Atos 10

Dónbeenì páaníi fĩnle vũahṹ (BOXNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nìi ɓúi hĩ́a wi ho *Sezaaree lóhó yi á yèni ɓa le Koronɛɛye. O hĩ́a lé ho Oroomu dásíwá ku-beenì ɓúi kuure ɲúhṹso, dìo ɓa wee ve làa Italii dásíwá kuure.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 O nùpue mu hĩ́a wee bè le Dónbeenì làndá yi sese, orɛ́n lè mí zĩi nùpua ɓúenɓúen wee kɔ̃̀nbi le Dónbeenì. Ɓa *zúifùwa nì-khenia ó o hĩ́a wee séení lè mí sòobɛ́ɛ, á wee fìo le Dónbeenì yí máa khí.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Wizonle ɓúi wi-háarè yi, á bìo ɓúi zéenía míten làa wo. O mɔn le Dónbeenì wáayi tonkaro wéréwéré ò o ɓueé zoó wee bío làa wo: «Koronɛɛye.»
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ó o yòó lora wo yi lè le zã́níi ò o bía: «Ɲúhṹso, mu wan le?» Á ho wáayi tonkaro bía: «Le Dónbeenì tà ɲá ũ fìoró, á mún mɔn le séeníi na fo wee wé na ɓa nì-khenia yi, á le leékaa ũ bìo.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Àwa, wã́a tonka ɓa nùpua bìo kà wán le ɓa va ho Zopee lóhó à vaa fé o nìi ɓúi na ɓa le Simɔn ɓuennáa, yìa ɓa mún wee ve le Piɛre.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 O làara a nìi ɓúi na wee fì hã sɔ̃nna wán. O yèni ɓa le Simɔn, á zĩi wi mu yámú ɲumu ɲii.»
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Bìo ho wáayi tonkaro na bía làa wo wà, ó o Koronɛɛye von mí ton-sáwá nùwã ɲun lè mí dásíwá nì-kéní na sá a cɔ̃́n míana á wa le Dónbeenì,
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 á bía bìo wó ɓúenɓúen nɔn ɓa yi, ò o tonkaa ɓa le ɓa va ho Zopee.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Á ɓa wà. Ho tá tɔ̃n yú ɓa ká ɓa pá wi ho wɔ̃hṹ wán. Le wii á a bío le mí yòó fárá à dĩ̀n, à ɓa sùaráa ho Zopee. Lé hón pã̀ahṹ so yi ó o Piɛre yòora le zĩi lòho á wà yòó wé mí fìoró.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Bìo ó o yòó wi bĩ́n, á le hĩni dà a, ó o le mí ì dí. Bìo ɓa lan wee sĩ̀ ho dĩ́nló, á bìo ɓúi ɓueé zéenía míten làa wo.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 O mɔn ho wáayi à ho hɛ́ra. Á dɛ̀ɛ ɓúi lòn pɔ̃nsò-beenì á ɓa ɓuan ɲi-kã́a bìo náa yi, á yòó ló wee lii, á wà lií ɓúe ho tá yi.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Le dɛ̀ɛ mu yi á naɲuwà laà náa náa sowa, làa bìa wee várá mí píorà wán, lè ɓa ɲínzàwa lè mí sìíwà ɓúenɓúen wi yi.Mu bìo na zéenía míten là a Piɛre|src="cn01945B.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="Bè-wénia 10:12"
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Á tãmu ɓúi bía nɔn wo yi: «Piɛre, lii hĩ́ní ɓúe ɓa à là.»
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ó o Piɛre bía: «Ébé, Ɲúhṹso, ĩ máa wé mu. Dĩ́nló na ũ hò yi, làa hìa tun á ĩ dĩǹ yí dú yí mɔn hùúu.»
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Á mu tãmu bĩnía sã ɲá á bía nɔn wo yi: «Bìo na le Dónbeenì le mu wee ce vó à ũnɛ́n yí wé làa bìo na tun.»
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Mu wó làa bṹn á dɔ̃n hã zen cúa-tĩn. Bṹn mɔ́n á le dɛ̀ɛ mu dɛ̀ɛnía ɓuan yòora ho wáayi.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ó o Piɛre wã́a wee tùa míten yi lè mu bìo na ó o mɔn ɓàn kúará. Hón pã̀ahṹ so yi, ò o Koronɛɛye nùpua na ó o tonkaa le ɓa ɓuen o Simɔn zĩi á tùakaa ɓueé dɔ̃n le ɓàn zũaɲii.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Á ɓa von à ɓa tùara: «Lé hen kà ó o Simɔn na ɓa le Piɛre á làara yi le?»
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Bìo ó o Piɛre pá lan wee le mí yi mí bè-minii ɓàn kúará wán, à bṹn le Dónbeenì Hácírí wee bío làa wo: «Loń, ɓa nùpua nùwã tĩn wi hen á wee cà fo.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Yí titika bìo, hĩ́ní lii bè làa ba, ĩnɛ́n lé yìa tonkaa ɓa.»
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ó o Piɛre wã́a hĩ́nɔn lion ɓa nùpua mu cɔ̃́n, á lií bía nɔn ɓa yi: «Yìa mi wee cà lé ĩnɛ́n ĩ bɛɛre, lée webio nɔn mi ɓuararáa hen?»
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Á ɓa bía: «Ɓa dásíwá ɲúhṹso ɓúi na ɓa le Koronɛɛye lé yìa tonkaa wɛn ũ cɔ̃́n. O lée nì-tente á wee kɔ̃̀nbi le Dónbeenì, á ɓa *zúifùwa ɓúenɓúen wee wíoka a yèni. Le Dónbeenì wáayi tonkaro ɓúi bía nɔn wo yi le o bío le ɓa ɓuee ve fo ɓuennáa mí cɔ̃́n, ò o ɲí bìo fo ò bío á à na a yi.»
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ó o Piɛre fó ɓa, á ɓa zoó cãana làa wo.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ɓa vará cãana á tá lée tɔ̃n vaá dɔ̃nnáa ho Sezaaree. Bṹn ǹ wé ò o Koronɛɛye, lè mín zĩi nùpua, lè mín bɔ̃́nlowà binbirí na ó o von á kará pan wo bĩ́n.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pã̀ahṹ na ó o Piɛre wà ɓueé zo yi, ó o Koronɛɛye hĩ́nɔn sã́ a yahó, á vaá lií ɓúrá a tá, ò o tɛ̀ɛnía wo yi lè le kɔ̃̀nbii.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ká a Piɛre màhã́ fù a yi á hóonía ò o bía nɔn wo yi: «Lii hĩ́ní, ĩnɛ́n mún lé o nùpue lè ũ bìo síi.»
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Bṹn mɔ́n ó o pá lan wee bío làa wo á vaá zonnáa le zĩi yi, á zoó yú ɓa nùpua cɛ̀rɛ̀ɛ ká ɓa kúaa mín wán,
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 ó o bía nɔn ɓa yi: «Mi zũ le ɓa zúifùwa cɔ̃́n, á ho va ho sìí veere nùpue cɔ̃́n, tàá à páaní kɛɛní làa wo lée bìo na yí ko à mu wé, ká le Dónbeenì màhã́ zéenía mu nɔn miì le ĩ yí ko à ĩ lá nùpue woon lòn nì-tinii na á nùpue yí ko ò o wé va cɔ̃́n.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Lé bṹn nɔn á ĩ yí pã́ mi veró à ĩ dɛ̀ɛnía ɓuara. Àwa, á mi wã́a zéení ĩ veró ɲúhṹ.»
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ó o Koronɛɛye bía: «Mu wizooní tĩ́n lée zuia, ho pã̀ahṹ dà-kéní kéní na kà yi, le wi-háarè, á ĩ wee fìo ĩ zĩi. Yìo ɓueé tĩ à nùpue ɓúi na dà-zĩ́nii wee ɲuiíka á dĩ̀n ĩ yahó,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ò o bía: ‹Le Dónbeenì tà ɲá ũ fìoró, á mún mɔn le séeníi na fo wee wé à na ɓa nì-khenia yi, á le leékaa ũ bìo.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Wã́a tonka ɓa nùpua ho Zopee yi le ɓa vaa bío le o Simɔn na ɓa le Piɛre à ɓuen. O làara a Simɔn wán, yìa wee fì hã sɔ̃nna, na zĩi wi mu yámú ɲumu ɲii.›
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Á ĩ dɛ̀ɛnía tonkaa ɓa nùpua le ɓa vaa ve fo, á fo tà ɓuara bṹn se. Hã laà na kà wán, á wa ɓúenɓúen wi le Dónbeenì yahó hen à ɲínáa bìo ɓúenɓúen na ó o Ɲúhṹso dó ũ ɲii yi le ũ bío.»
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ó o Piɛre wã́a lá le bíonì á bía: «Bìo kà wán á ĩ wã́a zũ kɛ̃́nkɛ̃́n le le Dónbeenì yí máa hueeka ɓa nùpua mín yi.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Nùpue lée nùpue, ò o lé kɔ̃hṹ lée kɔ̃hṹ yi, ká a wee kɔ̃̀nbi le, á wee wé le sĩi bìo, se wón bìo sĩ le yi.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Mi zũ bìo le Dónbeenì bía nɔn o *Isirayɛɛle nìpomu yi ká le nɔn ho hɛ́ɛrà bín-tente ɓa yi, dìo ó o Yeesu *Krista ɓuararáa, wón na lé ɓa nùpua ɓúenɓúen Ɲúhṹso.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Bìo ó o Zãn bía le Dónbeenì bìo lè ɓa nùpua á bátízéra ɓa, á bìo ɓúakáa wó ho Kalilee yi, à lá bìo wó ho Zudee yi ɓúenɓúen á mi mún zũ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Mi mɔn bìo le Dónbeenì liiníanáa mí Hácírí pànká o Nazarɛɛte nìi Yeesu wán. Mi mún zũ bìo ó o Yeesu mu varáráa ho kɔ̃hṹ yi, á wee wé mu bè-tente ká a wɛɛ́ bìa ó o *Satãni pànká wi wán ɓúenɓúen, lé bìo le Dónbeenì hĩ́a wi làa wo.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Bìo ɓúenɓúen na ó o wó ɓa zúifùwa kɔ̃hṹ lè ho Zeruzalɛɛmu yi á wa mɔn, á lé mu sɛɛ́ràsa. Ɓa ɓúaa wo ho *kùrùwá wán ó o húrun.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ká le Dónbeenì màhã́ vèenía wo mu wizooní tĩn níi zoǹ á ɓa nùpua mɔn.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Mu yínɔń ɓa nùpua ɓúenɓúen mɔn wo. Warɛ́n na lé fèra hueekaa wó lè ɓa sɛɛ́ràsa lé warɛ́n mɔn wo. Bìo le Dónbeenì vèenía wo mɔ́ndɛ́n, á warɛ́n làa wo páanía dú á ɲun.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 O henía mu nɔn wɛn le wa zéení le Dónbeenì bìo, á mún bue na ɓa nùpua yi le orɛ́n lé yìa le Dónbeenì bàrá ò o cítí ɓa yèn-vèeniasa lè ɓa nì-hía.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Le *Dónbeenì ɲi-cúa fɛɛrowà ɓúenɓúen bía a bìo, le nùpue lée nùpue na dó mí sĩi o yi, ó o ò yí mu bè-kora sɛ́ndíaró o yèni pànká yi.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pã̀ahṹ na ó o Piɛre lan wee bío yi, á le Dónbeenì Hácírí lion bìa wee ɲí a bíoní wán.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Bìa tà a *Krista bìo na lé ɓa *zúifùwa binbirí na bò là a Piɛre ɓuararáa á wó coon dàkhĩína le Dónbeenì Hácírí na le nɔn á le bɛra fò bìa yínɔń ɓa zúifùwa bìo yi.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Lé bìo ɓa wee ɲí à ɓa wee bío hã sìí-viò bíoní na ɓa yí zũ, á wee khòoní le Dónbeenì le bè-beera na le wó bìo yi. Ó o Piɛre bía:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 «Ɓa nùpua na kà á ɓa dà à hè le ɓa yí bátízé ɓa lè mu ɲumu, ká ɓa ɲɔǹ yú le Dónbeenì Hácírí lè wa bìo síi le?»
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ò o nɔn le ɲii le ɓa bátízé ɓa o Yeesu Krista yèni yi. Bṹn mɔ́n á ɓa fìora a Piɛre le o wé hã wizooní bìo yɛn làa mí.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.