Atos 5
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ACF
1 Nìi ɓúi hĩ́a wi bĩ́n ɓa le Ananiasi, ká ɓàn hã́a ɓa le Safiraa. O hĩ́a yɛ̀ɛ́ra mí mɔhṹ,
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 á fá wárí sɔ̃́n-kéní bàrá, á ɓàn hã́a mún zũ mu, à dìo ká ó o ɓuan vaá nɔn ɓa tonkarowà yi.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ó o Piɛre bía nɔn wo yi: «Ananiasi, lée webio nɔn ó o *Satãni dóráa hã yile-kora foǹ, ũ fã̀ le sabéré le Dónbeenì Hácírí ɲii, á fá ho mɔhṹ wárí sɔ̃́n-kéní bàrá?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Bìo ho mɔhṹ mu lá dĩǹ yí yɛ̀ɛ́ra ká yínɔń fo te ho le? Á bìo ho yɛ̀ɛ́ra, á ho ɓàn wárí bìo sã̀ a yɛ́n yi? Yínɔń fo le? Á lée webio nɔn á fo wóráa bìo kà? Fo yí fã̀ sabéré nùpua ɲii, le Dónbeenì lé dìo á fo fã̀ le sabéré ɲii.»
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Bìo ó o Ananiasi ɲá hã bíoní mu, ó o ló lùwá, á lií húrun. Á bìa ɲá mu ɓúenɓúen zã́na dàkhĩína.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Á ɓa yàrówá hĩ́nɔn cà le dɛ̀ɛ pon o yi, á ɓuan vaá nùuna.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Lɛ́ɛ̀rèwa bìo tĩn síi bṹn mɔ́n á ɓàn hã́a wà ɓueé zon ká a yí zũ bìo wó.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Ó o Piɛre tùara a yi: «Mi ho tũ̀iá na miì: Mìn mɔhṹ na mi yɛ̀ɛ́ra ɓàn wárí ɓúenɓúen lé dìo kà le?» Ó o le ũuu, le dén lé lerɛ́n.
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Ó o Piɛre wã́a bía nɔn wo yi: «Ũnɛ́n lè mìn báa wó kaka wã̀anía tòráa á wee khɛ́nnáa le Dónbeenì Hácírí kúará? Loń, bìa lée wi ho zũaɲii kà lé bìa vaá nùuna mìn báa. Ũnɛ́n ɓa mún ǹ lá á à lɛ́nnáa.»
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Mí lahó yi ó o hã́a mu ɓɛ̀n dɛ̀ɛnía ló lùwá o Piɛre tá, á lií húrun. Bìo ɓa yàrówá ɓueé zoó dɔ̃n ò o húrun, á ɓa lá a ɓuan vaá nùuna ɓàn báa nìsã́ní.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Bìa tà a *Krista bìo kuure làa bìa ɲá mu ɓúenɓúen zã́na dàkhĩína.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Mu yéréké bìowa cɛ̀rɛ̀ɛ na wee zéení le Dónbeenì pànká á ɓa tonkarowà hĩ́a wee wé mu nìpomu tĩ́ahṹ. Bìa tà a Krista bìo ɓúenɓúen hĩ́a wee wé mí yilera làa dà-kéní à wé kúee mín wán le *Dónbeenì zĩ-beenì lún yi o *Salomɔn Sànsá yi.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Nì-vio yí máa hení mí sĩa zo ɓa tĩ́ahṹ, ɛ̀ɛ ká ɓa zã̀amáa màhã́ pá wee wíoka ɓa yèni.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Ɓa báawa lè ɓa hã́awa na wee dé mí sĩa o Ɲúhṹso yi á wee wé boo ká ɓa wà.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Á ɓa wã́a wee ɓua ɓa vánvárowà à ɓuee lée bàráka hã wãna nìsã́a hã dãmu sĩ̀a wán, bèra a na ká a Piɛre hĩ́a ɓueé wee khĩí, ò o bóní pá wã́a yí kúia ɓa ɓúi wán.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Hàrí hã lórá na sùaráa lè ho Zeruzalɛɛmu à nùpua mún wee ɓùuni ɓuen lè mí vánvárowà lè ɓa nùpua na ɓa cĩ́náwa wee beé lò. Á ɓa ɓúenɓúen wee wa.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Á ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì làa bìa làa wo páanía wi na lé ɓa *Sadusĩɛwa kuure nùpua á le yandee sú ɓa tonkarowà bìo yi.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Á ɓa wìikaa ɓa tonkarowà á kúaa ɓa zã̀amáa kàsó yi.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ká a Ɲúhṹso wáayi tonkaro ɓúi màhã́ lion ho tĩ́nàahṹ à lii hɛ́ra ho kàsó zĩi wonna, ò o léra ɓa á bía nɔn yi:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 «Mi lɛ́n va le *Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á vaa bue le mukãnì binbirì na máa vé bìo ɓúenɓúen à na ɓa zã̀amáa yi.»
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Á ɓa tonkarowà bò bìo ó o bía yi. Le yìnbíi bùirìi á ɓa wà van le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á vaá zoó wee kàrán ɓa nùpua.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Ká ɓa parowà màhã́ yí vaá yú ɓa bĩ́n, á ɓa wà ɓueé bía bìo kà nɔn ɓa yi:
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 «Wa vaá yú ho kàsó zĩi wonna ká hã pon dĩ̀n sese, á ɓa parowà na bĩ́n ɓúenɓúen mún dĩ̀nka mí lara yi. Ɛ̀ɛ ká bìo wa hɛ́ra à wa zon, á wa yí zoó yú nùpue.»
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Bìo le Dónbeenì zĩ-beenì parowà ɲúhṹso lè ɓa yankarowà ɲúnása ɲá hã bíoní mu, á ɓa wã́a yí zũ hen na ɓa à dé míten yi ɓa tonkarowà mu vĩ́ló bìo yi, á ɓa wee tùa míten yi le mu yàá wó kaka wóráa coon.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Hón pã̀ahṹ so yi ò o ɓúi ɓueé dɔ̃n, á bía nɔn ɓa yi: «Mi loń, ɓa nùpua mu na mi pon ɲii ho kàsó yi, lé ɓarɛ́n vaá wi le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi á wee kàrán ɓa nùpua.»
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Á le Dónbeenì zĩ-beenì parowà ɲúhṹso dɛ̀ɛnía hĩ́nɔn fó mí nùpua à ɓa vaá ɓuan ɓa tonkarowà ɓuararáa ká ɓa màhã́ yí wó mu làa hɛɛrè, lé bìo ɓa zã́na le ká mí wó mu, á ɓa nùpua á à lèeka mí lè hã huaa.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Bìo ɓa ɓueé dɔ̃n ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà yahó làa ba, á ɓa yankarowà ɲúhṹso beenì tùara ɓa yi:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 «Wa so nɔ̀nzoǹ yí hò mia lè le sòobɛ́ɛ le mi yí bĩní yí kàrán ɓa nùpua o nìi mu yèni yi le? Á mi wã́a loń bìo mi wó. Ho Zeruzalɛɛmu lóhó ɓúenɓúen á mi vó lè mi kàránló, á mún wi à mi bàká warɛ́n yi là a nìi mu húmú bìo.»
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ó o Piɛre lè ɓa tonkarowà bía nɔn ɓa yi: «Wa ko à wa bè le Dónbeenì bíoní yi á sṹaaní bìo wa à bè ɓa nùpua bíoní yi.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 O Yeesu mu na mi ɓúaa ho *kùrùwá wán ó o húrun, á wàn ɓùaawa ɓàn Dónbeenì vèenía,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 á ɓuan yòó bàrá mí nín-tĩánì. Le wó a là a ɲúhṹso na lé o kã̀nílo, ò o *Isirayɛɛle nìpomu bè yi á yèrèmá mí yilera lè mí wárá, à yí mu bè-kora sɛ́ndíaró.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Warɛ́n, lè le Dónbeenì Hácírí na le nɔn bìa wee tà le bìo yi, á lé mu bè-wénia mu ɓàn sɛɛ́ràsa.»
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Bìo ho làndá tũ̀iá fɛɛrowà ɲá hã bíoní mu, á ɓa yiwa cã̀ cã̀, á wi ɓa ɓúe ɓa tonkarowà.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Ɛ̀ɛ ká *Farizĩɛ ɓúi màhã́ kɛra ɓa tĩ́ahṹ á yèni ɓa le Kamaliyɛli. O lé ho *làndá bìo zéenílowa nì-kéní na ɓa zã̀amáa ɓúenɓúen wee kɔ̃̀nbi. Wón lé yìa lií hĩ́nɔn yòó dĩ̀n ɓa tũ̀iá fɛɛrowà tĩ́ahṹ ò o le ɓa bío le ɓa tonkarowà mu lée dĩ̀n ho khũuhũ màní.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Bṹn mɔ́n ó o bía nɔn bìa kúaa mín wán yi: «Isirayɛɛlesa, mi cà hácírí bìo mi ì wé lè ɓa nùpua na kà bìo yi.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Nìi ɓúi ɓueé còonía hĩ́nɔn á yèni ɓa le Tedaasi. O hĩ́a wee wé míten lòn nùpue na bìo ɲúhṹ wi. Nùpua na ɓueé tà bò a yi á à yí báawa khĩá-náa síi. Bìo ó o húrun, á bìa ɓúenɓúen na tà bò a yi mu pã̀ahṹ á saawaa, ó o bìo ɲúhṹ ɓó.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Bṹn mɔ́n á ho mìló pã̀ahṹ, ó o Kalilee nìi Zudaa ɓɛ̀n hĩ́nɔn á yú ɓa nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ á ɓa bò a yi. Á wón ɓa mún ɓó, á bìa bò a yi ɓúenɓúen saawaa.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Àwa, á mi le ĩ bío mu na mi: Ɓa nùpua mu á mi día bìo. Mi día ɓa le ɓa lɛ́n. Lé bìo ká ɓa tonló mu á bìo ló nùpue níi yi, á ho ɲúhṹ á à ɓúe.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Ká ho bìo ɓɛ̀n ló le Dónbeenì níi yi, á mi yí dà dɛ̀ɛ ɓúi máa wé làa ho. Mi yí wó sese á mi ì kɛń lòn nùpua na wee fi lè le Dónbeenì.»
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Á ɓa von ɓa tonkarowà, á ɓueé han lè hã làbàaní, á ɓa le ɓa yí bĩní yí bío bìo o Yeesu yèni yi, á ɓa wã́a día ɓa à ɓa wà.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Ɓa tonkarowà ló le zĩi yi ká ɓa sĩa wan, lé bìo le Dónbeenì le ɓa ko lè le lònbee o Yeesu yèni bìo yi.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Làa wizooní ɓúenɓúen ká ɓa wee kàrán ɓa nùpua, á wee bue le bín-tente le Dónbeenì zĩ-beenì lún yi lè hã zĩní na ká yi le o Yeesu lé *Yìa le Dónbeenì mɔn léra á wó là a kã̀nílo.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.