Marcos 2
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NVI
1 Wizooní bìo yɛn bṹn mɔ́n, ó o Yeesu bĩnía ɓuara ho *Kapɛɛnayuumu. Á ɓa ɲá a sã le o wi le zĩi yi.
1 Poucos dias depois, tendo Jesus entrado novamente em Cafarnaum, o povo ouviu falar que ele estava em casa.
2 Á ɓa zã̀amáa ɓueé fò mín ɓùiríɓùirí á lùe yí ká, hàrí ho zũaɲii. Ó o Yeesu wee zéení le Dónbeenì bíonì na ɓa yi.
2 Então muita gente se reuniu ali, de forma que não havia lugar nem junto à porta; e ele lhes pregava a palavra.
3 Á ɓa nùpua nùwã yɛn ɓúi vaá ló wee ɓuen. Ɓa nùwã náa ɓa tĩ́ahṹ ɓuan o mùamúa.
3 Vieram alguns homens, trazendo-lhe um paralítico, carregado por quatro deles.
4 Ká ɓa màhã́ yí dà máa zoó bàrá a o Yeesu yahó ɓa nùpua booró bìo yi. Á ɓa yòó kara ho lòho sánsáa hen na ó o Yeesu wi yi. Lé hón kɔ̃hṹ so á ɓa dó a mùamúa yi lè hã hũni á liinía ká a dũma mí dãmu dɛ̀ɛ wán.
4 Não podendo levá-lo até Jesus, por causa da multidão, removeram parte da cobertura do lugar onde Jesus estava e, através de uma abertura no teto, baixaram a maca em que estava deitado o paralítico.
5 Bìo ó o Yeesu mɔn bìo ɓa dóráa mí sĩa wo yi, ó o bía nɔn o mùamúa mu yi: «Wàn bɔ̃́nlo, ũ bè-kora sɛ́ra día.»
5 Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: "Filho, os seus pecados estão perdoados".
6 Á ho *làndá bìo zéenílowa na wi bĩ́n wee bío mí yiwa.
6 Estavam sentados ali alguns mestres da lei, raciocinando em seu íntimo:
7 «O nùpue mu wee bío kà síi le we? O wee màní míten lè le Dónbeenì. Lée wée dà à sɛ́n mu bè-kora á à día ká mu yínɔń lè Dónbeenì mí dòn.»
7 "Por que esse homem fala assim? Está blasfemando! Quem pode perdoar pecados, a não ser somente Deus? "
8 Ó o Yeesu dɛ̀ɛnía zũna ɓa yilera ó o bía nɔn ɓa yi: «Lée webio nɔn á hã yilera na kà síi wiráa mia?
8 Jesus percebeu logo em seu espírito que era isso que eles estavam pensando e lhes disse: "Por que vocês estão remoendo essas coisas em seus corações?
9 Lé mu yɛ́n bíoró wayi? Lé à bío na a mùamúa yi le o bè-kora sɛ́ra día lée, tàá lé à bío na a yi le o hĩ́ní lá mí dãmu dɛ̀ɛ ò o varáka?
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se, pegue a sua maca e ande’?
10 Ká ĩ màhã́ wi á mi zũń na lé o *Nùpue Za yú ho pànká ho tá wán à sɛ́nnáa mu bè-kora día.» Ò o wã́a bía bìo kà nɔn o mùamúa yi:
10 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico —
11 «Le ĩ bío mu na foǹ, lii hĩ́ní, lá ũ dãmu dɛ̀ɛ á ũ khíɓo.»
11 eu lhe digo: Levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
12 Mí lahó yi ó o nìi mu dɛ̀ɛnía hĩ́nɔn yòó dĩ̀n, á lií lá mí dãmu dɛ̀ɛ ò o lée wà ká ɓa ɓúenɓúen dĩ̀n wee loń. Á ɓa ɓúenɓúen wó coon mu bìo yi. Á ɓa wee khòoní le Dónbeenì kà síi: «Bìo kà ɓàn síi wa dĩǹ yí mɔn hùúu.»
12 Ele se levantou, pegou a maca e saiu à vista de todos. Estes ficaram atônitos e glorificaram a Deus, dizendo: "Nunca vimos nada igual! "
13 O Yeesu yèrèmáa van lè ho Kalilee vũ-beenì ɲii. Á ɓa zã̀amáa wee ɓuen ò o kàrán ɓa.
13 Jesus saiu outra vez para beira-mar. Uma grande multidão aproximou-se, e ele começou a ensiná-los.
14 O wee khĩí, ó o mɔn o nìi ɓúi na ɓa le Alifee za Levii ká a kará mí tonló lùe yi, á wee fé ho lànpó. Ó o Yeesu bía nɔn wo yi: «Hĩ́ní bè miì.» Ó o Levii lií hĩ́nɔn bò a yi.
14 Passando por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me". Levi levantou-se e o seguiu.
15 O Levii von o Yeesu lè ho dĩ́nló mí zĩi. Ho *lànpó féwá lè ɓa nì-kora cɛ̀rɛ̀ɛ wi ho dĩ́nló mu díiníi là a Yeesu lè mí nì-kenínia. Mu bon. Ɓa nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ na hĩ́a wee bè làa wo lé bán nùpua so síi.
