Atos 16
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs ARIB
1 Bṹn mɔ́n ó o Poole wà van ho Dɛɛbe lóhó, á dĩ̀n bĩ́n vannáa ho Lisitere lóhó. Nìi ɓúi na ɓa le Timɔtee na tà a *Krista bìo á wi ho lóhó mu yi. O lé o zúifù hĩ́nzoró na lé o kèrètĩ́ɛ hã́a á te mí za. Ká ɓàn maá lé o *Kɛrɛɛki nìi.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Ɓa kèrètĩ́ɛwa na wi ho Lisitere lè ho Ikoniyuumu lórá yi á wee wíoka a yèni.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 O Poole lá wi ò o fé o à ɓa wé páaní bè mín. Ó o le ɓa kúii wo ɓa *zúifùwa na wi bĩ́n bìo yi, lé bìo ɓa ɓúenɓúen zũ mu le ɓàn maá lé o Kɛrɛɛki nìi.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Hã lórá ɓúenɓúen na ɓa wee kã́a yi, á ɓa wee bío bìo ɓa tonkarowà lè ɓa kèrètĩ́ɛwa ya-díwá wã̀anía tò wán ho Zeruzalɛɛmu yi à na bìa tà a Krista bìo yi, ká ɓa à bío na ɓa yi le ɓa wé bè mu yi.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ɓa kèrètĩ́ɛwa kuio wíokaa fárá dĩ̀n, á sĩadéró o Krista yi wi, á bìa tà a Krista mu bìo wee dé wán làa wizooní.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Le Dónbeenì Hácírí hò ɓa le ɓa yí vaá bue le Dónbeenì bíonì ho Azii kɔ̃hṹ yi. Á ɓa kã́a ho Firizii lè ho Kalasii kãna yi á wà.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Bìo ɓa vaá dɔ̃n ho Mizii kɔ̃hṹ ɲii á ɓa le mí ì va ho Bitinii kɔ̃hṹ yi á à loń. Ká a Yeesu Hácírí màhã́ yí nɔn mu wɔ̃hṹ ɓa yi.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Á ɓa wã́a kã́a ho Mizii kɔ̃hṹ yi á lion ho Torowaasi lóhó wonna dĩ̀nníi.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Ho tĩ́nàahṹ á bìo ɓúi zéenía míten là a Poole. O mɔn ho Maseduana kɔ̃hṹ nùpue ɓúi ò o muina dĩ̀n á wee fìo wo kà síi: «Ɓuen ho Maseduana yi à ɓuee séení wɛn.»
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Mí lahó yi á wa dɛ̀ɛnía wee cà bìo wa à wé wé á à varáa ho Maseduana, lé bìo wa wã́a zũ le lé bĩ́n á le Dónbeenì von wɛn le wa vaa bue mí bín-tente à na ho kɔ̃hṹ mu nùpua yi.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Wa zon ho won-beenì ho Torowaasi yi á térénna van ho Samɔtaraasi kɔ̃hṹ na mu ɲumu kĩ́nía yi. Mu ɓàn tá na lée tɔ̃n, á wa van ho Niapoliisi lóhó.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Lé bĩ́n á wa dĩ̀n yi vannáa ho Maseduana kɔ̃hṹ sɔ̃́n-kéní na bìo sã̀ ho Oroomu yi ɓàn ló-beenì na ɓa le Filiipu. Ho Oroomusa cɛ̀rɛ̀ɛ hĩ́a kará ho lóhó mu yi. Hón lóhó so á wa wó wizooní bìo yɛn yi.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ho *Sabaa zoǹ, á wa hĩ́nɔn ló ho donkĩ́ahṹ á wà lion ho vũhṹ ɲii, le ɲún-sĩ á wa lií yí ɓa *zúifùwa fìoró lahó bĩ́n. Wa lií yú ɓa hã́awa ɓúi à ɓa kúaa mín wán, á wa kará tà hã láakáwá làa ba.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Ɓa hã́awa mu nì-kéní ɓa le Lidi. O wee lé ho Tiatiire lóhó yi, á wee duan lè hã pɔ̃nsò-muna na yàwá here. O wee kɔ̃̀nbi le Dónbeenì. O kará wee tántá mí ɲikɔ̃nna wa bíoní yi, ó o Ɲúhṹso wó ó o wíokaa wee ɲí bìo ó o Poole wee bío sese.