Romanos 11

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ འོ་ན་ངས་འདྲི་བར་བྱ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་མི་རིགས་སྤངས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནམ། དེ་མི་སྲིད། གང་ལགས་ཤེ་ན། ང་རང་ནི་ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་སྟེ་མེས་པོ་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་བུ་རྒྱུད་དང༌། པེན་ཡ་མཱིན་ཚོ་ཁག་གི་མི་ཞིག་ཡིན།

¹ Pergunto, pois: terá Deus, porventura, rejeitado o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.

² དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་བདམས་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱི་མི་རིགས་སྤངས་པར་མ་མཛད། མདོ་ལས་ལུང་སྟོན་པ་ཨེ་ལི་ཡཱ་ཡིས་དཀོན་མཆོག་གི་མདུན་དུ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་སྒྲུང་དེ་མི་ཤེས་སམ།

² Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura refere a respeito de Elias, como insta perante Deus contra Israel, dizendo:

³ ཨེ་ལི་ཡཱ་ཡིས་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལགས། ཁོ་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་བསད། མཆོད་ཁྲི་རྣམས་བཤིག ང་གཅིག་པུར་ལུས་པ་དང་ཁོ་ཚོས་ང་ཡང་གསོད་ཐབས་འཚོལ་ཞེས་བཤད།

³ Senhor, mataram os teus profetas, arrasaram os teus altares, e só eu fiquei, e procuram tirar-me a vida.

⁴ འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་དེའི་ལན་དུ་གང་གསུངས་ཞེ་ན། ངས་ངའི་དོན་དུ་ལྷ་སྦ་ཨལ་ལ་ཕྱག་མ་འཚལ་མཁན་བདུན་སྟོང་ཉར་ཡོད་ཅེས་གསུངས།

⁴ Que lhe disse, porém, a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal.

⁵ དེ་ལྟར་ད་ལྟའང་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས་བདམས་པའི་ལྷག་མ་ཞིག་ཡོད།

⁵ Assim, pois, também agora, no tempo de hoje, sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.

⁶ དེ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ལ་བརྟེན་ན་བྱ་བ་བཟང་པོ་ལ་མི་རྟེན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན། ཐུགས་རྗེ་དེ་ཐུགས་རྗེ་དངོས་གནས་མིན།

⁶ E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.

⁷ མདོར་བསྡུས་ན་ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱིས་འབད་པས་གང་བཙལ་བ་དེ་མ་ཐོབ། འོན་ཀྱང་བདམས་པའི་མི་རྣམས་ལ་ཐོབ་སྟེ། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་མཁྲེགས་པོར་གྱུར།

⁷ Que diremos, pois? O que Israel busca, isso não conseguiu; mas a eleição o alcançou; e os mais foram endurecidos,

⁸ དེ་ལྟར་གསུང་རབ་ཀྱི་མདོ་ལས།

⁸ como está escrito: Deus lhes deu espírito de entorpecimento, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até ao dia de hoje.

⁹ ཡང་རྒྱལ་པོ་དཱ་བིད་ཀྱིས།

⁹ E diz Davi: Torne-se-lhes a mesa em laço e armadilha, em tropeço e punição;

¹⁰ ཁོ་ཚོས་མ་མཐོང་ཆེད་དུ་མིག་གཉིས་པོ། །

¹⁰ escureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.

¹¹ ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ས་སྟེང་དུ་འགྱེལ་བ་དེ་ནམ་ཡང་ལངས་རྒྱུ་མེད་དམ། དེ་མི་སྲིད། ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གིས་གནང་བའི་ཐར་ལམ་དང་ལེན་མ་བྱས་པས་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ཐར་པ་ཐོབ། དེ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་རྣམས་ཐར་པ་འདོད་དུ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན།

¹¹ Pergunto, pois: porventura, tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua transgressão, veio a salvação aos gentios, para pô-los em ciúmes.

¹² འོ་ན། ཡ་ཧུ་དཱ་པས་དཀོན་མཆོག་གི་ཐར་ལམ་དང་ལེན་མ་བྱས་པ་དང་ཁོ་ཚོ་ཕམ་པ་དེས་འཇིག་རྟེན་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་བྱིན་རླབས་ཐོབ། མ་འོངས་པར་ཁོ་ཚོ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐར་པར་ཚུད་པའི་ཚད་ལོན་ན་དེ་ཅི་ལས་ཀྱང་ལྷག་པའི་བྱིན་རླབས་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན།

¹² Ora, se a transgressão deles redundou em riqueza para o mundo, e o seu abatimento, em riqueza para os gentios, quanto mais a sua plenitude!

