Atos 17

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 O Poole là a Silaasi ló lè ho Ãnfipoliisi lè ho Apolonii lórá yi á vaá dɔ̃nnáa ho Tesaloniiki. Ho lóhó mu á ɓa *zúifùwa kàránló zĩi wi yi.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Ó o Poole wà van bĩ́n làa bìo ó o lá wee wé wéráa mu. Orɛ́n lè ɓa nùpua na bĩ́n wã̀anía le Dónbeenì bíonì vũahṹ bíoní wán hã *Sabaawa bìo tĩn na sã̀ mín yi.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 O wee zéení hã bíoní mu yara làa ba, le mu túara ho vũahṹ mu yi le yìa le Dónbeenì mɔn léra ko ò o lò be, à hí, à vèe. O wee bío na ɓa yi: «O Yeesu mu na á ĩ wee bío bìo làa mia, wón lé *Yìa le Dónbeenì mɔn léra.»
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Ɓa nùwã yɛn ɓúi tà mu yi, á lɛɛ́ra là a Poole là a Silaasi. Ho *Kɛrɛɛsisa cɛ̀rɛ̀ɛ na wee kɔ̃̀nbi le Dónbeenì á mún tà ɓa bìo á wee bè làa ba, lè ɓa hã́awa cɛ̀rɛ̀ɛ ɓúi na níní se mún.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Ká ɓa zúifùwa á le yandee màhã́ sú mu bìo yi. Á ɓa hĩ́nɔn cɔ̃nkaa ɓa nì-kora nùwã yɛn ɓúi hã ɓonfúaa yi á kúaa mín wán, á súkúra ɓa zã̀amáa séenía, á kánkáa lè ho lóhó dĩ̀nía. Ɓa fiira van o Zasɔ̃n zĩi á wà vaá zoó cà a Poole là a Silaasi á à léráa ho lóhó nùpua na kúaa mín wán yahó.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Á bìo ɓa zoó khon ɓa yi, á ɓa fó a Zasɔ̃n làa bìa tà a *Krista bìo nùwã yɛn ɓúi á lóráa ho lóhó tũ̀iá fɛɛrowà cɔ̃́n, à ɓa wee bío pɔ̃́npɔ̃́n: «Ɓa nùpua na kà hɛ́ɛra kánkáa ɓa nùpua hã lùa ɓúenɓúen yi lè mí kàránló. Ɓa mún wã́a ɓueé dɔ̃n hen,
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 ó o Zasɔ̃n tà á ɓa làara a wán. Ɓa ɓúenɓúen yí máa tà bè ɓa bá-zàwa bɛ́ɛ Sezaare làndá yi. Ɓa le bɛ́ɛ ɓúi wi á yèni ɓa le Yeesu.»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Hã bíoní mu á cĩ̀ína ɓa zã̀amáa lè ho lóhó tũ̀iá fɛɛrowà sĩa.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 O Zasɔ̃n làa bìa tà a Krista bìo á sàánía le wárí na ɓa ko ɓa sàání á ɓa día ɓa.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Ho tá hĩiníi, á ɓa kèrètĩ́ɛwa na bĩ́n dɛ̀ɛnía le o Poole là a Silaasi lé à lɛ́n va ho Beeree lóhó. Bìo ɓa vaá dɔ̃n bĩ́n á ɓa wà van ɓa zúifùwa kàránló zĩi yi.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Ɓa zúifùwa na ɓa vaá yú bĩ́n á wee tà hɛ́n mí yiwa á po bìa ho Tesaloniiki lóhó yi. Ɓa tà ɲá le Dónbeenì bíonì sese. Làa wizooní ká ɓa wee kàrán le Dónbeenì bíonì sese, à loń le bìo ó o Poole wee bío so bon le.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Bìa tà a Krista bìo ɓa tĩ́ahṹ á boo. Ho Kɛrɛɛsisa tĩ́ahṹ, á ɓa hã́awa na níní se cɛ̀rɛ̀ɛ lè ɓa báawa cɛ̀rɛ̀ɛ á mún tà a Ɲúhṹso bìo.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Ká bìo ho Tesaloniiki zúifùwa ɲá ò o Poole wee bue le Dónbeenì bíonì ho Beeree yi, á ɓa wà ɓuara bĩ́n á tĩ́n ɓueé kánkáa hón lóhó so nùpua, á lùnkaa ɓa yilera.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Á ɓa kèrètĩ́ɛwa dɛ̀ɛnía le o Poole hĩ́ní lɛ́n à dé mí yahó lè mu yámú ɲumu cɔ̃́n. Ò o Silaasi là a Timɔtee bán kará ho Beeree yi.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Bìa bò là a Poole á lɛ̀ɛnía wo fúuu fúaa ho Atɛɛna lóhó. Bìo ɓa le mí ì bĩní á à va ho Beeree, ó o Poole háanía ɓa le ɓa vaa bío le o Silaasi là a Timɔtee bánbá ɲa mí mɔ́n ɓuen fùafùa. |src="Paul2-BW.tif" size="span" ref="Bè-wénia 17:15"
