Marcos 14

Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ པེ་སག་དུས་ཆེན་དང་སྐྱུར་རྩི་མེད་པའི་བག་ལེབ་དུས་ཆེན་ཉིན་གཉིས་ཀྱི་སྔོན་ལ། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མིས་གཡོ་ཐབས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་དང་གསོད་པའི་གོ་སྐབས་བཙལ།

¹ Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.

² གང་ལགས་ཟེར་ན། མི་དེ་ཚོས་“ཡུལ་མི་རྣམས་ཟིང་ཆ་ལངས་ཉེན་ཡོད་པས། དུས་ཆེན་ལ་མི་གཟུང་”ཞེས་སྨྲས།

² Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.

³ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་པེ་ཐན་ཡཱ་གྲོང་སྡེའི་ནང་མཛེ་ནད་ཅན་གྱི་སྐྱེས་པ་སི་མོན་གྱི་ཁང་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ། གསོལ་བ་བཞེས་པའི་དུས་སུ་བུད་མེད་ཅིག་གིས་རིན་གོང་ཆེ་བའི་སྤོས་ཆུ་ལྷད་མེད་པ་ནཱར་དཱི་ཡིས་གང་བའི་རྡོ་ཀ་མ་རུའི་བུམ་པ་ཞིག་ཁྱེར་ཡོང་སྟེ། བུམ་པ་དེའི་ཁ་བཅག་ནས་སྤོས་ཆུ་ཁོང་གི་དབུ་སྟེང་ལ་བླུགས་པས།

³ Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.

⁴ དེ་རུ་ཡོད་པའི་མི་འགའ་ཞིག་ཁྲོས་ནས་ཕན་ཚུན་“སྤོས་ཆུ་འདི་གང་གི་དོན་ལ་འདི་ལྟར་ཆུད་ཟོས་ལ་བཏང་བ་ཡིན་ནམ།

⁴ Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?

⁵ སྤོས་ཆུ་འདི་དེ་ཎ་རིའི་དངུལ་སྒོར་སུམ་བརྒྱ་ལས་ལྷག་པའི་རིན་དུ་བཙོངས་ཏེ་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་བྱིན་ན་མི་ལེགས་སམ་”ཞེས་སྨྲས་ཤིང་བུད་མེད་དེར་གཤེ་གཤེ་བཏང༌།

⁵ Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.

⁶ འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤུས་“ཁོ་མོ་ལ་སྡུག་པོ་མ་གཏོང༌། ཁོ་མོའི་སེམས་ཅི་ལ་དཀྲུག ཁོ་མོས་ང་ལ་ལས་བཟང་པོ་ཞིག་བྱས་པ་ཡིན།

⁶ Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.

⁷ དབུལ་པོ་རྣམས་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པས། ག་དུས་ཡིན་རུང་ཁོ་ཚོར་རོགས་པ་བྱ་འདོད་ན་བྱེད་ཐུབ། འོན་ཀྱང་ང་རང་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་མི་གནས།

⁷ Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.

⁸ ཁོ་མོས་གང་ཐུབ་པ་དེ་བྱས་པ་ཡིན། ཁོ་མོས་ང་རང་དུར་ཁང་དུ་འཇུག་པར་སྔ་མོ་ནས་ངའི་ལུས་སྟེང་ལ་སྤོས་ཆུ་བླུགས་པ་ཡིན།

⁸ Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.

⁹ ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་ངའི་འཕྲིན་བཟང་འདི་གང་དུ་བསྒྲགས་ན་བུད་མེད་འདིས་གང་བྱས་པ་དེ་དྲན་པའི་ཕྱིར་གཏམ་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས།

⁹ Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.

¹⁰ ཡེ་ཤུའི་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཡུ་དཱ་དབྱི་སི་ཀར་རེ་ཞེས་པ་དེས། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་རྩར་སོང་ནས་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་རྒྱུ་བྱས་པ་རེད།

¹⁰ E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.