¹³ ད་ངས་ཁྱེད་ཚོ་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། ང་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་མངགས་པའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན་པས་ངའི་ཞབས་ཕྱི་བྱེད་པར་མཐོང་ཆེན་པོ་བྱེད་བཞིན་ཡོད།

¹³ Dirijo-me a vós outros, que sois gentios! Visto, pois, que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,

¹⁴ དེ་ནི་ཐབས་གང་གིས་ངའི་མི་རིགས་ཐར་པ་འདོད་དུ་འཇུག་ནས་མ་མཐར་ཡང་ཁོ་རྣམས་ལས་ཁ་གཅིག་ཐར་བར་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན།

¹⁴ para ver se, de algum modo, posso incitar à emulação os do meu povo e salvar alguns deles.

¹⁵ དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ཚོ་སྤོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དང་འདུམ་པའི་དོན་ཡིན་ན། ཁོ་ཚོའི་དང་ལེན་མཛད་པ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་པའི་དོན་མ་ཡིན་ནམ།

¹⁵ Porque, se o fato de terem sido eles rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?

¹⁶ བག་ཟན་གྱི་ཕུད་དེ་ལྷད་མེད་པ་ཡིན་ན། ཆ་ཚང་ལྷད་མེད་པ་ཡིན། ལྗོན་ཤིང་གི་རྩ་བ་ལྷད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཡལ་གའང་ལྷད་མེད་པ་ཡིན།

¹⁶ E, se forem santas as primícias da massa, igualmente o será a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.

¹⁷ དཀོན་མཆོག་གིས་ལྗོན་ཤིང་གི་ཡལ་ག་དེ་བཅད་ནས་ཁྱེད་ཚོ་ནགས་ཚལ་གྱི་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལྗོན་ཤིང་དང་སྦྱོར་འདེབས་བྱས་ཏེ་ཤིང་བཟང་པོའི་རྩ་བའི་བཅུད་དང་ལྡན་པར་གྱུར།

¹⁷ Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo oliveira brava, foste enxertado em meio deles e te tornaste participante da raiz e da seiva da oliveira,

¹⁸ དེའི་ཕྱིར་ཡལ་ག་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་རང་བསྟོད་མ་བྱོས་ཤིག གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བྱས་ན། རྩ་བ་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་རྩ་བ་ལ་བརྟེན་པ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག

¹⁸ não te glories contra os ramos; porém, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz, a ti.

¹⁹ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལྗོན་ཤིང་ལ་སྦྱོར་འདེབས་པའི་ཆེད་དུ་ཡལ་ག་གཞན་རྣམས་བཅད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཡོང༌།

¹⁹ Dirás, pois: Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.

²⁰ དེ་བདེན་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་དད་པ་མ་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བཅད་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱོད་ནི་དད་པ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གནས་སོ། དེའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་མི་བྱེད་དེ་ཞེད་སྣང་བྱེད་དགོས།

²⁰ Bem! Pela sua incredulidade, foram quebrados; tu, porém, mediante a fé, estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme.

²¹ གང་ཡིན་ཞེ་ན། དཀོན་མཆོག་གིས་རང་བྱུང་གི་ཡལ་ག་བཅད་པར་མཛད་ན། ཁྱོད་ཀྱང་གཅོད་པར་འགྱུར་སྲིད།

²¹ Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não te poupará.

²² དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་དྲིན་དང་ནན་པོ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ཤིག བཀའ་ལ་མ་ཉན་པ་རྣམས་ལ་ནན་པོ་མཛད། ཁོང་གི་བཀའ་དྲིན་ལ་མུ་མཐུད་ནས་བརྟེན་ན་ཁྱོད་རྣམས་ལ་བཀའ་དྲིན་མཛད། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན། ཁྱོད་ཚོའང་གཅོད་པར་འགྱུར།

²² Considerai, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a bondade de Deus, se nela permaneceres; doutra sorte, também tu serás cortado.

²³ ཡི་སི་ར་ཨེལ་པ་དེ་དག་ཀྱང་དད་པ་མེད་པའི་གནས་ལ་མི་གནས་ན་ལྗོན་ཤིང་ལ་སྦྱོར་འདེབས་གནང་བར་འགྱུར། གང་ལགས་ཤེ་ན། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་རྣམས་སྦྱོར་འདེབས་མཛད་ཐུབ་པས་སོ།

²³ Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.

²⁴ ཁྱོད་རྣམས་ནགས་ཚལ་གྱི་སྐྱུར་རུ་ཤིང་ལས་བཅད་ནས། རང་བྱུང་ཁམས་དང་མི་མཐུན་པར་སྐྱུར་རུ་ཤིང་བཟང་པོ་ལ་སྦྱོར་འདེབས་བྱས་པ་ཡིན་ན། རང་བཞིན་གྱི་ཡལ་ག་ནི་རང་གི་སྐྱུར་རུ་ཤིང་ལ་དེ་ལས་ལྷག་པར་སྦྱོར་འདེབས་བྱེད་པར་འགྱུར།

²⁴ Pois, se foste cortado da que, por natureza, era oliveira brava e, contra a natureza, enxertado em boa oliveira, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira aqueles que são ramos naturais!

²⁵ སྤུན་ཟླ་རྣམས། ཁྱེད་ཚོས་རང་མཁས་པར་མི་རྩི་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གིས་སྔར་མངོན་པར་མ་མཛད་པའི་བདེན་པ་འདི་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་རྣམས་དཀོན་མཆོག་གི་ཐར་པར་ཚུད་པའི་ཚད་མ་ལོན་པའི་བར་དུ་ཡི་སི་ར་ཨེལ་གྱི་ཆ་ཤས་ཞིག་སེམས་མཁྲེགས་པོར་གྱུར།

²⁵ Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério (para que não sejais presumidos em vós mesmos): que veio endurecimento em parte a Israel, até que haja entrado a plenitude dos gentios.

²⁶ དེ་ལྟར་ཡི་སི་ར་ཨེལ་ཆ་ཚང་ཐར་བར་འགྱུར། གསུང་རབ་ཀྱི་མདོར།

²⁶ E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador e ele apartará de Jacó as impiedades.

²⁷ ང་ཡིས་ཁོ་ཚོར་བཞག་པའི་དམ་བཅའ་ནི། །

²⁷ Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.

²⁸ འཕྲིན་བཟང་གི་ཆ་ནས་ཁོ་ཚོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གི་དགྲ་བོར་རྩི། འོན་ཀྱང་མེས་པོ་རྣམས་ལ་གནང་བའི་ཞལ་ཆད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གིས་བདམས་པར་མཛད་པའི་ཆ་ནས་ཁོ་རྣམས་གཅེས་པར་རྩི།

²⁸ Quanto ao evangelho, são eles inimigos por vossa causa; quanto, porém, à eleição, amados por causa dos patriarcas;

²⁹ གང་ཡིན་ཞེ་ན། དཀོན་མཆོག་གི་གནང་སྦྱིན་དང་འབོད་གནང་བ་དེ་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ།

²⁹ porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.

³⁰ སྔར་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མིན་པ་ཁྱེད་ཚོས་དཀོན་མཆོག་གི་བཀའ་ལ་མ་ཉན་ཀྱང༌། ཡ་ཧུ་དཱ་པས་བཀའ་ལ་མ་ཉན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ད་ལྟ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཐོབ།

³⁰ Porque assim como vós também, outrora, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia, à vista da desobediência deles,

³¹ དེ་ལྟར་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ད་ལྟ་བཀའ་ལ་མི་ཉན་ཀྱང༌། ཁྱེད་ལ་གནང་བའི་ཐུགས་རྗེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ཚོ་ལ་ཡང་ད་ལྟ་ཐུགས་རྗེ་འཐོབ་པར་འགྱུར།

³¹ assim também estes, agora, foram desobedientes, para que, igualmente, eles alcancem misericórdia, à vista da que vos foi concedida.

³² གང་ཡིན་ཟེར་ན། མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་རྗེ་གཟིགས་པའི་ཆེད་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ཚོ་ཚང་མ་བཀའ་ལ་མ་ཉན་པའི་ཁོངས་སུ་མཛད།

³² Porque Deus a todos encerrou na desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.

³³ ཨེ་མ། དཀོན་མཆོག་གི་ནི་ཤེས་རབ་དང༌། །

³³ Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!

³⁴ སུ་ཡིས་ཁོང་གི་དགོངས་པ་ཤེས། །

³⁴ Quem, pois, conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?

³⁵ སུ་ཡིས་ཁོང་ལ་ཅི་ཕུལ་ནས། །

³⁵ Ou quem primeiro deu a ele para que lhe venha a ser restituído?

³⁶ ཐམས་ཅད་ཁོང་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། །

³⁶ Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele, pois, a glória eternamente. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →