Marcos 5

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

Sair da comparação

BOD

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ དེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ག་ལིལ་མཚོའི་ཕ་རོལ་གྱི་གེ་ར་སཱ་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་ཕེབས་ནས།

¹ Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.

² ཡེ་ཤུ་གྲུ་ལས་བབས་མ་ཐག་དུར་ཁང་གི་ཁྲོད་ནས་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་ཡིས་བཟུང་བའི་མི་ཞིག་ཁོང་དང་མཇལ་བ་དང༌།

² Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,

³ མི་དེ་རྒྱུན་དུ་དུར་ཁང་གི་ཁྲོད་དུ་སྡོད་ཅིང་མི་སུས་ཀྱང་ཁོ་བཟུང་ནས་ལྕགས་ཐག་གིས་ཀྱང་འཆིང་བར་མ་ཐུབ།

³ o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;

⁴ མི་རྣམས་ཀྱིས་ཐེངས་མང་པོར་ལྕགས་ཐག་དང་རྐང་སྒྲོག་གིས་ཁོ་རང་བཅིངས་མྱོང་ནའང༌། ཁོས་ལྕགས་ཐག་དང་རྐང་སྒྲོག་དེ་ཚོ་དུམ་བུར་བཅད་པས་མི་སུས་ཀྱང་ཁོ་འདུལ་བར་མ་ཐུབ།

⁴ porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.

⁵ ཁོས་ཉིན་མཚན་མེད་པར་དུར་ཁང་རྣམས་དང་རིའི་ཁྲོད་ལ་སྐད་ངན་བརྒྱབ་ཅིང་རྡོ་ཡིས་རང་ལུས་རྨས་པར་བྱེད།

⁵ Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.

⁶ ཁོས་རྒྱང་རིང་ནས་ཡེ་ཤུ་མཐོང་སྟེ་རྒྱུགས་འོངས་ནས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌།

⁶ Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,

⁷ — ausente —

⁷ exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!

⁸ — ausente —

⁸ Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!

⁹ ཁོང་གིས་མི་དེར་“ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ལ་ཅི་ཟེར་”ཞེས་དྲིས་ཤིང༌། མི་དེས་“ང་ཚོ་གྲངས་ཀ་མང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་ལ་དཔུང་ཚོགས་ཟེར་”ཞེས་ཞུས་ཤིང༌།

⁹ E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.

¹⁰ “ང་ཚོ་གནས་འདི་ནས་ཡུལ་གཞན་ལ་མ་སྐྲོད་རོགས་”ཞེས་ཁོང་ལ་ཞུ་བ་ཡང་ཡང་ཕུལ།

¹⁰ E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.

¹¹ དེའི་ཚེ་རིའི་ལོགས་སུ་ཕག་ཁྱུ་ཆེན་པོ་ཞིག་འཚོ་བཞིན་ཡོད་པ་དང༌།

¹¹ Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.

¹² གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་ལ་“ང་ཚོ་ཕག་པ་ལ་འཛུལ་བའི་ཕྱིར་ཕག་ཁྱུའི་ཁྲོད་ལ་གཏོང་བར་མཛོད་”ཅེས་ཞུ་བ་ཕུལ་བ་ལ།

¹² E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.

¹³ ཁོང་གིས་དེ་ཚོ་ལ་དགོངས་པ་གནང་སྟེ། གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་དེ་ཚོ་མི་དེ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ཏེ་ཕག་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཤིང༌། ཕག་པ་ཉིས་སྟོང་ཙམ་ཡོད་པ་ཚོ་གཡང་གཟར་དུ་མཆོངས་ཤིང་མཚོའི་ནང་དུ་ནུབ་ནས་ཤིའོ།

¹³ Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.

¹⁴ དེ་ནས་ཕག་རྫི་བྲོས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྡེ་པའི་མི་རྣམས་ལ་གནས་ཚུལ་དེ་བཤད་པས། མི་རྣམས་ཅི་བྱུང་བར་ལྟ་རུ་ཡོང༌།

¹⁴ Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.

¹⁵ ཁོ་ཚོ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་སླེབས་དུས། དེ་སྔོན་དཔུང་ཚོགས་ཞེས་པའི་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེ་དྲན་པ་གསོས་ཤིང་གོས་གྱོན་ནས་བསྡད་ཡོད་པ་མཐོང་སྟེ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས།

¹⁵ Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.

