Atos 5

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nìi ɓúi hĩ́a wi bĩ́n ɓa le Ananiasi, ká ɓàn hã́a ɓa le Safiraa. O hĩ́a yɛ̀ɛ́ra mí mɔhṹ,
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 á fá wárí sɔ̃́n-kéní bàrá, á ɓàn hã́a mún zũ mu, à dìo ká ó o ɓuan vaá nɔn ɓa tonkarowà yi.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ó o Piɛre bía nɔn wo yi: «Ananiasi, lée webio nɔn ó o *Satãni dóráa hã yile-kora foǹ, ũ fã̀ le sabéré le Dónbeenì Hácírí ɲii, á fá ho mɔhṹ wárí sɔ̃́n-kéní bàrá?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Bìo ho mɔhṹ mu lá dĩǹ yí yɛ̀ɛ́ra ká yínɔń fo te ho le? Á bìo ho yɛ̀ɛ́ra, á ho ɓàn wárí bìo sã̀ a yɛ́n yi? Yínɔń fo le? Á lée webio nɔn á fo wóráa bìo kà? Fo yí fã̀ sabéré nùpua ɲii, le Dónbeenì lé dìo á fo fã̀ le sabéré ɲii.»
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Bìo ó o Ananiasi ɲá hã bíoní mu, ó o ló lùwá, á lií húrun. Á bìa ɲá mu ɓúenɓúen zã́na dàkhĩína.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Á ɓa yàrówá hĩ́nɔn cà le dɛ̀ɛ pon o yi, á ɓuan vaá nùuna.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Lɛ́ɛ̀rèwa bìo tĩn síi bṹn mɔ́n á ɓàn hã́a wà ɓueé zon ká a yí zũ bìo wó.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Ó o Piɛre tùara a yi: «Mi ho tũ̀iá na miì: Mìn mɔhṹ na mi yɛ̀ɛ́ra ɓàn wárí ɓúenɓúen lé dìo kà le?» Ó o le ũuu, le dén lé lerɛ́n.
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ó o Piɛre wã́a bía nɔn wo yi: «Ũnɛ́n lè mìn báa wó kaka wã̀anía tòráa á wee khɛ́nnáa le Dónbeenì Hácírí kúará? Loń, bìa lée wi ho zũaɲii kà lé bìa vaá nùuna mìn báa. Ũnɛ́n ɓa mún ǹ lá á à lɛ́nnáa.»
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Mí lahó yi ó o hã́a mu ɓɛ̀n dɛ̀ɛnía ló lùwá o Piɛre tá, á lií húrun. Bìo ɓa yàrówá ɓueé zoó dɔ̃n ò o húrun, á ɓa lá a ɓuan vaá nùuna ɓàn báa nìsã́ní.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Bìa tà a *Krista bìo kuure làa bìa ɲá mu ɓúenɓúen zã́na dàkhĩína.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Mu yéréké bìowa cɛ̀rɛ̀ɛ na wee zéení le Dónbeenì pànká á ɓa tonkarowà hĩ́a wee wé mu nìpomu tĩ́ahṹ. Bìa tà a Krista bìo ɓúenɓúen hĩ́a wee wé mí yilera làa dà-kéní à wé kúee mín wán le *Dónbeenì zĩ-beenì lún yi o *Salomɔn Sànsá yi.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Nì-vio yí máa hení mí sĩa zo ɓa tĩ́ahṹ, ɛ̀ɛ ká ɓa zã̀amáa màhã́ pá wee wíoka ɓa yèni.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Ɓa báawa lè ɓa hã́awa na wee dé mí sĩa o Ɲúhṹso yi á wee wé boo ká ɓa wà.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Á ɓa wã́a wee ɓua ɓa vánvárowà à ɓuee lée bàráka hã wãna nìsã́a hã dãmu sĩ̀a wán, bèra a na ká a Piɛre hĩ́a ɓueé wee khĩí, ò o bóní pá wã́a yí kúia ɓa ɓúi wán.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Hàrí hã lórá na sùaráa lè ho Zeruzalɛɛmu à nùpua mún wee ɓùuni ɓuen lè mí vánvárowà lè ɓa nùpua na ɓa cĩ́náwa wee beé lò. Á ɓa ɓúenɓúen wee wa.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Á ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì làa bìa làa wo páanía wi na lé ɓa *Sadusĩɛwa kuure nùpua á le yandee sú ɓa tonkarowà bìo yi.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Á ɓa wìikaa ɓa tonkarowà á kúaa ɓa zã̀amáa kàsó yi.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Ká a Ɲúhṹso wáayi tonkaro ɓúi màhã́ lion ho tĩ́nàahṹ à lii hɛ́ra ho kàsó zĩi wonna, ò o léra ɓa á bía nɔn yi:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 «Mi lɛ́n va le *Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á vaa bue le mukãnì binbirì na máa vé bìo ɓúenɓúen à na ɓa zã̀amáa yi.»
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Á ɓa tonkarowà bò bìo ó o bía yi. Le yìnbíi bùirìi á ɓa wà van le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á vaá zoó wee kàrán ɓa nùpua.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Ká ɓa parowà màhã́ yí vaá yú ɓa bĩ́n, á ɓa wà ɓueé bía bìo kà nɔn ɓa yi:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 «Wa vaá yú ho kàsó zĩi wonna ká hã pon dĩ̀n sese, á ɓa parowà na bĩ́n ɓúenɓúen mún dĩ̀nka mí lara yi. Ɛ̀ɛ ká bìo wa hɛ́ra à wa zon, á wa yí zoó yú nùpue.»
