Gálatas 2
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARC
1 Lúlúio pírú náa bṹn mɔ́n á ĩnɛ́n là a Baanabaasi bò mín yòora ho Zeruzalɛɛmu. Ĩ mún fó a Tiite bòráa.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Ĩ tà yòora ho Zeruzalɛɛmu, lé bìo le Dónbeenì zéenía mu làa mi le ĩ wé mu. Ĩ yòó dɔ̃n, á ɓa kèrètĩ́ɛwa ya-díwá mí dòn lé bìa á ĩ zéenía le bín-tente na á ĩ wee bue na bìa yínɔń ɓa *zúifùwa yi bìo nɔn yi. Lé bìo á ĩ lá yí wi à ho tonló na á ĩ sá khĩína, làa hìa á ĩ lá lan wee sá hã laà na kà wán à wé ton-kã́amáa.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 O Tiite lé o kɛrɛɛki nìi, à ɓa yàá pá yí kĩ̀kã́a wo yi le o bè ho *kúiiró làndá yi.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Ká ɓa ɓúi na le mí lé wàn zàwa à mu ɲɔǹ yí bon, á sà míten zon wa tĩ́ahṹ, à loń bìo ó o Yeesu *Krista wó á wa wiráa waten, bèra a na ɓa yèrèmá wɛn wé lè ho làndá wobáaní.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Ɛ̀ɛ ká wa màhã́ yí tà yí nɔn mu níi ɓa yi hùúu, bèra a na à le bín-tente tũ̀iá poni kɛń bĩ́n mi bìo yi.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Ɓa kèrètĩ́ɛwa kuure ya-díwá (bìo ɓa karáa bìo yí ciran mi, le Dónbeenì yí máa hueeka nùpua mín yi), ɓa ya-díwá mu á yí kĩ̀kã́a miì le ĩ bĩní bè bìo ɓúi mu wán.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Ɓa yàá zũna le le bín-tente bue naló bìa yínɔń ɓa zúifùwa yi ɓàn tonló á le Dónbeenì kàràfáa miì làa bìo le kàràfáaráa ho o Piɛre yi le o bue le na ɓa zúifùwa yi.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Mu bon, yìa wó ó o Piɛre lé o Yeesu tonkaro ɓa zúifùwa cɔ̃́n, lé wón mún wó á ĩ lé o Yeesu tonkaro bìa yínɔń ɓa zúifùwa cɔ̃́n.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 O Zaaki, là a Piɛre là a Zãn, bán na ɓa wee lá lòn bòròbòròwa na ɓuan ɓa kèrètĩ́ɛwa ɓúenɓúen kuure dĩ̀nía á zũna le lé le Dónbeenì lè mí sãamu á kàràfáa ho tonló mu miì. Lé bṹn nɔn á ɓa dá mí níní ĩnɛ́n là a Baanabaasi yi á wa tɛ̀ɛnía mín yi, à zéení le ɓa tà wa bìo, le ɓa lée dà-kéní làa wɛn. Á wa le warɛ́n ǹ va làa bìa yínɔń ɓa zúifùwa cɔ̃́n, ká ɓarɛ́n ɓɛ̀n ǹ va làa bìa lé ɓa zúifùwa cɔ̃́n.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Bìo ɓa cà wa cɔ̃́n séenía, lé à wa wé pa ɓa kèrètĩ́ɛwa kuure nì-khenia bìo. Á ĩ ɓɛ̀n sòobáa ĩten bṹn wéró yi.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Ká pã̀ahṹ na ó o Piɛre ɓuara ho Ãntiosi lóhó yi, á ĩ zéenía o wékheró làa wo ɓa ɓúenɓúen yìo yi.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Mu bon, pã̀ahṹ na ɓa nùpua ɓúi na là a Zaaki zũ mín dĩǹ yí ɓuara, ká a Piɛre mu wee páaní dí lè wàn zàwa na yínɔń ɓa *zúifùwa. Ká pã̀ahṹ na á bán nùpua so ɓueé dɔ̃n yi, ó o khú á yí máa dí làa ba, lé bìo ó o zã́na ɓa kèrètĩ́ɛwa na wee hení ɓa zúifùwa làndá bìo.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Wàn zàwa kèrètĩ́ɛwa na lé ɓa zúifùwa mún zon o Piɛre mu bìo yi. Hàrí o Baanabaasi ɓa yàá pá cá dó mu yi.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Ɛ̀ɛ ká pã̀ahṹ na á ĩ mɔn à ɓa varáa yí térénna à héha lè ho tũ̀iá poni na le Dónbeenì bín-tente le mu koráa, á ĩ bía làa wo wàn zàwa ɓúenɓúen yìo yi kà síi: «Ũnɛ́n na lé o zúifù à ũ wee ɓua ũten làa bìa yínɔń ɓa zúifùwa bìo síi à ũ día mu zúifùmu, á dà à wé kaka à kĩ̀kã́náa wàn zàwa na yínɔń ɓa zúifùwa yi le ɓa ɓua míten lè ɓa zúifùwa bìo síi?»
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Warɛ́n na lé ɓa *zúifùwa tonnáa, wa yí mà yí dó bán bè-kora wérowà so na yínɔń ɓa zúifùwa ɲii.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Ɛ̀ɛ ká wa màhã́ zũ le mu yínɔń o *Mɔyiize làndá bèró wee wé ò o nùpue térénnáa le Dónbeenì yahó, ká lé bìo á ɓànso dó mí sĩi o Yeesu *Krista yi. Lé bṹn nɔn á wa dóráa wa sĩa o Yeesu Krista mu yi á à wéráa ɓa nùpua na térénna bìo wa dó wa sĩa wo yi bìo yi, ká mu yínɔń bìo wa bò ho làndá yi.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Ká warɛ́n wi à wa térén le Dónbeenì yahó o Yeesu Krista pànká yi, à lé bṹn tĩ́n bĩnía wee wé wɛn lè ɓa bè-kora wérowà, se bṹn so wee zéení le o Krista wee sá na mu bè-kora yi le? Ɓùeé dɛ́!
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Mu bon, hen ká ĩ yèrèmáa bò ho làndá na á ĩ pã́ día yi, se bṹn wee zéení le ĩ síinía ĩ ɲúhṹ ĩten.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Ho làndá bìo dã́ní yi, á ĩ ka lòn nùpue na húrun. Á lé horɛ́n làndá mu ɲɔǹ mún wó mu. Bṹn wó bèra a na à ĩ dàń kɛń le mukãnì yi le Dónbeenì bìo yi. Ĩ ka lòn nùpue na páanía ɓúaa ho *kùrùwá wán là a Krista.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Ĩ mukãnì wi bṹn bon, ká ĩ wã́a yí te ĩten, o Krista mí bɛɛre lé yìa wi miì. Le mukãnì na á ĩ wi yi hã laà na kà wán á ĩ wi yi ĩ sĩidéró o Krista yi bìo yi, wón na wara mi, á tà nɔn míten ĩ bìo yi.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Ĩ yí dà máa pĩ́ le Dónbeenì sãamu na le wó làa mi bìo. Mu bon, hen ká mu lá lé o Mɔyiize làndá lé hìa wee wé ò o nùpue térén le Dónbeenì yahó, se o Krista húrun kã́amáa.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.