¹⁶ ཡང་གནས་ཚུལ་འདི་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དང་ཕག་ཁྱུ་ལ་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་དེ་མི་ཚོགས་གཞན་ལ་བཤད་པ་དང༌།

¹⁶ Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.

¹⁷ མི་དེ་ཚོས་ཡེ་ཤུར་ས་ཆ་གཞན་ལ་ཕེབས་པར་ཞུ་ཞེས་ཞུ་བ་ཡང་ཡང་ཕུལ།

¹⁷ E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.

¹⁸ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་གྲུའི་ནང་དུ་བཞུགས་པའི་དུས་སུ། དེ་སྔོན་གདོན་འདྲེས་བཟུང་བའི་མི་དེས་ཁོང་ལ་“ང་ཡང་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་གི་ཡིན་”ཞེས་ཞུ་བ་ཞུས་ཀྱང༌།

¹⁸ Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.

¹⁹ ཁོང་གིས་ཁས་མ་བླངས་པར་མི་དེ་ལ་“ཁྱེད་རང་གི་ནང་ལ་སོང་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཅི་ལྟར་ལས་ཆེན་པོ་ཞིག་བསྒྲུབས་པ་དང་ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་གནང་བ་དེ་ཚོ་གཉེན་ཉེ་རྣམས་ལ་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་བཀའ་གནང༌།

¹⁹ Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.

²⁰ དེ་ནས་མི་དེ་དེ་ཁ་པོ་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་སོང་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་རང་གི་དོན་དུ་ཅི་མཛད་པ་རྣམས་མི་ཀུན་ལ་བསྒྲགས་ཤིང༌། མི་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་བར་གྱུར།

²⁰ Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.

²¹ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་གྲུའི་ནང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཡང་བསྐྱར་མཚོའི་ཕར་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས་པ་དང་མི་ཚོགས་མང་པོ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་འདུས། ཁོང་མཚོའི་འགྲམ་དུ་བཞུགས་པ་རེད།

²¹ Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.

²² སྐབས་དེར་ས་ཆ་དེ་ལ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་དཔོན་པོའི་མིང་ལ་ཡ་ཨིར་ཟེར་བ་ཞིག་འོངས་ནས། ཡེ་ཤུ་མཇལ་བ་དང་ཁོང་གི་ཞབས་ལ་གཏུག་སྟེ། ཞུ་བ་ཆེན་པོ་ཕུལ་ནས་

²² Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés

²³ “ངའི་བུ་མོ་ཆུང་ཆུང་དེ་ཤི་གྲབས་འདུག ཁྱེད་རང་ངའི་ནང་ལ་ཕེབས་ནས་ཁོ་མོ་ནད་ལས་ཐར་ཏེ་གསོན་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་མོའི་ལུས་སྟེང་ལ་ཕྱག་འཇོག་པར་མཛོད་དང་”ཞེས་ཞུས་པས།

²³ e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.

²⁴ ཡེ་ཤུ་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཕེབས་པ་དང༌། མི་མང་པོ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཚང་ཁ་བརྒྱབ།

²⁴ Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.

²⁵ དེའི་ཚེ་བུད་མེད་གཅིག་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལུས་ནས་ཁྲག་འཛིར་བའི་ནད་ཕོག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ།

²⁵ Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia

²⁶ སྨན་པ་མང་པོས་སྨན་བཅོས་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་ཡོད། ཁོ་མོ་ལ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཐམས་ཅད་ཟད་ཀྱང་ཕན་འབྲས་ཅི་ཡང་མེད་པ་མ་ཟད་ནད་དེ་སྡུག་རུ་སོང་བས།

²⁶ e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,

²⁷ — ausente —

²⁷ tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.

²⁸ — ausente —

²⁸ Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.

²⁹ དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཁོ་མོའི་ཁྲག་འཛིར་བ་ཆད་དེ་རང་གི་ལུས་ནད་དེ་ལས་ཐར་བར་གྱུར་བ་ཤེས་སོ།

²⁹ E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.

³⁰ ཡེ་ཤུས་དེ་མ་ཐག་རང་གི་སྐུ་གཟུགས་ནས་ནུས་མཐུ་ཞིག་ཕྱིར་ཐོན་པ་ཐུགས་ལ་མཁྱེན་ཏེ། མི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ནས་སྐུ་ཕྱིར་འཁོར་ཏེ་“སུས་ངའི་གོས་ལ་རེག་པ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་ཤིང༌།

³⁰ Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?