¹¹ ཁོ་ཚོས་ཡུ་དཱ་དབྱི་སི་ཀར་རེའི་སྐད་ཆ་འདི་ཐོས་ནས་ཧ་ཅང་དགའ་པོ་བྱུང་སྟེ་ཁོ་ལ་དངུལ་སྤྲོད་རྒྱུའི་ཁས་ལེན་བྱས། དེ་ནས་བཟུང་ཡུ་དཱས་ཡེ་ཤུ་ཁོ་ཚོའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་རྒྱུའི་གོ་སྐབས་བཙལ།

¹¹ Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.

¹² སྐྱུར་རྩི་མེད་པའི་བག་ལེབ་དུས་ཆེན་གྱི་ཉིན་དང་པོར། པེ་སག་དུས་ཆེན་གྱི་ལུགས་སྲོལ་ལྟར་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལུ་གུ་མཆོད་པ་ཕུལ་བའི་ཚེ། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“ཁྱེད་ཀྱིས་པེ་སག་གི་ཞལ་ཟས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་ང་ཚོ་གང་དུ་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་པར་འགྲོ་”ཞེས་ཞུས་པ་ལ།

¹² E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?

¹³ ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་གཉིས་བཏང་སྟེ་གསུངས་པ་“གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་དང༌། དེར་ཆུ་བུམ་འཁྱེར་མཁན་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཁྱེད་གཉིས་དང་འཕྲད་ཅིང༌། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་སོང་ཞིག

¹³ Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;

¹⁴ ཁོ་རང་ཁྱིམ་གང་དུ་སོང་ན་ཁྱེད་ཚོས་ཁྱིམ་དེའི་བདག་པོ་ལ་སྟོན་པས། ང་རང་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་དུ་པེ་སག་གི་ཟས་ཟ་བའི་ཁང་མིག་གང་དུ་ཡོད་ཅེས་ཤོད་ཅིག

¹⁴ segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?

¹⁵ མི་དེས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་ནང་ཆས་སོགས་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཡོད་པའི་ཐོག་ཁང་ཆེན་པོ་ཞིག་བསྟན་ཡོང༌། གནས་དེ་རུ་གྲ་སྒྲིག་གྱིས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས།

¹⁵ E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.

¹⁶ ཉེ་གནས་དེ་གཉིས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་སྟེ་ཁོང་གིས་གསུངས་པ་ལྟར་མཐོང་ནས་པེ་སག་གི་གསོལ་སྟོན་བཤམས།

¹⁶ Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.

¹⁷ མཚན་མོ་དེའི་དུས་སུ། ཁོང་དང་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཉམ་དུ་ཕེབས།

¹⁷ Ao cair da tarde, foi com os doze.

¹⁸ ཁོང་རྣམས་བཞུགས་ནས་ཞལ་ཟས་བཞེས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤུས་“ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ང་དང་མཉམ་དུ་ཟས་ཟ་མཁན་ཁྱེད་རྣམས་ལས་མི་གཅིག་གིས་ང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་ངེས་སོ་”ཞེས་གསུངས་པས།

¹⁸ Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.

¹⁹ ཁོ་ཚོའི་སེམས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། རེ་རེ་བཞིན་གྱིས་ཁོང་ལ་“ང་རང་ཡིན་མི་སྲིད་”ཅེས་ཞུས།

¹⁹ E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?

²⁰ ཡང་ཁོང་གིས་“དེ་ནི་ཁྱེད་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལས་ང་དང་མཉམ་དུ་ཕོར་པའི་ནང་དུ་བག་ལེབ་སྦངས་ནས་ཟ་མཁན་དེ་ཡིན།

²⁰ Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.

²¹ རྒྱུ་མཚན་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྐོར་ལ་ཇི་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཡོད་པ་བཞིན་འཆི་དགོས་ཀྱང༌། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དགྲའི་ལག་ཏུ་སྤྲོད་མཁན་དེར་ཆད་པ་ཕོག་ངེས་ཡིན་ནོ། མི་དེ་འཇིག་རྟེན་འདི་རུ་སྐྱེས་པ་ལས་མ་སྐྱེས་ན་ལེགས་སོ་”ཞེས་གསུངས།

²¹ Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!

²² ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་ཞལ་ཟས་བཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ཡེ་ཤུས་བག་ལེབ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་རྗེས་དུམ་བུར་བགོས་ནས་ཁོང་རྣམས་ལ་གནང་སྟེ་གསུངས་པ་“འདི་ནི་ངའི་ལུས་ཡིན། ཁྱེད་ཚོས་ལེན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་ནས།

²² E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.

²³ ཁོང་གིས་ཕོར་པ་ཞིག་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས་ཤིང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུས་ནས་ཁོང་རྣམས་ལ་གནང་བ་དང་ཚང་མས་བཏུངས།

²³ A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.

²⁴ ཁོང་གིས་“འདི་ནི་ངའི་ཁྲག་ཡིན་ཏེ། ཞལ་ཆད་ཀྱི་ཁྲག་འདི་མི་མང་པོའི་ཆེད་དུ་ཐོན།

²⁴ Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.

²⁵ ངས་ཁྱེད་ཚོ་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། ངས་དཀོན་མཆོག་གི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ནང་རྒུན་ཆང་གསར་པ་མ་འཐུང་བའི་ཉིན་མོའི་བར་དུ། རྒུན་ཆང་འདི་རྩ་བ་ནས་མི་འཐུང་”ཞེས་གསུངས།

²⁵ Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.

²⁶ དེ་ནས་ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་མགུར་བླངས་ནས་སྐྱུར་རུ་ཤིང་གི་རི་བོར་ཕེབས་སོ། །

²⁶ Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.

²⁷ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལས།

²⁷ Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:

²⁸ འོན་ཀྱང་ང་འཆི་བ་ནས་གསོན་པོར་ལང་དུ་འགྱུར་རྗེས་ཁྱེད་ཚོའི་སྔོན་ལ་ག་ལིལ་ཡུལ་དུ་འགྲོ་ངེས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

²⁸ Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.

²⁹ པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་“ཐམས་ཅད་ཁྱེད་དང་བྲལ་ནའང་ང་ནི་མི་འབྲལ་”ཞེས་ཞུས་ནས།

²⁹ Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!

³⁰ ཡེ་ཤུས་ཁོ་ལ་“ངས་ཁྱེད་ལ་བདེན་པར་ཟེར་རྒྱུར། དེ་རིང་གི་མཚན་མོ་འདི་རང་ལ་བྱ་ཕོས་སྐད་ཐེངས་གཉིས་མ་གྲགས་པའི་སྔོན་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་རང་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཐེངས་གསུམ་ཟེར་བར་ངེས་”ཞེས་གསུངས།

³⁰ Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.

³¹ འོན་ཀྱང་པེ་ཏྲོས་ཁོང་ལ་“ང་ནི་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་ཤི་དགོས་ཀྱང་ཁྱེད་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཟེར་མི་སྲིད་”ཅེས་ནན་གྱིས་ཞུས་ཤིང་ཉེ་གནས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཞུས།

³¹ Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.

³² དེ་ནས་ཁོང་རྣམས་གེད་སེམ་མཱ་ནེ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སུ་ཕེབས་པ་དང༌། ཁོང་གིས་རང་གི་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་“ངས་གསོལ་བ་འདེབས་དུས་ཁྱེད་ཚོ་གནས་འདིར་སྡོད་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་ཤིང༌།

³² Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.

³³ ཉེ་གནས་རྣམས་ལས་པེ་ཏྲོ་དང༌། ཡ་ཀོབ། ཡོ་ཧ་ནན་གསུམ་ཁྲིད་པ་དང༌། དེའི་ཚེ་ཁོང་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏེ་

³³ E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.

³⁴ “ངའི་ཡིད་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ཞིང་འཆི་ལ་ཉེ་བས། ཁྱེད་ཚོ་འདི་རུ་གཉིད་མ་ལོག་པར་དོགས་ཟོན་བྱོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པ་དང༌།

³⁴ E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.

³⁵ — ausente —

³⁵ E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.

³⁶ — ausente —

³⁶ E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.

