Marcos 5

Central Tibetan Bible (BOD) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ དེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ག་ལིལ་མཚོའི་ཕ་རོལ་གྱི་གེ་ར་སཱ་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་ཕེབས་ནས།

¹ Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.

² ཡེ་ཤུ་གྲུ་ལས་བབས་མ་ཐག་དུར་ཁང་གི་ཁྲོད་ནས་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་ཡིས་བཟུང་བའི་མི་ཞིག་ཁོང་དང་མཇལ་བ་དང༌།

² Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.

³ མི་དེ་རྒྱུན་དུ་དུར་ཁང་གི་ཁྲོད་དུ་སྡོད་ཅིང་མི་སུས་ཀྱང་ཁོ་བཟུང་ནས་ལྕགས་ཐག་གིས་ཀྱང་འཆིང་བར་མ་ཐུབ།

³ Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.

⁴ མི་རྣམས་ཀྱིས་ཐེངས་མང་པོར་ལྕགས་ཐག་དང་རྐང་སྒྲོག་གིས་ཁོ་རང་བཅིངས་མྱོང་ནའང༌། ཁོས་ལྕགས་ཐག་དང་རྐང་སྒྲོག་དེ་ཚོ་དུམ་བུར་བཅད་པས་མི་སུས་ཀྱང་ཁོ་འདུལ་བར་མ་ཐུབ།

⁴ Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.

⁵ ཁོས་ཉིན་མཚན་མེད་པར་དུར་ཁང་རྣམས་དང་རིའི་ཁྲོད་ལ་སྐད་ངན་བརྒྱབ་ཅིང་རྡོ་ཡིས་རང་ལུས་རྨས་པར་བྱེད།

⁵ Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.

⁶ ཁོས་རྒྱང་རིང་ནས་ཡེ་ཤུ་མཐོང་སྟེ་རྒྱུགས་འོངས་ནས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌།

⁶ Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.

⁷ — ausente —

⁷ Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.

⁸ — ausente —

⁸ Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.

⁹ ཁོང་གིས་མི་དེར་“ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ལ་ཅི་ཟེར་”ཞེས་དྲིས་ཤིང༌། མི་དེས་“ང་ཚོ་གྲངས་ཀ་མང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་ལ་དཔུང་ཚོགས་ཟེར་”ཞེས་ཞུས་ཤིང༌།

⁹ Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.

¹⁰ “ང་ཚོ་གནས་འདི་ནས་ཡུལ་གཞན་ལ་མ་སྐྲོད་རོགས་”ཞེས་ཁོང་ལ་ཞུ་བ་ཡང་ཡང་ཕུལ།

¹⁰ E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.

¹¹ དེའི་ཚེ་རིའི་ལོགས་སུ་ཕག་ཁྱུ་ཆེན་པོ་ཞིག་འཚོ་བཞིན་ཡོད་པ་དང༌།

¹¹ Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.

¹² གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ལ་“ང་ཚོ་ཕག་པ་ལ་འཛུལ་བའི་ཕྱིར་ཕག་ཁྱུའི་ཁྲོད་ལ་གཏོང་བར་མཛོད་”ཅེས་ཞུ་བ་ཕུལ་བ་ལ།

¹² “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”

¹³ ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་ལ་དགོངས་པ་གནང་སྟེ། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་དེ་ཚོ་མི་དེ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་ཕག་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཤིང༌། ཕག་པ་ཉིས་སྟོང་ཙམ་ཡོད་པ་ཚོ་གཡང་གཟར་དུ་མཆོངས་ཤིང་མཚོའི་ནང་དུ་ནུབ་ནས་ཤིའོ།

¹³ Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.

¹⁴ དེ་ནས་ཕག་རྫི་བྲོས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྡེ་པའི་མི་རྣམས་ལ་གནས་ཚུལ་དེ་བཤད་པས། མི་རྣམས་ཅི་བྱུང་བར་ལྟ་རུ་ཡོང༌།

¹⁴ Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.

¹⁵ ཁོ་ཚོ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་སླེབས་དུས། དེ་སྔོན་དཔུང་ཚོགས་ཞེས་པའི་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེ་དྲན་པ་གསོས་ཤིང་གོས་གྱོན་ནས་བསྡད་ཡོད་པ་མཐོང་སྟེ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས།

¹⁵ Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.

