Atos 14

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bìo ó o Poole là a Baanabaasi vaá dɔ̃n ho Ikoniyuumu lóhó yi, á ɓa vaá zon ɓa *zúifùwa kàránló zĩi. Á bìo ɓa zoó bía á wó, á ɓa zúifùwa làa bìa yínɔń ɓa zúifùwa cɛ̀rɛ̀ɛ á tà a *Krista bìo.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ká ɓa zúifùwa na pã́ a Krista bìo á súkúra bìa yínɔń ɓa zúifùwa, fúaa ɓa wee leéka mu bè-kora làa bìa tà a Krista bìo.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Bṹn lé bìo nɔn ó o Poole là a Baanabaasi á kará míana ho Ikoniyuumu yi. Ɓa wee bío ká ɓa ponì sɛ́ra, á dó mí sĩa o Ɲúhṹso yi. O Ɲúhṹso wee na mí pànká ɓa yi à ɓa wéráa mu yéréké bìowa na wee zéení le Dónbeenì pànká, à zéení le bìo ɓa wee bío o sãamu dã́ní yi lée tũ̀iá.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Á ho lóhó nùpua sankaa lè hã kuio bìo ɲun. Ɓa sɔ̃́n-kéní tà ɓa zúifùwa ɲii, ká bìa so ɓɛ̀n tà ɓa tonkarowà ɲii.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ɓa zúifùwa làa bìa yínɔń ɓa zúifùwa lè mí ɲúnása wee wíoka míten ká ɓa à beé o Poole là a Baanabaasi lò, á à lèeka ɓa lè hã huaa á à ɓúe.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Bìo ɓa mí nùwã ɲun zũna mu, á ɓa lùwa, á dó mí yara lè ho Lisitere lè ho Dɛɛbe na lé ho Likawonii kɔ̃hṹ lórá cɔ̃́n, lè hã lórá na bã́makaa hã.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Bìo ɓa vaá dɔ̃n á ɓa lan wee bue le bín-tente bĩ́n.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Nìi ɓúi wi ho Lisitere yi á zení húrun kará. O ton ká a lé o mùamúa, á dĩǹ yí varákaa yí mɔn hùúu.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 O kará wee ɲí bìo ó o Poole wee bío. Ó o Poole fá mí yìo wo yi, á mɔn à bìo ó o dó mí sĩi o *Krista yi á dà à wee wɛɛ́,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 ó o wã́a bía nɔn wo yi pɔ̃́npɔ̃́n: «Lii hĩ́ní yòo muin dĩ̀n ũ zení wán.» Ó o nìi yéran fárá mí zení wán á varákaa wà.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Bìo ɓa zã̀amáa mɔn bìo ó o Poole wó, á ɓa bía pɔ̃́npɔ̃́n lè ho Likawonii kɔ̃hṹsa bíonì: «Éee! Hã dofĩ́ina ɓúi lá a nùpue sìí á ɓueé lií ɓó wɛn.»
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 O Baanabaasi ɓa wee ve làa Zeesi, ká a Poole ɓa wee ve làa Hɛɛmɛɛsi, lé bìo ká mu lée bìo na ò o Poole lé yìa bío.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ho Zeesi na lé ɓa dofĩ́ní ɓúi á zĩi hĩ́a wi ho lóhó ɲii. Dén dofĩ́ní so yankaro lé yìa ɓuan ɓa dãaní na ɓa donkhueéra lè le pũ̀iílè á ɓueé dĩ̀nnáa ho lóhó dándá na son kòonia ho zũaɲiní ɲii. O wi ò orɛ́n lè ɓa zã̀amáa à wé mu hãmu à na a Poole là a Baanabaasi yi.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Bìo ɓa tonkarowà mí nùwã ɲun zũna mu, á ɓa lɛ̀ɛkaa mí sĩ̀-zĩ́nia à zéení ká ɓa yí wa bìo ɓa le mí ì wé, à ɓa fáara yòó zon ɓa zã̀amáa tĩ́ahṹ,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 ká ɓa à bío pɔ̃́npɔ̃́n: «Éee! Minɛ́n nùpua mu, lée webio nɔn á mi wee wéráa bìo kà? Warɛ́n mún lé ɓa nùpua lè mí bìo síi, á wee bue le bín-tente na mia le mi ko à mi día hɔ̃́n wɔ̃̀n-kã́amáawa so, ká mi yèrèmá sánsá le Dónbeenì na wi fɛ́ɛɛ, dìo léra ho wáayi, lè ho tá, lè mu yámú ɲumu làa bìo wi mu yi ɓúenɓúen.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Hã pɔ̃̀nna na khĩína yi, á le Dónbeenì día hã sìíwà nùpua ɓúenɓúen á ɓa bò mí sĩi wãna.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ká le ɲɔǹ wee zéení míten lè mu bè-tentewà na le wee wé: Làa lúlúio ká le wee na ho viohó mia, à ho dĩ́nló be wé se, à mi wé dí sì à sĩa wa.»
