɓa nɔ̀nbùɛɛní yi á fɛɛra nɔn bìa ló ɓuaraka yi.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Á ɓa wee yanka a Yeesu le o sábéré ò o lɛ́n día mí.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Pã̀ahṹ na ó o Yeesu bĩnía wà yòó zo ho woohṹ yi, ó o nìi na yú míten ɓa cĩ́náwa níi yi yankaa wo le o día le mí bè làa wo.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Ó o Yeesu pã́ ò o bía nɔn wo yi: «Bĩní va mìn zĩi à vaa bío ũ màkárí na ó o Ɲúhṹso zũńna, làa bìo ó o wó nɔn foǹ ɓúenɓúen à na ɓa nùpua yi.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ó o nìi mu ɓɛ̀n wã́a wà á tò hã Lórá Bìo Pírú kɔ̃hṹ yi ká a wee yényéní bìo ɓúenɓúen na ó o Yeesu wó nɔn wo yi. Á bìa ɓúenɓúen na ɲá mu á mu wó coon dàkhĩína.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Bṹn mɔ́n ó o Yeesu zon ho woohṹ, á yèrèmáa khú ho vũ-beenì mɔ́n, hen na ó o ló yi ɓuararáa. Á ɓa minka zã̀amáa ɓueé kĩ́nía wo yi ká a wi mu ɲumu ɲii.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Hón pã̀ahṹ so yi à bṹn ɓa *zúifùwa kàránló zĩi ya-dí ɓúi na yèni ɓa le Zayiruusi ɓueé dɔ̃n. Bìo ó o ɓueé ɓó a Yeesu yi ó o lií ɓúrá a tá,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 á wee ɓónɓóní a kà síi: «Ĩ hĩ́nló máa fen, ĩ wee fìo fo, sábéré à ũ ɓuee bè ũ níi o wán ò o lò fá.»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Ó o Yeesu wã́a bò làa wo á ɓa wà. Á ɓa minka nùpua ɓura bò a yi.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Hã́a ɓúi wi ɓa tĩ́ahṹ á wee mi mí sɛɛró fɛ́ɛɛ á dɔ̃n hã lúlúio pírú ɲun à ho máa fĩ̀.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 O lò bon làa sòobɛ́ɛ le tĩni ɓànsowà níní yi, á níi bìo ɓúenɓúen vó. Ká a màhã́ pá yí yú míten. O vã́mú yàá wíokaa wee dé wán.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 O hã́a mu hĩ́a ɲá a Yeesu bìo, lé bṹn nɔn ó o ɓueé zon ɓa zã̀amáa yi, á ɲàana zoó ɓo a Yeesu yi, á tṹaa o dà-zĩ́nii yi là a mɔ́n.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 O lá wee bío bìo kà mí yi: «Hen ká ĩ dàńna tṹaa o dà-zĩ́nii yi, á ĩ ì wa.»
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Bìo ó o ɓɛ̀n yú zoó tṹaa o dà-zĩ́nii yi, ó o sɛɛró dɛ̀ɛnía dĩ̀n, ó o zũna mu mí sãnía yi le mí wan.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Mí lahó yi, ó o Yeesu zũna le pànká ɓúi ló mí yi, ó o yèrèmáa dĩ̀n ɓa zã̀amáa yi ò o tùara: «Lée wée tṹaa ĩ dà-zĩ́nii yi?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Ó o nì-kenínia bía nɔn wo yi: «Fo yí mɔn bìo ɓa nùpua ɓuraráa foǹ á wee ɲàa mín le? À ũ pá wee tùa le lée wée tṹaa foǹ.»
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ká a Yeesu wi ò o zũń yìa wó mu, ó o wee loń mí nìsã́a yi.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ó o hã́a zã́na, ó o wee zà, lé bìo ó o zũ bìo wó a yi. Ó o wà ɓueé lií ɓúrá a Yeesu tá, ò o fɛɛra bìo mu wóráa ɓúenɓúen nɔn wo yi.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Ó o Yeesu bía nɔn wo yi: «Wàn hĩ́nló, bìo fo dó ũ sĩi miì, lé bṹn wɛɛ́ra fo. Wã́a lɛ́n, vaa yí hɛ́ɛrà. Fo wan mu vóráa.»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Bìo ó o Yeesu wee bío kà síi à bṹn ɓa tonkarowà ɓúi ló a Zayiruusi zĩi ɲɔn o mɔ́n á ɓueé wee bío làa wo: «Ũ hĩ́nló wã́a húrun. Fo tĩ́n pa à sɛɛ́ o nì-kàránlo le?»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Ká a Yeesu màhã́ yí lońna lè ɓa cɔ̃́n ò o bía nɔn o Zayiruusi yi: «Yí titika, dé ũ sĩi miì.»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 O Yeesu yí tà le nùpue lɛ̀ɛní mí ká mu yínɔń o Piɛre là a Zaaki lè mín za Zãn.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Bìo ó o vaá dɔ̃n o Zayiruusi mu zĩi, ó o Yeesu mɔn bìo le lùe kánkáa dĩ̀nnáa. Ɓa nùpua wee wá pɔ̃́npɔ̃́npɔ̃́n.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Ó o Yeesu yòó zon le zĩi yi ò o bía nɔn ɓa yi: «Lée webio te hɔ̃́n minka kánkáa so. Lée webio nɔn mi wee wáráa kà síi? O hĩ́nzo-za mu yí húrun, o lée yìa na dũma.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Á ɓa wee zùańka a yi. Ó o wã́a le ɓa ɓúenɓúen lé, ò o fó a hĩ́nzo-za ɓàn maá lè ɓàn nu lè mí nì-kenínia nùwã tĩn á zonnáa hen na ó o hĩ́nzo-za wi yi.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Ò o lií fù a níi yi ò o bía: «Talita kumi.» (Bṹn kúará le «hĩ́nzo-za, le ĩ bío mu na foǹ, lii hĩ́ní»).
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Ó o hĩ́nzo-za dɛ̀ɛnía lií hĩ́nɔn wee varáka. O teró lúlúio yú pírú ɲun. Bìo ɓa mɔn mu kà síi á ɓa wó coon dàkhĩína.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Ká a Yeesu màhã́ henía mu nɔn ɓa yi le ɓa yí bío mu le nùpue ɲí. Ò o bĩnía bía le ɓa na mu bìo wo yi le o dí.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.