¹⁶ ཡང་གནས་ཚུལ་འདི་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དང་ཕག་ཁྱུ་ལ་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་དེ་མི་ཚོགས་གཞན་ལ་བཤད་པ་དང༌།

¹⁶ Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.

¹⁷ མི་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུར་ས་ཆ་གཞན་ལ་ཕེབས་པར་ཞུ་ཞེས་ཞུ་བ་ཡང་ཡང་ཕུལ།

¹⁷ A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.

¹⁸ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་གྲུའི་ནང་དུ་བཞུགས་པའི་དུས་སུ། དེ་སྔོན་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེས་ཁོང་ལ་“ང་ཡང་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་གི་ཡིན་”ཞེས་ཞུ་བ་ཞུས་ཀྱང༌།

¹⁸ Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.

¹⁹ ཁོང་གིས་ཁས་མ་བླངས་པར་མི་དེ་ལ་“ཁྱེད་རང་གི་ནང་ལ་སོང་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཅི་ལྟར་ལས་ཆེན་པོ་ཞིག་བསྒྲུབས་པ་དང་ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་གནང་བ་དེ་ཚོ་གཉེན་ཉེ་རྣམས་ལ་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང༌།

¹⁹ Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.

²⁰ དེ་ནས་མི་དེ་དེ་ཁ་པོ་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་སོང་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་རང་གི་དོན་དུ་ཅི་མཛད་པ་རྣམས་མི་ཀུན་ལ་བསྒྲགས་ཤིང༌། མི་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་བར་གྱུར།

²⁰ Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.

²¹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་གྲུའི་ནང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཡང་བསྐྱར་མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས་པ་དང་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འདུས། ཁོང་མཚོའི་འགྲམ་དུ་བཞུགས་པ་རེད།

²¹ Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.

²² སྐབས་དེར་ས་ཆ་དེ་ལ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་དཔོན་པོའི་མིང་ལ་ཡ་ཨིར་ཟེར་བ་ཞིག་འོངས་ནས། ཡེ་ཤུ་མཇལ་བ་དང་ཁོང་གི་ཞབས་ལ་གཏུག་སྟེ། ཞུ་བ་ཆེན་པོ་ཕུལ་ནས་

²² Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e

²³ “ངའི་བུ་མོ་ཆུང་ཆུང་དེ་ཤི་གྲབས་འདུག ཁྱེད་རང་ངའི་ནང་ལ་ཕེབས་ནས་ཁོ་མོ་ནད་ལས་ཐར་ཏེ་གསོན་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་མོའི་ལུས་སྟེང་ལ་ཕྱག་འཇོག་པར་མཛོད་དང་”ཞེས་ཞུས་པས།

²³ suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.

²⁴ ཡེ་ཤུ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཕེབས་པ་དང༌། མི་མང་པོ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཚང་ཁ་བརྒྱབ།

²⁴ Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.

²⁵ དེའི་ཚེ་བུད་མེད་གཅིག་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལུས་ནས་ཁྲག་འཛིར་བའི་ནད་ཕོག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ།

²⁵ No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.

²⁶ སྨན་པ་མང་པོས་སྨན་བཅོས་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་ཡོད། ཁོ་མོ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཐམས་ཅད་ཟད་ཀྱང་ཕན་འབྲས་ཅི་ཡང་མེད་པ་མ་ཟད་ནད་དེ་སྡུག་རུ་སོང་བས།

²⁶ Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.

²⁷ — ausente —

²⁷ Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,

²⁸ — ausente —

²⁸ pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.

²⁹ དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཁོ་མོའི་ཁྲག་འཛིར་བ་ཆད་དེ་རང་གི་ལུས་ནད་དེ་ལས་ཐར་བར་གྱུར་བ་ཤེས་སོ།

²⁹ No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.

³⁰ ཡེ་ཤུས་དེ་མ་ཐག་རང་གི་སྐུ་གཟུགས་ནས་ནུས་མཐུ་ཞིག་ཕྱིར་ཐོན་པ་ཐུགས་ལ་མཁྱེན་ཏེ། མི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ནས་སྐུ་ཕྱིར་འཁོར་ཏེ་“སུས་ངའི་གོས་ལ་རེག་པ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་ཤིང༌།

³⁰ Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.

³¹ ཁོང་གི་ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་ལ་“མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱེད་བཙིར་ཞིང་མཐའ་བསྐོར་བ་གཟིགས་བཞིན་དུ། ད་དུང་ང་ལ་སུས་རེག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སམ་”ཞེས་བཤད།

³¹ Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.

³² འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་སུས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་གཟིགས།

³² Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.

³³ དེ་ནས་བུད་མེད་དེས་རང་གི་ལུས་ལ་ཅི་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པས། འཇིགས་ནས་འདར་ཞིང་ཁོང་གི་སྐུ་དྲུང་དུ་པུས་མོ་སར་བཙུགས་ནས་གནས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་དྲང་པོར་ཁོང་ལ་ཞུས།

³³ Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.

³⁴ ཡེ་ཤུས་ཁོ་མོ་ལ་“བུ་མོ། ཁྱོད་ཀྱི་དད་པས་ཁྱོད་རང་ནད་ལས་ཐར་བ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་ངང་ནས་སོང་དང་ཁྱོད་རང་ནད་འདི་དང་བྲལ་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

³⁴ Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.

³⁵ ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་གསུང་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་གི་དཔོན་པོའི་ཁྱིམ་ནས་མི་འགའ་ཤས་ཡོང་སྟེ། དེར་“ཁྱེད་རང་གི་བུ་མོ་ཤི་ཚར་སོང་བས་སྟོན་པ་ལ་འོ་བརྒྱལ་ཞུས་བྱས་ག་རེ་བྱེད་”ཅེས་ཟེར།

³⁵ Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.

³⁶ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོའི་སྐད་ཆར་ཁ་ཡ་མ་གནང་བར་དཔོན་པོ་ལ་“ཞེད་སྣང་མ་བྱེད། དད་པ་རང་གྱིས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

³⁶ Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.

³⁷ དེ་ནས་ཁོང་གིས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡ་ཀོབ། ཡ་ཀོབ་ཀྱི་སྤུན་ཡོ་ཧ་ནན་མ་གཏོགས་གཞན་སུ་ཡང་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་མ་བཅུག

³⁷ Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.

³⁸ ཁོང་ཚོ་དཔོན་པོའི་ནང་ལ་ཕེབས་སྐབས། མི་མང་པོ་ཅ་ཅོ་དང་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་གཟིགས་ནས།

³⁸ Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.

³⁹ ཡེ་ཤུ་ནང་དུ་འཛུལ་ཏེ་ཁོ་ཚོར་གསུངས་པར་“ཁྱོད་ཚོ་ཅ་ཅོ་དང་ངུ་བའི་དོན་གང་ཡིན། བུ་མོ་འདི་ཤི་མེད་པར་གཉིད་ཁུག་འདུག་”ཅེས་གསུངས་པས།

³⁹ Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.

⁴⁰ མི་དེ་ཚོས་ཁོང་ལ་ཁྲེལ་དགོད་བྱས། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོ་ཕྱིར་བཏོན་ནས་བུ་མོའི་ཕ་མ་གཉིས་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་མཉམ་དུ་བུ་མོའི་སར་ཕེབས་ནས།

⁴⁰ A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.

⁴¹ བུ་མོའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཏེ་“ཏ་ལི་ཐཱ་ཀུ་མི་”ཞེས་པའི་དོན་ནི་བུ་མོ་ཆུང་ཆུང་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་གནང་བས།

⁴¹ Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.

⁴² བུ་མོ་དེ་ལམ་སེང་ཡར་ལངས་ནས་གོམ་པ་བརྒྱབ། (བུ་མོ་དེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་) འདིས་མི་ཚང་མ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་རེད།

⁴² A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.

⁴³ ཡེ་ཤུས་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་ནན་པོས་འདི་མི་གཞན་སུ་ལ་ཡང་མ་ཤོད་ཅེས་བསྐུལ་བ་དང་བུ་མོ་ལ་ཟས་སྟེར་དགོས་ཞེས་བཀའ་གནང་ངོ༌། །

⁴³ Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →