Atos 15
Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs VC
1 Nùpua nùwã yɛn ɓúi ló ho *Zudee yi á ɓuara ho Ãntiosi yi, á ɓueé wee kàrán bìa tà a *Krista bìo làa bìo kà: «Mi yí dà máa fen ká mi yí kúiora làa bìo mu bòráa o *Mɔyiize làndá yi.»
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ó o Poole là a Baanabaasi pã́ ɓa bìo, á wã̀anía làa ba lè mí sòobɛ́ɛ mu bìo yi. Mu véeníi, á ɓa le o Poole là a Baanabaasi, lè ho Ãntiosi nùpua nùwã yɛn ɓúi ko ɓa va ho Zeruzalɛɛmu, à vaa fɛɛ ho tũ̀iá mu na a Krista tonkarowà lè ɓa kèrètĩ́ɛwa ya-díwá yi.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Á ɓa kèrètĩ́ɛwa kuure nɔn bìo ɓa màkóo wi yi le vɛɛnì mu bìo yi ɓa yi. Ɓa kã́a ho Fenisii lè ho *Samarii kãna yi ká ɓa à bío bìo á bìa yínɔń ɓa *zúifùwa wó wó yèrèmáa tàráa le Dónbeenì bìo lè mí dà-kéní kéní. Á mu wó sĩ-wɛ-beenì bìa ɓúenɓúen na tà a Krista bìo cɔ̃́n.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ɓa vaá dɛ̃ɛníi ho Zeruzalɛɛmu yi á ɓa wà van ɓa kèrètĩ́ɛwa cɔ̃́n á bán lè ɓa tonkarowà, lè ɓa ya-díwá, á bɛ̀ɛ́nía ɓa yi. Á ɓarɛ́n ɓɛ̀n lá bìo ɓúenɓúen na ɓa wó lè le Dónbeenì pànká á fɛɛra nɔn ɓa yi.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ká ɓa *Farizĩɛwa kuure nùpua nùwã yɛn ɓúi na tà a *Krista bìo á hĩ́nɔn bía: «Bìa yínɔń ɓa zúifùwa na tà a Krista bìo ko ɓa *kúio. Ò o Mɔyiize làndá bèró bìo mún hení na ɓa yi.»
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Á ɓa tonkarowà lè ɓa ya-díwá kúaa mín wán, à lońnáa le bíonì mu yahó yi.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ɓa kára mín míana. Bṹn mɔ́n ó o Piɛre lií hĩ́nɔn lá le bíonì ò o bía nɔn ɓa yi: «Wàn zàwa, mi zũ le le Dónbeenì mɔn mi léra mi tĩ́ahṹ mu míana à ĩ bue le bín-tente à na bìa yínɔń ɓa zúifùwa yi, bèra a na à ɓa ɲí le, à tà le bìo.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Le Dónbeenì zũ bìo wi ɓa nùpua sĩa yi. Le nɔn mí Hácírí ɓa yi làa bìo warɛ́n yúráa le bìo síi, à zéení le le tà ɓa bìo.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Le yí wó bìo woon na wee zéení le warɛ́n làa ba wi mín ɲúná yi. Le ceéra ɓa sĩa, lé bìo ɓa tà le bìo.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Á lée webio nɔn á mi wã́a wi à mi sèení ɓa lè ho sèró na á wàn ɓùaawa lè warɛ́n wa bɛɛre á yí dàńna yí sò, á à khũaanáa le Dónbeenì ɲii yi?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ɓùeé dɛ́. Bìo warɛ́n kã̀nía o Ɲúhṹso Yeesu sãamu bìo yi, lé bṹn ɓarɛ́n bìo mún wóráa.»
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Á bìa wi bĩ́n ɓúenɓúen wó tɛ́tɛ́. Bṹn mɔ́n á ɓa wee ɲí á Baanabaasi là a Poole cɔ̃́n. Ɓa wee bío mu yéréké bìowa na wee zéení le Dónbeenì pànká na le wó lè ɓa níní bìa yínɔń ɓa zúifùwa cɔ̃́n.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Bìo á ɓa bía vó, ó o Zaaki hĩ́nɔn lá le bíonì ò o bía: «Wàn zàwa, mi ɲí bìo á ĩ ì bío.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Bìo le Dónbeenì tà lora bìa yínɔń ɓa zúifùwa bìo hàrí mu ɲúhṹ ɓúɛɛníi, á léraráa mu nìpomu na bìo sã̀ le yi ɓa tĩ́ahṹ, ó o Simɔn zéenía.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 «Mu fò mín lè le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛrowà bíoní, lé bìo mu túara le Dónbeenì bíonì vũahṹ yi kà síi:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 O Ɲúhṹso bía: «Bṹn mɔ́ndɛ́n á ĩ ì bĩní ì ɓuen
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Hón pã̀ahṹ so yi á ɓa nùpua na ká ɓúenɓúen,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 bìo zũńnanáa hàánì.»
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 O Zaaki pá bĩnía bía: «Lé bṹn nɔn á ĩ le mu sṹaaní à bìa yínɔń ɓa zúifùwa na yèrèmáa bò le Dónbeenì yi à ɓa yí sɛɛ́.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ká mi màhã́ wa túa ɓa yi, à bío na ɓa yi le ɓa wé yí là le muinì taa, lé bìo hã tun. À pa míten ho hã́-fénló lè ho bá-fénló lè mí sìíwà yi. À yí là bùaa na yí fũ̀aana taa. À yí dí cãni.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Hàánì bĩ́n ká ɓa nùpua wee kàrán o Mɔyiize làndá làa mín hã lórá lè mí dà-kéní kéní yi, à kàrán ho ɓa zúifùwa kàránló zĩní yi hã *Sabaawa ɓúenɓúen zoǹ.»
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Á ɓa tonkarowà, lè ɓa ya-díwá, lè ɓa kèrètĩ́ɛwa kuure wã̀anía tò le mí ì hueeka ɓa ɓúi mí tĩ́ahṹ á à dé o Poole là a Baanabaasi wán, á à tonka ho Ãntiosi yi. Á ɓa hueekaa o Silaasi là a Zude na ɓa wee ve làa Baasabaasi. Ɓa mí nùwã ɲun á bìa tà a *Krista bìo wee kɔ̃̀nbi.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Bìo kà lé bìo túara ho vũahṹ na ɓa a ɓua á à varáa yi:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Wa ɲá à ɓa nùpua ɓúi ló wa cɔ̃́n, ká warɛ́n ɲɔǹ yí tonkaa ɓa, á ɓueé lùnkaa mi yilera lè mí bíoní, á mi yí zũ bìo mi ì wé.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Lé bṹn nɔn á wa wã̀anía tò à wa le wa à hueeka ɓa ɓúi á à tonka mi cɔ̃́n. Ɓa à bè là a Baanabaasi là a Poole na lé wàn bɔ̃́nlowà na wa wa làa sòobɛ́ɛ,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 bán na zàanía mí mukãní wa Ɲúhṹso Yeesu *Krista tonló bìo yi.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ó o Zude là a Silaasi lé bìa wa wã́a tonkaa mi cɔ̃́n, à bán míten ɓuee wíoka fɛɛ bìo túara ho vũahṹ yi à na mia.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Warɛ́n á tò mu wán á le Dónbeenì Hácírí mún tà mu le wa máa ɲì sèró mi wán máa dà máa khĩí. Hã làndáwá na bìo henía nɔn mia na mi ko mi bè yi lé hĩ̀a kà:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Mi wé yí là le muinì taa. Mi yí dí cãni. Mi yí là bùaa na yí fũ̀aana taa. Mi pa miten ho hã́-fénló lè ho bá-fénló lè mí sìíwà yi. Ká mi wee dàń pa miten bìo bṹn ɓúenɓúen yi, se mu se.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Bṹn mɔ́n á ɓa nɔn ho wɔ̃hṹ bìa ɓa le mí ì tonka yi á ɓa wà van ho Ãntiosi. Bìo ɓa vaá dɔ̃n bĩ́n, á ɓa von bìa ɓúenɓúen na tà a Krista bìo á kúaa mín wán, à ɓa nɔn ho vũahṹ mu ɓa yi.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Bìo ɓa kàránna ho, á ɓa ɓúenɓúen zã̀makaa ho ɓàn bíoní na henía ɓa sĩa bìo yi.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Bìo ó o Zude là a Silaasi hĩ́a lé ɓa ɲi-cúa fɛɛrowà ɓúi, á ɓa kará bĩ́n míana lè mín zàwa kèrètĩ́ɛwa, á henía ɓa sĩa, à ɓa wíoka yí ho pànká.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ɓa dá dóka mí yi ho Ãntiosi yi. Bṹn mɔ́n á ɓa dó ɓa cãawése, á bán le ɓa bè wã-tente, à ɓa día ɓa á ɓa yèrèmáa van bìa tonkaa ɓa cɔ̃́n,
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 []
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 ò o Poole là a Baanabaasi kará ho Ãntiosi yi. Á ɓarɛ́n làa bìa tà a Krista bìo cɛ̀rɛ̀ɛ ɓúi wee kàrán ɓa nùpua, á wee bue o Ɲúhṹso bíonì.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Wizooní bìo yɛn bṹn mɔ́n, ó o Poole bía nɔn o Baanabaasi yi: «Wa bĩní tè hã lórá ɓúenɓúen na wa buera le Dónbeenì bíonì yi, à ɓúɛɛkí wàn zàwa kèrètĩ́ɛwa à loń le ɓa bìo wó kaka.»
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 O Baanabaasi lá wi ò o fé o Zãn na ɓa le Maaki à bèráa.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Ká a Poole màhã́ yí tà a féró, lé bìo ó o bĩnía ɓa mɔ́n ho Pãnfilii kɔ̃hṹ yi, á yí bĩnía yí sá tonló làa ba.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Wã̀aníi na here kɛra ɓa pã̀ahṹ mu bìo yi, fúaa ɓa saawaa. Ó o Baanabaasi fó a Maaki á ɓa lá ho won-beenì à ɓa ɲɔn ho Siipere kɔ̃hṹ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ò o Poole wón ɓɛ̀n léra a Silaasi. Sã́ni ò o lɛ́n, á ɓàn zàwa kèrètĩ́ɛwa kàràfáa wo o Ɲúhṹso yi.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 O kã́a ho Siirii lè ho Silisii kãna yi, á wee séení ɓa kèrètĩ́ɛwa kuio à ɓa sĩadéró o Krista wíoka fárá tĩn.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.