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Pã̀ahṹ na ó o Poole wi ho Atɛɛna yi á pan o Silaasi là a Timɔtee, ó o mɔn à ho lóhó mu sú lè hã dofĩ́-kansiwà, á mu wee vá a yi.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 O wee wã̀aní lè ɓa *zúifùwa làa bìa yínɔń ɓa *zúifùwa na wee ɓùaaní le Dónbeenì na ó o wee yí ɓa kàránló zĩi yi. Làa wizooní ká a wee wã̀aní lè ɓa nùpua na ó o wee yí ɓa fèmínló lahó yi.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Ɓa Epikurĩɛwa lè ɓa Sitoyisĩɛwa nùwã yɛn mún wee ɓuee wã̀aní làa wo. Ɓa ɓúi wee tùaka mín yi kà síi: «O dàn bíoro mu, lée webio ó o yàá dĩ̀n wee bío kà.» Ɓa ɓúi bán ɓɛ̀n le: «Mu ka lòn dofĩ́-vio bìo ó o wee bue.» Ɓa wee bío bṹn lé bìo ó o Poole wee bío o Yeesu bìo, lè ho vèeró bìo.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Á ɓa ɓuan wo vannáa ho lóhó tũ̀iá fɛɛrowà cɔ̃́n, à ɓa bía nɔn wo yi: «Mu bè-fĩnle na á ũ wee kàrán lè ɓa nùpua á fo dà a zéení yahó làa wɛn le?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Bìo wa wee ɲí kà lée bè-fĩa wa cɔ̃́n, á wa wi à wa zũń mu kúará.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 À bìo ho Atɛɛnasa ɓúenɓúen lè mí kàyáwá ɓɛ̀n wa lè mí sòobɛ́ɛ lé mu bè-fĩa na wee wé ɓàn ɲíló lè mu láakáwá tàró.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Ó o Poole wã́a lií hĩ́nɔn yòó dĩ̀n ho lóhó tũ̀iá fɛɛrowà yahó ò o bía: «Atɛɛnasa, ĩ mɔn mu le hã dofĩ́ina ɓùaaníló bìo ɓɛ̀ntĩ́n wi mia làa sòobɛ́ɛ.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Lé bìo á ĩ hɛ́ɛkaa mi lóhó yi á mɔn mu bìowa na mi sonka mi dofĩ́ina ɓùaaníló bìo yi. Ĩ yàá pá mɔn le muinì yɛɛníi lahó ɓúi à bìo kà lé bìo túara le wán: ‹Dofĩ́ní na á nùpue yí zũ.› Àwa! Á bìo mi wee ɓùaaní ká mi yí zũ mu, lé bṹn á ĩnɛ́n ɓuara wà ɓueé zéení làa mia.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Le Dónbeenì na léra ho dĩ́míɲá lè mu bìowa na wi ho yi ɓúenɓúen, na lé ho wáayi lè ho tá Ɲúhṹso, á yí máa zoo kɛɛní hã zĩní na ɓa nùpua wee so míten na le yi.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Le màkóo mía à nùpue wé bìo ɓúi na le yi. Lerɛ́n lé dìo wee na le mukãnì ɓa nùpua yi, lè mu bìo ɓúenɓúen.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Le dĩ̀n o nùpue nì-kéní wán á léraráa hã sìíwà nùpua ɓúenɓúen hɛ́ɛra bàráka ho tá wán, á wã́ana ɓa kãna sṹaa, á fũ̀aana hã pɔ̃̀nna ɲiní dĩ̀nía.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Le Dónbeenì wó kà síi bèra a na à ɓa nùpua cànka le. Hàrí ká ɓa wee hɛ́ɛ vĩ́ná càráa le, ɲún-sĩ ɓa à yí le. Tũ̀iá poni, le Dónbeenì yí khɛ̀ra lè wa nì-kéní kéní.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 ‹Lé bìo wa mukãnì ló lerɛ́n lé dìo níi yi. Lé lerɛ́n nɔn wa wee dàń varákaráa.› Mi len-béwá ɓúi yàá mún bía mu wéréwéré kà síi: ‹Wa lé le zàwa.›
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Á bìo wa lé le zàwa, á wa yí ko à wa tèé le Dónbeenì làa sã́nú tàá wárí tàá huaa kansiwà hùúu, bṹn na ɓa nùpua kará lon mí yiwa á wó míten.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Hã pɔ̃̀nna na ɓa nùpua fù yí zũ mu bìo yi, bṹn le Dónbeenì wã́a yí máa loń yi ho zuia. Bìo kà wán á ɓa nùpua ɓúenɓúen lé bìa le wee ve hã lùa ɓúenɓúen yi, le ɓa yèrèmá mí yilera lè mí wárá.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Wizonle dà-kéní ɓúi lé dìo le Dónbeenì bàrá, ò o nùpue na le léra à cítí ho dĩ́míɲá ɓúenɓúen lè ho térénló. Le vèenía o nùpue mu, à zéení lè ɓa nùpua le orɛ́n lé yìa le léra ò o fĩ̀ le cítíi mu.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Bìo ɓa ɲá ò o Poole wee bío ho vèeró bìo, á ɓa ɓúi wee yáa mí ɲiní yi na a yi. Ɓa ɓúi ɓɛ̀n wee bío: «À ũ bíoní mu ɲíló á wa à pa làa pɔ̃̀n-veere.»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Lé bṹn wán ó o Poole ɓɛ̀n wà ò o día ɓa.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Ká ɓa nùwã yɛn ɓúi bán pá bò a Poole yi, á tà a *Krista bìo. O ɓúi lé ɓa tũ̀iá fɛɛrowà nì-kéní na ɓa le Denii, là a hã́a ɓúi na ɓa le Damariisi, à pá bĩní séení ɓa ɓúi.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.