³⁷ ཁོང་ཚུར་ཕེབས་སྐབས་ཁོ་རྣམས་གཉིད་ལོག་གི་ཡོད་པར་གཟིགས་ནས་པེ་ཏྲོ་ལ་“སི་མོན། ཁྱེད་གཉིད་ལོག་གི་ཡོད་དམ། ཆུ་ཚོད་གཅིག་ཙམ་ལའང་དོགས་ཟོན་བྱ་མི་ནུས་སམ།

³⁷ Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?

³⁸ ཁྱེད་བསླུ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དོགས་ཟོན་བྱོས་ལ་སྨོན་ལམ་ཐོབས་ཤིག སེམས་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་བསམས་ཀྱང་ལུས་པོའི་ནུས་ཤུགས་ཞན་པ་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

³⁸ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.

³⁹ དེ་ནས་ཡང་ཁོང་ཕར་ཕེབས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང༌།

³⁹ Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.

⁴⁰ ཁོང་ཚུར་ཕེབས་ནས་ཁོ་རྣམས་སླར་ཡང་གཉིད་ལོག་གི་ཡོད་པར་གཟིགས། ཁོ་ཚོའི་གཉིད་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བས་ཁོང་ལ་ལན་ཅི་ཞུས་པའང་མ་ཤེས།

⁴⁰ Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.

⁴¹ ཁོང་ཐེངས་གསུམ་པར་ཚུར་ཕེབས་ནས་“ཁྱེད་ཚོ་ད་དུང་ཉལ་ནས་ངལ་གསོའམ། ད་འགྲིག་སོང༌། ད་ལྟ་དུས་ལ་བབས་སོ། ལྟོས་དང༌། མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ནི་ད་ལྟ་སྡིག་ཉེས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་སྤྲོད་པར་བྱེད།

⁴¹ E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.

⁴² ལྟོས་ཤིག ང་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་དེ་ཉེ་བར་སླེབས་པས། ཡར་ལོངས་དང་ཁོ་རང་འཕྲད་དུ་འགྲོའོ་”ཞེས་གསུངས།

⁴² Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.

⁴³ དེ་ནས་ཁོང་གིས་དེ་ལྟར་གསུངས་མ་ཐག་ཉེ་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལས་ཡུ་དཱ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི། རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ས་ནས་ལག་ཏུ་རལ་གྲི་དང་དབྱུག་པ་འཁྱེར་བའི་མི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་དེར་སླེབས།

⁴³ E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.

⁴⁴ ཡེ་ཤུ་ལ་རྒྱབ་གཏོད་བྱེད་མཁན་དེས་སྔོན་ནས་ཁོ་ཚོར་གསང་བརྡ་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཏེ་“ངས་སུ་ལ་འོ་བྱས་པ་དེ་ཁོང་རང་རེད། ཁྱོད་ཚོས་ཁོང་དམ་པོར་ཟིན་ནས་ཁྲིད་ཅིག་”ཅེས་བཤད་ཡོད།

⁴⁴ Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.

⁴⁵ ཡུ་དཱ་སླེབས་མ་ཐག་ཏུ་ཡེ་ཤུའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་“རབ་བི་”ཞེས་འགྲམ་པར་འོ་བྱས།

⁴⁵ E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.

⁴⁶ དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱས་པ་རེད།

⁴⁶ Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.

⁴⁷ ཉེ་འགྲམ་དུ་ལངས་ནས་བསྡད་ཡོད་པ་རྣམས་ལས་མི་ཞིག་གིས་རལ་གྲི་བཏོན་ཏེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་གཡོག་པོར་བརྒྱབ་ནས་རྣ་བ་ཡ་གཅིག་བཅད།

⁴⁷ Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.

⁴⁸ དེ་ནས་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ཁྱེད་ཚོས་རལ་གྲི་དང་དབྱུག་པ་ཁྱེར་ནས་ཇག་པ་འཛིན་པ་ལྟར་ང་རང་འཛིན་དུ་ཡོང་ངམ།

⁴⁸ Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?

⁴⁹ ང་ནི་ཉིན་རེ་བཞིན་མཆོད་ཁང་ཆེན་མོར་ཆོས་བསྟན་ཏེ། ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་སྡོད་སྐབས་ཁྱེད་ཚོས་ང་བཟུང་མེད། འོན་ཀྱང་དོན་འདི་སྒྲུབ་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ཀྱི་ལུང་བསྟན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།

⁴⁹ Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.

⁵⁰ ཉེ་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡེ་ཤུ་དོར་ནས་བྲོས།

⁵⁰ Então, deixando-o, todos fugiram.

⁵¹ སྐབས་དེར་ལུས་ལ་རས་རྐྱང་གྱོན་པའི་གཞོན་ནུ་ཞིག་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལ་མི་དེ་ཚོས་ཁོ་ཡང་འཛིན་གྲབས་བྱས་པས།

⁵¹ Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.

⁵² ཁོས་རས་རྐྱང་གཡུགས་ཏེ་ལུས་གཅེར་བུར་བྲོས།

⁵² Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.

⁵³ དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ཅིང༌། ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་རྒན་པོ། ཆོས་ཁྲིམས་ལ་མཁས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱང་དེར་འཛོམས་བཞིན་ཡོད་པ་དང༌།

⁵³ E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.

⁵⁴ པེ་ཏྲོའང་རྒྱང་རིང་ནས་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་སྒོ་རར་ཐད་ཀར་སོང་ནས་འཁོར་གཡོག་དང་མཉམ་དུ་མེར་བསྲོ་བཞིན་བསྡད།

⁵⁴ Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.

⁵⁵ དེ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་རྣམས་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་རྒྱལ་ཚོགས་ཀྱི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་སྲོག་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དཔང་པོ་བྱེད་མཁན་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད།

⁵⁵ E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.

⁵⁶ མི་མང་པོས་རྫུན་གྱི་དཔང་པོ་བྱས་ཀྱང་དཔང་པོ་བྱས་པ་ནང་མཐུན་མ་བྱུང༌།

⁵⁶ Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.

⁵⁷ ཡང་མི་འགའ་ཞིག་ལངས་ནས་ཁོང་ལ་རྫུན་གྱི་དཔང་པོ་བྱས་ཏེ་སྨྲས་པ་

⁵⁷ E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:

⁵⁸ “ཁོས་ངས་མི་ཡི་ལག་པས་བཟོས་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕོ་བྲང་འདི་བཤིག་ནས། ཉིན་གསུམ་ལ་མི་ཡི་ལག་པས་མ་བརྩིགས་པའི་ཕོ་བྲང་གཞན་ཞིག་རྩིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ང་ཚོས་ཐོས་”ཞེས་སྨྲས།

⁵⁸ Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.

⁵⁹ འོན་ཀྱང་དཔང་པོ་བྱས་པ་དེ་ཡང་མ་མཐུན།

⁵⁹ Nem assim o testemunho deles era coerente.

⁶⁰ དེ་ནས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་གཙོ་བོ་དེ་དཀྱིལ་ནས་ཡར་ལངས་ཏེ་ཡེ་ཤུ་ལ་“མི་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་པ་འདི་ཅི་ཡིན་ནམ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལན་ཅི་ཡང་མི་འདེབས་སམ་”ཞེས་དྲིས་ནས།

⁶⁰ Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?

⁶¹ ཁོང་གིས་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་ཤིང་བཀའ་ལན་མ་གནང༌། ཡང་བླ་ཆེན་གཙོ་བོས་“ཁྱོད་ནི་བསྟོད་པར་འོས་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་དྲིས་པས།

⁶¹ Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?

⁶² ཡེ་ཤུས་“ང་རང་ལགས་སོ། ཡང་ཁྱེད་ཚོས་མིའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁོང་ཉིད་དབང་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱག་གཡས་སུ་བཞུགས་ཏེ་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་དང་བཅས་འབྱོན་པ་མཐོང་ངེས་ཡིན་”ཞེས་གསུངས།

⁶² Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.