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Bìo le Dónbeenì zĩ-beenì parowà ɲúhṹso lè ɓa yankarowà ɲúnása ɲá hã bíoní mu, á ɓa wã́a yí zũ hen na ɓa à dé míten yi ɓa tonkarowà mu vĩ́ló bìo yi, á ɓa wee tùa míten yi le mu yàá wó kaka wóráa coon.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Hón pã̀ahṹ so yi ò o ɓúi ɓueé dɔ̃n, á bía nɔn ɓa yi: «Mi loń, ɓa nùpua mu na mi pon ɲii ho kàsó yi, lé ɓarɛ́n vaá wi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á wee kàrán ɓa nùpua.»
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Á le Dónbeenì zĩ-beenì parowà ɲúhṹso dɛ̀ɛnía hĩ́nɔn fó mí nùpua à ɓa vaá ɓuan ɓa tonkarowà ɓuararáa ká ɓa màhã́ yí wó mu làa hɛɛrè, lé bìo ɓa zã́na le ká mí wó mu, á ɓa nùpua á à lèeka mí lè hã huaa.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Bìo ɓa ɓueé dɔ̃n ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó làa ba, á ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì tùara ɓa yi:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «Wa so nɔ̀nzoǹ yí hò mia lè le sòobɛ́ɛ le mi yí bĩní yí kàrán ɓa nùpua o nìi mu yèni yi le? Á mi wã́a loń bìo mi wó. Ho Zeruzalɛɛmu lóhó ɓúenɓúen á mi vó lè mi kàránló, á mún wi à mi bàká warɛ́n yi là a nìi mu húmú bìo.»
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Ó o Piɛre lè ɓa tonkarowà bía nɔn ɓa yi: «Wa ko à wa bè le Dónbeenì bíoní yi á sṹaaní bìo wa à bè ɓa nùpua bíoní yi.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 O Yeesu mu na mi ɓúaa ho *kùrùwá wán ó o húrun, á wàn ɓùaawa ɓàn Dónbeenì vèenía,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 á ɓuan yòó bàrá mí nín-tĩánì. Le wó a là a ɲúhṹso na lé o kã̀nílo, ò o *Isirayɛɛle nìpomu bè yi á yèrèmá mí yilera lè mí wárá, à yí mu bè-kora sɛ́ndíaró.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Warɛ́n, lè le Dónbeenì Hácírí na le nɔn bìa wee tà le bìo yi, á lé mu bè-wénia mu ɓàn sɛɛ́ràsa.»
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Bìo ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà ɲá hã bíoní mu, á ɓa yiwa cã̀ cã̀, á wi ɓa ɓúe ɓa tonkarowà.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Ɛ̀ɛ ká *Farizĩɛ ɓúi màhã́ kɛra ɓa tĩ́ahṹ á yèni ɓa le Kamaliyɛli. O lé ho *làndá bìo zéenílowa nì-kéní na ɓa zã̀amáa ɓúenɓúen wee kɔ̃̀nbi. Wón lé yìa lií hĩ́nɔn yòó dĩ̀n ɓa tũ̀iá fɛɛrowà tĩ́ahṹ ò o le ɓa bío le ɓa tonkarowà mu lée dĩ̀n ho khũuhũ màní.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Bṹn mɔ́n ó o bía nɔn bìa kúaa mín wán yi: «Isirayɛɛlesa, mi cà hácírí bìo mi ì wé lè ɓa nùpua na kà bìo yi.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Nìi ɓúi ɓueé còonía hĩ́nɔn á yèni ɓa le Tedaasi. O hĩ́a wee wé míten lòn nùpue na bìo ɲúhṹ wi. Nùpua na ɓueé tà bò a yi á à yí báawa khĩá-náa síi. Bìo ó o húrun, á bìa ɓúenɓúen na tà bò a yi mu pã̀ahṹ á saawaa, ó o bìo ɲúhṹ ɓó.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Bṹn mɔ́n á ho mìló pã̀ahṹ, ó o Kalilee nìi Zudaa ɓɛ̀n hĩ́nɔn á yú ɓa nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ á ɓa bò a yi. Á wón ɓa mún ɓó, á bìa bò a yi ɓúenɓúen saawaa.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Àwa, á mi le ĩ bío mu na mi: Ɓa nùpua mu á mi día bìo. Mi día ɓa le ɓa lɛ́n. Lé bìo ká ɓa tonló mu á bìo ló nùpue níi yi, á ho ɲúhṹ á à ɓúe.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ká ho bìo ɓɛ̀n ló le Dónbeenì níi yi, á mi yí dà dɛ̀ɛ ɓúi máa wé làa ho. Mi yí wó sese á mi ì kɛń lòn nùpua na wee fi lè le Dónbeenì.»
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Á ɓa von ɓa tonkarowà, á ɓueé han lè hã làbàaní, á ɓa le ɓa yí bĩní yí bío bìo o Yeesu yèni yi, á ɓa wã́a día ɓa à ɓa wà.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ɓa tonkarowà ló le zĩi yi ká ɓa sĩa wan, lé bìo le Dónbeenì le ɓa ko lè le lònbee o Yeesu yèni bìo yi.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Làa wizooní ɓúenɓúen ká ɓa wee kàrán ɓa nùpua, á wee bue le bín-tente le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi lè hã zĩní na ká yi le o Yeesu lé *Yìa le Dónbeenì mɔn léra á wó là a kã̀nílo.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.