Atos 18
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NAA
1 Bṹn mɔ́n ó o Poole ló ho Atɛɛna yi á van ho Korɛnte lóhó yi.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 O vaá fò mín làa zúifù nìi ɓúi na ɓa le Akilaasi bĩ́n. O nìi mu ton ho kɔ̃hṹ na ɓa le Pɔ̃n yi. Orɛ́n lè mín hã́a Pirisiiye ló ho Italii kɔ̃hṹ yi á ɓuara ho Korɛnte yi yí míana, lé bìo ho *Oroomu bá-zàwa bɛ́ɛ Koloode nɔn le ɲii le ɓa *zúifùwa ɓúenɓúen lé ho Oroomu lóhó yi. Ó o Poole wà van ɓa cɔ̃́n.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 À bìo ó orɛ́n làa ba tonló lée dà-kéní, á ɓa wã́a páanía kará wee bĩ̀ hã sɔ̃nna na wee tá lè hã bùkúwá.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Hã *Sabaawa lè mí dà-kéní kéní yi ó o Poole wee wé lá le bíonì ɓa zúifùwa kàránló zĩi yi, á wee cà ò o bío ɓúe ɓa zúifùwa lè ho *Kɛrɛɛsisa ɲúná.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Bìo ó o Silaasi là a Timɔtee ló ho Maseduana yi ɓueé dɔ̃n, ó o Poole yahó wã́a sã́ le Dónbeenì bìo zéeníló mí dòn, á wee bío mu wéréwéré na ɓa zúifùwa yi le o Yeesu lé *Yìa le Dónbeenì mɔn léra.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Ká ɓa zúifùwa mu màhã́ pã́ a bìo à ɓa wee là a, ó o Poole pùrúnna mí sĩ̀-zĩ́nia khṹnkhũnì kúaa ɓa wán ò o bía nɔn ɓa yi: «Hen ká mi vṹnun, se mu lé minɛ́n mi bɛɛre á mu ló yi. Nùpue máa tùa mi bìo làa mi. Bìo kà wán á ĩ wã́a à va bìa yínɔń ɓa zúifùwa cɔ̃́n.»
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Ò o ló bĩ́n á wà van nìi ɓúi na ɓa le Titiyuusi Zusituusi cɔ̃́n. O nìi mu wee kɔ̃̀nbi le Dónbeenì, á zĩi wi ɓa zúifùwa kàránló zĩi nìsã́ní.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ɓa zúifùwa kàránló zĩi ɲúhṹso na ɓa le Kirisipuusi lè mí zĩi nùpua ɓúenɓúen á tà a Ɲúhṹso bìo. Á ho Korɛntesa cɛ̀rɛ̀ɛ na ɲá a Poole bíoní á mún tà a Ɲúhṹso bìo á ɓa bátízéra.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Ho tĩ́nàahṹ ɓúi yi, ó o Ɲúhṹso zéenía míten là a Poole, á bía nɔn wo yi: «Yí zɔ̃́n bìo ɓúi. Yí wé tɛ́tɛ́, wé bío ká ũ wà.
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Ĩnɛ́n wi làa fo á nùpue na dà a sánsá fo á à ɓóoní yi wón mía, lé bìo ɓa nùpua na bìo sã̀ miì á boo ho lóhó na kà yi.»
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 O Poole wó le lúlú-kùure lè mí sanka ho Korɛnte yi, á kàránna ɓa nùpua bĩ́n lè le Dónbeenì bìo.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Bṹn mɔ́n á ho Oroomu nìi Kaliyon á ɓa bàrá ho Akayii kɔ̃hṹ ɲúhṹ wán. Lé bṹn pã̀ahṹ á ɓa zúifùwa lò a Poole wán. Ɓa wìira a ɓuan vannáa le cítíi fĩ̀iníi,
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 à ɓa wee bío: «Bìo ó o nìi na kà le ɓa nùpua wé ɓùaanínáa le Dónbeenì á wi mí dòn làa bìo á wa làndá le mu wéráa.»