³¹ ཁོང་གི་ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་ལ་“མི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱེད་བཙིར་ཞིང་མཐའ་བསྐོར་བ་གཟིགས་བཞིན་དུ། ད་དུང་ང་ལ་སུས་རེག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སམ་”ཞེས་བཤད།

³¹ Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?

³² འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་སུས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་གཟིགས།

³² Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.

³³ དེ་ནས་བུད་མེད་དེས་རང་གི་ལུས་ལ་ཅི་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པས། འཇིགས་ནས་འདར་ཞིང་ཁོང་གི་སྐུ་དྲུང་དུ་པུས་མོ་སར་བཙུགས་ནས་གནས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་དྲང་པོར་ཁོང་ལ་ཞུས།

³³ Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.

³⁴ ཡེ་ཤུས་ཁོ་མོ་ལ་“བུ་མོ། ཁྱོད་ཀྱི་དད་པས་ཁྱོད་རང་ནད་ལས་ཐར་བ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་ངང་ནས་སོང་དང་ཁྱོད་རང་ནད་འདི་དང་བྲལ་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།

³⁴ E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.

³⁵ ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་གསུང་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་འདུ་ཁང་གི་དཔོན་པོའི་ཁྱིམ་ནས་མི་འགའ་ཤས་ཡོང་སྟེ། དེར་“ཁྱེད་རང་གི་བུ་མོ་ཤི་ཚར་སོང་བས་སྟོན་པ་ལ་འོ་བརྒྱལ་ཞུས་བྱས་ག་རེ་བྱེད་”ཅེས་ཟེར།

³⁵ Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?

³⁶ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོའི་སྐད་ཆར་ཁ་ཡ་མ་གནང་བར་དཔོན་པོ་ལ་“ཞེད་སྣང་མ་བྱེད། དད་པ་རང་གྱིས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

³⁶ Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.

³⁷ དེ་ནས་ཁོང་གིས་པེ་ཏྲོ་དང་ཡ་ཀོབ། ཡ་ཀོབ་ཀྱི་སྤུན་ཡོ་ཧ་ནན་མ་གཏོགས་གཞན་སུ་ཡང་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་མ་བཅུག

³⁷ Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.

³⁸ ཁོང་ཚོ་དཔོན་པོའི་ནང་ལ་ཕེབས་སྐབས། མི་མང་པོ་ཅ་ཅོ་དང་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་གཟིགས་ནས།

³⁸ Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.

³⁹ ཡེ་ཤུ་ནང་དུ་འཛུལ་ཏེ་ཁོ་ཚོར་གསུངས་པར་“ཁྱོད་ཚོ་ཅ་ཅོ་དང་ངུ་བའི་དོན་གང་ཡིན། བུ་མོ་འདི་ཤི་མེད་པར་གཉིད་ཁུག་འདུག་”ཅེས་གསུངས་པས།

³⁹ Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.

⁴⁰ མི་དེ་ཚོས་ཁོང་ལ་ཁྲེལ་དགོད་བྱས། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོ་ཕྱིར་བཏོན་ནས་བུ་མོའི་ཕ་མ་གཉིས་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་མཉམ་དུ་བུ་མོའི་སར་ཕེབས་ནས།

⁴⁰ E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.

⁴¹ བུ་མོའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཏེ་“ཏ་ལི་ཐཱ་ཀུ་མི་”ཞེས་པའི་དོན་ནི་བུ་མོ་ཆུང་ཆུང་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་གནང་བས།

⁴¹ Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!

⁴² བུ་མོ་དེ་ལམ་སེང་ཡར་ལངས་ནས་གོམ་པ་བརྒྱབ། (བུ་མོ་དེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་) འདིས་མི་ཚང་མ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་རེད།

⁴² Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.

⁴³ ཡེ་ཤུས་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་ནན་པོས་འདི་མི་གཞན་སུ་ལ་ཡང་མ་ཤོད་ཅེས་བསྐུལ་བ་དང་བུ་མོ་ལ་ཟས་སྟེར་དགོས་ཞེས་བཀའ་གནང་ངོ༌། །

⁴³ Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →