Atos 18
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NTLH
1 Bṹn mɔ́n ó o Poole ló ho Atɛɛna yi á van ho Korɛnte lóhó yi.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 O vaá fò mín làa zúifù nìi ɓúi na ɓa le Akilaasi bĩ́n. O nìi mu ton ho kɔ̃hṹ na ɓa le Pɔ̃n yi. Orɛ́n lè mín hã́a Pirisiiye ló ho Italii kɔ̃hṹ yi á ɓuara ho Korɛnte yi yí míana, lé bìo ho *Oroomu bá-zàwa bɛ́ɛ Koloode nɔn le ɲii le ɓa *zúifùwa ɓúenɓúen lé ho Oroomu lóhó yi. Ó o Poole wà van ɓa cɔ̃́n.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 À bìo ó orɛ́n làa ba tonló lée dà-kéní, á ɓa wã́a páanía kará wee bĩ̀ hã sɔ̃nna na wee tá lè hã bùkúwá.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Hã *Sabaawa lè mí dà-kéní kéní yi ó o Poole wee wé lá le bíonì ɓa zúifùwa kàránló zĩi yi, á wee cà ò o bío ɓúe ɓa zúifùwa lè ho *Kɛrɛɛsisa ɲúná.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Bìo ó o Silaasi là a Timɔtee ló ho Maseduana yi ɓueé dɔ̃n, ó o Poole yahó wã́a sã́ le Dónbeenì bìo zéeníló mí dòn, á wee bío mu wéréwéré na ɓa zúifùwa yi le o Yeesu lé *Yìa le Dónbeenì mɔn léra.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Ká ɓa zúifùwa mu màhã́ pã́ a bìo à ɓa wee là a, ó o Poole pùrúnna mí sĩ̀-zĩ́nia khṹnkhũnì kúaa ɓa wán ò o bía nɔn ɓa yi: «Hen ká mi vṹnun, se mu lé minɛ́n mi bɛɛre á mu ló yi. Nùpue máa tùa mi bìo làa mi. Bìo kà wán á ĩ wã́a à va bìa yínɔń ɓa zúifùwa cɔ̃́n.»
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Ò o ló bĩ́n á wà van nìi ɓúi na ɓa le Titiyuusi Zusituusi cɔ̃́n. O nìi mu wee kɔ̃̀nbi le Dónbeenì, á zĩi wi ɓa zúifùwa kàránló zĩi nìsã́ní.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ɓa zúifùwa kàránló zĩi ɲúhṹso na ɓa le Kirisipuusi lè mí zĩi nùpua ɓúenɓúen á tà a Ɲúhṹso bìo. Á ho Korɛntesa cɛ̀rɛ̀ɛ na ɲá a Poole bíoní á mún tà a Ɲúhṹso bìo á ɓa bátízéra.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Ho tĩ́nàahṹ ɓúi yi, ó o Ɲúhṹso zéenía míten là a Poole, á bía nɔn wo yi: «Yí zɔ̃́n bìo ɓúi. Yí wé tɛ́tɛ́, wé bío ká ũ wà.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Ĩnɛ́n wi làa fo á nùpue na dà a sánsá fo á à ɓóoní yi wón mía, lé bìo ɓa nùpua na bìo sã̀ miì á boo ho lóhó na kà yi.»
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 O Poole wó le lúlú-kùure lè mí sanka ho Korɛnte yi, á kàránna ɓa nùpua bĩ́n lè le Dónbeenì bìo.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Bṹn mɔ́n á ho Oroomu nìi Kaliyon á ɓa bàrá ho Akayii kɔ̃hṹ ɲúhṹ wán. Lé bṹn pã̀ahṹ á ɓa zúifùwa lò a Poole wán. Ɓa wìira a ɓuan vannáa le cítíi fĩ̀iníi,
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 à ɓa wee bío: «Bìo ó o nìi na kà le ɓa nùpua wé ɓùaanínáa le Dónbeenì á wi mí dòn làa bìo á wa làndá le mu wéráa.»
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Bìo ó o Poole le mí zoó bío, ó o Kaliyon kúio o ɲii ò o wee bío lè ɓa zúifùwa: «Minɛ́n zúifùwa, mu lá lée wékhe ɓúi na ɓùaa tàá bè-vio ɓúi na wa làndá hò á ĩ lá à tà á à ɲí mí cɔ̃́n làa bìo mu lá ko mu wéráa.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ká bìo mu lé hã bíoní, lè hã yènnáa, lè mí kùrú làndá bìo, á lé minɛ́n miten ko à mi loń mu yahó yi. Ĩnɛ́n máa fĩ̀ hɔ̃́n tũ̀iáwà so síi ɓàn cítíi.»
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Ò o le ɓa lɛ́n.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Á ɓa ɓúenɓúen wã́a wìira a Sositɛɛna na lé ɓa kàránló zĩi ɲúhṹso á wee ha le cítíi fĩ̀iníi. Ó o Kaliyon cɛ̀kɛ̀ ò o yí dó mí ɲii ɓa yi.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 O Poole pá kará dá dóka mí yi ho Korɛnte yi. Bṹn mɔ́n ó o día mín zàwa kèrètĩ́ɛwa ò o wà van ho Sãnkeree lóhó wonna dĩ̀nníi. Sã́ni ò o zo ho won-beenì ó o nɔn mí ɲúhṹ á ɓa lɛɛra, lé bìo ó o lá dó mí ɲii nɔn le Dónbeenì yi bìo ɓúi dã́ní yi. Ò orɛ́n là a Pirisiiye lè mín báa Akilaasi á zon ho won-beenì á vannáa ho Siirii kɔ̃hṹ.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 — ausente —
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 — ausente —
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 — ausente —
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Bìo ɓa vaá dɔ̃n ho *Sezaaree lóhó, ó o ló van ho Zeruzalɛɛmu, á vaá tɛ̀ɛnía ɓa kèrètĩ́ɛwa kuure yi. Bṹn mɔ́n ó o wà van ho Ãntiosi.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 O cãakaa yú bĩ́n á bò yi wàráa. O kã́a ho Kalasii lè ho Firizii kãna yi, á wee hení ɓa kèrètĩ́ɛwa ɓúenɓúen sĩa le Dónbeenì bìo yi.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Zúifù ɓúi na ɓa le Apoloosi á ɓuara ho Efɛɛze yi. O wee lé ho Alɛkisãndiri lóhó yi. O lé o nùpue na zũ hã bíoní. O mún zũ le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní làa sòobɛ́ɛ.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Ɓa kàránna a là a Ɲúhṹso wɔ̃hṹ bìo. O nɔn míten á wee bue ká a zéení bìo ó o Yeesu bìo wóráa binbirì à na ɓa nùpua yi. Ho *bátɛ́ɛ̀mù bìo dã́ní yi, ó o Zãn bátɛ́ɛ̀mù bìo na ɓa kàránna làa wo lé bṹn mí dòn ó o zũ.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 O wee bío ɓa *zúifùwa kàránló zĩi yi ká a ponì sɛ́ra. Bìo ó o Pirisiiye là a Akilaasi ɲá a bíoní, á ɓa fó a, á wíokaa zéenía le Dónbeenì wɔ̃hṹ bìo binbirì á nɔn wo yi.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Bṹn mɔ́n ó o Apoloosi wi ò o va ho Akayii kɔ̃hṹ, á ɓàn zàwa kèrètĩ́ɛwa henía o sĩi mu bìo yi. Ɓa yàá túara ho vũahṹ tonía nɔn bìa tà a *Krista bìo na wi ho kɔ̃hṹ mu yi, le ká a Apoloosi mu vaá dɔ̃n ɓa, à ɓa ɓua a sese. Bìo ó o vaá dɔ̃n bĩ́n á le Dónbeenì sãamu wó ó o séenía bìa tà a Krista bìo làa sòobɛ́ɛ.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 O ɲi-cúa na ó o wee lá ɓúenɓúen á ɓa zúifùwa yí máa dàń bío bìo ɓúi dã́ní yi. O wee dĩ̀n le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní wán à zéenínáa mu wéréwéré na ɓa yi le o Yeesu lé *Yìa le Dónbeenì mɔn léra.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.