15 Durante uma refeição na casa de Levi, muitos publicanos e "pecadores" estavam comendo com Jesus e seus discípulos, pois havia muitos que o seguiam.
16 Ho *làndá bìo zéenílowa na lé ɓa *Farizĩɛwa kuure nùpua ɓúi á mɔn ò o Yeesu wee dí lè ɓa nì-kora lè ho lànpó féwá, á ɓa bía nɔn o nì-kenínia yi: «Lée webio nɔn ó o wee díráa làa bán nùpua so síi?»
16 Quando os mestres da lei que eram fariseus o viram comendo com "pecadores" e publicanos, perguntaram aos discípulos de Jesus: "Por que ele come com publicanos e ‘pecadores’? "
17 Ó o Yeesu ɲá bìo ɓa bía, ó o bía nɔn ɓa yi: «Héyìi! Minɛ́n! Nùpua na lò hereka so wee wé cà tĩni ɓànso dã́ní le? Ɓùeé. Ɓa vánvárowà lé bìa wee wé cà a dã́ní. Ĩnɛ́n yí ɓuara bìa wee leéka le mí térénna bìo yi dɛ́. Bìa zũ le mí lé ɓa bè-kora wérowà lé bìa á ĩ ɓuara bìo yi.»
17 Ouvindo isso, Jesus lhes disse: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes. Eu não vim para chamar justos, mas pecadores".
18 Wizonle ɓúi ó o Zãn Batiisi nì-kenínia lè ɓa *Farizĩɛwa nì-kenínia lù mí ɲiní. Á ɓa nùpua ɓúi wà ɓueé tùara a Yeesu yi: «Lée webio nɔn ó o Zãn Batiisi nì-kenínia lè ɓa Farizĩɛwa nì-kenínia wee lì mí ɲiní à ũnɛ́n nì-kenínia ɓɛ̀n yí máa wé mu?»
18 Os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas vieram a Jesus e lhe perguntaram: "Por que os discípulos de João e os dos fariseus jejuam, mas os teus não? "
19 Ó o Yeesu bía nɔn ɓa yi: «Mi wee leéka le bìa ɓa von mu yaamu sã́nú díró yi á ɓa so dà a bío le ɓa lì mí ɲiní ká a hã́-fĩa ɓàn báa làa ba wi mín wán le? Bṹn yí dà máa wé.
19 Jesus respondeu: "Como podem os convidados do noivo jejuar enquanto este está com eles? Não podem, enquanto o têm consigo.
20 Ɛ̀ɛ ká pã̀ahṹ ɓúi khíi dã, ó o hã́-fĩa ɓàn báa ɓa à lén ɓa tĩ́ahṹ, bṹn ká ɓa màhã́ wé è lì mí ɲiní.
20 Mas virão dias quando o noivo lhes será tirado; e nesse tempo jejuarão.
21 «Nùpue máa lá nín-ké-fĩnle bìo ɓúi máa la làa báká kĩ́nle. Lé bìo ká a wó mu, á le nín-ké-fĩnle á à wíoka à lɛ̀ɛ ho.
21 "Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha, pois o remendo forçará a roupa, tornando pior o rasgo.
22 Làa bṹn síi, á nùpue máa kúee *dìvɛ̃́n fĩa sṹmàni-kĩ́a yi. Lé bìo ká a kúaa ho bĩ́n, ká ho hĩ́a wee za, á hã à nàma. Á ho dìvɛ̃́n lè hã sṹmàniwa á à páaní ì yáa. Ho dìvɛ̃́n fĩa ko ho kúee hã sṹmàni-fĩa yi.»
22 E ninguém põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, o vinho rebentará as vasilhas, e tanto o vinho quanto as vasilhas se estragarão. Pelo contrário, põe-se vinho novo em vasilhas de couro novas".
23 Ho *Sabaa ɓúi zoǹ ká a Yeesu wee kã́a hã mana ɓúi yi, ó o nì-kenínia wee khé ho dĩ́nló ho wɔ̃hṹ nìsã́ní à là.
23 Certo sábado Jesus estava passando pelas lavouras de cereal. Enquanto caminhavam, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Á ɓa *Farizĩɛwa wee bío là a Yeesu. «Loń, lée webio nɔn á ũ nì-kenínia wee sáráa ho Sabaa zoǹ ká wa làndá ɲɔǹ hò mu?»
24 Os fariseus lhe perguntaram: "Olha, por que eles estão fazendo o que não é permitido no sábado? "
25 — ausente —
25 Ele respondeu: "Vocês nunca leram o que fez Davi quando ele e seus companheiros estavam necessitados e com fome?
26 — ausente —
26 Nos dias de Abiatar, o sumo sacerdote, ele entrou na casa de Deus e comeu os pães da Presença, que apenas aos sacerdotes era permitido comer, e os deu também aos seus companheiros".
27 Ó o Yeesu pá bĩnía bía nɔn ɓa yi: «Ho Sabaa bàrá ò o nùpue bìo wé se, ká nùpue yí léra Sabaa bìo yi.
27 E então lhes disse: "O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Lé bṹn nɔn ó o Nùpue Za á ho Sabaa bìo mún wi níi yi.»
28 Assim, pois, o Filho do homem é Senhor até mesmo do sábado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.