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Orɛ́n lè mí zĩi nùpua á ɓa bátízéra. Bṹn mɔ́n ó o bía bìo kà á vonnáa wɛn: «Ká mi wee leéka le ĩ tà a Ɲúhṹso yi bìo bon, à mi ɓuee làa ĩ zĩi.» Ò o dĩ̀n lan wɛn fúuu á wa tà van.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Wizonle ɓúi, ká wà wee va ho fìoró lahó yi, á ton-sá hã́a ɓúi na lé o tĩahã́nìi ɓueé sã́ wa yahó. O wee yí wárí cɛ̀rɛ̀ɛ ho tĩnló mu bìo yi à na mí ɲúnása yi.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 O bò warɛ́n là a Poole mɔ́n, á wee bío pɔ̃́npɔ̃́n kà síi: «Ɓa nùpua na kà lé le Dónbeenì na dà mu bìo ɓúenɓúen wán ton-sáwá. Ho wɔ̃hṹ na wee kã̀ní ɓa nùpua lé hón bìo ɓa wee bue à na mia.»
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Wizooní cɛ̀rɛ̀ɛ yi ká lé bṹn ó o hã́a mu wee wé. Fúaa o Poole sĩi cã̀ cã̀, á yèrèmáa bía nɔn o cĩ́ná na ó o wee sáráa yi: «Le ĩ bío mu na foǹ: O Yeesu yèni pànká yi, à ũ lɛ́n día a hã́a mu lònbìo.» Mí lahó yi ó o cĩ́ná dɛ̀ɛnía wà día a hã́a.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Bìo ó o hã́a mu ɲúnása mɔn à bìo ó o lá wee yí na ɓa yi á ɲúhṹ wã́a ɓó, á ɓa wìira a Poole là a Silaasi vannáa ho pànká ɓànsowà cɔ̃́n ɓa zã̀amáa fèmínló lahó yi.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ɓa ɓuan ɓa vannáa bán na lé ho *Oroomusa tũ̀iá fɛɛrowà cɔ̃́n, à ɓa bía: «Ɓa nùpua na kà dĩ̀n wee kánká wa lóhó. Ɓarɛ́n lé ɓa *zúifùwa,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 à warɛ́n na lé ho Oroomusa á ɓa màhã́ wee kàrán lè mu bè-wénia ɓúi na wa làndá le wa yí wé.»
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Á ɓa zã̀amáa mún sĩa cã̀ a Poole là a Silaasi yi. Á ɓa tũ̀iá fɛɛrowà le ɓa tɛn ɓa sĩ̀a, à ɓa le ɓa ha ɓa lè hã fĩ́nfoóní.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Bìo ɓa han ɓa vó, á ɓa kúaa ɓa ho kàsó yi, à ɓa henía mu nɔn o paro yi le o pa ɓa yi sese.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Bìo ó o paro ɲá bṹn kà síi, ó o ɓuan ɓa zoó kúaa ho kàsó zĩi fĩ̀kɔ̃hṹ, á kúaa hã súrúkùwa ɓa zení yi.O Poole là a Silaasi wi ho kàsó yi|src="lb00337b.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Bè-wénia 16:24"
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Bìo ho tá wà vaá sanka à màní, ó o Poole là a Silaasi wee fìo ká ɓa à khòoní le Dónbeenì. Á ɓa kàsósa na ká wee ɲí ɓa cɔ̃́n.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Yìo ɓueé tĩ à ho tá zà lè mí sòobɛ́ɛ, á dèkío ho kàsó zĩi. Hã wonna ɓúenɓúen dɛ̀ɛnía hɛ́nkaa, á ɓa kàsósa ɓúenɓúen zúakùaríwà feera.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ó o paro sĩ̀na. Bìo ó o mɔn à ho kàsó zĩi zũaɲiní hɛ́nkaa, ó o wee leéka le ɓa kàsósa ɓúenɓúen lùwa, ó o dò mí khà-tóní le mí ì ɓúe lè míten.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ó o Poole wãamaa pɔ̃́npɔ̃́n o wán: «Yí yáa ũten. Wa ɓúenɓúen wi hen.»