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Bìo ó o Poole le mí zoó bío, ó o Kaliyon kúio o ɲii ò o wee bío lè ɓa zúifùwa: «Minɛ́n zúifùwa, mu lá lée wékhe ɓúi na ɓùaa tàá bè-vio ɓúi na wa làndá hò á ĩ lá à tà á à ɲí mí cɔ̃́n làa bìo mu lá ko mu wéráa.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Ká bìo mu lé hã bíoní, lè hã yènnáa, lè mí kùrú làndá bìo, á lé minɛ́n miten ko à mi loń mu yahó yi. Ĩnɛ́n máa fĩ̀ hɔ̃́n tũ̀iáwà so síi ɓàn cítíi.»
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Ò o le ɓa lɛ́n.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Á ɓa ɓúenɓúen wã́a wìira a Sositɛɛna na lé ɓa kàránló zĩi ɲúhṹso á wee ha le cítíi fĩ̀iníi. Ó o Kaliyon cɛ̀kɛ̀ ò o yí dó mí ɲii ɓa yi.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 O Poole pá kará dá dóka mí yi ho Korɛnte yi. Bṹn mɔ́n ó o día mín zàwa kèrètĩ́ɛwa ò o wà van ho Sãnkeree lóhó wonna dĩ̀nníi. Sã́ni ò o zo ho won-beenì ó o nɔn mí ɲúhṹ á ɓa lɛɛra, lé bìo ó o lá dó mí ɲii nɔn le Dónbeenì yi bìo ɓúi dã́ní yi. Ò orɛ́n là a Pirisiiye lè mín báa Akilaasi á zon ho won-beenì á vannáa ho Siirii kɔ̃hṹ.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 — ausente —
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 — ausente —
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 — ausente —
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Bìo ɓa vaá dɔ̃n ho *Sezaaree lóhó, ó o ló van ho Zeruzalɛɛmu, á vaá tɛ̀ɛnía ɓa kèrètĩ́ɛwa kuure yi. Bṹn mɔ́n ó o wà van ho Ãntiosi.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 O cãakaa yú bĩ́n á bò yi wàráa. O kã́a ho Kalasii lè ho Firizii kãna yi, á wee hení ɓa kèrètĩ́ɛwa ɓúenɓúen sĩa le Dónbeenì bìo yi.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Zúifù ɓúi na ɓa le Apoloosi á ɓuara ho Efɛɛze yi. O wee lé ho Alɛkisãndiri lóhó yi. O lé o nùpue na zũ hã bíoní. O mún zũ le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní làa sòobɛ́ɛ.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Ɓa kàránna a là a Ɲúhṹso wɔ̃hṹ bìo. O nɔn míten á wee bue ká a zéení bìo ó o Yeesu bìo wóráa binbirì à na ɓa nùpua yi. Ho *bátɛ́ɛ̀mù bìo dã́ní yi, ó o Zãn bátɛ́ɛ̀mù bìo na ɓa kàránna làa wo lé bṹn mí dòn ó o zũ.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 O wee bío ɓa *zúifùwa kàránló zĩi yi ká a ponì sɛ́ra. Bìo ó o Pirisiiye là a Akilaasi ɲá a bíoní, á ɓa fó a, á wíokaa zéenía le Dónbeenì wɔ̃hṹ bìo binbirì á nɔn wo yi.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Bṹn mɔ́n ó o Apoloosi wi ò o va ho Akayii kɔ̃hṹ, á ɓàn zàwa kèrètĩ́ɛwa henía o sĩi mu bìo yi. Ɓa yàá túara ho vũahṹ tonía nɔn bìa tà a *Krista bìo na wi ho kɔ̃hṹ mu yi, le ká a Apoloosi mu vaá dɔ̃n ɓa, à ɓa ɓua a sese. Bìo ó o vaá dɔ̃n bĩ́n á le Dónbeenì sãamu wó ó o séenía bìa tà a Krista bìo làa sòobɛ́ɛ.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 O ɲi-cúa na ó o wee lá ɓúenɓúen á ɓa zúifùwa yí máa dàń bío bìo ɓúi dã́ní yi. O wee dĩ̀n le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní wán à zéenínáa mu wéréwéré na ɓa yi le o Yeesu lé *Yìa le Dónbeenì mɔn léra.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.