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Hàrí hã bíoní na ó o Poole là a Baanabaasi bía kà à hèráa ɓa zã̀amáa mu hãmu na ɓa le mí ì wé á à na ɓa yi bìo yi, á pá wó le lònbee.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Mu pã̀ahṹ, à ɓa zúifùwa ɓúi ló ho Ãntiosi lè ho Ikoniyuumu lórá yi á ɓuara ho Lisitere yi. Lé bán lè ɓa zã̀amáa wó le ɲii à ɓa lèekaa o Poole lè hã huaa, á várá wo lóráa ho donkĩ́ahṹ, lé bìo ɓa wee leéka le o húrun.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Bìo ɓa nì-kenínia ló lée dĩ̀n kĩ́nía wo yi, ó o lií hĩ́nɔn, á zon ho lóhó yi. Mu tá na lée tɔ̃n, ó orɛ́n là a Baanabaasi bò mín van ho Dɛɛbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 O Poole là a Baanabaasi buera le bín-tente ho Dɛɛbe yi, á ɓa nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ tà wó ɓa nì-kenínia. Bṹn mɔ́n, á ɓa yèrèmáa van ho Lisitere lè ho Ikoniyuumu yi, lè ho Ãntiosi na wi ho Pizidii kɔ̃hṹ yi.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ɓa wee hení bìa tà a *Krista bìo sĩa, á wee hení mu na ɓa yi le ɓa fárá dĩ̀n, à dé mí sĩa o Krista yi. Ɓa wee bío bìo kà na ɓa yi: «Wa ko wa kã́a lònbee cɛ̀rɛ̀ɛ yi à bè yi zoráa le *Dónbeenì bɛ́ɛnì yi.»
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ɓa hueekaa ɓa nùpua ɓúi ɓa kèrètĩ́ɛwa kuio lè mí dà-kéní kéní yi á wó lè ɓa ya-díwá. Bṹn mɔ́n á ɓa lù mí ɲiní à ɓa fìora, á dó ɓa bìo o Ɲúhṹso na ɓa tà nɔn míten yi níi yi.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Bṹn mɔ́n á ɓa kã́a ho Pizidii kɔ̃hṹ yi á vaá dɔ̃n ho Pãnfilii kɔ̃hṹ.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ɓa buera le Dónbeenì bíonì ho Pɛɛze lóhó yi à ɓa wà ɲɔn ho Atalii lóhó.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Lé bĩ́n á ɓa dĩ̀n yi láráa ho won-beenì á van ho Ãntiosi. Lé hón lóhó so yi á ɓa hĩ́a dó ɓa bìo le Dónbeenì sãamu ɓànso níi yi, à le séení ɓa ho tonló na ɓa vaá sá á ho ɲii sú bìo yi.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Bìo ɓa vaá dɔ̃n ho Ãntiosi, á ɓa von ɓa kèrètĩ́ɛwa kúaa mín wán, á lá bìo ɓúenɓúen na le Dónbeenì làa ba páanía wó á fɛɛra nɔn ɓa yi, làa bìo á le mún hɛ́raráa ho wɔ̃hṹ á nɔn bìa yínɔń ɓa zúifùwa yi, à bán mún dàń tà a Krista bìo.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Á ɓa kará dá míana bĩ́n làa bìa tà a Yeesu bìo lè ɓa nì-kenínia.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.