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ó o paro le ɓa ɓuen lè mu khoomu. Á ɓa ɓuan mu ɓuararáa ó o fó ò o bánbáa vaá zon le zĩ-za yi ká a wee zà lé le zã́níi, á zoó ɓúrá a Poole là a Silaasi tá.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Bṹn mɔ́n ó o fó ɓa lóráa ò o tùara ɓa yi: «Minɛ́n nùpua mu, lé mu yɛ́n á ĩ ko à ĩ wé à fennáa?»
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Á bán bía nɔn wo yi: «Tà a Ɲúhṹso Yeesu bìo, á ũnɛ́n lè ũ zĩi nùpua á à fen.»
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 À ɓa bía a Ɲúhṹso bìo nɔn orɛ́n là a zĩi nùpua ɓúenɓúen yi.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Ho tĩ́nàahṹ mu yi, ho pã̀ahṹ dà-kéní kéní mu yi, ó o nìi fó ɓa vaá sɛɛra dokuaa. Ó orɛ́n lè mí zĩi nùpua ɓúenɓúen á ɓa dɛ̀ɛnía bátízéra.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Bṹn mɔ́n ó o fó a Poole là a Silaasi yòoraráa mí zĩi, á yòó nɔn mu bè-dínii ɓa yi. O nìi mu lè mí zĩi nùpua ɓúenɓúen sĩa wan, lé bìo ɓa tà le Dónbeenì bìo.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Bìo ho tá tɔ̃n, á ho Oroomu tũ̀iá fɛɛrowà tonkaa ɓa nùpua le ɓa vaa bío le yìa wee pa ho kàsó zĩi yi à kúia ɓa nùpua mu le ɓa lɛ́n.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ó o paro ɓueé bía mu nɔn o Poole yi kà síi: «Ɓa tũ̀iá fɛɛrowà á nɔn le ɲii le ɓa kúia mia. Mi wã́a dà a lé á à lɛ́n làa hɛ́ɛrà»
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ká a Poole màhã́ bía nɔn bìa ɓa tonkaa yi: «Warɛ́n na bìo sã̀ ho Oroomu yi á ɓa han ɓa zã̀amáa yìo yi à ɓa yí cítío wɛn làa bìo mu lá ko mu wéráa, á ɓuan wɛn vaá kúaa ho kàsó yi. À ɓa wã́a dĩ̀n dĩ̀n le mí ì kúia wɛn ká mu sã máa ɲí. Bṹn lée bìo na yí dà máa wé. Mi vaa bío le ɓarɛ́n míten ɓuen ɓuee kúia wɛn.»
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Á bán bĩnía vaá bía mu nɔn ho Oroomu tũ̀iá fɛɛrowà yi. Bìo ɓa ɲá le o Poole là a Silaasi á bìo sã̀ ho Oroomu yi, á ɓa zɔ̃́nkaa.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Á ɓa wã́a ɓuara ɓueé bía nɔn ɓa yi le mí wó khon. Bṹn mɔ́n á ɓa kúaará ɓa, à ɓa yankaa ɓa le ɓa lé ho lóhó yi à lɛ́n.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Bìo ó o Poole là a Silaasi ló ho kàsó yi, á ɓa wà van o Lidi zĩi. Ɓa mɔnka mín zàwa kèrètĩ́ɛwa wán, á henía ɓa sĩa. Bṹn mɔ́n á ɓa wà.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.