⁶³ བླ་ཆེན་གཙོ་བོས་རང་གི་གོས་དབྲལ་ནས་“ད་ལྟ་ང་ཚོར་དཔང་པོ་གཞན་ཅི་ལ་དགོས།

⁶³ Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?

⁶⁴ ཁོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པ་ཁྱེད་ཚོས་ཀྱང་ཐོས་པས་ཁྱེད་ཚོར་བསམ་འཆར་ཅི་ཡོད་”ཅེས་སྨྲས། དེ་ཚོ་ཚང་མས་ཁོང་གསོད་དགོས་པའི་ཁྲིམས་ཐག་བཅད།

⁶⁴ Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.

⁶⁵ དེ་ནས་མི་འགའ་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་མཆིལ་མ་གཏོར་ཞིང་སྤྱན་ཟུང་རས་ཀྱིས་བཏུམས་ཏེ་འགྲམ་ལྕག་བཞུས་ཤིང་རྫོག་བརྒྱབ་ནས་ཁོང་ལ་“ད་མངོན་ཤེས་ཤོད་ཅིག་”ཅེས་བརྗོད་པ་དང་དམག་མི་ཚོས་ཀྱང་ཁོང་ཚུར་དྲུད་ནས་བཞུས།

⁶⁵ Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.

⁶⁶ དེ་ནས་ཉེ་གནས་པེ་ཏྲོ་ཞོལ་གྱི་སྒོ་ར་ལ་བསྡད་ཡོད་པའི་སྐབས་སུ་བླ་ཆེན་གཙོ་བོའི་གཡོག་མོ་ཞིག་ཡོང་སྟེ།

⁶⁶ Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote

⁶⁷ ཁོ་མོས་པེ་ཏྲོ་མེར་བསྲོ་བཞིན་པ་མཐོང་ཞིང་ཁོ་ལ་ཞིབ་པར་བལྟས་ནས་“ཁྱོད་ཀྱང་ན་ཙ་རེལ་གྱི་མི་ཡེ་ཤུ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་གཅིག་རེད་”ཅེས་སྨྲས་པས།

⁶⁷ e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.

⁶⁸ པེ་ཏྲོས་ཁས་མ་བླངས་པར་“ཁྱོད་ཀྱིས་གང་བཤད་པ་ངས་མི་ཤེས་ལ་ཧ་ཡང་མི་གོ་”ཞེས་བཤད་དེ་སྒོའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་བ་དང་བྱ་ཕོས་སྐད་གྲགས་སོ།

⁶⁸ Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]

⁶⁹ ཡང་གཡོག་མོ་དེས་པེ་ཏྲོ་མཐོང་ནས་སླར་ཡང་དེ་རུ་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ལ་“མི་འདི་དེ་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་རེད་”ཅེས་བཤད།

⁶⁹ E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.

⁷⁰ འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་ཡང་བསྐྱར་ཁས་མ་བླངས། དེ་ནས་ཅུང་མ་འགོར་བར་དེར་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་པེ་ཏྲོ་ལ་“ཁྱོད་ནི་ག་ལིལ་ཡུལ་གྱི་མི་ཞིག་ཡིན་པས་དངོས་གནས་དེ་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་རེད་”ཅེས་སྨྲས།

⁷⁰ Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.

⁷¹ པེ་ཏྲོས་སྡིགས་དམོད་བྱེད་བཞིན་མནའ་བསྐྱལ་ཏེ་“ཁྱོད་ཚོས་ཟེར་བའི་མི་དེ་ངས་ངོ་མི་ཤེས་”ཞེས་སྨྲས།

⁷¹ Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!

⁷² དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱ་ཕོས་སྐད་ཐེངས་གཉིས་པ་གྲགས་པས། པེ་ཏྲོས་དེ་སྔ་ཡེ་ཤུས་ཁོ་རང་ལ། བྱ་ཕོས་སྐད་ཐེངས་གཉིས་མ་གྲགས་པའི་སྔོན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་རང་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་ཞེས་ཐེངས་གསུམ་སྨྲ་བར་ངེས་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དྲན་ནས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་སྟེ་ངུས་སོ། །

⁷² E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →